http://olykos.pblogs.gr/2008/04/h-phgh-toy-ahillea.html

http://olykos.pblogs.gr/2010/07/kyrie-dhmarhe-ths-lamias-ti-ginetai-me-to-skoypidario-poy-legeta.html

http://www.pepla.gr/themata/politistika/109-aparadekti-i-katastasi-stin-pigi-toy-axillea.html

http://www.paratiritisfthiotidas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4927:2010-08-27-14-58-29&catid=44:2009-02-26-17-25-41&Itemid=64

http://www.lamiareport.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10802:eyxarist-apo-ton-dimo-gia-ton-katharismo-sti-pigi-axillea&catid=38:2010-04-22-20-27-04&Itemid=3

Μέλη της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας καθάρισαν σήμερα το χώρο γύρω από την Πηγή του Αχιλλέα, η οποία βρίσκεται στο 16ο χιλιόμετρο Λαμίας Δομοκού, στη στροφή προς τη Μονή Αντίνιτσας.

Ανάμικτα είναι τα συναισθήματα της ομάδας των μελών της Πρωτοβουλίας από την εικόνα, που συνάντησαν. Από τη μια ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον με πλατάνια, με βρύσες, ξύλινους φράκτες, παγκάκια, πέτρινα ....τοιχία που δείχνει το αξιόλογο παρελθόν, κι από την άλλη εγκατάλειψη, μισογκρεμισμένοι πέτρινοι τοίχοι, σπασμένα ξύλα, μια βρύση με ελάχιστο νερό και σκουπίδια, παντού σκουπίδια, πολύ πλαστικό ...; Εικοσιπέντε περίπου μεγάλες σακούλες σκουπιδιών και αρκετή σαβούρα ήταν η «λεία» των εθελοντών, που περιμένει το απορριμματοφόρο του Δήμου στην άκρη του δρόμου.  

Το καθάρισμα της Πηγής του Αχιλλέα ήταν μια συμβολική δραστηριότητα στα πλαίσια των στόχων της Πρωτοβουλίας. Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα κίνημα εθελοντών για την καθαριότητα των περιφερειακών δρόμων, των επισκέψιμων χώρων αναψυχής και των μνημείων, με εξορμήσεις τουλάχιστον μια φορά το μήνα.

Οι εικόνες δεν μας απογοητεύουν, γιατί πιστεύουμε πως όλα είναι αναστρέψιμα. Οι νοοτροπίες παλεύονται, αρκεί «το καράβι να βγει στη θάλασσα και να μην σκουριάζει στο λιμάνι», που λέει και ο Γιώργος, ο οποίος είχε σήμερα την πρωτοβουλία και τον συντονισμό. Αρκεί να μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε περισσότερους συμπολίτες μας σε μια προσπάθεια αλλαγής της νοοτροπίας και της συνείδησης. Ενεργούς πολίτες παντού, για να μπορέσουμε να πετύχουμε ένα άλλο μοντέλο αυτοδιοίκησης στη Λαμία

http://pepla.blogspot.com

http://activistis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5671:2010-08-27-07-03-01&catid=65:2009-02-13-09-07-11&Itemid=93

Με αφορμή το ευχαριστήριο δελτίου τύπου από τον Δήμο καθώς και το σχόλιο στην σημερινή ''Ημέρα'' για τον καθαρισμό της Πηγής του Αχιλλέα, θέλουμε να διευκρινίσουμε δύο βασικά στοιχεία αυτής της Πρωτοβουλίας μας : Το πρώτο είναι το ίδιο το γεγονός, το ότι καθάρισε δηλαδή ο χώρος  από τα σκουπίδια, κάτι που ήταν και ο κύριος στόχος μας, άσχετα με την οποιαδήποτε πολιτική εκμετάλλευση από μέρους τρίτων. Και το δεύτερο, και σημαντικότερο κατά την γνώμη μας, πως μέσα από την δημοσιοποίηση του θέματος, προεβλήθη ο εθελοντισμός που τον θεωρούμε αξία στην σημερινή εποχή, στην οποία όλα προσμετρούνται με το χρήμα και την ιδιοτέλεια. Κάθε είδους αρωγή στα παραπάνω είναι πολύτιμη και ευπρόσδεκτη. Το σχόλιο στην Εφημερίδα ''Ημέρα'': Παρ' τον στον γάμο σου ...; ''Μέλη της πρωτοβουλίας ενεργών πολιτών Λαμίας (Π.Ε.Π.ΛΑ.) καθάρισαν την πηγή του Αχιλλέα -κι έπραξαν άριστα. Ίσως, κατά το «κάνε το καλό και ριξ'το στον γιαλό» να περίττευε η δημοσιοποίηση αυτής τους της ενέργειας. Πάντως, έστω κι έτσι, είναι πολιτικά γλαφυρή η ενέργεια του αντιδημάρχου Β.Τσιάκαλου. Ο οποίος (με δελτίο Τύπου) ευχαρίστησε μεν τους εθελοντές, χρησιμοποίησε ωστόσο την πράξη τους για να διαφημίσει το υποτιθέμενο έργο του δήμου στον τομέα της καθαριότητας. Λίγο-πολύ τους εμφανίζει ως υλοποιητές της πολιτικής του δήμου, ο οποίος «συνεργάζεται στις αναδασώσεις και φυτεύσεις κοινόχρηστων χώρων παρέχοντας υλικά και υπηρεσίες και υποβοηθώντας το έργο των εθελοντών». Ενώ είναι κοινός τόπος ότι η ΠΕΠΛΑ ασκεί κριτική -άλλο θέμα το πόσο δομική ή εύστοχη είναι- στα πεπραγμένα του δήμου. Η ιστορία θυμίζει επιχείρηση υποκλοπής εντυπώσεων. Εκτός κι αν ο αντιδήμαρχος καλοπιάνει τους εθελοντές, με την ελπίδα να συνεχίσουν την παρέμβασή τους στον τομέα της αποκομιδής σκουπιδιών. Βγάζοντας (και) τον ίδιο από τ' αδιέξοδο''. Και το δελτίο τύπου του Αντιδήμαρχου Κου Τσιάκαλου: ''Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους εθελοντές που συμμετείχαν στον καθαρισμό της Πηγής του Αχιλλέα. Ευελπιστούμε πως τέτοιες πρωτοβουλίες θα συνεχιστούν και θα βρουν και άλλους μιμητές ώστε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στην διατήρηση της καθαριότητας της πόλης, στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στην ανάδειξη μνημείων της περιοχής μας. Άλλωστε ο Δήμος Λαμιέων, έχοντας αναγνωρίσει την κοινωνική σημασία της εθελοντικής προσφοράς και δράσης, συνεργάζεται στις αναδασώσεις και φυτεύσεις κοινόχρηστων χώρων παρέχοντας υλικά και υπηρεσίες και υποβοηθώντας το έργο του εθελοντών, ενώ συνεχίζει να στηρίζει και να ενθαρρύνει δράσεις και πρωτοβουλίες που αναπτύσσουν και ενισχύουν τον εθελοντισμό τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο''. Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΜΙΕΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ

Η Π.Ε.Π.ΛΑ. συνεχίζει τον εθελοντικό αγώνα με νέες δραστηριότητες με σκοπό να ενεργοποιήσει όλους τους ενεργούς πολίτες της πόλης μας.

http://olykos.pblogs.gr/2008/04/h-phgh-toy-ahillea.html

http://olykos.pblogs.gr/2010/07/kyrie-dhmarhe-ths-lamias-ti-ginetai-me-to-skoypidario-poy-legeta.html

http://www.pepla.gr/themata/politistika/109-aparadekti-i-katastasi-stin-pigi-toy-axillea.html

http://www.paratiritisfthiotidas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4927:2010-08-27-14-58-29&catid=44:2009-02-26-17-25-41&Itemid=64

http://www.lamiareport.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10802:eyxarist-apo-ton-dimo-gia-ton-katharismo-sti-pigi-axillea&catid=38:2010-04-22-20-27-04&Itemid=3

Μέλη της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας καθάρισαν σήμερα το χώρο γύρω από την Πηγή του Αχιλλέα, η οποία βρίσκεται στο 16ο χιλιόμετρο Λαμίας Δομοκού, στη στροφή προς τη Μονή Αντίνιτσας.

Ανάμικτα είναι τα συναισθήματα της ομάδας των μελών της Πρωτοβουλίας από την εικόνα, που συνάντησαν. Από τη μια ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον με πλατάνια, με βρύσες, ξύλινους φράκτες, παγκάκια, πέτρινα ....τοιχία που δείχνει το αξιόλογο παρελθόν, κι από την άλλη εγκατάλειψη, μισογκρεμισμένοι πέτρινοι τοίχοι, σπασμένα ξύλα, μια βρύση με ελάχιστο νερό και σκουπίδια, παντού σκουπίδια, πολύ πλαστικό ...; Εικοσιπέντε περίπου μεγάλες σακούλες σκουπιδιών και αρκετή σαβούρα ήταν η «λεία» των εθελοντών, που περιμένει το απορριμματοφόρο του Δήμου στην άκρη του δρόμου.  

Το καθάρισμα της Πηγής του Αχιλλέα ήταν μια συμβολική δραστηριότητα στα πλαίσια των στόχων της Πρωτοβουλίας. Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα κίνημα εθελοντών για την καθαριότητα των περιφερειακών δρόμων, των επισκέψιμων χώρων αναψυχής και των μνημείων, με εξορμήσεις τουλάχιστον μια φορά το μήνα.

Οι εικόνες δεν μας απογοητεύουν, γιατί πιστεύουμε πως όλα είναι αναστρέψιμα. Οι νοοτροπίες παλεύονται, αρκεί «το καράβι να βγει στη θάλασσα και να μην σκουριάζει στο λιμάνι», που λέει και ο Γιώργος, ο οποίος είχε σήμερα την πρωτοβουλία και τον συντονισμό. Αρκεί να μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε περισσότερους συμπολίτες μας σε μια προσπάθεια αλλαγής της νοοτροπίας και της συνείδησης. Ενεργούς πολίτες παντού, για να μπορέσουμε να πετύχουμε ένα άλλο μοντέλο αυτοδιοίκησης στη Λαμία

http://pepla.blogspot.com

http://activistis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5671:2010-08-27-07-03-01&catid=65:2009-02-13-09-07-11&Itemid=93

Με αφορμή το ευχαριστήριο δελτίου τύπου από τον Δήμο καθώς και το σχόλιο στην σημερινή ''Ημέρα'' για τον καθαρισμό της Πηγής του Αχιλλέα, θέλουμε να διευκρινίσουμε δύο βασικά στοιχεία αυτής της Πρωτοβουλίας μας : Το πρώτο είναι το ίδιο το γεγονός, το ότι καθάρισε δηλαδή ο χώρος  από τα σκουπίδια, κάτι που ήταν και ο κύριος στόχος μας, άσχετα με την οποιαδήποτε πολιτική εκμετάλλευση από μέρους τρίτων. Και το δεύτερο, και σημαντικότερο κατά την γνώμη μας, πως μέσα από την δημοσιοποίηση του θέματος, προεβλήθη ο εθελοντισμός που τον θεωρούμε αξία στην σημερινή εποχή, στην οποία όλα προσμετρούνται με το χρήμα και την ιδιοτέλεια. Κάθε είδους αρωγή στα παραπάνω είναι πολύτιμη και ευπρόσδεκτη. Το σχόλιο στην Εφημερίδα ''Ημέρα'': Παρ' τον στον γάμο σου ...; ''Μέλη της πρωτοβουλίας ενεργών πολιτών Λαμίας (Π.Ε.Π.ΛΑ.) καθάρισαν την πηγή του Αχιλλέα -κι έπραξαν άριστα. Ίσως, κατά το «κάνε το καλό και ριξ'το στον γιαλό» να περίττευε η δημοσιοποίηση αυτής τους της ενέργειας. Πάντως, έστω κι έτσι, είναι πολιτικά γλαφυρή η ενέργεια του αντιδημάρχου Β.Τσιάκαλου. Ο οποίος (με δελτίο Τύπου) ευχαρίστησε μεν τους εθελοντές, χρησιμοποίησε ωστόσο την πράξη τους για να διαφημίσει το υποτιθέμενο έργο του δήμου στον τομέα της καθαριότητας. Λίγο-πολύ τους εμφανίζει ως υλοποιητές της πολιτικής του δήμου, ο οποίος «συνεργάζεται στις αναδασώσεις και φυτεύσεις κοινόχρηστων χώρων παρέχοντας υλικά και υπηρεσίες και υποβοηθώντας το έργο των εθελοντών». Ενώ είναι κοινός τόπος ότι η ΠΕΠΛΑ ασκεί κριτική -άλλο θέμα το πόσο δομική ή εύστοχη είναι- στα πεπραγμένα του δήμου. Η ιστορία θυμίζει επιχείρηση υποκλοπής εντυπώσεων. Εκτός κι αν ο αντιδήμαρχος καλοπιάνει τους εθελοντές, με την ελπίδα να συνεχίσουν την παρέμβασή τους στον τομέα της αποκομιδής σκουπιδιών. Βγάζοντας (και) τον ίδιο από τ' αδιέξοδο''. Και το δελτίο τύπου του Αντιδήμαρχου Κου Τσιάκαλου: ''Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους εθελοντές που συμμετείχαν στον καθαρισμό της Πηγής του Αχιλλέα. Ευελπιστούμε πως τέτοιες πρωτοβουλίες θα συνεχιστούν και θα βρουν και άλλους μιμητές ώστε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στην διατήρηση της καθαριότητας της πόλης, στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στην ανάδειξη μνημείων της περιοχής μας. Άλλωστε ο Δήμος Λαμιέων, έχοντας αναγνωρίσει την κοινωνική σημασία της εθελοντικής προσφοράς και δράσης, συνεργάζεται στις αναδασώσεις και φυτεύσεις κοινόχρηστων χώρων παρέχοντας υλικά και υπηρεσίες και υποβοηθώντας το έργο του εθελοντών, ενώ συνεχίζει να στηρίζει και να ενθαρρύνει δράσεις και πρωτοβουλίες που αναπτύσσουν και ενισχύουν τον εθελοντισμό τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο''. Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΜΙΕΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ

Η Π.Ε.Π.ΛΑ. συνεχίζει τον εθελοντικό αγώνα με νέες δραστηριότητες με σκοπό να ενεργοποιήσει όλους τους ενεργούς πολίτες της πόλης μας.

Όλοι μας τους αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι και έχουμε τους λόγους μας. Όμως είναι αλήθεια ότι ο τρόπος ζωής τους έχει εμπνεύσει χιλιάδες ποιητές και συγγράφεις σε όλο τον κόσμο, όπως επίσης ο μποέμ τρόπος ζωής τους λίγο πολύ μαγεύει και πολλούς από εμάς.

 Υπήρξαν περίοδοι κατά τις οποίες ενέπνευσαν τον ρομαντισμό, τότε που ονομάστηκαν «Βοημοί» (Μποέμ) συμβολίζοντας την ελευθερία, την έλλειψη περιορισμών και μια ζωή βασισμένη στα συναισθήματα. Αν θυμάμαι καλά η  Κάρμεν τραγούδησε το : «Ο έρωτας είναι παιδί Τσιγγάνου, ποτέ μα ποτέ δεν γνώρισε τον νόμο».

Ο μποέμ τρόπος ζωής των  Τσιγγάνων   ή όπως αλλιώς ονομάζοντας  στο πέρασμα της ιστορίας τους  ενοχλούσε πολλούς μέχρι στο σημείο να προκαλούν τον φθόνο και την ζήλεια και για αυτό ανέκαθεν τους χρησιμοποιούσαν σαν αποδιοπομπαίους τράγους όταν τα πράγματα ζόριζαν κοινωνικά η πολιτικά (όπως σήμερα στην Γαλλία ).

Έτσι ήταν κάποτε . Τότε όμως ήταν άλλες εποχές . Τα χρόνια άλλαξαν μαζί με αυτά και εμείς, οι μόνοι που έμειναν έτσι ανεξάρτητοι και ελεύθεροι είναι οι τσιγγάνοι  κλπ.  Όμως το θέμα είναι γιατί δεν άλλαξαν όλοι  τους , διότι υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι ενσωματώθηκαν στην κοινωνία μας και δέχονται τα ευεργετήματά της  .

Οι τσιγγάνοι της Λαμίας ζουν κάτω από τριτοκοσμικές  συνθήκες διαβίωσης . Ζουν σε μια παραγκούπολη μέσα στον Ξεριά (ένας βαθύς χείμαρρος βορειοανατολικά της Λαμίας και δικαίως η παραγκούπολη έχει ονομαστεί η Καμπούλ των Βαλκανίων).

Ο χείμαρρος ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους παρασύρει και να τους πνίξει διότι στο συγκεκριμένο σημείο είναι ιδιαίτερα ορμητικός .

Τα οικήματα τους είναι αυτοσχέδιες παράγκες από ξύλα, έτοιμα παράθυρα ,έτοιμες πόρτες που τις μάζεψαν από διάφορες γκρεμισμένες κατοικίες . Πάνω από τις παράγκες έχουν ρίξει νάιλον και τις έχουν μετατρέψει σε θερμοκήπιο. Μέσα στον καταβολισμό μπορεί κάποιος να συναντήσει τα πάντα, από ποντίκια , σκυλιά, άλογα ,γαϊδούρια, γάτες κατεστραμμένα αυτοκίνητα .μηχανάκια ,βαρέλια, στρώματα, κουβάδες, χρώματα, πεταμένα φαγητά ,σίδερα ,παλιοσίδερα , σκούπες , κουτιά, χαλασμένα παπούτσια ,ρούχα και όλα αυτά μαζί με τους ανθρώπους δημιουργούν έναν αχταρμά άνευ προηγούμενου. Σε αυτόν τον αχταρμά οι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να ζουν ένα τρόπο ζωής ελεεινό και απάνθρωπο , τα παιδία τρέχουν ξυπόλητα χειμώνα, καλοκαίρι μέσα στις βρωμιές και στα σκουπίδια  . Κοντά στον καταυλισμό δεν υπάρχει ούτε super market, ούτε καν περίπτερο, τα έχω δει να μπαίνουν την παλιά εθνική ξυπόλητα, είτε στο λιοπύρι , είτε στην βροχή,  είτε στο χιόνι, για να πάνε τρία με πέντε χιλιόμετρα μακριά για να ψωνίσουν στο super market η στο περίπτερο.

Κάπου εκεί μέσα υπάρχει και ένα κατεστραμμένο λεωφορείο . Απ' ότι έμαθα κάποτε εκτελούσε χρέη δημοτικού σχολείου αλλά για πολύ λίγο.

Προ ημερών παρακολουθώντας ένα τοπικό κανάλι έπεσα πάνω σε μια διαδήλωση τσιγγάνων. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ οι τσιγγάνοι ήταν αποφασισμένοι να κλείσουν ακόμη και δρόμους, για να αισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν στέγη, αλλά και ανθρώπινες συνθήκες διαμονής, όπως επίσης και πρόσβαση των παιδιών στα σχολεία. Οι κινητοποιήσεις τους ξεκίνησαν στην αρχή  διατυπώνοντας κάποια αιτήματα έξω από το δημαρχείο. Συνέχισαν με περισσότερο μαζικές αντιδράσεις και τώρα απειλούν πώς θα βρεθούν για πολλές μέρες στο δρόμο, ίσως και με αποκλεισμούς εθνικών δρόμων , υπογραμμίζοντας σε όλους τους τόνους ένα δικαίωμα που έχει ο κάθε άνθρωπος. Να έχεις στέγη και πολύ περισσότερο, το δικαίωμα να πάνε τα παιδιά τους σχολεία. Ανάμεσά τους και μικρά παιδιά και μάνες που ζητούσαν κανόνες υγιεινής. Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν και ζουν όπως ζούσαν οι γονείς τους επειδή τους χρειάζεται η ελληνική κοινωνία έτσι όπως είναι και σίγουρα αν η κοινωνία χρειάζονταν περισσότερους θα ήταν περισσότεροι . Γεγονός επίσης  είναι ότι η κοινωνία συντηρεί τις κοινωνικές ομάδες που χρειάζεται, όταν θα πάψει να χρειάζεται τους τσιγγάνους θα τους απορρίψει μόνη της  . Με άλλα λόγια τους τσιγγάνους τους συντηρούμε εμείς με τον τρόπο μας επειδή εμείς τους χρειαζόμαστε.

Σκατόγυφτοι ,κολόγυφτοι ,βρομόγυφτοι κλπ . Φράσεις τις οποίες τις ακούμε συνέχεια .Το να τους βρίζουμε επειδή , βρωμάνε, επειδή μας ενοχλούν , επειδή μας κλέβουν κλπ είναι η εύκολη λύση. Πόσοι από εμάς όμως αναρωτηθήκαμε τι κάναμε σαν κοινωνία για να διορθώσουμε αυτή την δυσάρεστη κατάσταση των συνανθρώπων μας.  Όταν τα τσιγγανάκια πάνε στο σχολείο όλοι μας διαμαρτυρόμαστε ότι κάθονται δίπλα στα παιδιά μας , όταν κατασκηνώνουν κάπου τους κυνηγάμε να φύγουν για να μην είναι δίπλα στα σπίτια μας, αδιαφορώντας αν εκεί που θα πάνε αφού εμείς τους διώξαμε θα τους ξαναδιώξουν άλλοι.

Έτσι όμως δεν λύνεται το πρόβλημα αντίθετα διαιωνίζεται και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Πρέπει κάποτε να ξεκινήσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση,  δεν μπορεί τα δικά μας προβλήματα να τα μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Τα παιδιά μας πρέπει να τα βρουν λυμένα ,έχουν δικά τους προβλήματα να αντιμετωπίσουν.

Πρέπει να δεχτούμε τα τσιγκανάκια στο σχολείο, πρέπει να τους δεχτούμε δίπλα μας όπως είναι με πρόθεση να τους βοηθήσουμε να αλλάξουν γιατί αν δεν αλλάξουν δεν θα φταίνε αυτοί αλλά εμείς ,αυτοί απλά θα συνεχίσουν τον τρόπο ζωής τους χωρίς προβλήματα .

 Το πρόβλημα θα το  έχουμε εμείς και εμείς θα ήμαστε υπεύθυνοι.

Πρέπει να κάνουμε υπομονή για οκτώ με δέκα χρόνια για να μπουν στην κοινωνία μας τα πρώτα τσιγγάνικα για να μπει το σχολείο στην συνείδηση τους  και να αλλάξει ο τρόπος ζωής τους  ,κάποιες γενιές πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να συζήσουν μαζί τους κατανοώντας ότι μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα.

Η παραγκούπολη του Ξηριά είναι το βαρόμετρο του πολιτισμού μας και όσο υπάρχει μας δείχνει ότι ακόμη έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να συναντήσουμε τον πολιτισμό. Όσο υπάρχουν τσιγγάνοι που περιφέρονται ανάμεσα μας έτσι όπως περιφέρονται θα είναι οι πυξίδα που θα μας δείχνει την δική μας δυστυχία, όχι την δικία τους . Αυτοί δεν έχουν πρόβλημα . Αλλά εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι για μας είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της κακομοιριάς μας, της αβουλίας μας, και της αναποφασιστικότητας μας .

Τους χρειαζόμαστε για να του βλέπουμε, για να έχουμε σαν δικαιολογία ότι υπάρχουν άλλοι σε χειρότερη θέση από εμάς και να εφησυχάζουμε ,αλλά δεν είναι έτσι γιατί όπου και να πάμε ότι και να κάνουμε θα τους βρίσκουμε μπροστά μας θυμίζοντας μας σε ποιον κόσμο ζούμε και ότι ο κόσμος που ζούμε τον έχουμε φτιαγμένο εμείς στα δικά μας μέτρα.  

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Μέλος πρωτοβουλίας ενεργών πολιτών Λαμίας

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΛΑΜΙΑΣ Ταχ θυρίδα 142 35100 Λαμία Τηλ 2231045910 6946285099 6932837696 [www.pepla.gr] - info@pepla.gr - [pepla.blogspot.com] Γίνε μέλος της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας

Αγαπητέ φίλε, αγαπητή φίλη, Είναι γνωστό ότι από τις αρχές του Φεβρουαρίου λειτουργεί στην πόλη μας η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας. Μια αμεσο-δημοκρατική, πλουραλιστική κίνηση προβληματισμού, επικοινωνίας και τοπικής δράσης σε μια προσπάθεια για ουσιαστική τοπική αυτοδιοίκηση στον Δήμο Λαμιέων. Σ' αυτήν συμμετέχουν πολίτες ανεξάρτητα από πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές αντιλήψεις ή κοινωνικά και επαγγελματικά συμφέροντα, που αγαπάνε τη Λαμία και που επιδιώκουν να συνδιαμορφώσουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης στοχεύοντας συνειδητά στη δημιουργική πολυφωνική σύνθεση απόψεων και ιδεών. Σε ό,τι αφορά γενικότερα στην πόλη μας: Όλοι θέλουμε μια Λαμία και έναν Δήμο που να προσφέρει ασφαλή αξιοπρεπή διαβίωση και ποιότητα ζωής, να εξασφαλίζει τους ελεύθερους χώρους, μια πόλη φιλική με σεβασμό στον πεζό, το ποδήλατο και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, μια άλλη χωροταξία και μέσα μεταφοράς ποιοτικά και φθηνά. Θέλουμε μια Λαμία που να εξασφαλίσει στον καθημερινό πολίτη μια καλύτερη υγεία και μια στοιχειώδη ασφάλεια τροφίμων. Μια Λαμία με τα δημοτικά της διαμερίσματα που να μπορεί να εξασφαλίζει προστασία του περιβάλλοντος, ανάκαμψη της βιοποικιλότητας, σωστή διαχείριση των στερεών και υγρών αποβλήτων αλλά και αποτελεσματικότερη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Όλα αυτά και πολλά ακόμα δεν θα προκύψουν με απαθείς τους πολίτες, χωρίς την παρουσία των ενεργών πολιτών. Στα πλαίσια αυτά προσπαθούμε να συναντηθούμε με άλλους συμπολίτες μας και μέσα από διάλογο σε βάθος να δημιουργήσουμε και να στεριώσουμε ένα κοινό τρόπο σκέψης και παρέμβασης στα δημοτικά πράγματα, μέσα από την Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών. Αν σε ενδιαφέρει να συμβάλεις σ' αυτή την προσπάθεια, αν αυτά που αναφέρουμε παραπάνω είναι και δικοί σου προβληματισμοί, να ξέρεις ότι μπορείς να συμμετέχεις και να γίνεις μέλος της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας, αφού φυσικά διαβάσεις και συμφωνήσεις με την Διακήρυξη Αρχών και τις Αρχές Λειτουργίας της Κίνησης. Επικοινώνησε μαζί μας στα τηλέφωνα 6932837696, 6972021795 ή στείλε μας e-mail στο info@pepla.gr ή μπες στην ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας [www.pepla.gr] και στείλε αίτηση συμπληρώνοντας τη σχετική φόρμα Σε κάθε περίπτωση να ξέρεις θέλουμε την άποψή σου και τις προτάσεις σου.

Φιλικά Η γραμματεία Γιάννακας Γιώργος Σουλόπουλος Ρόδης Στασινός Παναγιώτης Τσιάντη - Κουτσούμπα Κωνσταντίνα Φαιτάς Αντώνης

1897

Τσαλτάκης Αθανάσιος          Λοχαγός

Αναγνωστίδης                      Λοχίας

Καβαλάρης Κωνσταντίνος    Στρατιώτης

Κόκκινος Ιωάννης                 Στρατιώτης

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Δεξιά δίπλα από την κεντρική μαρμάρινη  πλάκα υπάρχει μια μικρότερη  που δεν φαίνεται από τον δρόμο αλλά για να τη δεις πρέπει να μπεις μέσα στο μνημείο.

Η μικρή μαρμάρινη πλάκα αναγράφει όλα τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων στρατιωτών.

Ονόματα φονευθέντων

Εις Καμηλόβριση Ταράτσης

                  1897

Λοχαγός Τσαλτάκης Αθανάσιος

Λοχίας    Αναγνωστίδης Μ

                Κόκκινος Δ

Δεκαν.     Γεωργιάδης Δ

                Δουζένης Κ.

Στρα         Σιούτας  Σεμ

                 Δραγουμάνος Δ.

                 Δελησεκλιόπουλος Σ.

                Δρογκάρης Σ

                Ηρακλής Γ.

                Λεβεντούδης Αν.

                Καβαλάρης Κ

               Μπιμπίκος Λ

               Μπιρμίλης Μ

               Μητσογιάνης Χρήστος

               Σοφίας ?

               Πραστάρας ?

               Σβόλος Π.

              Δαπάνδης ?

Ν. Σιούτας ανάπηρος πολέμου

 Λαμία

Φαίνεται ότι κάποτε στην κεντρική μαρμάρινη πλάκα ήταν αναρτημένα μόνο τέσσερα ονόματα από τους δεκαεννέα αγωνιστές της Καμηλόβρισης . Πιθανών ο ανάπηρος πολέμου Ν. Σιούτας από την Λαμίας ίσως στην μνήμη του Σεμ. Σιούτα που έπεσε αγωνιζόμενος μαζί με τους υπόλοιπους μαχητές δημιούργησε και την δεύτερη  μικρότερη πλάκα αναφέροντας όλους τους αγωνιστές .

Πολλές φορές αναρωτήθηκα ποιος ήταν ο λοχαγός Τσαλτάκης Αθανάσιος αλλά δεν έβρισκα άκρη , έψαξα στο διαδίκτυο αλλά το μόνο που βρήκα ήταν το στρατόπεδο Αθανασίου Τσαλτάκη στην Λαμία , ώσπου αποφάσισα να απευθυνθώ σε ένα φίλο μου ιστοριοδίφη.

Όταν ο φίλος μου έστειλε τις πληροφορίες για τον Αθανάσιο Τσαλτάκη κατάλαβα ότι αναφέρονταν σε έναν ήρωα .

Ο Αθανάσιος Τσαλτάκης γεννήθηκε το 1847 στο χωριό Ζώριανος της Φωκίδας . Φοίτησε στην σχολή Ευελπίδων και βρέθηκε στον ελληνικό στρατό στον πόλεμο του 1897 με τον βαθμό του λοχαγού. Ενώ το στράτευμα είχε διαλυθεί και οι τούρκοι προέλαυναν προς την Λαμία σχεδόν ανενόχλητοι , ο Τσαλτάκης με ένα μικρό τμήμα ρουμελιωτών ευζώνων  οχυρώθηκε στα υψώματα της Καμηλόβρυσης και της Ταράτσας , έξω από την Λαμία ,στις πλαγιές της Οθρυς. Προσπάθησε να καθυστερήσει την τούρκικη προέλαση ,αν και γνώριζε ότι αυτή η απόφαση του  ήταν ριψοκίνδυνη και τολμηρή . Στόχος του ήταν η ανασύνταξη των ελληνικών δυνάμεων και η σωτηρία της Λαμίας . Πράγματι με την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του στρατιωτών επιβραδύνθηκε κάπως η τούρκικη πορεία  και δόθηκε χρόνος στην διπλωματία ώστε να συμφωνηθεί ανακωχή με αποφασιστική παρέμβαση του τσάρου Νικολάου. Ο Τσαλτάκης όμως στην προσπάθεια αυτή έχασε την ζωή του. Όμως μαζί με άλλους μαχητές κατάφεραν και την Λαμία από την τουρκική κατοχή .

Προς τιμήν του δόθηκε το όνομα του σε ένα στρατόπεδο στην Λαμία και στην μνήμη αυτού και άλλων μαχητών τελούνται εκδηλώσεις και επιμνημόσυνη δέηση στα κενοτάφια - μνημεία Καμηλόβρυσης και Ταράτσας . (Αγία Παρασκευή )

Βιβλιογραφεία: Νίκος Δαβανέλος "Τα πρόσωπα" Λαμία

Δεν ξέρω αν τελούνται εκδηλώσεις η επιμνημόσυνη δέηση αλλά ξέρω ότι το μνημείο στην Καμηλόβρυση έχει πέσει στην εγκατάλειψη και την παρακμή. Άβαφτο και γεμάτο χορτάρια

Αν προσέξει κάποιος το μνημείο υπάρχει και ιδικός χώρος για την κατάθεση στεφάνων ... Κάποτε ίσως η τελετή της κατάθεσης στεφάνων για τους πρώτους πεσόντες του πολέμου να ήταν καθιερωμένη, αλλά σήμερα βλέπεις έχουμε χρόνια να χάσουμε ανθρώπους .....   Αναρωτιέμαι από το μνημείο δεν έχει περάσει ποτέ ο δήμαρχος, ο νομάρχης, δημοτικοί υπάλληλοι, στρατιωτικοί διοικητές , δεν το είδε κανένας ,δεν ενδιαφέρεται κανένας , δεν έχει κάποιος συνείδηση, τόση αδιαφορία λοιπών; Και αναρωτιέμαι αν ο Αθανάσιος Τσαλτάκης ήξερε για την κατάντια των απογόνων του θα ξαναέκανε το ίδιο , θα θυσίαζε την ζωή του για τα παιδιά του και για τα παιδιά των παιδιών του .... 

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Από τις τριακόσιες εξήντα πέντε ήμερες που έχει ο χρόνος χρειάζονται το πολύ δυο ημέρες να φρεσκαριστεί  το μνημείο άντε άλλη μια ημέρα να αντικαταστήσουν την μικρότερη πλάκα  να φαίνεται από τον δρόμο για να βλέπει ο κόσμος όλους τους αγωνιστές, άντε και είκοσι λεπτά να καθαριστούν όλα τα χόρτα. Δεν θέλει πολλά,  λίγο φιλότιμο  λίγη όρεξη για δουλειά και αγάπη για την ιστορία του τόπου μας θέλει ....

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

 Μπορεί κάποιος να κάνει ελεύθερα απλή πεζοπορία, να κάνει περίπατο στο βουνό, να φωτογραφίσει την φύση, να παρακολουθήσει τα πουλιά που είναι άφθονα στην περιοχή και, ανάλογα με τις εποχές, να μαζέψει λουλούδια και να μυρίσει τις μοσχοβολιές τις φύσης

Οι καλύτερες ώρες περιπάτου για τους φυσιολάτρες είναι οι πρωινές, τότε που η φύση πρωτοξυπνάει και ακούγονται τα γλυκοκελαηδήματα των πουλιών . Τότε που ο άνθρωπος δεν έχει ακόμη ξεκινήσει τις βάναυσες δραστηριότητες του.

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

 Τότε, που ακόμη τα πάντα είναι ήσυχα ,τότε που ο περιπατητής ακούει μαζί με το κελαΐδισμα των πουλιών το γλυκό κελάρυσμα του νερού που τρέχει γάργαρο στον χείμαρρο . Εκείνη την ώρα, ανοίγει η ψυχή και ευφραίνεται η καρδιά, εκείνη την ώρα ο άνθρωπος είναι ένα με την μητέρα φύση, αυτή που τον γέννησε ...;

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Αλλά, εκεί όμως που θα έχει νοιώσει ελεύθερος και θα έχει ενωθεί με την μητέρα φύση, θα έρθει αντιμέτωπος με την ανθρώπινη δραστηριότητα...................

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

καμαρώστε....

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

τα έργα των ανθρώπων

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Όπου υπάρχει πρόσβαση για το αυτοκίνητο, κατά μήκος της κοίτης του Ξηριά, υπάρχουν σκουπίδια , μπάζα , λάστιχα , πλαστικά, σακούλες κλπ ...; Εδώ, ο χώρος θα μπορούσε να μετατραπεί σε έναν υπέροχο τόπο αναψυχής αλλά η αδιαφορία του δήμου τον έχει μετατρέψει σε σκουπιδαριό ...;

Αναρτώ ένα mail που μου έχει έρθει εδώ και πολύ καιρό από έναν καλό φίλο αλλά μόλις σήμερα το διάβασα ...;

Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία. Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το  πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος. Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο. Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν. Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος. Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά. Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς. Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν. Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος. Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ. Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι. Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια. Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες. Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες. Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες. Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία. Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον.. Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν. Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο. Αγωνιούν  για  μια  φωτογραφία  τους  σε  φτηνές  κίτρινες  φυλλάδες  που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν   παρέα,   δημοσιότητα,   σεξ,   σταρ,   μις,  θεές,  απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα. Από  τη  μαζική  παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής. Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%. Πιράνχας,  κόβουν  βόλτες  από  φωτογράφιση  σε  κότερα,  από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον. Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία. Ένας  γάμος,  τώρα  πριν  να  'ναι  αργά,  τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν. Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife. Επιλέγουν  και  επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται.. Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε  γιους  πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας. Ο  πλανήτης  μπαίνει  στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας.  Οι  ελληνικές  πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα  πολύχρωμα,  γυαλιστερές  φωτογραφίες.  Δες  το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια. Ζηλεύεις;  Δες  το  νεαρό  πάμπλουτο  κληρονόμο  αγκαλιά  με  τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο; Η  Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί; Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν  ξέρεις  ούτε  ένα  γενικό  γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν. Όλα  διορθώνονται  όμως,  άρχισε  τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η  Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ? το μπαλκόνι. Γυρνάει  το  ρολόι  μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο  βαρύ  χειμώνα.  Μπερδεμένη,  πεινασμένη, εν πλήρη συγχύσει, δηλώνει αθώα. Ήταν  ωραίο  το  έργο,  εύκολο,  χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη  σαπουνόπερα  του  Άλφα  με  βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά  κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά. Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ. Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις. Συμπληρώνω: Πού  είναι  η  άλλη  Ελλάδα;  Η  Ελλάδα  του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης  και  της  έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος.  Η Ελλάδα του  αντοπάριστου αθλητισμού, της ευγενούς άμιλλας και  του θαυμασμού του καλού και αγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και  της  εξέλιξης.  Η  Ελλάδα  του  μέτρου.  της  μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί. Μόνο  που  είναι  χαμένη  στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο.  Αυτό  το  95% χρεοκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%. Ανακαλύψτε  το,  αποκαλύψτε το, διαδώστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το.... Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας ... Αφιερωμένο στους φίλους μου 

 "Aν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι" έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, θα μάθαιναν στα μικρά ψαράκια ότι "το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε". Αυτή ακριβώς την απόλυτη υπακοή περίμεναν οι καρχαρίες της ΕΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από χώρες που τα τελευταία χρόνια έπεσαν στην παγίδα τους και αναγκάστηκαν να επιβάλουν τρομακτικά μέτρα λιτότητας στον πληθυσμό τους. Μόνο που τις τελευταίες εβδομάδες ένα μικρό ψαράκι (ας το ονομάσουμε Ουγγαρία) είπε όχι. Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε το «θράσος» να ζητήσει από το ΔΝΤ και την ΕΕ όχι να απαλλαγεί από τους δυσβάσταχτούς στόχους που αυτοί θέτουν αλλά να λάβει μόνη της τις σχετικές αποφάσεις για την εκπλήρωσή τους. Χωρίς να παραβιάζει δηλαδή τους όρους του δανείου, που προβλέπουν μείωση του δημόσιου ελλείμματος κάτω από το 3,8% του ΑΕΠ, ο Όρμπαν θέλησε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο ο οποίος θα περιόριζε για λίγο τη συνεχή αφαίμαξη των κατώτερων στρωμάτων. Η απάντηση των διεθνών καρχαριών ήταν άμεση και λυσσαλέα. Το ΔΝΤ διέκοψε αμέσως τις συνομιλίες με την Ουγγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα λάβει το τελικό πακέτο των 5 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 20 που της είχαν υποσχεθεί. Ο ούγγρος πρωθυπουργός όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη.

Με ειδικό νόμο που πέρασε (και εγκρίθηκε με ψήφους 301 υπέρ, έναντι μόλις 12 κατά) θα φορολογήσει τα αποθεματικά των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατά 0,5% για διάστημα τριών χρόνων.

Έτσι θα συγκεντρώσει περίπου 850 εκατ. δολάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή χρεών.

Ένα από τα μυστικά της σχετικής κίνησης είναι ότι καθώς το 80% του τραπεζικού συστήματος έχει ξεπουληθεί σε ξένες εταιρείες και κυρίως σε αυστριακές και γερμανικές τράπεζες, το μεγαλύτερο τμήμα του νέου φόρου θα έρθει από το εξωτερικό. Το τοκογλυφικό κεφάλαιο δηλαδή παγιδεύτηκε από μια απρόσμενη σκακιστική κίνηση του αντιπάλου και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη βασίλισσά του. Σε άλλες εποχές μια τέτοια κίνηση θα θεωρούταν αυτονόητη και μάλιστα ιδιαίτερα μετριοπαθής. Στα χρόνια του ληστρικού καπιταλισμού όμως αποτελει αιτία πολέμου. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους και αναλυτές που το υπηρετούν θύμιζαν περισσότερο τη ρητορική του Τζορτζ Μπους εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν - ο Όρμπαν αντιμετωπίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένας επικίνδυνος αυταρχικός ηγέτης που απειλεί την ασφάλεια της ανθρωπότητας και πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Το τραγελαφικό είναι ότι ενώ τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη φορολογία των τραπεζών θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που έλαβε η χώρα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και ο διεθνής τοκογλυφικός οργανισμός ήταν οι πρώτοι που καταδίκασαν την απόφαση. Οι διεθνείς και ντόπιοι καρχαρίες του τραπεζικού συστήματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν αφού εάν η Βουδαπέστη τα καταφέρει σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία. Συνηθισμένοι σε απόλυτα εξωνημένες και υποτελείς κυβερνήσεις, όπως η Eλληνική, οι αναλυτές του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν είχαν προβλέψει το αυτονόητο - ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει την παντοκρατορία τους. Προφανώς η στάση της Ουγγαρίας θα έπρεπε να στέλνει μηνύματα όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακροδεξιά για τα δεδομένα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, έκλεψε πρακτικές και στάσεις που θεωρητικά ανήκουν προνομιακά στο χώρο τη Αριστεράς. Και αν στην Ουγγαρία η Αριστερά είναι εξοστρακισμένη από την πολιτική ζωή λόγω ιστορικών συγκυριών, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει και πολλές δικαιολογίες. Παραμένει άγνωστο πως πιστεύει ότι θα εξηγήσει στις επόμενες γενιές γιατί άφησε την άκρα Δεξιά να γευτεί ανενόχλητη τα σταφύλια της λαϊκής οργής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ..ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ .

ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ Η ΠΑΤΡΙΣ... Έλληνα μην συμβιβάζεσαι, η φωνή σου έχει δύναμη!!! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ..ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ . Κήμενο που υπογράφθηκε με την τρόικα...!!!!!!!!!!!!!!!! 1) Σελ.119-ΔΕΝ μπορεί η Ελλάδα να πάρει δάνειο από άλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης δεν μπορεί να αποθηκεύσει ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το χρέος της...    Γι'αυτό όταν είπε η Ρωσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!! 2) Σελ.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.    Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα κ τις υποχρεώσεις του.    Δηλ.μπορεί να δανειστήκαμε από τη Γερμανία αλλά να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!!    Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος 3) Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1 Η σύμβαση διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο 4) Σελ΄121.παραγρ.5 Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.6,2 για τα επόμενα χρόνια κ +2% τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο,επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!! 5) Σελ 123 Η Ελλάδα εάν δεν πληρώσει κάποιο από τα παλαιότερα δάνεια κ όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα, που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα από το μηχανισμό κ υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις. 6) Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5... Για να είναι νόμιμη,για να ενεργοποιηθεί κ να ισχύει η σύμβαση,δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη παρά μόνον την υπογραφή του Παπακων/νου κ τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους    του υπουργείου οικονομικών κ του υπουργείου δικαιοσύνης(χούντα έχουμε κ θα υπογράφει ο υπουργός εν αγνοία της κυβέρνησης ; ο υπουργός θα υπογράφει ΜΌΝΟ ;, ούτε καν ο πρωθυπουργός για να εκταμιεύεται το δάνειο ;    ούτε ψήφιση στη βουλή ούτε καν υπογραφή απο τον πρόεδρο της δημοκρατίας,ούτε καν γνωμοδότηση!!!!) 7) Σελ 123,παράγραφος 5... Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαικής ένωσης κ τα συνταγματικά δικαστήρια των δανιστών μπορούν να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαικό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανιστή αντίστοιχα.     Σύμφωνα με τη σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα διαστήριο να εκδικάσει τετοια προσφυγή! Αφήστε που δεν έχουμε κ συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας, αλλά απο κει κ πέρα υπάρχει το διεθνές αλλα μας δένει τα χέρια.     Θα πρέπει να απεθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της γερμανίας,για τους Αγγλους στης Αγγλίας !!!     Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα κ άνεφ όρων,παραιτείται απο κάθε ασυλία την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία απο νομικές διαδικασίες σε σχεση με την παρούσα σύμβαση.     Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή κ όσον αφορά την εκτέλεση κατα των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία     (**όλο το παιχνίδι γίνεται για τον ορυκτό πλούτο τις χώρας και τα πετρέλαια**) ΞΥΠΝΗΣΤΕΕΕΕΕΕΕΕ..σας εκλιπαρώ!!!!!!!!!!!! ( ούτε σε διεθνές δικαστήριο δεν μπορούμε να προσφύγουμε .ΚΑΜΙΑ ασυλία για τα... περιουσιακά στοιχεία . ΥΠΟΘΗΚΕΥΤΗΚΕ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ .. ΠΑΕΙ Η ΔΙΕΘΝΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ .)  ΣΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ .Ο Λ Α .!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Όλα αυτά στις πρώτες 200 και κάτι σελίδες . που να δούμε και τις υπόλοιπες 978 σελίδες μεταφρασμένες .. από ανθρώπους που ρίσκαραν την ζωή τους για να τα μάθει ο Ελληνικός Λαός ... ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ.. ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ! Στο τέλος και οι λύσεις για να ξεμπερδέψουμε από τον εφιάλτη . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ..ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΛΕΓΕΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ και να ζήσετε ανεξάρτητοι από ΠΡΟΔΟΤΕΣ !! ( ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΔΕΙΞΤΕ ΤΟ ΟΛΟ..)

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΥΤΗ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΝΕΡΓΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΩΣ ΚΟΙΝΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ.. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ, ΜΕ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΤΗΝ  ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ.

ΕΑΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΝ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΝΟΜΙΜΟ ΤΡΟΠΟ ΟΠΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΠΟΤΕ !!

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΤΑΛΛΑΧΘΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΑΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ !!

"Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας Κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για την υπόθεσή του Πρέπει προετοιμασμένος να 'ναι: γιατί Όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί θα μοιραστεί την ήττα. Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα Αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει: γιατί Θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού Όποιος για τη δική του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί."

Πηγή: [www.facebook.com]

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Θεωρούμε άνθρωπος διορατικός ...;. Να δείτε ότι όλα τα παραπάνω είναι θέμα χρόνου πότε θα γίνουν πράξη .............. γιατί πια η δεκάρα δεν είναι πια δεκάρα ....... ήδη η Ουγγαρία σήκωσε το ανάστημα της δεν ξέρουμε πόσο και αν θα αντέξει ........ αλλά όταν ξεκινάνε οι μάχες πέφτουν οι πρώτοι νεκροί ........ και θα έρθουν και άλλες.....

Πηγή : [cid-afdd98db14bad682.spaces.live.com]

Περνώντας από τον δρόμο Λαμίας Δομοκού στο ύψος της Παναγιάς Αντινίτσας πολλές φορές εντόπισα την πινακίδα που έγραφε.

Πηγή του Αχιλλέα. Achilleas spring

Κατά το παρελθόν πολλές φορές έβαλα στο μυαλό μου να επισκεφτώ την πηγή του Τρωικού ήρωα που ενέπνευσε γενιές και γενιές Ελλήνων, του ήρωα που οι στρατιωτικές του αρετές έφτασαν στα πέρατα της γης, αλλά ποτέ μέχρι τώρα δεν το κατάφερα.

Την προηγούμενη εβδομάδα πήρα την απόφαση να πάω μόνο και μόνο να δω από κοντά το μνημείο. Πλησιάζοντας στη πηγή η ανυπομονησία μου και η χαρά μου μετατράπηκαν σε έκπληξη και οργή. Στην είσοδο του μνημείου υπήρχε ένα σκουριασμένο βαρέλι απορριμμάτων που θα πρέπει να ήταν αμετακίνητο από την θέση του τουλάχιστον δέκα χρόνια διότι από την σκουριά είχε κοπεί στη μέση. Παντού υπήρχαν σκουπίδια, πλαστικά μπουκάλια , σακουλές ,περιττώματα και πολλά άλλα απορρίμματα. Πλησιάζοντας πιο κοντά η απογοήτευση μου μεγάλωνε, παντού ήταν φανερή η εγκατάλειψη . Απ' ότι φαίνεται στο συγκεκριμένο μνημείο υπεύθυνος δημοτικός η κρατικός υπάλληλος θα πρέπει να έχει να περάσει χρόνια ,παντού υπήρχαν ξύλινοι φράχτες πεσμένοι , πέτρινοι τοίχοι μισογκρεμισμένοι κλπ .

Αλλά με μια προσεκτικότερη ματιά είδα ότι στο παρελθόν το μνημείο είχε γνωρίσει καλύτερες ημέρες, κάποιοι είχαν κάνει κάποια πράγματι αξιόλογα έργα, είχαν τοποθετήσει όμορφα ξύλινα κάγκελα ,είχαν φτιάξει καλοκτισμένα πέτρινα σκαλοπάτια και πέτρινα τοιχία για να κρατάνε τα χώματα από την ορμή του νερού που δυστυχώς σήμερα έχουν όλα γκρεμιστεί.

Σε μια πλάκα πάνω στην όμορφη καλοχτισμένη πέτρινη βρύση γράφει. Υπουργείο γεωργίας Γενική διεύθυνση δασών και ορεινής υδρονομίας υπηρεσία δασικών έργων. Υ.Δ.Ε.Α.Σ. Έτος κατασκευής 1964 Βλέπεις εκείνη την εποχή οι συμπατριώτες μας που υπηρετούσαν στην παραπάνω υπηρεσία ήξεραν ότι έπρεπε να (βρέξουν κόλο για να φάνε ψάρι). Ήταν άνθρωποι του μόχθου και για να πάρουν την παραπάνω θέση έπρεπε να δουλέψουν πολύ ,όλοι τους είχαν μεγαλώσει με ψωμί και τυρί για μέρες .Αντιμετώπιζαν την βροχή και το χιόνι καθημερινά και πεισματικά πήγαιναν στο σχολείο τους κάτω από αντίξοες συνθήκες γιατί ήθελαν να μάθουν γράμματα και ήξεραν πολύ καλά να σέβονται τις οποιαδήποτε αξίες της ζωής.

Ο Αχιλλέας είναι ο ήρωας που έχει εμπνεύσει γενεές και γενεές ελλήνων , χιλιάδες ποιητές και συγγραφείς σε όλο τον κόσμο έχουν εμπνευστεί από τα κατορθώματα του, ποιος στρατιωτικός δεν ζήλεψε την δόξα του και τις στρατιωτικές του αρετές ,ποιος στρατιώτης δεν θα τον ήθελε για επικεφαλή του , ποίος νέος δεν ζήλεψε το κάλλος του και τους έρωτες του ,ποια γυναίκα δεν τον ερωτεύτηκε για το κάλλος του και για την ρώμη του.

Και όμως εμείς σήμερα χιλιάδες χρόνια αργότερα φερόμαστε στον μεγαλύτερο ήρωα της Ελλάδος με τον χειρότερο τρόπο. Δεν είμαστε άξιοι ούτε ένα μνημείο στη μνήμη του να συντηρήσουμε , ο σεβασμός απέναντι στους ήρωες μας είναι ένδειξη πολιτισμού, ήθους και παιδείας.

Δεν μπορεί να λεγόμαστε σύγχρονο ελληνικό κράτος με ελληνική παιδεία και να ανταποκρινόμαστε με αυτό τον τρόπο στον μεγαλύτερο ήρωα μας.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά κάποιος έξυπνος πήγε και έγραψε την πινακίδα και στα αγγλικά : Achilleas spring .

Δηλαδή όταν θα περάσει κάποιος ξένος και θα δει την επιγραφή Achilleas spring θα κατέβει οπωσδήποτε να δει το μνημείο του μεγάλου Ομηρικού ήρωα .

Και τι θα δει ο έκπληκτος ξένος τα σκουπίδια;

Τα πλαστικά μπουκάλια;

Τα περιττώματα;

Τους γρεμισμένους φράκτες;

Την εγκατάλειψη και την κακομοιριά; Και βέβαια θα κάνει την ανάλογη εκτίμηση για την παιδεία των συγχρόνων ελλήνων .Και εννοείται ότι όταν θα γυρίσει στην πατρίδα του θα κάνει και τα ανάλογα σχόλια.

Αναρωτιέμαι αυτός ο δημοτικός υπάλληλος που έβαλε την πινακίδα δεν είδε την κατάσταση του μνημείου ,δεν είδε τα σκουπίδια ,ή απλά έβαλε μια πινακίδα και είπε ότι παρήγαγε έργο;

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Υ/Γ. Από σεβασμό στην ελληνική παιδεία και στον μεγάλο ομηρικό  ήρωα θα ήθελα να προτείνω στον δήμαρχο της Λαμίας το εξής: ή ανταποκριθείτε των ευθυνών σας απέναντι στο μεγαλείο του αναφερόμενου ήρωα και αναπαλαιώστε το μνημείο ή παραμείνετε στην κακομοιριά σας και κατεβάστε τις πινακίδες. Η πυγή του Αχιλλέα είναι ένα μέρος που ντροπιάζει τον τόπο μας , την κουλτούρα μας , την παιδεία μας , την συνείδηση μας σαν πολίτες σαν Έλληνες και σαν απόγονοι της μεγάλης ιστορίας μας. Βασικός υπεύθυνος αυτής της κατάστασης είστε εσείς κύριε Δήμαρχε δήξατε ασέβεια στην ελληνική ιστορία,  στον ελληνικό πολιτισμό και στην ελληνική παιδεία καταφέρατε να μετατρέψετε μια ιστορία αιώνων σε σκουπιδότοπο και μην μου πείτε ότι δεν ξέρατε τίποτα διότι τότε δεν ξέρετε τι συμβαίνει στον δήμο που διοικείται.

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Υ/Γ. Από σεβασμό στην ελληνική παιδεία και στον μεγάλο ομηρικό  ήρωα θα ήθελα να προτείνω στον δήμαρχο της Λαμίας το εξής: ή ανταποκριθείτε των ευθυνών σας απέναντι στο μεγαλείο του αναφερόμενου ήρωα και αναπαλαιώστε το μνημείο ή παραμείνετε στην κακομοιριά σας και κατεβάστε τις πινακίδες. Η πυγή του Αχιλλέα είναι ένα μέρος που ντροπιάζει τον τόπο μας , την κουλτούρα μας , την παιδεία μας , την συνείδηση μας σαν πολίτες σαν Έλληνες και σαν απόγονοι της μεγάλης ιστορίας μας. Βασικός υπεύθυνος αυτής της κατάστασης είστε εσείς κύριε Δήμαρχε δήξατε ασέβεια στην ελληνική ιστορία,  στον ελληνικό πολιτισμό και στην ελληνική παιδεία καταφέρατε να μετατρέψετε μια ιστορία αιώνων σε σκουπιδότοπο και μην μου πείτε ότι δεν ξέρατε τίποτα διότι τότε δεν ξέρετε τι συμβαίνει στον δήμο που διοικείται.

Αλλά όμως τα συγκεκριμένα τομάρια δεν είχαν ποτέ τα κότσια να κάνουν αυτά που κάνουν αν δεν είχαν κάποιες πλάτες να τους καλύπτουν. Κάποιοι υψυλά ιστάμενοι σε κάποια υπουργεία κάποιοι αστυνομικοί κλπ. ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει και δουλεύουν ανάλογα . Εκεί είναι το πρόβλημα της δημοκρατίας . Μπορεί κάποιοι άνθρωποι να  αγωνίζονται για την εδραίωση της αλλά υπάρχουν κάποιοι άλλοι οι οποίοι ενοχλούνται από τα ευεργετήματα της. Αυτοί οι «άνθρωποι» κάνουν τα πάντα να την τροχοπεδήσουν για δικούς τους λόγους  . Αυτοί οι υψυλά ιστάμενοι είναι ακόμη χειρότεροι . Μπορεί οι εκτελεστές να είναι δολοφόνοι κατά βλακεία αλλά αυτοί είναι εγκληματίες κατά συνείδηση. Αυτοί οι υψηλά ιστάμενοι είναι αυτοί πού τόσα χρόνια κατάφεραν να χαλιναγωγήσουν την δικαιοσύνη και κάνουν την χώρα άνω κάτω .  

Δολοφονίες θα συνεχίσουν να γίνονται όσο υπάρχουν ακόμη άνθρωποι χωρίς συνείδηση και όσο το ελληνικό υπουργείο παιδείας θα είναι σε αυτά τα χάλια η ελληνική κοινωνία θα συνεχίζει να γεννά εγκληματίες 

Εμείς σαν λαός πρέπει να δήξουμε στους τρομοκράτες ότι δεν τους φοβόμαστε και ότι τους έχουμε μόνο για φτύσιμο γιατί όσο καταλαβαίνουν ότι τους φοβόμαστε συνεχίζουν ακάθεκτοι το σκοτεινό τους έργο.

Σε αυτόν τον τόπο βασιλεύει η διαφθορά η λαμογιά η κουτοπονηριά και η ασυδοσία. Πολιτικοί , τραπεζικοί, στρατιωτικοί , αστυνομικοί ,ιερείς , ΔΥ. όλοι μέσα στα σκατά . Τόσα χρόνια το σύστημα δουλεύει με την παραοικονομία την παραπαιδεία και όλα τα παρά ...;.

Και ήρθαν σήμερα κάποιοι να φτιάξουν το σύστημα , μόνο που αυτοί οι κάποιοι είναι οι ίδιοι που το έφτιαχναν τόσα χρόνια ... ... αι σιχτιρ πια σιχάθηκα σιχάθηκα τα πάντα ....      Αλλά και τι να κάνω  γαμώ το φελέκι μου χθες είδα την ομιλία της Λιάνας Κανέλη στο βήμα της βουλής πολύ το χάρηκα  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

( [www.youtube.com] )...; Ανάσανα ...;. μου άρεσε ...;. Αλλά ποιος την ακούει ... και όσοι ακούν τι κάνουν ...;.. γιαυτο μας πηδάνε ...;. Είμαστε πια θεατές και πιο είναι το θέαμα στην σκηνή . ...;. Ο θάνατος μας .....

Καλά μας κάνουν......

Η οικονομική κρίση δεν είναι τίποτα . Είναι η κορυφή του παγόβουνου .

Αυτές που δοκιμάζονται περισσότερο αυτή την εποχή είναι οι ανθρώπινες σχέσεις . Τόσα χρόνια το χρήμα μας διεύθυνε την ζωή μας . Πολλοί ένοιωθαν ασφάλεια όταν το είχαν στην τσέπη τους . Τώρα τα πράγματα έσφιξαν και οι άνθρωποι πια βγάζουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Οι σχέσεις πια είναι σε κρίση οι φίλοι απομακρύνονται κλίνονται στα καβούκια τους .

Και όμως σήμερα ιδικά οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι μονιασμένοι όπως παλιά. Σήμερα θα έπρεπε να είναι ο ένας δίπλα στον άλλον και να βοηθά ο ένας τον άλλον. Αλλά αντί να συμβαίνουν αυτά βλέπουμε τους συνάνθρωπους μας  να απομονώνονται. Η κρίση πια έφτασε και στην επαρχεία όλοι ψάχνονται όλοι κοιτάζουν καχύποπτα ο ένας τον άλλον. Μέσα σε αυτήν κρίση της καχυποψίας και της κουτοπονηριάς όλοι ψαχνόμαστε να δούμε τι γίνεται και που πάει ο κόσμος. Ψάχνουμε να βρούμε έναν άνθρωπο δικό μας κάποιον που να του έχουμε εμπιστοσύνη αλλά βλέπουμε ότι αυτοί που μέχρι χθες ήταν διπλά σου στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτα.

Κάποια στιγμή σε πιάνει η πίκρα και το παράπονο.

Το μυαλό σου ψάχνει να βρει κάτι που να σε ευχαριστήσει κάτι που να σου δώσει λίγη χαρά και ελπίδα κοιτάζοντας μπροστά τα βλέπεις όλα μαύρα; . Ένα κράτος που αποτελείται από διεφθαρμένους πολιτικούς που η μόνη τους έννοια είναι πως θα κλέψουν τους πολίτες που τους ανέδειξαν,.

Και αναγκαστικά το μυαλό σου πάει πίσω μιας και μπροστά είναι όλα μαύρα και άραχνα.

Με την Σοφία είχαμε γνωριστεί η 87 η 88 δεν είμαι σίγουρος . Γνωριστήκαμε ένα καλοκαίρι στην Ραφήνα . Μια πολύ όμορφη κοπέλα πανέξυπνη και πολύ γλυκιά. Το πρώτο πράγμα που μου ξεκαθάρισε ήταν « Κοίτα μην γλείφεσαι γιατί δεν πρόκειται να φας>. Έτσι και εγώ περιορίστηκα στα τυπικά και δεν έχασα . Πράγματι μπορώ να πω πως βγήκα πολύ κερδισμένος . Ήταν μια σχέση που μου έδειξε όλο το μεγαλείο της φιλίας και όχι μόνο.  Πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι ένας άντρας και μια γυναίκα μπορούν να μείνουν φίλοι και να δεθούν τόσο πολύ. Με την Σοφία δυο καλοκαίρια κολυμπούσαμε μαζί στην Ραφήνα . Ερχόμασταν μαζί με το λεωφορείο και φεύγαμε μαζί ,τρώγαμε στις ψαροταβέρνες της περιοχής  γελούσαμε και παίζαμε . Μπορώ να πω πως ήταν η καλύτερη φίλη που είχα ποτέ .

Κάποια στιγμή ξενοίκιασα και έφυγα για τα Χανιά. Πάνω στην μετακόμιση «έχασα» την αντζέτα μου μαζί με πολλά προσωπικά είδη και χαθήκαμε . Όταν δούλευα στην  Λέρο τυχαία συνάντησα κάποιον φίλο της και μου είπε ότι έχει παντρευτεί

Από τότε δεν είχα νέα της  .  

Προχθές με πήρε τηλ και μου είπε γελώντας : σου έχω μια έκπληξη !

Συναντηθήκαμε χθες το απόγευμα και μου πρόσφερε ένα βιβλίο.

Αφού την ευχαρίστησα την άκουσα να μου λέει γελώντας είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει .

"Δημήτρης Γκιώνης

Τώρα θα δεις ....

Αφήγημα

Εικοστή τρίτη έκδοση.

Εκδόσεις Καστανιώτη"

 Το βράδυ το διάβασα όλο ήταν ένα πράγματι πολύ όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο. Ο συγγραφέας αφηγούταν πολύ όμορφα τα παιδικά του χρόνια σε κάποιο χωριό της ηπείρου.  Για να το διαβάσω μου πήρε όλο το βράδυ . Μπορώ να πω ότι δεν έκλισα μάτι. Κάθε σελίδα και κάθε περιπέτεια του συγγραφέα μου έφερνε στο νου τις δίκες μου διαβολιές όταν ήμουν ακόμη παιδί .

Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις ... Ας αρχίσουμε από τα εύκολα ήμουν δεν θα ήμουν έξη χρονών . Θυμάμαι όταν έρχονταν οι μουσαφιραίοι στο σπίτι μας την μητέρα μου έφερνε από την κάμαρη  τα σοκολατάκια και τους τα πρόσφερε   και έπειτα τα ξαναπήγαινε πάλι στην κάμαρη. Κάποια στιγμή την παρακάλεσα να μου δώσει ένα να δοκιμάσω, ένα να δω πως είναι .

Έκανε το λάθος και μου έδωσε να δοκιμάσω ένα από εκείνα τα τραγανά σοκολατάκια χεχεχεχε μεγάλο λάθος ... Όταν της ζήτησα να μου δώσει άλλο ένα μου είπε αυστηρά πως είναι μόνο για τους μουσαφιραίους, δεύτερο μεγάλο λάθος . Έλα όμως που εμένα δεν μου έφευγε η γεύση από το στόμα μου. Εκείνο το τραγανό σοκολατάκι έπρεπε να το ξαναδοκιμάσω.

Από τότε προφύλαγα να δω πότε θα μείνει η κάμαρη ανοιχτή για να μπω μέσα . Έλα όμως που η κάμαρη ήταν καλά κλειδωμένη και δεν άνοιγε ποτέ ,παρά μόνο σε κάποιες έκτακτες περιπτώσεις . Έλα όμως που και εγώ δεν έχανα την υπομονή μου και κάποια ημέρα κατάφερα και τρύπωσα μέσα . Αφού μπήκα κρύφτηκα κατευθείαν στην ντουλάπα για να μην φαίνομαι .Κάποια στιγμή μπήκε η μητέρα μου μέσα ξαναβγήκε και κλείδωσε την πόρτα .... Όπως έβγαινα από την ντουλάπα στο βάθος της είδα ένα όπλο. Ήταν το όπλο των ΤΕΑ που είχαν δώσει στον πατέρα μου. Δίπλα του ήταν οι σφαίρες . Όταν είδα τις σφαίρες νόμισα ότι ήταν μολύβια και πήρα μια και την έβαλα στην τσέπη μου. Με την σφαίρα στην τσέπη άρχισα να ψάχνω για τα σοκολατάκια. Πρώτα άνοιξα ένα μπαούλο στην γωνία της κάμαρης . Ψάχνοντας έπεσα πάνω σε ένα μάτσο από λεφτά ,ποτέ στην ζωή μου δεν είχα ξαναδεί τόσα πολλά λεφτά . Τα επεξεργάστηκα για λίγο και τα άφησα στην θέση τους αφού δεν ήξερα καν πόσα είναι γιατί δεν είχα ηδέα από χρήματα εκείνη την εποχή. Συνέχισα το ψάξιμο αλλά τα σοκολατάκια δεν τα έβρισκα πουθενά . Και να ψάξιμο και να ξαναψάξιμο αλλά σοκολατάκια δεν έβρισκα .Να έχω σκυλιάσει γιατί δεν μπορούσα να τα βρω. Κάποια σιγμοί αποφάσισα να ανέβω πάνω στην ντουλάπα γιατί ήταν το μόνο μέρος που δεν είχα ψάξει. Τραβώ μια καρέκλα πατώ πάνω της και βλέπω τα σοκολατάκια . Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά. Εκεί υπήρχαν  και κάποιες πεντανόστιμες καρύδες -γλυκό και κάποια άλλα, όλα όμορφα σκεπασμένα να προφυλάγονται από την σκόνη . Χεχεχεχε φαίνεται η μητέρα μου ήξερε πολύ καλά τι έκανε τα έκρυβε ψιλά να μην μπορεί να τα πλησιάσει κανένας . Άρχισα να καταβροχθίζω τα σοκολατάκια κάποια στιγμή σταμάτησα και περίλαβα τις καρύδες που ήταν και αυτές πολύ νόστιμες . Αφού τα ξεπάστρεψα όλα άρχισα να κόβω βόλτες μέσα στην κάμαρη προσπαθώντας να βρω τρόπο να φύγω . Κάποια στιγμή θυμήθηκα την σφαίρα που είχα στην τσέπη μου έχοντας την εντύπωση πως ήταν μολύβι.

 Τότε  άκουσα την μητέρα μου να ρωτά την γιαγιά μου αν με έχει δει . Η γιαγιά μου απάντησε αρνητικά. Η μητέρα μου ξαναβγήκε έξω και την άκουσα να με φωνάζει . Ξαναμπήκε πάλι μέσα φωνάζοντας το όνομα μου, με είχαν ζώσει τα φίδια . Και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και βλέπω την μητέρα μου μπροστά μου. Το βλέμμα της πήγε κατευθείαν στην ντουλάπα. Έβαλε το χέρι της πάνω και διαπίστωσε ότι τα σοκολατάκια έλειπαν . Πάνω που πήγε να μου βάλει τις φωνές βλέπει την σφαίρα .

-Παναγιά μου φέρε την σφαίρα εδώ .

-Δεν είναι σφαίρα είναι μολύβι και το θέλω να ζωγραφίσω

-Φέρε μου παιδί μου την σφαίρα εδώ θα σκοτωθείς

-Όχι είναι μολύβι και το θέλω να ζωγραφίσω

Πάει η μητέρα μου να με πιάσει ορμάω εγώ και βγαίνω έξω από την κάμαρη και πάω κατευθείαν στο τζάκι. Εκεί ήταν η γιαγιά μου . Πάει να με πιάσει , βγάζω την σφαίρα από την τσέπη μου και κάνω πως θέλω να την πετάξω στο τζάκι ....

Μηηηηηηη ούρλιαξαν και οι δυο με τρόμο .... Και τραβήχτηκαν πίσω ....

Φύγετε από εδώ το μολύβι είναι δικό μου.      

-Μα παιδί μου δεν είναι μολύβι είναι σφαίρα να λένε και οι δυο μαζί ...

Εγώ είχα καταλάβει ότι ήταν έτοιμες να ορμίσουν για να με πιάσουν και είχα το χέρι με την σφαίρα τεντωμένο πάνω από την φωτιά ..

Από τις φωνές ήρθε και η θεία μου η Κωστάντω , μόλις είδε τι γίνονταν έβαλε τις φωνές και μάζεψε όλες τις γειτόνισσες. Όλες είχαν μαζευτεί πίσω από την πόρτα και ήταν έτοιμες να ορμίσουν να με περιλάβουν και όλες μαζί προσπαθούσαν να με πείσουν ότι το αντικείμενο που κρατούσα δεν ήταν μολύβι αλλά σφαίρα.. Κάθε φορά που ήταν έτοιμες να ορμίσουν για να πιάσουν εγώ τέντωνα το χέρι μου προς την φωτιά και ξαναμαζεύονταν όλες μαζί πάλι πίσω από την πόρτα . Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να ξεφύγω και κάνω ένα σάλτο ανοίγω το παράθυρο και προλαβαίνω και πηδώ έξω. Από πίσω μου να με κυνηγούν φωνάζοντας έξη με επτά αλαφιασμένες γυναίκες .

Εγώ είχα πάρει τον δρόμο μέσα στο χωριό και από κάθε σπίτι που πέρναγα πετάγονταν και μια νοικοκυρά και με έπαιρνε στο κυνήγι μαζί με τις υπόλοιπες νοικοκυρές .... Αλλά η περιπέτεια μου τέλειωσε άδοξα διότι ξαφνικά όπως έτρεχα ένοιωσα δυο δυνατά χέρια να με ακινητοποιήσουν . Αμέσως έφτασε η μητέρα μου η γιαγιά μου και όλο το υπόλοιπο συνάφι και μου πήραν την σφαίρα από τα χέρια. Ποιος ήταν αυτός που με έπιασε δεν θυμάμαι αλλά θυμάμαι την γιαγιά μου να με πιάνει από το αυτί και να με σέρνει στο σπίτι. Χεχεχεχε θυμάμαι ότι έφαγα το ξύλο της μαϊμούς αλλά εκεί που μπερδεύτηκα ήταν στο γιατί με έδερναν . Με έδερναν γιατί  έφαγα τα  σοκολατάκια, γιατί έκλεψα την σφαίρα η γατί έτρεχα και με κυνηγούσαν , η με έδερναν για όλα  μαζί .

Μα τι θυμήθηκα τώρα κάποτε στο χωριό μας έρχονταν ένας μανάβης με μια κλούβα διαμορφωμένη έτσι ώστε να μπορεί να πουλά την πραμάτεια του . Παρκάριζε το αυτοκίνητο και πήγαινε στο καφενείο. Είχε την συνήθεια να κάθεται μέχρι αργά το βράδυ. Εμείς παιδιά τότε που το αίμα μας έβραζε  ψάχναμε για περιπέτεια και σκανδαλιά, βρίσκαμε τη ευκαιρία και του αρπάζαμε ότι μπορούσαμε. Κάποιο απόγευμα ένας της παρέας μας άρπαξε ένα τσουβάλι πατάτες και το πήγε σπίτι του.. Μας είπε ότι οι γονείς τους  τους είπαν μπράβο γιαυτο που έκανε . Την άλλη ημέρα το απόγευμα ,με τον αδελφό μου χωρίς να λογαριάσουμε καλά τα πράγματα αρπάζουμε ένα καφάσι, ροδάκινα ήταν, βερίκοκα ήταν, δεν θυμάμαι καλά και τα πάμε στο σπίτι. Χεχεχεχε που να ξέραμε τι μας περίμενε ...Στο σπίτι ήταν η γιαγιά και η μητέρα μας . Μόλις μπαίνουμε στο σπίτι γεμάτοι χαρά λέμε «σας φέραμε να φάτε». Η μητέρα μου έκπληκτη μας ρώτησε που τα βρήκατε τα φρούτα.

- Τα αρπάξαμε από τον μανάβη απαντήσαμε δυνατά. Το θυμάμαι σαν τώρα ,βλέπω την γιαγιά μου να πηγαίνει στην πόρτα και να τραβάει τον σύρτη και να την κλειδώνει έπειτα στράφηκε προς την κουζίνα. Μ' έπιασε κρύος ιδρώτας κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και τότε την βλέπω να  έρχεται προς το μέρος μας κρατώντας στα χέρια της τον πλάστη  που έφτιαχνε τις πίτες και μας περίλαβε ,χεχεχε ......... που σε πονά και που σε κόφτει ...  η γριά γυναίκα χτυπούσε όπου έβρισκε, στα κεφάλια, στα πόδια, στα χέρια , στα δάχτυλα χωρίς να υπολογίζει τα ουρλιαχτά μας .... και τα παρακάλια μας ....  τ' αγγόνια τα δικά μου θα γίνουν κλέφτες .... έλεγε με οργή ..... τ 'αγγόνια τα δικά μου θα φέρουν στο σπίτι μου κλεμμένα ...... και να ξύλο με τον πλάστη ... και να οργή,  και να τ' αγγόνια και να ο πλάστης .... Με την άκρη του ματιού μου έβλεπα την μητέρα μου καθισμένη σε ένα καρεκλάκι να κρατάει το κεφάλι της  και να κλαίει ...... αυτό με πείραξε ακόμη περισσότερο, ήθελα να τρέξω κοντά της και να τα ζητήσω συγγνώμη αλλά που , άφηνε "ο δικαστής" ... Η τιμωρία ξεκίνησε κατά τις οκτώ το απόγευμα , η "παιδονόμος" κατά τις δυο το πρωί σταμάτησε το ξυλοφόρτωμα και με μια διαταγή μας έστειλε να κοιμηθούμε στον αχυρώνα μαζί με τα ζώα.  Την άλλη ημέρα η γριά γυναίκα μας κοίταζε με ένα βλέμμα παγερό και ξαφνικά μας λέει : αυτά που πήρατε να τα γυρίσετε πίσω.

Που να τα πάμε , σε ποιον να τα δώσουμε, και τι να του πούμε. Τελικά τα κλεμμένα κατέληξαν στο ρέμα.  Χεχεχεχε από εκείνη την ημέρα ούτε ξένη καρφίτσα δεν γύρισα να κοιτάξω όχι να απλώσω χέρι .......

Ο θειος μου ο Γιώργος ήταν γερό ποτήρι, η μάλλον πολύ γερό, ένα λίτρο ούζο το κατάφερνε κάθε ημέρα . Ο θείος μου λοιπών κάθε πρωί που ξύπναγε με φώναζε και με έστελνε στον μπακάλη να του φέρω ένα μπουκάλι ούζο για να βγάλει την ημέρα.

Η μητέρα μου στην αυλή μας εκείνα τα χρόνια είχε κότες όπως όλα τα νοικοκυριά και στην άκρη είχε ένα κατσαρολάκι που τους έβαζε νερό και έπιναν. Εκείνη την ημέρα πως με έβαλε ο διάολος να δω πως κάνουν οι κότες όταν πίνουν ούζο. Χεχεχεχε μόλις γύρισα από το μπακάλικο έριξα το μισό μπουκάλι ούζο μέσα στο κατσαρολάκι με το νερό. Πήγα στον θειο μου και του κλάφτηκα ότι έπεσα στον δρόμο και χύθηκε το μισό μπουκάλι ούζο.

Άκουσα μερικές καλές βρισιές και έφυγα . Μπήκα στο σπίτι και πίσω από το παράθυρο περίμενα να δω τι θα γίνει με τις κότες .

Σε ένα τέταρτο όλες οι κότες παραπατούσαν ,αλλού πήγαιναν και αλλού ήταν ,άλλες έκαναν τούμπες και τίναζαν τα πόδια τους στον αέρα προσπαθούσαν να κρατηθούν όρθιες αλλά ξαναέπεφταν ,ένας κακομοίρης κόκορας δεν ήξερε σε πια γλώσσα λαλούσε , έπεφτε ξανασηκωνόταν ,λαλούσε η μάλλον προσπαθούσε να λαλήσει αλλά ούτε ο ίδιος ήξερε τι έλεγε. Εγώ μέσα στο σπίτι να έχω ξεραθεί από τα γέλια .

Κάποια στιγμή η γιαγιά μου αντιλήφτηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τις κότες και φώναξε την μητέρα μου. Η μητέρα μου το κατάλαβε αμέσως και πήγε κατευθείαν στο κατσαρολάκι ...

-Γιώργοοοοοοοοοοοοοοοο ..... με το που την άκουσα να ουρλιάζει μου κόπηκαν τα πόδια το γέλιο πάγωσε στα χείλι μου ....

Χεχεχε ακόμη το θυμάμαι εκείνο το ξύλο ... Αλλά το χειρότερο ήταν όταν με παρέλαβε ο θειος μου που του έχυσα το ούζο ...  Τι να πρωτοθυμηθείς από τότε .. όμως αυτές οι παιδικές διαβολιές ήταν αυτό που μας  πρωτοδημιούργησε την συνείδηση και μας προετοίμασαν να γίνουμε  άντρες αργότερα ...

Νάσε καλά Λένα μου σ ' ευχαριστώ πολύ ...

Ενημέρωσα το αρμόδιο τμήμα του path και πράγματι την ίδια ημέρα πήρα απάντηση για τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος .

Σήμερα στο προφίλ μου είδα στις αγαπημένες μου ταινίεςνα  γράφει  Array.  

 Τι είναι το Array δεν έχω ιδέα και φυσικά δεν το έγραψα εγώ.

Απ' ότι φαίνεται κάποιος μπαίνει με τον κωδικό μου. Βασικά δεν έχω να κρύψω κάτι γιαυτο και δεν με ενδιαφέρει και πολύ.

Μήπως κάποιος ξέρει ποιος είναι ο πιθανός λόγος για να μπαίνει κάποιος με τον κωδικό μου στο path και τι κακό μπορεί να μου κάνει αν θέλει;    

Περπάτησα στον δρόμο άκουσα για λίγο τους κούκους που κελαηδούσαν στο ρέμα και μπήκα στον χώρο του  παλιού υδραγωγείου . Εκεί ξεκουράστηκα για λίγο στην σκιά ενός τεράστιου πλατάνου και σηκώθηκα να συνεχίσω το περπάτημα μου.

Περπατώντας διάφορες σκέψεις γύριζαν στο μυαλό μου όταν  ξαφνικά μια  έντονη και ξαφνική κίνηση δίπλα στα πόδια μου με έφερε στην  πραγματικότητας . Από εκεί και έπειτα οι αντιδράσεις μου ήταν ενστικτώδεις και λειτούργησαν κάτω από τους άγνωστους κανόνες του υποσυνείδητου.

Χωρίς να το συνειδητοποιήσω  έκανα ένα ξαφνικό άλμα προς τα δεξιά  και έστρεψα  την γλίτσα που κρατούσα στο χέρι μου εναντίον του φιδιού που βρίσκονταν ελάχιστα εκατοστά δίπλα από τον δρόμο που επρόκειτο να περάσω.  Ένιωσα όλη μου την πλάτη να ανατριχιάζει και όλο μου το σώμα να κινείται  μόνο του λες και ήξερε από χρόνια πώς να αντιμετωπίζει  τον κίνδυνο του φιδιού ...... Το φίδι είχε πάρει θέση επίθεσης ,αλλά όταν  είδε την γλίτσα να έρχεται κατά πάνω του άρχισε να σφυρίζει και να κινείται γρήγορα . Την δεύτερη φορά που η γκλίτσα ήρθε προς το μέρος του τυλίχτηκε πάνω της . Κινούμενος πάντα από ένστικτο , έκανα με την γκλίτσα μια περιστροφή γύρω  από τον εαυτό μου και την χτύπησα με δύναμη στο έδαφος . Από το τράνταγμα της γλίτσας το φίδι  ξετυλίχτηκε και χάθηκε μέσα στα χορτάρια ,  μάλλον δεν πρέπει χτύπησε διότι εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι καθ' όλη την διάρκεια της "πάλης" , δεν ένοιωσα τον παραμικρό φόβο και όχι μόνο αυτό αλλά μαζί με την ανατριχίλα που είχε καταλάβει το κορμί μου, η ψυχή μου είχε καταληφτεί από  ένα αίσθημα  έντονης μαχητικότητας .

Τόσα χρόνια στις λαμαρίνες και στα μηχανοστάσια του θανάτου δεν είχα καμιά σχέση με την φύση και τα στοιχεία της για μένα τα πάντα ήταν άγνωστα και θεωρητικά .

Η  πρώτη μου επαφή με τα φίδια ήταν στην ανάρτηση   [olykos.pblogs.gr] και με την φύση γενικότερα στην ανάρτηση   [olykos.pblogs.gr] )  

   Δεν θυμάμαι μέχρι τώρα να είχε ενεργοποιηθεί με τέτοιον τρόπο το ένστικτο της επιβίωσης . Τα νιάτα μου πολλές φορές  είχα παίξει άγριο ξύλο, κάποτε μάλιστα έμπλεκα σε άγριους ομαδικούς καυγάδες , αλλά δεν θυμάμαι να είχα αισθανθεί  κάτι αντίστοιχο . Φαίνεται ότι το υποσυνείδητο μας είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το ένστικτο της επιβίωσης η μάλλον το ένστικτο της επιβίωσης είναι αποθηκευμένο στο υποσυνείδητο και ενεργεί κάτω από τις εντολές του όπως όλα τα ένστικτα . Εκεί υπάρχουν νομοί και κανόνες που ενεργοποιούνται αυτόματα όταν κινδυνεύει η   ζωή μας .  Ναι αλλά πως  και τι είναι εκείνο που ενεργοποιεί όλους αυτούς τους κριμένους αμυντικούς  μηχανισμούς επιβίωσης; Φαίνεται ότι κάπου βαθειά στη πίσω μέρος του κεφαλιού μας υπάρχει ένας βαθύς και άγνωστος χώρος  που έχει αποθηκευμένους  όλους τους αμυντικούς μηχανισμούς, του ζωντανού οργανισμού που τον μεταφέρει σήμερα , από όλους τους κινδύνους που αντιμετώπιζε στο παρελθόν ,  αντιμετωπίζει στο παρών η πρόκειται να αντιμετωπίσει στο μέλλον.  Αυτός ο μηχανισμός δεν έχει καμιά σχέση με την συνείδηση, διότι συνείδηση είναι το κέντρο συσσώρευσης εμπειριών και συναισθημάτων και βάσει αυτών ο άνθρωπος δρα ανάλογα και συμφωνά με την λογική που του δίνει η συνείδηση του.  Αλλά εδώ μιλάμε για μια άλλη κατάσταση που ο ανθρωπινός οργανισμός δρα ενστικτωδώς  και πολύ σωστά σε μια έκτακτη και άγνωστη κατάσταση χωρίς να έχει τις απαιτούμενες εμπειρίες .

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ενστικτώδεις τρόπο που αντιδρούμε όταν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα . Το κορμί μας δουλεύει ενστικτωδώς κατευθυνόμενο από το υποσυνείδητο. Επειδή   είμαι νευρικός οδηγός έχω έρθει πολλές φορές στα πρόθυρα ατυχήματος. Εχω νοιώσει ότι εκείνη την στιγμή οι αντιδράσεις μου δεν εξαρτώνται από την συνείδηση μου αλλά από το υποσυνείδητο μου . Θέλω να πω πως δεν σκέφτομαι καθόλου τον τρόπο με τον οποίο  θα σώσω την ζωή μου ,  αλλά οι κινήσεις μου είναι ενστικτώδεις και αποτελεσματικές,  που σημαίνει πως αν ενεργούσα βάση της συνείδησης μου πιθανών να μην ήμουν τόσο αποτελεσματικός διότι δεν θα προλάβαινα να σκεφτώ τον τρόπο που θα έπρεπε να αντιδράσω.

Όλες αυτές οι ενστικτώδεις κινήσεις όμως από κάποια στιγμή και έπειτα μετατρέπεται σε βίωμα και χώνεται βαθειά την συνείδηση μας . Επομένως το υποσυνείδητο πρέπει με κάποιον τρόπο να ενεργοποιείται για να μπορεί να τρέφει την συνείδηση.  Το θέμα είναι πως ;

 Δεν ξέρω ποιος είναι ο τρόπος για να μπορέσουμε να φέρουμε την συνείδηση μας σε επαφή με το υποσυνείδητο μας αλλά αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι ότι είναι ένας πολύ χρήσιμος μηχανισμός ασφαλείας  και είναι  φτιαγμένο για να μας προστατεύει..... όχι μόνο εμάς , αλλά όλους τους ζωντανούς οργανισμούς , διότι πιστεύω ότι και το φίδι από κάποια στιγμή και έπειτα πάλεψε και αυτό για την ζωή του μέσω του ένστικτου  της επιβίωσης ...; όπως εγώ ...;   

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Η παρακάτω ανάρτηση δεν είναι δικιά μου είναι ένα mail  που μου έστειλε ένας καλός φίλος. Καλό θα ήταν όσοι έχουν κάποιες γνώσεις να ενημερώσουν και εμάς τους υπόλοιπους , αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός της ανάρτησης.......................................

Πριν πάρει οποιοσδήποτε μια θέση υπέρ ή εναντίον των φύλλων της ελιάς, μετά από ήρεμη και νηφάλια κρίση, πέρα από κραυγές και δογματισμούς, κατηγορίες και τσαρλατανισμούς και άλλα ηχηρά παρόμοια, πρέπει να σταθμίσει ορισμένα δεδομένα. Να απαντήσει σε κάποια επιχειρήματα και γεγονότα και έπειτα να εκφέρει την κρίση του.

Δεδομένο 1ο 

Ο Γερμανός Otto Warburg τιμήθηκε με δύο βραβεία Νόμπελ . Οι περισσότεροι γιατροί τον αγνοούν, αν και ξέρουν τον μαθητή του Krebs, διδάσκονται τις ανακαλύψεις του Krebs. Αποκαθηλώνουν τον δάσκαλο και τιμούν τον μαθητή. Δεν έχουν τιμηθεί πολλοί με δύο βραβεία Νόμπελ. Μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Γιατί έδωσαν στον Warburg 2 Νόμπελ; Μαντεύετε την απάντηση. Για την ανακάλυψη μιας βασικής αιτίας του καρκίνου. Ο Warburg ανακάλυψε και απέδειξε, κάτι πολύ σημαντικό.

Χωρίς να χρησιμοποιήσω την ιατρική ορολογία - όσο είναι δυνατό - το αναφέρω με απλό τρόπο, για να καταλάβει ο κόσμος. Τα καρκινικά κύτταρα καταβροχθίζουν σάκχαρο σε ποσότητες δέκα έως δεκαπέντε φορές μεγαλύτερες από το φυσιολογικό. Το σάκχαρο που καταναλώνεται από τα καρκινικά κύτταρα, παράγεται κυρίως από το συκώτι ενώ τα φυσιολογικά κύτταρα χρησιμοποιούν γλυκόζη που παίρνουν από τις τροφές.

Το γαλακτικό οξύ ένα υποπροϊόν της όλης διαδικασίας βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα 10 φορές και περισσότερο, απ' ότι στα υγιή κύτταρα. Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μια ανισορροπία της σχέσης οξέων και αλκαλίων (χαμηλό PH) και στέρηση του οξυγόνου. Καθώς τα καρκινικά κύτταρα έχουν PH γύρω στο 5 και η οξύτητα αυξάνει, είναι πολύ δύσκολο στα κύτταρα αυτά να αναπνεύσουν κανονικά.

Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να υπάρξουν σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε οξυγόνο. Η ζωή χωρίς οξυγόνο ή αναεροβίωση των καρκινικών κυττάρων είναι ένας κανόνας χωρίς καμία εξαίρεση δήλωνε ο Warburg.

Όλα τα κανονικά κύτταρα έχουν μια απόλυτη ανάγκη για οξυγόνο αλλά τα καρκινικά κύτταρα ζουν με τη ζύμωση της ζάχαρης. Ο Warburg απέδειξε την θεωρία του, που του απέφερε τα 2 βραβεία Νόμπελ, όταν πήρε κανονικά κύτταρα από ένα έμβρυο και τα ανάγκασε να μεγαλώσουν χωρίς οξυγόνο.

Πήραν όλα τα χαρακτηριστικά των καρκινικών κυττάρων. Αυτό σημαίνει πως τα κανονικά κύτταρα μπορούν να μετατραπούν σε καρκινικά κύτταρα αλλάζοντας απλά μια μεταβλητή.

Το οξυγόνο. Το χαμηλό PH και η ανάγκη καταβρόχθισης τεράστιας ποσότητας σακχάρου είναι τα άλλα χαρακτηριστικά των καρκινικών κυττάρων όπως και η επιτυχής άμυνα τους στο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Σ' όσους κατηγορούν τα φύλλα της ελιάς τίθεται το απλούστατο ερώτημα. Συμφωνούν Ναι ή Όχι με τη θεωρία του Warburg; Του έδωσαν άραγε λανθασμένα τα 2 βραβεία Νόμπελ; Η απάντηση έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Δεδομένο 2ο 

Υπάρχει ο τομογράφος εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Μηχάνημα εξαιρετικά ακριβό. Υπερτερεί σημαντικά έναντι της κλασσικής αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας, γιατί μπορεί να δείξει καρκινικές βλάβες σε περιοχές που στην απλή αξονική φαίνονται καθαρές. Μια εξέταση με PET κοστίζει 40 φορές πιο ακριβά από την αξονική τομογραφία.

Απ' όσο γνωρίζω ελάχιστοι τομογράφοι εκπομπής ποζιτρονίων υπάρχουν στην Ελλάδα και κατά 99% χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο. Πώς λειτουργούν; Ο ασθενής παίρνει ραδιενεργή γλυκόζη σεσημασμένη με ειδικό ραδιοφάρμακο και χρησιμοποιώντας το PET με ειδικό αξονικό τομογράφο μπορούνε να δούμε σε ποια σημεία του σώματος πηγαίνει αυτή και έτσι να εντοπίσουμε τις περιοχές αυξημένης κατανάλωσης ζάχαρης πολύ πριν αυτές φανούν σε οποιαδήποτε άλλη εξέταση.

Όπου απορροφάται περισσότερη ζάχαρη υπάρχει και υποψία όγκου. Σημειωτέον ότι ο PET θεωρείται η πιο προχωρημένη τεχνολογικά εξέταση διαγνώσεως καρκίνου αλλά και μεταστάσεων. Αν δεν είναι σωστός ο Warburg, πως χρησιμοποιούμε τις αρχές του περί αυξημένης κατανάλωσης ζάχαρης των καρκινικών κυττάρων στο PET; Γιατί δεν λέμε στους ασθενείς, που δεν γνωρίζουν τίποτα απ' όλα αυτά, να απορρίψουν τελείως τις πατάτες, τα αναψυκτικά, τα γλυκά κ.λ.π. που προσφέρουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης στα τρελά για ζάχαρη καρκινικά κύτταρα; Βλέπουμε λοιπόν ότι εφαρμόζουμε τις αρχές του Warburg στη διαγνωστική πρακτική αλλά από την άλλη μεριά δεν πληροφορούμε τον κόσμο για τη σωστή διατροφή και μια βασικότατη αιτία του καρκίνου.

Δεδομένο 3ο 

Η κα. Αποστολοπούλου (η γνωστή ερευνήτρια από την Αυστραλία) βρήκε το εμβόλιό της για τον καρκίνο από μόρια ζάχαρης. Αν αληθεύει η πληροφορία αυτή, γιατί το ιατρικό κατεστημένο την έδιωξε;

Δεδομένο 4ο 

Η LDH (γαλακτική αφυδρογενάση) και ειδικά τα ισοένζυμά της (υπάρχουν 5 κατηγορίες ισοενζύμων) είναι ανεβασμένα σε περιπτώσεις καρκίνου .Στους περισσότερους καρκίνους ένα μέχρι τρία ισοένζυμά ( LD2,LD3,LD4) είναι συχνά αυξημένα .Συχνά η αύξηση της LD3,είναι η πρώτη ένδειξη για την παρουσία καρκίνου. Η LD3 αυξάνεται σε προχωρημένο καρκίνο και κακοήθες λέμφωμα και μειώνεται μετά από επιτυχή θεραπεία.

Γιατί δεν ξέρει ο κόσμος για την LDH και τα ισοένζυμά της; Τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια τα ξέρουν οι πάντες. Γιατί αποκρύπτεται από τον κόσμο; Μήπως η δίαιτα ομαλοποιεί μόνη της την LDH και τα ισοένζυμά της; Μήπως η LDH και τα ισοένζυμά της επηρεάζονται από τη ζάχαρη;

Δεδομένο 5ο  

Αν μία βασική ιδιότητα ταυ καρκινικού κυττάρου είναι η καταβρόχθιση ζάχαρης (όπως δείχνει το PET) και η έλλειψη οξυγόνου, τότε η θεραπεία είναι τα πικρά. Αν υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και τεράστιες ποσότητες γαλακτικού οξέος, οι τροφές που περιέχουν οξυγόνο είναι η θεραπεία. Αν το PH είναι το πρόβλημα, τότε οι αλκαλικές τροφές, το αντίθετο του όξινου PH, λύνει το πρόβλημα.

Δεδομένο 6ο  

Τα φύλλα της ελιάς είναι πολύ πικρά. Έχουμε απορρίψει σαν κοινωνία την πικρή γεύση. Μοναδικό κριτήριο είναι η ευχαρίστηση, η ηδονή του λάρυγγα. Πηγαίνουμε ενάντια στη φύση. Τα φύλλα της έχουν χλωροφύλλη. Τι κάνει η χλωροφύλλη στα φυτά; Μήπως συμμετέχει στη διαδικασία παροχής οξυγόνου στα φυτά; Επιπλέον τα φύλλα της ελιάς περιέχουν τεράστιες ποσότητες ασβεστίου και σιδήρου όπως δήλωσε και ο πρόεδρος των γιατρών Δημόσιας Υγείας κ. Τσαντήρης.

Οποιοσδήποτε γεωπόνος ξέρει πως στο όξινο PH του εδάφους (PH 0-7 όξινο, PH 7 ουδέτερο, PH 7-14 αλκαλικό), το ασβέστιο διορθώνει την αλκαλικότητα του εδάφους. Αν έχει όξινο PH το έδαφος π.χ. 5 ρίχνουμε ασβέστιο και γίνεται ουδέτερο. Το ίδιο γίνεται και στον άνθρωπο. Το ασβέστιο φτιάχνει το PH που στα καρκινικά κύτταρα είναι όξινο. Η τεράστια ποσότητα ασβεστίου των φύλλων της ελιάς (770 mg στα 100 γραμμάρια) είναι εύκολα απορροφήσιμη και διορθώνει βαθμιαία την όξινη κατάσταση των καρκινικών κυττάρων.

Η πικρή γεύση, η χλωροφύλλη, το ασβέστιο, η eleupeine και άλλες ίσως άγνωστες ουσίες επιδρούν με την τεράστια παροχή οξυγόνου, στη διόρθωση του PH και την κατάργηση της ανάγκης για ζάχαρη.

Αν όμως παράλληλα με τα φύλλα ελιάς καταναλώνει ο ασθενής γλυκά, αναψυκτικά, πατάτες, κ.τ.λ., δηλαδή ακατάλληλες τροφές, η αγωγή καθίσταται χωρίς νόημα. Αυτό τόνιζε ο γιατρός Λαμπρόπουλος. Θα βγουν λοιπόν κάποιοι από τα παράθυρα της τηλεόρασης και θα κατηγορούν τα φύλλα ελιάς χωρίς να έχουν εφαρμόσει ακριβώς τη δίαιτα, τρώγοντας κρέας και ζάχαρη, αγνοώντας τις ουσιαστικές ιδιότητες των φύλλων της ελιάς το οξυγόνο, το ασβέστιο και την πικρή καταπληκτική γεύση που τόσο μας λείπει.

Άλλωστε από παλιά το πικρό ταυτιζόταν με το φάρμακο. Από πού παίρνει σήμερα ο άνθρωπος πικρές τροφές για να καταπολεμήσει την ακόρεστη μανία των καρκινικών κυττάρων για ζάχαρη; Μήπως είναι λάθος το PET που βασίζεται στην αρχή της σεσημασμένης γλυκόζης;

Δεδομένο 7ο 

Επειδή υπάρχουν πολλοί δύσπιστοι και η αλήθεια σκόπιμα κρύβεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες, θα πρέπει να απαντήσει ο οποιοσδήποτε επιθυμεί στο εξής ερώτημα που έχει άμεση σχέση με τα φύλλα της ελιάς και τη λειτουργία τους: Γιατί δεν παθαίνουμε καρκίνο του λεπτού εντέρου; Έχουμε ακούσει για καρκίνους του παχέος εντέρου. Γιατί πολύ σπάνια έχουμε καρκίνους του λεπτού εντέρου; Ποιες είναι οι ουσίες που εμποδίζουν την εμφάνιση καρκίνου στο λεπτό έντερο; Η αλκαλικότητα; Αλκαλικό PH ή άλλη αιτία; Καλείται ο οποιοσδήποτε κατήγορος των φύλλων της ελιάς να απαντήσει. Μήπως εδώ κρύβεται το μυστικό;

Δεδομένο 8ο  

Χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες. «Επικίνδυνα τα φύλλα της ελιάς .Ακολουθήστε τη θεραπεία σας» φώναζαν σε όλους τους τόνους οι ειδικοί. Είναι αλήθεια κομπογιαννίτης ο Watson νομπελίστας - ναι αυτός που ανακάλυψε το DNA - όταν δήλωνε πως η χημειοθεραπεία και οι ακτινοβολίες είναι ένας σωρός σκ ...;.; Γιατί αποκρύπτεται αυτή η δήλωση του Watson; Μήπως είναι τσαρλατάνος ο L. Pauling με 2 βραβεία Νόμπελ όταν δήλωνε  

«θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι πως ο πόλεμος κατά του καρκίνου είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη».

Το ακούτε. ΑΠΑΤΗ. Είναι άραγε τσαρλατάνοι αυτοί οι 2 επιστήμονες που εναντιώνονται στις χημειοθεραπείες και στις ακτινοβολίες. Και τι να κάνουμε αναρωτιέται ο κόσμος. Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες είναι αναγκαίο κακό. Θα πεθάνω, αλλά θα έχω ποιότητα στη ζωή μου. Έτσι άλλωστε μου λένε. Βέβαια τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Ένας καρκινοπαθής μπορεί να ζήσει περισσότερο και καλύτερα, αν δεν κάνει θεραπεία. Αυτό είναι το συμπέρασμα του καθηγητή της ιατρικής Χάρτιν Τζόουνς και άλλες τρεις μελέτες ερευνητών υποστηρίζουν αυτή τη θέση η οποία δεν έχει αντικρουσθεί ΠΟΤΕ. Ο Τζόουνς δήλωσε σε συνέδριο της Αμερικανικής αντικαρκινικής εταιρείας ότι οι ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε καμιά αγωγή δεν πεθαίνουν νωρίτερα από τους ασθενείς στους οποίους εφαρμόζεται η ορθόδοξη αγωγή.

Άλλωστε και στο τεύχος του Lancet της 13ης Απριλίου του 1991 ο Α. Μπρέιβμαν κάνει έκκληση για ένα περιορισμό του όλου χημειοθεραπευτικού τομέα. Τι είναι άλλωστε η παρηγορητική θεραπεία; Ξέρω πως ο ασθενής θα πεθάνει αλλά του κάνω χημειοθεραπεία για να υπάρξει δήθεν ποιότητα ζωής χωρίς να ελπίζω στην θεραπεία του. Για διατροφή βέβαια κουβέντα. Άλλωστε δεν διδάσκεται στις ιατρικές σχολές.

Έχουν άραγε λάθος πολλοί Γερμανοί ογκολόγοι - όπως έγραψε ο Der Spiegel - που με θάρρος δήλωσαν πως οι ίδιοι αν πάθαιναν καρκίνο, δεν θα έκαναν ποτέ χημειοθεραπεία; Μόνο για το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν βελτίωση και η βελτίωση αυτή φτάνει στο χρονικό διάστημα των 3 μηνών. Στους καρκίνους του μαστού, του εντέρου, των πνευμόνων που πεθαίνουν οι περισσότεροι δεν ανταποκρίνονται. Στους μεγάλους όγκους - πρέπει να ξέρει το κοινό- εμφανίζει περιορισμένη αποτελεσματικότητα.

Η χρήση της χημειοθεραπείας τη στιγμή που έχει ελάχιστες πιθανότητες να αποδειχθεί αποτελεσματική είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα λέει ο γιατρός Άτκινς και όμως μας λένε να συνεχίσουμε αυτές τις θεραπείες. Ένας λόγος είναι ο οικονομικός.

Το κύκλωμα του καρκίνου που έχει τζίρο 10 τρις ετησίως, θα καταρρεύσει αυτόματα. Αυτό το σύστημα που δηλώνει «δεν μπορούμε να σε θεραπεύσουμε, σου προξενούμε εμετούς, χάσιμο στα μαλλιά, τα μαρτύρια της αλεπούς στον κάθε κακόμοιρο άνθρωπο που πέφτει στα νύχια του, τονίζει να μη δοκιμάσει ο καρκινοπαθής καμιά άλλη αγωγή». Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες» διότι τα δώρα τυφλώνουν τους οφθαλμούς της σκέψης.

Ζούμε σ' ένα «αγνό κόσμο» και οι πιο αθώες εταιρείες είναι οι φαρμακευτικές μιας και δεν λαδώνουν ποτέ. Δεν υπάρχουν δωρεάν συνέδρια, δεν υπάρχουν παροχές στους γιατρούς, δεν υπάρχουν ιατρικοί επισκέπτες, ο καρκίνος είναι η πιο ιάσιμη ασθένεια σήμερα με τις χημειοθεραπείες , όπως δήλωσε ο Vita διάσημος καρκινολόγος. Ο λόγος λοιπόν είναι απλός. Τα κότερα, οι βίλες και οι παροχές απειλούνται.

Θα αφήσουν οι καρχαρίες το χυμό από τα φύλλα ελιάς; Όπως έγραψε η εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» ο καθηγητής Ευάγγελος Μιχελάκης βρήκε ένα υπερόπλο κατά του καρκίνου, ένα φθηνό φάρμακο το DCA που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Αυτό ενεργεί στα μιτοχόνδρια, τους δίνει οξυγόνο και διορθώνει το PH. Βρίσκεται δηλαδή προς τη σωστή κατεύθυνση. Ο καθηγητής βασίζεται στη θεωρεία του Warburg αλλά ανησυχεί για τις φαρμακευτικές εταιρείες. Θα τον αφήσουν αναρωτιέται δημόσια (ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007, σελ. Α9); Εσείς τι λέτε;

Μελέτες: Δεν υπάρχουν μελέτες για τα φύλλα της ελιάς φωνάζουν. Ο καθηγητής παθολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σ. Καραγιαννόπουλος βασιζόμενος σε πλήθος μελετών, αναφέρει πως το σελήνιο - είναι ένα ιχνοστοιχείο όπως ο σίδηρος -είναι αντικαρκινικό. Έχετε μήπως δει κανένα γιατρό να το χορηγεί στους ασθενείς του; Πείτε το μου για να σας πω μπράβο. Η Κίνα πραγματοποίησε μελέτη σε 300.000 άτομα μαζί με το Πανεπιστήμιο Cornel των ΗΠΑ σχετικά με το σελήνιο επί 10 έτη. Είδατε τη μελέτη δημοσιευμένη πουθενά; Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.

Το σελήνιο προλαβαίνει τον καρκίνο και βοηθάει τη θεραπεία του στο αρχικό στάδιο μαζί με βιταμίνη Ε. Η μελέτη του καθηγητή Μιχελάκη που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Cancer Cell θα ανοίξει το δρόμο προς χρησιμοποίησή του ή θα θαφτεί και αυτό προς δόξα της χημειοθεραπείας; Βέβαια και το κράτος πληρώνει πολλά λεφτά στις φαρμακοβιομηχανίες, μπαίνει μέσα, χρωστάμε παντού μας λένε, δεν δίνει λεφτά στους εργαζόμενους αλλά τα φάρμακα για τις χημειοθεραπείες πάντοτε υπάρχουν και μάλιστα δωρεάν.

Συμπέρασμα: Όπως δήλωσε και καθηγητής χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών τα φάρμακα για τον καρκίνο υπάρχουν, αλλά δεν τα αφήνουν οι φαρμακευτικές εταιρείες να βγουν στην επιφάνεια. Ο Πρίγκιπας Κάρολος της Αγγλίας τον Ιούνιο του 2004 έκανε την εξής δήλωση: «Μία φίλη μου είχε καρκίνο και είχε διάρκεια ζωής για 2 μήνες. Ακολούθησε την θεραπεία του Max Gerson και τώρα έπειτα από 8 χρόνια είναι τελείως καλά. Πρέπει να προσεχθεί αυτή η θεραπεία».

Δήλωσε τίποτα άσχημο αυτός ο άνθρωπος; Είπε μόνο την εμπειρία του. Όμως το κατεστημένο δεν τα θέλει αυτά. Απειλείται. Οι οικονομικοί λόγοι που είπαμε ...; Τι χρησιμοποιεί ο Max Gerson; Μόνο 8 ποτήρια πράσινους χυμούς καθημερινά και αυστηρή διατροφή. Δεν θεράπευσε αποδεδειγμένα χιλιάδες ανθρώπους; Μάλιστα 50 περιπτώσεις με τα ιστορικά τους, ακτινογραφίες κ.τ.λ. τις παρουσίασε ενώπιον του Κογκρέσου.

Όπως είπαμε η χλωροφύλλη δίνει οξυγόνο στον οργανισμό και πολλά ένζυμα και αυτά έκαναν καλά τους καρκινοπαθείς. Γιατί κυνηγήθηκε αυτός ο υπέροχος άνθρωπος; Γιατί δεν ξέρει τίποτα ο πολύς κόσμος, γι' αυτόν τον οποίο ο Α. Σβάιτσερ, νομπελίστας, που θεραπεύτηκε από τον Gerson τον θεωρεί μια από τις μεγαλύτερες ιδιοφυίες του 20ου αιώνα;

Η γυναίκα του προέδρου της Αγγλικής Βουλής πως θεραπεύτηκε μόνο με τη θεραπεία του Gerson; Ο χυμός των φύλλων της ελιάς έχει πολύ περισσότερα θεραπευτικά συστατικά από τους χυμούς πράσινων φυτών που χρησιμοποιούσε ο Gerson και ειδικά ένζυμα που βοηθούν την πέψη των καρκινοπαθών η οποία έχει διαταραχθεί.

Το συκώτι κρύβει το μυστικό της πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου. Αυτό πίστευε και ο βραβευμένος με Νόμπελ Δρ. Ζέντ Γκιόργκι. Και ο λόγος είναι απλός. Το συκώτι παράγει την χολή. Θέλει πικρές ουσίες για να λειτουργήσει και τα φύλλα της ελιάς έχουν μια πικρή, ιαματική γεύση. Τα πειράματα του Γκιόργκι ήταν εντυπωσιακά στην καταστολή καρκίνων με την λειτουργία του συκωτιού. Γιατί κρύβονται ακόμα και από τους γιατρούς;

Πρέπει να τιμούμε και να ευχαριστούμε τους γιατρούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα θέσουμε μεγάλα ερωτήματα που βασανίζουν τον κάθε άνθρωπο που αντιμετωπίζει τον καρκίνο. Δεν θα μπορέσουν οι φαρμακευτικές εταιρείες να καταπνίξουν και να κρύψουν την αλήθεια αιώνια. Η αλήθεια είναι σαν το ελατήριο. Την πιέζεις, την πιέζεις αλλά κάποια στιγμή πετάγεται με δύναμη. Αυτή η στιγμή ήρθε. Ένας και η αλήθεια είναι η πλειοψηφία.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες βασανίζουν τον κόσμο με το φόβο. Ο φόβος σταματάει το μυαλό να λειτουργεί κανονικά. Η αλήθεια ελευθερώνει. Νικάει το φόβο. Κάνε τη χημειοθεραπεία σου. Τώρα. Χάθηκες. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Χωρίς φόβο, ας σκεφτούμε γιατί όλες αυτές τις πληροφορίες τις κρύβουν και ας ψάξουμε για μόνιμες εναλλακτικές αγωγές.

Οι New York Times αναφέρουν τον De Andrew Weil ως τον πιο γνωστό γιατρό της Αμερικής. Αυτός ο καθηγητής Ιατρικής αναφέρει την ύπαρξη κλινικών για πλουσίους με €35000 την εβδομάδα όπως και για θεραπευμένους από τον καρκίνο. Οι πλούσιοι έχουν τις κλινικές τους. Ο Ρήγκαν είχε καρκίνο κακοηθεστάτης μορφής και έγινε καλά με Carnivora, ένα φυτικό σκεύασμα από την Γερμανία όπως είχε γραφτεί, χωρίς ποτέ να διαψευσθεί.

Η θεραπεία Moerman στην Ολλανδία είναι η μόνη εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου με διατροφή που έχει αναγνωρισθεί από το Ολλανδικό κράτος. Έχει μεγάλα ποσοστά επιβίωσης στα αρχικά στάδια. Οι Ελβετικές κλινικές ακολουθούν επίσης θεραπευτική προσέγγιση με διατροφή. Οι θεραπείες αυτές όμως δεν είναι πανάκεια. Ένας που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο δεν θα θεραπευθεί.

Θα έχει όμως καλύτερη ποιότητα ζωής από τις συμβατικές θεραπείες. Το να δέχεσαι την χημειοθεραπεία είναι σαν να παίρνεις ποντικοφάρμακο είπε ένας παθών. Ας απαντήσουμε ειλικρινά στους εαυτούς μας σχετικά με τις θεραπείες του καρκίνου και ας διαλέξουμε. Η αλήθεια περνάει από τρία στάδια όπως έλεγε ο Σοπενχάουερ.

Πρώτα προσπαθείς να την γελοιοποιήσεις. Έπειτα επιτίθεσαι βίαια σ' αυτή και στο τελικό στάδιο την δέχεσαι. Ελπίζω η αναζήτηση της αλήθειας που γίνεται με καλή προαίρεση, τόσο από τους γιατρούς όσο και από τους ασθενείς, να ανάψει το φως της υποψίας για τον ρόλο των λίγων. Των φαρμακευτικών εταιρειών. Και τότε θα αλλάξουν γιατί το φάρμακο για τον καρκίνο είναι μπροστά στα μάτια όλων των γιατρών.

(Ο συγγραφέας είναι πρόσωπο υπαρκτό, περιμένει μέσα από το kentri.gr τις τοποθετήσεις και τα επιχειρήματα των ειδικών και είναι πρόθυμος για δημόσιο διάλογο).

Πηγή: [greatlie.com]

Την πρώτη εβδομάδα ασχολήθηκα με τα χαρτιά ΤΕΒΕ, .ΙΚΑ ,ΟΑΕΔ,  επιμελητήριο κλπ.. Αφού ξεμπέρδεψα αποφάσισα να ασχοληθώ με το περιβόλι μου.. αποκλειστικά ....( [www.panoramio.com]

Η αλήθεια είναι ότι το περιβόλι το είχα από την εποχή που είχα ακόμη την επιχείρηση μου και ερχόμουν μόνο τα απογεύματα . Είχα επίσης και δυο μελίσσια .

Στην άκρη του περιβολιού έχω φυτέψει μια ροδιά , μια βαρδακιά , μια κορομηλιά , μια κοντούλα, μια ροδακινιά , μια κερασιά , μια βανίλια , μια ροδακινιά, μια αμυγδαλιά, και μια μηλιά. Στην αρχή δεν τα γνώριζα αλλά τώρα πια τα έμαθα

Τον τελευταίο καιρό είδα ότι ο χώρος που είχα τα δέντρα είχε γεμίσει αγριάδα ειδικά γύρω από τις ρίζες των δέντρων ο χώρος είχε μετατραπεί σε ζούγκλα . Η αγριάδα είναι ένα φυτό που δεν φεύγει εύκολα όσο και να το πολεμήσεις εκτός αν ρίξεις φάρμακο . Φάρμακο δεν ήθελα να ρίψω στο περιβόλι μου και για μια στιγμή σαν άπειρος ήρθα στην απελπισία ...;.Άκουσα διάφορες γνώμες ώσπου κάποιος μου πρότεινε να βάλω κότες ...  Την θεώρησα σαν την πιο σωστή λύση  . Έτσι περιέφραξα με παλέτες τον χώρο  γύρω από τα δέντρα έφτιαξα ένα κοτέτσι και έβαλα μέσα έξι κότες και δυο χήνες . Τις χήνες τις έβαλα επειδή κάποιος μου είπε ότι είναι καλοί φύλακες ... ...

Την περασμένη Τετάρτη ήρθα κατά της πεντέμισι το πρωί.. Έξω από το τροχόσπιτο είχα αποθέσει έναν άδειο εμβρυοθάλαμο μελισσιών . Μόλις πλησίασα είδα ότι κυκλοφορούσαν πολλές μέλισσες απέξω . Όταν έφτασα κοντά διαπίστωσα ότι ήταν ένα  δυνατό μελίσσι που από κάπου είχε φύγει.

Δεν έχασα ούτε λεπτό, έβαλα μέσα στην κυψέλη έξη κτισμένα πλαίσια και ένα ζαχαροζύμαρο . Φαντάστηκα ότι θα ήταν εξαντλημένο και πεινασμένο και του έφτιαξα σιρόπι για να δυναμώσει . Χτες το άνοιξα . Ήταν έξι πλαίσια γεμάτα και με φρέσκο γόνο στο κέντρο.. Του πρόσθεσα ένα καινούργιο άκτιστο πλαίσιο.  Θα το ανοίγω πάλι την Δευτέρα να δω πως πάει αν έχει κτίσει το πλαίσιο που του έβαλα θα του βάλω και δεύτερο . Τα σημάδια δείχνουν ότι πάει καλά, γιατί να μην πάει άλλωστε,  καινούργια βασίλισσα έχει ,αρκετό πληθυσμό έχει ,όλα θα καλά πάνε .  Αγόρασα άλλα δυο κάνοντας τα πέντε .... Το φθινόπωρο αφού τα τρυγήσω θα τα κάνω δέκα ...... ... ....

Την  εικόνα του περιβολιού  το συμπλήρωσε η Παρδάλω «Στα σαρακατσάνικα ο θηλυκός Παρδάλης». Η Παρδάλω είναι η σκυλίτσα που έχω μαζέψει στο περιβόλι μου. Είναι ένα τετραπέρατο σκυλί υπάκουο και καλός φύλακας δεν κινείται τίποτα γύρω από το περιβόλι χωρίς να το πάρει χαμπάρι και να αρχίσει να γαυγίζει.

Ο μπαχτσές μου επίσης πάει πολύ καλά βγάζω συνέχεια  αντίδια , κολοκυθάκια , αγγουράκια,  μελιτζάνες , πιπεριές ,μόνο οι ντομάτες δεν πάνε καλά φέτος, δεν ξέρω γιατί ,γίνονται πολύ μικρές ... ... Έχω γεμίσει τον καταψύκτη με κολοκυθοκορφάδες , πιπεριές και μελιτζάνες για τον χειμώνα για να κάνω γεμιστά  .

Από την μέρα σχολούμε με το περιβόλι έχει αλλάξει η ζωή μου ,δεν ενδιαφέρομαι για τίποτα, η μόνη έννοια είναι το περιβόλι, μου σηκώνομαι πολύ πρωί χωρίς να με πιέζει κανένας  απλά επειδή μου αρέσει και φεύγω κατευθείαν για το χωριό .  Τις πρώτες ημέρες τα μεσημέρια γύριζα στο σπίτι αλλά τώρα πια κοιμάμαι στο τροχόσπιτο . Σήμερα στις πεντέμισι το πρωί ήμουν έξω από την πόρτα και παρατηρούσα τα δημιουργήματα μου και πραγματικά μου άρεσε ότι είχα κάνει, όχι μόνο μου άρεσε αλλά μου έδινε και χαρά, μια χαρά που έχω χρόνια να την αισθανθώ για λίγο σκέφτηκα  πως ήμουν πριν ένα μήνα και πως είμαι τώρα . Ημέρα με την νύχτα, έδιωξα κατευθείαν την μαύρη σκέψη ..., γιατί πια περνώ καλά , πολύ καλά. Έφερα μαζί μου μια τηλεόραση, ένα ντιβιντί πλέηερ, πολλά σιντί με ντοκιμαντέρ και διάφορα σιντί από την μουσική που μου αρέσει .  Προ ολίγου χάζευα την κοιλάδα του Σπερχειού  που είναι απλωμένη μπροστά στα πόδια μου. Πράγματι η ζωή μου έχει αλλάξει μέσα σε ένα μήνα ... Δεν έχω έννοιες και στενοχώριες, το μυαλό μου έχει καθαρίσει  και δεν θέλω να πηγαίνω καθόλου στην πόλη για τη ξέρω ότι κουβαλά μαζί της στενοχώριες , κακές σκέψεις, πόνο  και ταλαιπωρία .

Σε λίγο καιρό θα εγκατασταθώ μόνιμα στο τροχόσπιτο .... Και είμαι ακόμη στην αρχή ....  Στον πρώτο μήνα ... ...  και μόνο με την απόφαση μου να φύγω από την πόλη ...   

 Εκεί που η άνθρωποι είναι αλυσοδεμένοι στο βάθος της σπηλιάς και δουλεύουν ακατάπαυστα με φόντο το βάθος της σπηλιάς . Η ζωή τους όλη είναι οι σκιές τους που κινούνται στα τοίχωμα από την μεγάλη φωτιά που είναι πίσω τους . Ο μύθος του Πλάτωνα δεν νομίζω να βρει καλύτερη εποχή για εφαρμογή ...

 Οι αλυσίδες που έχουν δεμένους τους ανθρώπους στον μύθο έχουν αντικατασταθεί από δάνεια, πιστωτικές κάρτες, και οιοσδήποτε άλλης μορφής οικονομικής συναλλαγής .  Η φωτιά έχει αντικατασταθεί από την τηλεόραση και το Χόλυγουντ, ενώ οι φύλακες και οι άρχοντες είναι πάντα παρόντες, ίδιοι και απαράλλακτοι, αδυσώπητοι όσο ποτέ . Κάποτε οι άρχοντες στους πολέμους ήθελαν τους αντιπάλους τους νεκρούς στα παιδεία των μαχών , σήμερα πια δεν θέλουν πολέμους που να εξαφανίζουν τους αντιπάλους ,τους θέλουν ζωντανούς και σκλάβους να δουλεύουν για αυτούς .  Αν δούμε σήμερα την κοινωνική πραγματικότητα θα δούμε ότι οι άνθρωποι έχουν καταντήσει σαν τους ανθρώπους του μύθου,  κυνηγάνε ψευδαισθήσεις και όνειρα που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ποτέ όπως οι σκιές του μύθου .......     Όλοι ζουν με την ελπίδα ότι μια μέρα θα γίνουν πλούσιοι μεγάλοι και τρανοί παρασυρόμενοι από τα ΜΜΕ.

 Όμως πια όλοι ξέρουμε ότι δουλεύοντας κανένας δεν γίνεται πλούσιος, ούτε καν περνά άνετα πια . Οι άρχοντες πίσω από τους φύλακες είναι πιο αδυσώπητοι και πιο ανελέητοι διότι έχει ξεκινήσει ανάμεσα τους ένας άγριος ανταγωνισμός πλούτου . Ένας ανταγωνισμός που μοιραία γέρνει εις βάρος των ανθρώπων που δουλεύουν πια χωρίς αντίκρισμα,  έχουν γίνει σκλάβοι σε τέτοιο σημείο που όσο πιο πολύ δουλεύουν τόσο πιο πολλά χάνουν ......   Οι άρχοντες πια το ξέρουν καλά το παιχνίδι, οι φρουροί μπροστά τους έχουν γίνει και αυτοί αδυσώπητοι ,διότι βλέπουν την κατάντια των ανθρώπων και φοβούμενοι μην έρθουν στην θέση τους γίνονται όλο και πιο διεφθαρμένοι . Η επιβίωση τους εξαρτάται πια από το πόσο καλοί γλείφτες και ρουφιάνοι γίνονται στους άρχοντες ......

Και έτσι οι άνθρωποι ζουν μια απελπισία χωρίς τέλος. Και όσο περνά ο καιρός γίνεται όλο και πιο αδύνατη η παρουσία ενός "εκλεκτού" ανάμεσα τους. Ο "εκλεκτός" πρέπει να περάσει την λάμψη της φωτιάς του εξαγριωμένους φύλακες , τους άρχοντες, να βγει από την σπηλιά , να δει και να κατανοήσει τη αλήθεια να πάρει την απόφαση να γυρίσει πίσω, να ξαναπεράσει τους άρχοντες , τους φύλακες την φωτιά, να ξαναβρεί τους συνάνθρωπους του , να τους πει την αλήθεια , να τους πείσει ότι δεν είναι τρελός με αυτά που τους λέει.......

Δυστυχώς πια όλοι μας ζούμε σε ένα καραμελώμενο παραμύθι που κάποιοι μας πασάρουν και κλέβουν κάθε μέρα την ψυχή μας απροκάλυπτα πια , χωρίς μάσκες και ντροπές .......

Οι "εκλεκτοί- ηγέτες"  έχουν πια εξαφανιστεί , οι άνθρωποι πρέπει πια μόνοι τους να σηκώσουν το ανάστημα τους να σπάσουν τις αλυσίδες να περάσουν την φωτιά να εξουδετερώσουν τους φρουρούς να ανατρέψουν τους άρχοντες και να βγουν από την σπηλιά του Πλάτωνα για να δουν την αλήθεια .

Ναι αλλά για να κάνουν άλλα αυτά χρειάζεται μια αιτία και μια αφορμή  . Η αιτία υπάρχει είναι η αφόρητη σκλαβιά η αφορμή δεν ξέρω πως θα έρθει .. Ίσως οι αλυσίδες όταν γίνουν πολύ βαριές οι άνθρωποι δεν θα μπορούν πια να δουλεύουν από το βάρος τους..... Οι άρχοντες όμως λόγω ανταγωνισμού  θα ζητιάνε περισσότερο πλούτο και θα είναι πιο απαιτητικοί ..... Τότε ίσως γεννηθεί η σπίθα του Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} πνευματικού  ξεσηκωμού Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} καταρχάς ...... 

Το θέμα της ανάρτησης δεν είναι δικό μου . Είναι ένα mail που μου το έστειλε ένας καλός Φίλος . Το αναδημοσιεύω όπως το πήρα..

Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα: Η πιο απλή και πρακτική λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας!

Αποτελεί πλέον κοινή συνείδηση ότι τα δημόσια οικονομικά της χώρας μας βρίσκονται σε τόσο απελπιστική κατάσταση ώστε προσελκύουν πλέον τους παγκόσμιους καρχαρίες που «μυρίζονται αίμα» και συρρέουν για να μας κατασπαράξουν, απομυζώντας όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα σχεδόν άδεια ταμεία μας. 

Εμείς καταθέτουμε την δική μας απλή και πρακτική λύση, η οποία δεν είναι δυνατόν (για πολλούς, ευνόητους και απόλυτα κατανοητούς λόγους) να διατυπωθεί από καμιά επίσημη ελληνική αρχή:

Εάν οι μισοί Έλληνες επέλεγαν για τις καθημερινές τους ανάγκες προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα όχι μόνο θα λύναμε το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών προβλημάτων της χώρας μας, αλλά θα εξασφαλίζαμε απασχόληση τόσο για τους Έλληνες όσο και για το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών μεταναστών που φιλοξενούμε στην χώρα μας!

Η απλή αυτή αλήθεια έχει σχέση με τις καθημερινές μας συνήθειες που μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης πρέπει να αλλάξουν αμέσως:

Υπάρχει πλέον εθνική ανάγκη να ευαισθητοποιηθούμε σαν καταναλωτές και να εξετάζουμε σχολαστικά τις ετικέτες των προϊόντων που αγοράζουμε από τις αλυσίδες λιανικής. Υπάρχει πλέον εθνική ανάγκη να προτιμάμε τα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα έστω και αν πρέπει να τα πληρώσουμε ακριβότερα!

Αντίθετα, θεωρούμε μεγάλη επιπολαιότητα (που σήμερα βλάπτει τα μέγιστα την Εθνική μας οικονομία, τον εαυτό μας, την οικογένεια και την κοινωνία μας) την επιλογή προϊόντων που παράγονται στο εξωτερικό και πλημμυρίζουν τα ράφια των αλυσίδων λιανικής.

Αγοράζοντας προϊόντα που εισάγονται έτοιμα στην Ελλάδα προσφέρουμε χρήματα και εργασία σε ξένες οικονομίες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν αντιμετωπίζουν τα οξύτατα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα.

Με τις σημερινές κρίσιμες συνθήκες αποτελεί υποχρέωση μας να εξετάζουμε σχολαστικά τις ενδείξεις που υπάρχουν στην ετικέτα των προϊόντων που αγοράζουμε:

Παράγεται στην Ελλάδα, έχει καλώς! Αν μάλιστα πρόκειται για κάτι παραδοσιακό, ακόμα καλύτερα! Και προσοχή: Ας είναι πιο ακριβό! Δεν πειράζει, ένα μεγάλο μέρος της αξίας που θα πληρώσουμε επιστρέφει με πάρα πολλούς τρόπους σε εμάς τους ίδιους! 

Εισάγεται έτοιμο από το εξωτερικό, μην το αγοράζετε - και ας είναι φθηνότερο! Βρείτε κάποιο Ελληνικό υποκατάστατο ή έστω κάποιο υποκατάστατο που παράγεται στην Ελλάδα.

Κάνοντας μια δειγματοληπτική έρευνα στις κορυφαίες αλυσίδες λιανικής, μας σηκώθηκε η τρίχα της κεφαλής μας:

Είναι απίστευτο με πόση επιπολαιότητα πλουτίζουμε άλλες χώρες την στιγμή που εμείς κινδυνεύουμε να χρεοκοπήσουμε και είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε βαρύτατες οικονομικές συνέπειες στο εισόδημα και στην καθημερινή μας ζωή. Τα εισαγόμενα προϊόντα που επιπόλαια αγοράζουμε -ενώ θα μπορούσαμε να τα υποκαταστήσουμε με αντίστοιχα που παράγονται στην Ελλάδα- είναι χιλιάδες!

Δεν είναι φυσικά δυνατόν να απαριθμήσουμε ένα προς ένα τα εισαγόμενα προϊόντα που μπορούμε να υποκαταστήσουμε, αλλά μπορούμε κάλλιστα να δώσουμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Γιατί άραγε να τρώμε φασολάκια Κίνας, ρεβίθια Τουρκίας, φακές Καναδά, ρύζι Ινδίας, πατάτες Αιγύπτου, φιστίκια Συρίας, μακαρόνια Ιταλίας, σοκολάτες Ελβετίας, Ιταλίας ή Ισπανίας και χιλιάδες άλλα προϊόντα που αγοράζουμε από τις αλυσίδες λιανικής χωρίς  να μπαίνουμε στον κόπο να βλέπουμε που «στέλνουμε» τα λιγοστά χρήματά μας;

Γιατί να αγοράζουμε εισαγόμενα νερά, αναψυκτικά και δεκάδες μπύρες από την Γερμανία, την Αμερική ή το Μεξικό; Χάθηκαν τα αναψυκτικά, τα νερά ή οι μπύρες που παράγονται στην Ελλάδα, με επενδύσεις που έκαναν ακόμα και ξένες (πολυεθνικές ή μη) εταιρίες που απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους στην χώρα μας π.χ. η BIC; (Μην ακούτε φωνές που σας καλούν να μην αγοράζετε προϊόντα πολυεθνικών που παράγονται στην Ελλάδα γιατί όχι μόνο δεν βοηθάτε την εθνική οικονομία αλλά και γιατί κλονίζετε τις προοπτικές ξένων επενδύσεων  στην χώρα μας τις οποίες χρειαζόμαστε σαν τον διψασμένο που βρίσκεται στην έρημο).

Γιατί πληρώνουμε χρήματα για να αγοράσουμε εισαγόμενα κρασιά από την Χιλή, την Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία (και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου) όταν έχουμε πλούσια εγχώρια παραγωγή και μια παράδοση που χάνεται στα βάθη των αιώνων;

Γιατί να αγοράζουμε επιπόλαια εισαγόμενα τυριά και γαλακτοκομικά, όταν η δική μας γαλακτοβιομηχανία προσφέρει εξαιρετικά προϊόντα που τα ζηλεύουν ακόμα και οι ξένοι;

Γιατί (όσοι έχουν την κακή συνήθεια του καπνίσματος) να αγοράζουν εισαγόμενα τσιγάρα - χάθηκαν οι ελληνικές καπνοβιομηχανίες που είναι και φθηνότερες;

Ακόμα και τους ηλιόσπορους τους εισάγουμε από την Αμερική (εμείς που έχουμε την μεγαλύτερη ηλιοφάνεια της Ευρώπης), ακόμα και το χαμομήλι που αγοράζουμε από τις αλυσίδες λιανικής είναι εισαγόμενο (αν είναι δυνατόν!), ακόμα και το φαγητό που δίνουμε στα ζώα μας (ζωοτροφές) εισάγεται από την Ολλανδία!  

Είμαστε ή όχι άξιοι της τύχης μας;

Ας μην προβληματιζόμαστε λοιπόν, ας μην διαμαρτυρόμαστε με διάφορα συλλαλητήρια του «πάμε» και του «ερχόμαστε» που επιβάλλουν οι διάφοροι επαγγελματίες εργατοπατέρες, αλλά ας στρωθούμε σοβαρά στα πρακτικά, απαραίτητα και στοιχειώδη που μπορούν να βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων μας - είναι στο δικό μας χέρι!

Αφού σήμερα δεχόμαστε μια μαζική επίθεση από επικίνδυνους μεγαλοαπατεώνες (μπροστά στους οποίους ακόμα και η Μαφία μοιάζει με ερασιτεχνική παρέα μικροκλεφτών) ας χρησιμοποιήσουμε τα «όπλα» που έχει ο κάθε ένας από εμάς υπερασπίζοντας με τον δικό μας τρόπο την χώρα μας, την οικογένεια μας και τον ίδιο μας τον εαυτό!

Για προϊόντα που δεν παράγουμε καθόλου ή δεν παράγουμε αρκετά για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, ας επιλέγουμε προϊόντα χωρών (όπως η Γαλλία) που μας υποστήριξαν ή μας υποστηρίζουν σε δύσκολες στιγμές.

Συμπέρασμα:

Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα γιατί είναι η πιο απλή και πρακτική λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας!

Χθες δεν άντεξα πήγα κοντά της όσο πλησίαζα μια μοσχοβολιά με τράβηξε από την μύτη ...... τράβηξα ένα ... δεν το έπλυνα καν,  το σκούπισα λίγο στην μπλούζα μου και το έβαλα στο στόμα μου .... μια γλυκόξινη γεύση κατέλαβε το στόμα μου,  χμμ δεν είχαν  «γίνει» ακόμη .. αλλά αυτή η γεύση ήταν αρκετή να με στείλει πίσω στα χρόνια της ανεμελιάς και της αθωότητας ...  τότε που έξη με επτά άτομα είχαμε φτιάξει ομάδες εκστρατείας,  που σαν σκοπό είχαμε να κλέψουμε βερίκοκα ,ροδάκινα , δαμάσκηνα και αλλά φρούτα που ήταν περιφραγμένα μέσα στους κήπους ..... γιατί τα άλλα πχ. αμύγδαλα , αχλάδια κλπ τα βρίσαμε και έξω ...; Χεχεχεχε όταν αποφασίζαμε να κάνουμε επιδρομή δεν μας σταματούσε τίποτα και δεν γλίτωνε κανένα δέντρο ....βάζαμε τις μπλούζες μέσα στο παντελόνι τις σφίγγαμε γερά με τις ζώνες μας και τις γεμίζαμε με κλεμμένα φρούτα ...  κανένας φράκτης δεν ήταν ικανός να μας σταματήσει ... μπροστά την γεύση δεν υπολογίζαμε τίποτα, πηδούσαμε πάνω από τους φράχτες  αδιαφορώντας αν θα χτυπήσουμε η θα σκίσουμε το δέρμα μας . Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε  ακόμη σημάδια από εκείνη την εποχή ,σημάδια που έγιναν όταν το σύρμα έμπαινε βαθιά  στη σάρκα μας ..... άλλα πιο νοιάζονταν για το αίμα μας  που έτρεχε .....

Κοιτάζω την βερικοκιά απέναντι μου, δεν βλέπω να αντέχω την αναμονή  και αν ήταν και ο Πάνος άδω σίγουρα θα με είχε παρασύρει. Ποιος είναι ο Πάνος ; Είναι ένας  παιδικός μου φίλος, οι δυο μας ήμασταν οι αρχιστράτηγοι της περιπέτειας . Εμείς καταστρώναμε που θα πάμε και τι θα κάνουμε σε ποιο περιβόλι θα χτυπήσουμε και σε πιο μποστάνι θα πάμε για καρπούζια η για πεπόνια...  Χεχεχεχε ο ανταγωνισμός μας ήταν τόσο μεγάλος που μέρα με την ημέρα φτάναμε όλο και πιο μακριά.. Στο χωριό μας υπάρχει ένας τεράστιος πλάτανος  θυμάμαι ήμασταν οι δυο μας που ανεβαίναμε στα τεράστια κλαριά του, δέκα μέτρα πάνω από την γη στην αρχή, είκοσι αργότερα και πάει λέγοντας και όχι μόνο ,  πολλές φορές περιπατάγαμε όρθιοι πάνω στα τεράστια κλαδιά του αδιαφορώντας αν θα πέσουμε αρκεί να κάνουμε επίδειξη ότι είμαστε οι καλύτεροι..

Η βερικοκιά απέναντι μου στέκει ατάραχη  και την νοιώθω να με προκαλεί... χμμ έχω την αίσθηση ότι παίζει με την υπομονή μου.... τα βερίκοκα πάνω της θέλουν μερικές ήμερες ακόμη να «γίνουν» ...αλλά την νοιώθω σαν να μου λέει ......  « δεν θα αντέξεις είμαι πολύ νόστιμη για κοίταξε με,  ροδοκόκκινοι οι καρποί μου και που να δεις πόσο νόστιμοι είναι» ....  χμμ δεν βλέπω να αντέχω....

Σας παρουσιάζω ένα mail που μου έστειλε ένας καλός φίλος . Τα συμπεράσματα δικά σας ...; ...;..

"Επιτέλους"!     Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του  ΣΕΒ Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το  πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε  σε επιτήρηση θα  πλέει σε πελάγη  ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;              Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν  τέλος πάντων τα λεφτά;     Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :     *  Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας  εισόδημα (των εργαζομένων) δεν αυξήθηκε καθόλου.   ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;     * 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις ? ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό.  Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα 'ναι.     *   Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις ? το 2009, 10 δις το 2008 και   11,3 δις το 2007.     Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις ?.     Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκ. ?.      *   Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις ? στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις   στα Βαλκάνια.                *  Την τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις ? σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1  δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο   ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων).                *  Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις ? και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 - 10 δις.                *  Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις ? από ΦΠΑ.                *   Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις ? ετησίως  (από ποιους . τους μισθωτούς, που καλούνται να πληρώσουν «το μάρμαρο»;).     *  Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις ? στο δημόσιο και άγνωστο ποσό από μη καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές (πρόκειται για τα ένσημα των εργαζομένων) στο ΙΚΑ και τα άλλα ταμεία.                *  Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις ?, η Πειραιώς 2   δις ? κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές  αποταμιεύσεις - καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας (να μην μιλήσουμε για το πώς ένα υγιές ταμείο όπως το ΝΑΤ βούλιαξε, χρηματοδοτώντας με μορφή δανείου την ύψωση της Ελληνικής σημαίας στα πλοία Ελλήνων εφοπλιστών -από τον Κων. Καραμανλή κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης- και φυσικά οι εφοπλιστές δεν έχουν επιστρέψει δεκάρα ως τώρα από τα χρωστούμενα και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και πατριωτικής συνείδησης αφελλήνισαν τα πλοία τους από Έλληνες ναυτικούς με αποτέλεσμα το ΝΑΤ να βουλιάξει σχεδόν οριστικά).     *  Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ.             Ο Θόδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η   καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $.     Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων αξίας πάνω από 100 εκατ.$.     Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα.     Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ. , του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ.     Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 ? τη μέρα !                 *  Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ).     Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV)     Ο Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900)     Ο M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ.     Ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ.   Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι.      Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. ? !     *  Ο  Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. ? κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να   επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν' αποκτήσει  μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και  Έθνος,  9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ).     *  Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το   νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. ? και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.     *  Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουίτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!     *  Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη   του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις ? και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις ?. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά.     Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι κρατική επιχορήγηση (τα δικά μας λεφτά από τους φόρους) και δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.     *  Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως  «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της   επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις ?, για να   υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.      *  Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις ? της «Ακρόπολης Χρηματιστηριακή» κλπ) γιατί είναι γνωστά.     Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική .«δικαιοσύνη».     *  Ούτε στα 28 δις ? που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.         Μήπως παρατηρήσατε ότι το ποσόν του κρατικού ελλείμματος (περίπου 500 δις ?) είναι ισόποσο με τα ανακοινωμένα υπερκέρδη των τραπεζών τα τελευταία χρόνια; Μήπως πρόκειται για τα ίδια λεφτά;     Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά μας κατάντησαν να είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι.     Οι κυβερνήσεις και τα κόμματα μας σπρώχνουν σε δυο κόσμους μέσα στην ίδια χώρα.     Από τη μια ο κόσμος μας:          Ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, υπερεργασία χωρίς αμοιβή, ανασφάλιστη εργασία,   μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, μισθοί των 700 ? για τους νέους, συντάξεις των 400 ? για τους γέροντες μια και η σύνταξη θα δίνεται στα 67,   δάνεια και κάρτες, φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 ?, οι μισθοί που κόβονται, η   κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η απειλή κλεισίματος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων λόγω του εξοντωτικού ανταγωνισμού ή η πώλησή τους σε εξευτελιστική τιμή για να καλυφθούν τα υψηλότοκα δάνεια από τις τράπεζες (όπου οδηγήθηκαν ή θα οδηγηθούν από τον φαύλο κύκλο -μείωση μισθών, ανεργία, μείωση αγοραστικής δύναμης, μείωση πωλήσεων, δανεισμός και κλείσιμο  των μικρών επιχειρήσεων), ο φόβος κι η αγωνία για   το αύριο.     Κι απ' την άλλη ο κόσμος τους:          Τραπεζίτες, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, επενδυτές,  golden boys, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ,   θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes,   η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη,  σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες   διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.     Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής, σαπίλας και παρακμής.          Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας.     Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν.     Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία:     «Εαν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν την εφορτώνανε».          ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙΣΤΕ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙΣΤΕ.     ΔΡΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.     ΙΣΩΣ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.  Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΑΣ.          Εάν συμφωνείτε προωθήστε αυτό το μήνυμα.

Αναδημοσίευση :  η παρακάτω ανάρτηση είχε αναρτηθεί πριν δυο ημέρες αλλά διαγράφηκε εκ περιτροπής,,

Σήμερα στη πόλη της Λαμίας  φιλοξενείται το φάιναλ φορ του κυπέλλου χάντμπολ. (Όσο για το φιλοξενείται σηκώνει  όχι λίγο αλλά πολύ γέλιο ) Από τα ξημερώματα εκτυλιχθήκαν αγρία επεισόδια ανάμεσα με οπαδούς του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ.                                            

 Δεν θα μπω στις λεπτομέρειας των επεισοδίων διότι πια δεν έχει σημασία ...; αλλά θα αναφερθώ στους υπευθύνους που έφεραν τα πράγματα σε αυτή την κατάσταση.

Ντροπή σας κύριε δήμαρχε, κύριε αντιδήμαρχε και λοιποί υπεύθυνοι που δεν λάβατε τα κατάλληλα μέτρα για διαφυλάξετε την γαλήνη και την ασφάλεια της φιλήσυχης πόλης μας . Ξέρατε καλά τι επρόκειτο να συμβεί ,γιατί χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει , το ποιον και των δυο ομάδων το ξέραμε ...;..   Σε λίγο θα αρχίσει ο καθένας να ρίχνει τις ευθηνές των επεισοδίων σε άλλους διότι έτσι έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια .

Το κακό με την Ελλάδα είναι ότι όλοι μας προσπαθούμε να δήξουμε κάτι καλό για τον τόπο μας,  για τον αθλητισμό ,για το κοινωνικό σύνολο με την ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά ...; αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι η μάλλον δεν είναι καθόλου έτσι,,, σε λίγο θα αρχίσουν όλοι να ρίχνουν τις ευθύνες στην αστυνομία διότι  δεν έκανε καλά την δουλειά της , στους οπαδούς επειδή μαχαιρώθηκαν μεταξύ τους , στους καταστηματάρχες επειδή δεν ασφάλισαν τις περιουσίες τους , ακόμη και στους πολίτες επειδή είχαν παρκάρει τα αυτοκίνητα τους εκεί που τα έχουν παρκάρει και κάηκαν ,λες και αυτοί ήξεραν ότι θα γίνουν επεισόδια ...; ...;.

 Κύριε δήμαρχε όταν κάνατε κάποια σύσκεψη μαζί με όλους τους εμπλεκομένους  για το πώς και κάτω από ποιες συνθήκες θα γίνει ο αγώνας, φαντάζομαι ότι είχατε υπολογίσει τα πάντα , από το πότε θα έρθουν οι φίλαθλοι ,που θα πάνε , που θα μείνουν και πάνω απ' όλα πόση αστυνομική δύναμη απαιτείται για την ασφάλεια της πόλης και ομαλή διεξαγωγή του αγώνα ...;. Γιατί αν δεν το κάνατε αυτό και πήρατε αποφάσεις στο πόδι είστε άξιος της τύχης σας ...;εσείς αλλά εμείς οι πολίτες δεν φταίμε σε τίποτα για να πληρώνουμε την αμέλεια σας ...;..

«Ότι κάνει η γίδα στο πουρνάρι το βρίσκει στο τομάρι» λένε στο χωριό μου και αυτό ακριβώς ισχύει στην πατρίδα μας . Πρέπει να αισθάνονται ντροπή όλοι οι υπεύθυνοι που  ανάγκασαν όλα αυτά τα νέα παιδιά  να έρθουν σε αυτή την κατάσταση και θα πρέπει να ντρέπονται διότι οι νέοι είναι το μέλλον της πατρίδος μας . Ντροπή στους υπουργούς παιδείας  και τους υπόλοιπους κρατικούς παράγοντες που εκμεταλλεύτηκαν και εκμεταλλεύονται τα επεισόδια είτα δημιουργούνται  από οπαδούς αθλητικών ομάδων είτε από οπαδούς κάποιας πολιτικής ιδεολογίας . Σίγουρα εδώ και πολλά χρόνια θα μπορούσαν είχαν εξαφανίσει την βία αλλά δεν το θέλουν δεν συμφέρει και για αυτό είναι υπεύθυνοι υπουργοί,  Εκπαιδευτές,  Καθηγητές,  Δάσκαλοι, ιερείς, γονείς,  σύλλογοι,  σωμάτια κλπ .

 Όλοι τόσα χρόνια κωλυσιεργούμε και επιτρέπουμε σε άλλους να παίζουν με την τύχη μας ,μας αρέσει σε όλους να χρησιμοποιούμε την αστυνομία και τα παραπάνω παιδιά για να ξεπλένουμε την αδιαφορία μας.

Η αλήθεια είναι ότι «αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεναν οι κότες» για τα επεισόδια που συνέβαιναν,  συμβαίνουν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν, δεν φταίει ούτε η αστυνομία,  ούτε οι χούλιγκαν,  ούτε τα παιδιά με τις κουκούλες, φταίει το σαθρό πολιτικό σύστημα , οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που τόσα χρόνια αντί να πάρουν αποφασιστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας την εκμεταλλεύονταν και την εκμεταλλεύονται είτε για ψηφοθηρικούς λόγους είτα για απλούς μικροπολιτικούς  σκοπούς . Εδώ και πολλά χρόνια τα υπουργεία παιδείας θα έπρεπε να είχαν πάρει τα σωστά μέτρα για να σταματήσει η κοινωνία να γεννά  εγκληματίες αλλά από ποιον ; Οι έλληνες πολιτικοί δυστυχώς είναι κάτι σαν τους κομήτες έρχονται και φεύγουν έτσι απλά όπως ήρθαν χωρίς να τους ενδιαφέρει η χώρα που τους γέννησε αλλά τους ενδιαφέρει ο λαός που θα κατακλέψουν ...; ...;

Για να ξαναέρθουμε πάλι στο θέμα μας σε σύσκεψη που έγινε μεταξύ των δύο ομάδων, της αστυνομίας και των διοργανωτών αποφασίστηκε να γίνει κανονικά η διοργάνωση, με τους τελευταίους να αναλαμβάνουν την ευθύνη.

 Χεχεχεχε θα ήταν πολύ περίεργο να αναλάμβανε  την ευθύνη κάποιος άλλος ...;.. άντε κουράγιο παιδιά και μην ξεχνάτε ότι δώρο αδείας δεν θα πάρετε αλλά τις ευθύνες θα τις επωμισθείτε  και την ώρα που εσείς θα είστε στην υπηρεσία σας χωρίς το επίδομα αδείας υπουργοί βουλευτές , διευθυντές ,δήμαρχοι ,αντιδήμαρχοι και όλος ο υπόλοιπος συρφετός θα είναι σε διακοπές σε κάποιο εξωτικό νησί με τα λεφτά τα δικά σας ...;

 Δεν θα μπω στις λεπτομέρειας των επεισοδίων διότι πια δεν έχει σημασία ...; αλλά θα αναφερθώ στους υπευθύνους που έφεραν τα πράγματα σε αυτή την κατάσταση.

Ντροπή σας κύριε δήμαρχε, κύριε αντιδήμαρχε και λοιποί υπεύθυνοι που δεν λάβατε τα κατάλληλα μέτρα για διαφυλάξετε την γαλήνη και την ασφάλεια της φιλήσυχης πόλης μας . Ξέρατε καλά τι επρόκειτο να συμβεί ,γιατί χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει , το ποιον και των δυο ομάδων το ξέραμε ...;..  
Σε λίγο θα αρχίσει ο καθένας να ρίχνει τις ευθηνές των επεισοδίων σε άλλους διότι έτσι έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια .

Το κακό με την Ελλάδα είναι ότι όλοι μας προσπαθούμε να δήξουμε κάτι καλό για τον τόπο μας,  για τον αθλητισμό ,για το κοινωνικό σύνολο με την ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά ...; αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι η μάλλον δεν είναι καθόλου έτσι,,, σε λίγο θα αρχίσουν όλοι να ρίχνουν τις ευθύνες στην αστυνομία διότι  δεν έκανε καλά την δουλειά της , στους οπαδούς επειδή μαχαιρώθηκαν μεταξύ τους , στους καταστηματάρχες επειδή δεν ασφάλισαν τις περιουσίες τους , ακόμη και στους πολίτες επειδή είχαν παρκάρει τα αυτοκίνητα τους εκεί που τα έχουν παρκάρει και κάηκαν ,λες και αυτοί ήξεραν ότι θα γίνουν επεισόδια ...; ...;.

 Κύριε δήμαρχε όταν κάνατε κάποια σύσκεψη μαζί με όλους τους εμπλεκομένους  για το πώς και κάτω από ποιες συνθήκες θα γίνει ο αγώνας, φαντάζομαι ότι είχατε υπολογίσει τα πάντα , από το πότε θα έρθουν οι φίλαθλοι ,που θα πάνε , που θα μείνουν και πάνω απ' όλα πόση αστυνομική δύναμη απαιτείται για την ασφάλεια της πόλης και ομαλή διεξαγωγή του αγώνα ...;. Γιατί αν δεν το κάνατε αυτό και πήρατε αποφάσεις στο πόδι είστε άξιος της τύχης σας ...;εσείς αλλά εμείς οι πολίτες δεν φταίμε σε τίποτα για να πληρώνουμε την αμέλεια σας ...;..

«Ότι κάνει η γίδα στο πουρνάρι το βρίσκει στο τομάρι» λένε στο χωριό μου και αυτό ακριβώς ισχύει στην πατρίδα μας . Πρέπει να αισθάνονται ντροπή όλοι οι υπεύθυνοι που  ανάγκασαν όλα αυτά τα νέα παιδιά  να έρθουν σε αυτή την κατάσταση και θα πρέπει να ντρέπονται διότι οι νέοι είναι το μέλλον της πατρίδος μας . Ντροπή στους υπουργούς παιδείας  και τους υπόλοιπους κρατικούς παράγοντες που εκμεταλλεύτηκαν και εκμεταλλεύονται τα επεισόδια είτα δημιουργούνται  από οπαδούς αθλητικών ομάδων είτε από οπαδούς κάποιας πολιτικής ιδεολογίας . Σίγουρα εδώ και πολλά χρόνια θα μπορούσαν είχαν εξαφανίσει την βία αλλά δεν το θέλουν δεν συμφέρει και για αυτό είναι υπεύθυνοι υπουργοί,  Εκπαιδευτές,  Καθηγητές,  Δάσκαλοι, ιερείς, γονείς,  σύλλογοι,  σωμάτια κλπ .

 Όλοι τόσα χρόνια κωλυσιεργούμε και επιτρέπουμε σε άλλους να παίζουν με την τύχη μας ,μας αρέσει σε όλους να χρησιμοποιούμε την αστυνομία και τα παραπάνω παιδιά για να ξεπλένουμε την αδιαφορία μας.

Η αλήθεια είναι ότι «αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεναν οι κότες» για τα επεισόδια που συνέβαιναν,  συμβαίνουν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν, δεν φταίει ούτε η αστυνομία,  ούτε οι χούλιγκαν,  ούτε τα παιδιά με τις κουκούλες, φταίει το σαθρό πολιτικό σύστημα , οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που τόσα χρόνια αντί να πάρουν αποφασιστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας την εκμεταλλεύονταν και την εκμεταλλεύονται είτε για ψηφοθηρικούς λόγους είτα για απλούς μικροπολιτικούς  σκοπούς . Εδώ και πολλά χρόνια τα υπουργεία παιδείας θα έπρεπε να είχαν πάρει τα σωστά μέτρα για να σταματήσει η κοινωνία να γεννά  εγκληματίες αλλά από ποιον ; Οι έλληνες πολιτικοί δυστυχώς είναι κάτι σαν τους κομήτες έρχονται και φεύγουν έτσι απλά όπως ήρθαν χωρίς να τους ενδιαφέρει η χώρα που τους γέννησε αλλά τους ενδιαφέρει ο λαός που θα κατακλέψουν ...; ...;

Για να ξαναέρθουμε πάλι στο θέμα μας σε σύσκεψη που έγινε μεταξύ των δύο ομάδων, της αστυνομίας και των διοργανωτών αποφασίστηκε να γίνει κανονικά η διοργάνωση, με τους τελευταίους να αναλαμβάνουν την ευθύνη.

 Χεχεχεχε θα ήταν πολύ περίεργο να αναλάμβανε  την ευθύνη κάποιος άλλος ...;.. άντε κουράγιο παιδιά και μην ξεχνάτε ότι δώρο αδείας δεν θα πάρετε αλλά τις ευθύνες θα τις επωμισθείτε  και την ώρα που εσείς θα είστε στην υπηρεσία σας χωρίς το επίδομα αδείας υπουργοί βουλευτές , διευθυντές ,δήμαρχοι αντιδήμαρχοι και όλος ο υπόλοιπος συρφετός θα είναι σε διακοπές σε κάποιο εξωτικό νησί με τα λεφτά τα δικά σας ...;

-Σε μια ώρα θα βρέχει είπε κάποιος από δίπλα .

Σε λίγο τα σύννεφα σκέπασαν τον ήλιο και ξαφνικά από εκεί που είχαμε ιδρώσει από την υψηλή θερμοκρασία χρειαστήκαμε μπουφάν για να μην κρυώνουμε . Δεν έβρεξε αλλά το κρύο ήταν τσουχτερό μέσα σε  λίγα λεπτά είχαμε μια αλλαγή θερμοκρασίας πάνω από δέκα πέντε βαθμούς.

Κάποια στιγμή φύγαμε να πάμε για φαγητό στην Αγία Μαρίνα . Στον δρόμο είχε λιακάδα και αναγκαστήκαμε να βγάλουμε πάλι τα μπουφάν μιας και μέσα στο αυτοκίνητο ιδρώσαμε κατευθείαν . Στην Αγία Μαρίνα αν και καθίσαμε δίπλα στην θάλασσα η ζέστη ήταν ανυπόφορη ώσπου ήρθαν τα σύννεφα και ξανακάναμε πάλι την ίδια δουλειά με τα μπουφάν. Η συννεφιά κράτησε για λίγο αλλά ήταν ένα καλό θέμα για συζήτηση : κλίμα  και περιβάλλον ...; ...; ...; ...; ...; ...;   

 Αυτό που λίγοι γνωρίζουν αλλά ακόμη πιο λίγοι δίνουν σημασία , είναι , το ποια  είναι  τα βασικότερα  αίτια για την δημιουργία και της κατάρρευση όλων των μεγάλων αυτοκρατοριών και πολιτισμών που άκμασαν και παρήκμασαν στον πλανήτη. Για να μην χρονοτριβούμε λοιπών αυτό που καθορίζει την άνοδο και την διάλυση των μεγάλων πολιτισμών είναι  το κλίμα της γης  . Αυτοκρατορίες και έθνη γεννήθηκαν και  άκμασαν επειδή τους ευνόησε το κλίμα του πλανήτη  . Διαλυθήκαν κάποτε επίσης επειδή άλλαξαν οι κλιματικές συνθήκες;     Λίγοι από τους διοικούντες  εκείνων των χρόνων σκέφτηκαν τα  βαθύτερα αίτια της ανόδου της αυτοκρατορίας τους . Η δόξα ,η ματαιοδοξία,  η απληστία και η διαφθορά τους έκλεισαν τα μάτια .  Το μόνο που τους ένοιαζε ήταν η εξουσία και οι τρόποι που θα διατηρηθούν σε αυτήν .

Έτσι ήταν τότε έτσι είναι και σήμερα. 

Ο πλανήτης μας σαν ζωντανός οργανισμός εδώ και πολλά χρόνια μας έχει δείξει ότι αλλάζει ταχύτατα . Το σύνδρομο του θερμοκηπίου , το Ελ Νίμιο, η πλανητική σκίαση , κλπ εμφανίζονται αδυσώπητα σαν φαινόμενα . Ηφαίστεια, σεισμοί ,πλημύρες είναι σε έξαρση..   Και απ' ότι φαίνεται κατά κύριο λόγο υπεύθυνος για πολλά από τα παραπάνω φαινόμενα είναι ο άνθρωπος και οι δραστηριότητες του..

  Κάποιοι νομίζουν ότι  επειδή στην κοινωνία των ανθρώπων έχουν εξουσία και χρήμα μπορούν να ελέγχουν τα πάντα μέσα και έξω από αυτήν , έχουν την εντύπωση πως ο πλανήτης είναι υπό την ιδιοκτησία τους.    Όταν έρθει όμως η ώρα θα καταλάβουν ότι δεν είναι τίποτα και ότι στον πλανήτη δεν υπάρχουν μόνο οι άνθρωποι και ακόμη χειρότερα θα αντιληφτούν  ότι ο πλανήτης δεν  γνωρίζει καν την ύπαρξη τους  και έχει πάρει σοβαρές αποφάσεις για αυτόν, οι οποίες όμως θα είναι πολύ μοιραίες για όλους τους ζωντανούς οργανισμούς  πλέων,  και μη αναστρέψιμες ...; ...; ...; ...;..

Όπως τότε έτσι και τώρα η ιστορία δεν τον δίδαξε τίποτα ...;.  Ο άνθρωπος αντί να εκμεταλλευτεί τα ευεργετήματα του πλανήτη που τον γέννησε , έδειξε ασέβεια και επιπολαιότητα. Η μητέρα γη του έδωσε την θετική και αρνητική πλευρά του μυαλού του αλλά ο άνθρωπος διάλεξε  μόνο την αρνητική . Αυτά που  τον κυριαρχούν  εκατομμύρια χρόνια τώρα είναι η βία και ο εγωισμός , η αγάπη , η κατανόηση και ο σεβασμός έχουν  πάει περίπατο. Δυστυχώς απ' ότι φαίνεται προς το παρών τουλάχιστον , άνθρωπος για άλλη μια φορά έχασε το ραντεβού με το πεπρωμένο του , χάρη στον εγωισμό, την ματαιοδοξία ,την επιπολαιότητα και στην στενοκεφαλιά ...;.

Ο πλανήτης όπως αναφέραμε είναι ένας ζωντανός οργανισμός που σαν ζωντανός οργανισμός έχει και αμυντικά συστήματα επιβίωσης .

Από την άλλη ο άνθρωπος με τις δραστηριότητες του  ανάγκασε τον πλανήτη να ενεργοποιήσει όλους τους αμυντικούς μηχανισμούς   που διαθέτει .

Αυτοί οι μηχανισμοί όμως που είναι σωτήριοι για τον πλανήτη θα έχουν δραματικές επιπτώσεις σε όλους μας , διότι όπως είπαμε ο άνθρωπος για τον πλανήτη δεν είναι τίποτα,  είναι ένα ον που οι η παρουσία του οφείλεται μόνο και μόνο στις πλανητικές συγκυρίες που επικρατούσαν πάνω στην γη την εποχή της δημιουργίας του ...;  Αν έφτασε εκεί που έφτασε το οφείλει μόνο σε συγκυριακούς παράγοντες και τίποτα άλλο ...; ...; ...; ...; ...; ...; δεν είναι τίποτα πιο ξεχωριστό από κάποιο άλλο ον,  αλλά ούτε είναι και το εκλεκτό παιδί κάποιου θεού ...;.. και δυστυχώς το άμεσο μέλλον θα το αποδείξει περίτρανα ...;.. όπως θα χαθούν τα υπόλοιπα ειδή ζωής του πλανήτη έτσι θα χαθεί και ο άνθρωπος και όπως θα επιβιώσουν κάποια από τα υπόλοιπα είδη ζωής του πλανήτη έτσι θα επιβιώσουν και κάποιοι άνθρωποι , δεν είναι πρώτη φορά που γίνεται,  έχει ξαναγίνει στο παρελθόν γίνεται και σήμερα και θα γίνεται συνέχεια,  έως ο άνθρωπος μάθει να ελέγχει τις συγκυρίες και  βρει τον δρόμο για να συναντήσει το πεπρωμένο του ...; ...; αν τον βρει ...;. Ως τότε οψόμεθα..

Υ/Γ Φαίνεται ότι οι εργάτες που κατάφεραν και έφυγαν από την σπηλιά του Πλάτωνα δεν κατάφεραν  ΑΚΟΜΗ να γυρίσουν πίσω και να δώσουν το σωστό μήνυμα στους συνανθρώπους τους

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του. Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικως αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα ...; .<<......Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει.

σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν. Σ' αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών . Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ' όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά, γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν' αρπάξει τη γη μας. Ρωτάω όμως : Πώς μπορεί κανείς να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας. Καθετί πάνω σ' αυτή τη γη είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Στα σκοτεινά δάση. Κάθε ξέφωτο. Κάθε βούισμα εντόμου. Είναι ιερό. Στη μνήμη του λαού μου Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ' αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϊ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν' αγοράσει τη γη μας; Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα. Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας. Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ' αυτόν μ' ένα οποιοδήποτε κομμάτι γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ' αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο .Βρίσκουμε χαρά στα δάση ...; ...; Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές απ' τις δικές σας. Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ' τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας. Δεν καταλαβαίνω. Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ' τους δικούς σας. Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τ' αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω. Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν' αγοράσετε τη γη μας θα τη σκεφτούμε προσεκτικά. Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο : Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα ναταν αδέρφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε .Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ότι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ' αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση : Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή. Ο λαός μου ρωτά : Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά. Όμως, ο λαός μου ρωτά : Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός; Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης; Θα κάνετε λοιπόν τη γη ότι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό; Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού γιατί επιμένετε να τ' αγοράσετε; Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή, Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει : Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση. Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν'ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων. Αλλά τι μένει απ' τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω. Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας. Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας. Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό. Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα. Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θάρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του. Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ...;. Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου. Που είναι η λόχμη; ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ Που είναι ο αετός; ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου. Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο. Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς. Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο." Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα , τα δέντρα , ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα." Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη. Μίλησα για θάνατο; Δεν υπάρχει θάνατος. Μόνο η εναλλαγή των κόσμων..........>>

Η παρούσα ανάρτηση είναι αναδημοσίευση από την Μηνιαία έκδοση της εφημερίδος λαϊκή φωνή: 5/2010. ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β Αρ,φ.12 (1010)  Λαμία

Μην προσπαθείτε να επιστρέψετε στις ρίζες σας ,διότι δεν είναι δυνατόν να γυρίσετε πίσω , έλεγε ο Αλαίν Ντε Μπενουά .

-Μην επιστρέφεται αλλά προσφύγετε στις ρίζες σας. Για να μάθουμε από τα λάθη μας  προγραμματίζοντας μια πολιτική δράση καλύτερη από εκείνη του χθες , διδάσκοντας στους πολίτες μας ότι η δημοκρατία αποκτάται από αυστηρή καταδίκη τα βίας και του φανατισμού οποιεσδήποτε μορφής : Πολιτικού ,θρησκευτικού , ιδεολογικού και αθλητικού. Και εν συνεχεία , για να ελευθερωθούμε από ένα βάρος και να απαλλαγούμε από τα υπολείμματα που προϋπήρχαν , προκειμένου να εξακολουθήσουμε το δικό μας δρόμο με μεγαλύτερη διαύγεια , χωρίς επακόλουθα , χωρίς βέτο, απαλλαγμένοι από τα βάρη της συνείδησης . Μη γκετοποιόντας τις μειονότητες , ομάδες που είναι αριθμητικά κατώτερες , αλλά ακριβώς λόγο αυτής της ιδιαιτερότητας , μπορούν να συμβάλουν σημαντικά και αξίζουν , ως εκ τούτου , περισσότερο σεβασμό.

Την επαύριον του ψηφίσματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της βουλής των Ηνωμένων Πολιτειών  (« η γενοκτονία των Αρμένιων σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1915 έως το 1923 ) , αποτελεί παραφωνία η ανάκληση του Τούρκου Πρέσβη στις Ηνωμένες Πολιτείες από την τουρκική κυβέρνηση , ενώ προκαλούν έκπληξη και τα λόγια του πρωθυπουργού Ερντογκάν.  Ερωτηθείς από το BBC   αποδίδει ευθύνες προπαντός στις ΗΠΑ και στη Σουηδία διότι υποθάλπουν τους Αρμενίους , εν συνέχεια απείλησε ότι: ( Εάν είναι απαραίτητο θα τους πω να γυρίσουν στο σπίτι τους , δεν είμαι υποχρεωμένος να τους κρατήσω στην χώρα μου). Μα πως είναι δυνατών , ακριβώς σε μια φάση να χαρακτηρίζεται από την διπλωματική επαναπροσέγγιση  μεταξύ Τούρκων και Αρμενίων , και την στιγμή που όλοι πίστευαν  ότι μια ανάσα εξευρωπαϊσμού  και κοινής λογικής θα μπορούσε να είναι το τέλειο φάρμακο για να επουλωθούν οι πληγές του παρελθόντος , ο πρωθυπουργός να υποπίπτει σε ένα τέτοιο  ολίσθημα τόσο αδέξια . Σε τι ωφελεί η άρνηση , ο εκνευρισμός  , η επιδείνωση των σχέσεων οι οποίες θα μπορούσαν να είναι επωφελείς; Και για ποιον λόγο ;   Για να σηκώσουν τα χέρια ψηλά , αγνοώντας εσκεμμένα το παρελθόν τους; Προ λίγων ημερών έγινε η σύλληψη στην Τουρκία ορισμένων ανώτερων στρατιωτικών οι όποιοι ετοίμαζαν ένα πραξικόπημα . Άλλο  ενδεικτικό σημάδι ανησυχίας , το οποίο πέφτει σαν ογκόλιθος στην λιμνούλα της Ευρώπης και της Μεσόγειου, που έχουν ήδη αποδεκατιστεί από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και στις παράλογες προκλήσεις  της Γερμανίας ( η Αθήνα ας πουλήσει τον Παρθενώνα η τις Κυκλάδες για την αποκατάσταση του ισολογισμού). (Στο πεπρωμένο της Μεσογείου , έλεγε ο Τζόρζιο Λα Πίρα , την σκηνή της ειρήνης )

Η φιλοευρωπαϊκή νοοτροπία της κυβέρνησης της Αγκύρας θα έπρεπε να βγαίνει στο προσκήνιο σε αυτές τις περιπτώσεις αντί να σκορπίζει δηλητήριο , ώστε να ενθαρρύνονται εκείνοι οι όποιοι θέλοντας να προσεγγίσουν την Ευρώπη πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω, όπως το έκανε η Γερμανία στην περίπτωση του ολοκαυτώματος . Θα πρέπει να ζητήσουν ειλικρινή συγγνώμη για τα ιστορικά γεγονότα που είναι αναμφισβήτητα , πραγματοποιώντας έτσι αποφασιστική στροφή προς την κατεύθυνση του συνταγματικού εκδημοκρατισμού  που είναι αναπόφευκτος για την εκσυγχρονισμό της χώρας.  Η Τουρκία θα έπρεπε να αδράξει την ευκαιρία,  ώστε να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και να κλίσει μια σελίδα- λυπηρή -εθνικής ιστορίας , όπως άλλωστε έχουν γραφτεί από άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο και να αποφευχθούν άσκοποι υστερισμοί , συμπτώματα της βαθειάς εσωτερικής μάχης μεταξύ του κοσμικού κράτους και ισλαμισμού.  Η ανελαστικότητα αυτή δεν ωφελεί και αφορά σε γεγονότα , τα οποία αποδειγμένα κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου , πράγματι , περίπου ενάμισι εκατομμύρια Αρμένιοι σφαγιαστήκαν από στρατιώτες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας . Ενώ οι τούρκοι ισχυρίζονται ότι ήταν 300 χιλιάδες οι νεκροί λόγο του εμφυλίου πολέμου, ο αρμενικός λαός μιλά ανοιχτό για γενοκτονία , η οποία υποστηρίζεται από άμεσες μαρτυρίες . Σήμερα εν όψη της επετείου της εν λόγο αιματοχυσίας , πράγματι η αποδοχή της γενοκτονίας , όρος ο ποιος είναι απαγορευμένος από την τουρκική νομοθεσία , θα προσέθετε πόντους στην Τουρκία και δεν θα αποτελούσε αρχή μιας αντιπαράθεσης που απειλεί να περιπλέξει τα πάντα.

Σίγουρα οι προσπάθειες , σε θεσμικό επίπεδο που καταβλήθηκαν από την Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχουν ευόδωση μόνο εν μέρει. Τροχοπέδη αποτελούν οι στρατιωτικοί οι οποίοι στην Άγκυρα διαθέτουν ακόμη ένα ιδιαίτερο βάρος . Εκτός από την μη αποδοχή της γενοκτονίας των Αρμενίων ,υπάρχουν και  άλλα επείγοντα ζητήματα σε διορθωτικό επίπεδο. Ας σκεφτούμε κατά πρώτον την έλλειψη σεβασμού  στις θρησκευτικές μειονότητες η οποία δεν αφήνει  περιθώρια επαρκούς ευελιξίας στα αριθμητικά μικρότερα θρησκευτικά πιστεύω.  Μια άλλη θλιβερή επισήμανση είναι η απουσία κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του κουρδικού κόμματος , η οποία προκάλεσε όχι λίγες δυσάρεστες εξελίξεις , ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών  τα οποία δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί νομοθετικά. Επιπλέων η έλλειψη μια σταθερής ανεξαρτησίας ορισμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα οποία συχνά εκφράζουν συντονισμένα ακραίες θέσεις. Μέσα σε ένα πλαίσιο που αντιθέτως επιτάσσει περισσότερο ευέλικτες διεθνείς σχέσεις και πάνω απ' όλα μια χαλαρή στάση. Όταν ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας μέσω του εκπροσώπου του διαμηνύει ότι «θα υπάρξουν συνέπειες , οι Αμερικανοί γνωρίζουν πολύ καλά τι διακινδυνεύουν» μοιάζει σχεδόν να ανεμίζει τη σημαία του πολέμου στο Ιράκ χρησιμοποιώντας τη ως ένα σεπαρέ  για ένα ιστορικό γεγονός το οποίο συνέβη , και ως εκ τούτου είναι αναμφισβήτητο , το οποίο όμως επιθυμούν ακόμα να αγνοούν η να το διαγράψουν. Αν και αυτό αποτελεί μια ιδιαίτερη στάση που ξεπερνά τα όρια , εκ του παρόντος δεν είναι αναγκαίο ούτε σοφό να υπενθυμίζουμε συνεχώς στην Άγκυρα τα λάθη της.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι μειονότητες αποτελούν πλούτο, καθώς οι άνθρωποι οι οποίοι απαρτίζουν την μειονότητα είναι αυτοί που προσπαθούν να προτείνουν το εναλλακτικό. Ίσως ο τούρκος πρωθυπουργός θα μπορούσε να ωφεληθεί από την ανάγνωση των σελίδων του βιβλίου του Γκοφφρέντο Φόφι «Η έφεση της μειονότητας» όπου ο Ιταλός κριτικός περιγράφει ,μεταξύ άλλων ,ότι ο σκοπός των μειονοτήτων είναι να βάζουν ζάχαρη στα γρανάζια πειραματιζόμενοι με μοντέλα πιο υγιή, και εμποδίζοντας τους εαυτούς τους να κυριευτούν από την «αυτοπαρηγοριά»

Και τότε θα ήταν ίσως χρήσιμο να υπενθυμίσω τα λόγια του Τσώρτσιλ « είναι αμαρτία να μην κάνουμε τίποτα με την δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τα πάντα» Είναι προφανές ότι οι διαφωνίες της Τουρκίας με του Αρμένιους,  Έλληνες , Κύπριους , Κούρδους ,δεν μπορούν να θεραπεύουν εν ριπή οφθαλμού , αλλά είναι εξίσου αληθές ότι καμιά φορά , ένα καλό σημείο εκκίνησης θα μπορούσε να αποτελέσει και μια στιγμή σιωπής .

Άπλα το χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να επανορθώσει τα σφάλματα του , πριν από την επανεκκίνηση.

Αρκεί τόσο λίγο ...;

Τα πάντα ξεκίνησαν από τα αντιλαϊκά μέτρα που εξαγγείλατε που με τον ποιο επιεική χαρακτηρισμό διακατέχονται από  κρατική αλητεία,  κρατική  τρομοκρατία και κρατική εκμετάλλευση.

Πιθανών οι σύμβουλοι σας δεν σας έχουν ενημερώσει για  το μένος του ελληνικού λαού που φουντώνει μέρα με την ημέρα . Δεν ξέρω αν έχετε υπόψη σας τα συνεχιζόμενα κρούσματα βίας εναντίων των πολιτικών που μέρα με την ημέρα πολλαπλασιάζονταν. Φαντάζομαι ότι σε λίγο καιρό όλοι οι πολιτικοί θα αναγκαστείτε σε κατ' οίκον περιορισμό. Ο λαός σήμερα ψάχνει για λύση στα προβλήματα που κάποιοι συνάδελφοι σας εδώ και χρόνια τους τα δημιούργησαν και που εξακολουθούν και παραμένουν ατιμώρητοι. Το κακό είναι ότι δεν ξέρουμε που θα καταλήξουν οι μέχρι σήμερα αψιμαχίες και τις λέω αψιμαχίες γιατί ακόμη είμαστε στην αρχή. 

Πολύ φοβάμαι κύριε πρωθυπουργέ ότι σε λίγο καιρό θα έρθουν στο προσκήνιο φαινόμενα βίας τα οποία θα είναι εκτός έλεγχου γιατί απλά κάνεις δεν θα θέλει να ελέγξει. Όταν σε έναν αστυνομικό  του έχετε κόψει τα δώρα και μέρος του μισθού του δεν θα είναι και τόσο διαθέσιμος να αντιμετωπίσει μια κατάσταση οργής στην οποία συνειδητά  είναι σύμφωνος .

Όταν θα αρχίσουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια που θα έχουν σαν στόχο τους πολιτικούς και τις περιούσιες τους   θα έχουν  την υποστήριξη την συμπαράσταση και την εκτίμηση όλου του ελληνικού λαού  διότι θα προβάλλονται σαν λαϊκοί δικαστές και λαϊκοί τιμωροί.

Για το καλό όλων μας λοιπών , φροντίστε να βρείτε εσείς και να αποδώσετε δικαιοσύνη σε αυτούς που έφαγαν τα λεφτά, πρώτου τους βρει ο λαός γιατί τότε θα είναι πολύ αργά. Και δεν ξέρω αν αυτό ονομάζεται αυτοτιμωρία η αλληλοτιμωρία και ούτε με ενδιαφέρει εμένα σαν Έλληνα πολίτη με ενδιαφέρει η απονομή της δικαιοσύνης διότι δεν μπορώ εγώ να είμαι το γομάρι που κουβαλά τα βίτσια και τα καπρίτσια το κάθε διεφθαρμένου πολιτικού αλλά να με αφήνει και φορτωμένο και νηστικό στον άδειο σταύλο την στιγμή που αυτός κοιμάται σε πανάκριβο «χάνι».

Οι αντιδράσεις του λαού ήταν αναμενόμενες και κάθε μέρα που θα περνά η λαϊκή εξέγερση θα φουντώνει και θα γίνεται  ακόμη πιο αγωνιστική ...;

Το θέμα είναι τι πρέπει να γίνει για να αποφύγουμε τα σημερινά θλιβερά γεγονότα ...;

Πρέπει οπωσδήποτε η κυβέρνηση να πάρει μέτρα για να καταλαγιάσει το δικαιολογημένο μένος του λαού.

Πιστεύω ότι το πιο αποτελεσματικό μετρό στην παρούσα εκρηκτική κατάσταση είναι η άρση της βουλευτικής ασυλίας . Έτσι κάπου θα καταλαγιάσει για λίγο η οργή του λαού μεν αλλά από την άλλη θα είναι η μια καλή ευκαιρία για το πρωθυπουργό να πατάξει την διαφθορά ...;..   

Πρέπει η κυβέρνηση να καταλάβει ότι είμαστε στην αρχή των αγωνιστικών κινητοποιήσεων αν ξεκινήσαμε έτσι όπως ξεκινήσαμε φανταστείτε τι θα γίνεται σε μερικές ημέρες.  Εδώ και τώρα  , άμεση άρση της βουλευτικής  ασυλίας όλων όσων ασχολούνται με την πολιτική ή την διαχείριση δημόσιου χρήματος και έχουν ασυλία .

Πλήρης εφαρμογή του πόθεν έσχες σε όλους τους πολιτικούς.

Και σύλληψη και απονομή δικαιοσύνης όλων όσων έφεραν την  πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση

Στα δεκαπέντε μου νιώθοντας ότι το ψωμί ήταν λίγο και τα στόματα πολλά αποφάσισα να φύγω από το χωριό μου σε αναζήτηση καλύτερης τύχης . Τα βήματα μου όπως τα βήματα όλων των φτωχών ελλήνων με έφεραν στο μεγάλο χωριό. Εκεί έκανα οποιαδήποτε δουλειά μπορούσα για να ζήσω . Ειλικρινά οποιαδήποτε . Έχω κοιμηθεί σε παγκάκια και εγκατελημένα σπίτια μέχρι να πιάσω τα πρώτα λεφτά. Κάποια στιγμή πόρτα -πόρτα βρέθηκα στην θάλασσα και έκατσα στην αγκαλιά της εικοσιεννέα χρόνια. Το ψωμί της όπως όλοι ξέρουμε είναι πικρό και το μόνο που με παρηγορούσε ήταν ότι κάποια μέρα θα  έπαιρνα την σύνταξη μου και θα γύριζα στο χωριό μου.

Κάποτε με το καλό πήρα την σύνταξή μου και επέστρεψα στον τόπο που γεννήθηκα . Όμως λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν λογάριαζα τα κόλπα και τα τερτίπια αυτών που κάθε τέσσερα χρόνια ψηφίζαμε όλοι οι έλληνες για να μας αντιπροσωπεύουν .

Τόσα χρόνια κύριε πρωθυπουργέ πληρώνω τους λογαριασμούς μου σαν ευσυνείδητος Έλληνας πολίτης είτε στην εφορία είτε στις διάφορες ΔΕΚΟ χωρίς να έχω καθυστερήσει ούτε μια ημέρα αλλά και χωρίς να προσπαθήσω να αποκρύψω ούτε μια δραχμή.

Μετά την χθεσινή σας αναγγελία κύριε πρωθυπουργέ ένοιωσα ότι θέλετε να με τιμωρήσετε για κάτι. Και όχι μόνο να με τιμωρήσετε αλλά να με εξευτελίσετε διότι τόσα χρόνια ήμουν συνεπής στις υποχρεώσεις μου σαν Έλληνας πολίτης. Ντρέπομαι κύριε πρωθυπουργέ διότι όλοι αυτοί που έφεραν την χώρα σε αυτή την κατάσταση ζουν και βασιλεύουν και θα συνεχίσουν να ζουν πλουσιοπάροχα με τα χρήματα που καταθέταμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Απαιτείται από έμενα να πληρώσω τις κλεψιές και τις παρανομίες κάποιον άλλων και μου λέτε ότι τόσα χρόνια εγώ ήμουν βλάκας και αυτοί ήταν οι έξυπνοι και οι μάγκες

Έχετε ξεχάσει κύριε πρωθυπουργέ ότι αν παίρνεται τον μισθό σας και είστε στην θέση που είστε το οφείλεται σε μας τους πολίτες που είμαστε συνεπείς  σε όλες μας τις υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία .

Σήμερα η πατρίδα μας πήρε σαν δάνειο ένα αμύθητο ποσό για να ξεχρεώσει τις λαμογιές και τα λάθη κάποιων οι οποίοι είναι οι ίδιοι οι οποίοι θα διαχειριστούν ξανά αυτό το αστρονομικό ποσό που δανειστήκαμε .    Αυτοί οι διαχειριστές είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν όλη την ημέρα τα χέρια τους μέσα στο μέλι και  η διαφθορά για αυτούς είναι τρόπος ζωής,  δεν μπορούν χωρίς αυτήν έτσι έμαθαν και δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Προσωπικά κύριε πρωθυπουργέ δεν εμπιστεύομαι κανέναν από τους διαχειριστές του δημοσίου χρήματος .

Γι ' αυτό σαν υπεύθυνος Έλληνας πολίτης και λόγο της δυσχερούς  οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει έρθει  η χώρα μου απαιτώ πια τα παρακάτω:

Άμεση άρση της πολιτικής ασυλίας όλων όσων ασχολούνται με την πολιτική ή την διαχείριση δημόσιου χρήματος και έχουν ασυλία .

Πλήρης εφαρμογή του πόθεν έσχες σε όλους τους πολιτικούς.  

Και σύλληψη και απονομή δικαιοσύνης όλων όσων έφεραν την  πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση.

Μόνο έτσι κύριε πρωθυπουργέ θα δείξετε τις προθέσεις σας, θα κερδίσετε την εκτίμηση του λαού και θα σώσετε την χώρα.

Και να θυμάστε ότι ένοχος δεν είναι μόνο αυτός που  έκανε τις παρανομίες , ένοχος επίσης είναι και αυτός που γνωρίζει τις παρανομίες των άλλων και δεν κάνει τίποτα. Στην παράταξη σας έχετε πολλούς και αμείλικτους παρανόμους και τους γνωρίζεται.  Σαν πρωθυπουργός της χώρας  οφείλεται να αποδώσετε δικαιοσύνη .

Σήμερα πια, τριάντα τέσσερα χρόνια από την ημέρα που έφυγα έφηβος από το χωριό μου σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, αισθάνομαι προδομένος από μια πατρίδα την οποία υπηρέτησα με αγάπη και υπευθυνότητα , με τα όνειρα μου γκρεμισμένα από κάποιους εκλεγμένους από έμενα, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η λαμογιά και το κυνήγι του χρήματος εις βάρος όλων των πολιτών. Παρόλα αυτά εγώ προσωπικά όπως και οι περισσότεροι έλληνες είμαι διατεθειμένος να δώσω την μισή σύνταξη μου για να σωθεί η πατρίδα μου  αρκεί όμως να αποδοθεί δικαιοσύνη και να πάνε στην φυλακή όλοι όσοι έφεραν την πατρίδα μου σε αυτή την κατάσταση .....!

Η παρακάτω ανάρτηση δεν είναι δικιά μου, ήρθε με mail από κάποιον καλό συνάδερφο

Οι πιλότοι της ΠΑ ως απάντηση στις χθεσινές έντονα αποδοκιμαστικές δηλώσεις του ΥΕΘΑ Ευάγγελου Βενιζέλου για την "λευκή" απεργία που έκαναν, έστειλαν στο defencenet.gr την ακόλουθη επιστολή-μαρτυρία την οποία και παραθέτουμε αυτούσια:... «Αυτή την "δουλειά" δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα...Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο...το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε... να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο. Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην προσφορά στην πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο να αφοσιωθούμε στην λατρεία μας... στην "δουλειά" μας. Σε μια "δουλειά" που πριν φύγουμε το πρωί φιλάμε την οικογένεια και πάμε για απογείωση. Σε μια "δουλειά" που στο αεροδρόμιο αφήνουμε τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο για να μην χρειαστεί αργότερα να σπάσει κάποιος το παράθυρο του οδηγού για να το γυρίσει στα σπίτια μας. Σε μια δουλειά που ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακά για να συντηρήσω την οικογένεια μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η "σπάταλη" ζωή μας; Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι.... Θα κάναμε ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνομε όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους. Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας. Ο λόγος; Η εξάρτηση της πτήσης, η υπερηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου» το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, και την ευγνωμοσύνη στα μάτια του πατέρα που σώθηκε το παιδί του ή του αγρότη που δεν κάηκε το σπίτι του... Μην φοβάστε κύριοι ακόμη και με την χθεσινή "λευκή απεργία" ("απεργία" στην οποία όλες οι ετοιμότητες ήταν όπως κάθε μέρα στο100%). Τα scramble ήταν στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά ,τα μεταγωγικά επιχειρούσαν σε αεροδιακομιδές και τα ελικόπτερα συνέχιζαν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε. Μόνο μια χάρη από όλους εμάς... αύριο το πρωί , σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας και φέρτε στο μυαλό σας κάποιους που δεν είναι πλέον μαζί μας... κάποιους που απογειώθηκαν χωρίς ποτέ να προσγειωθούν... κάποιους που το κράτος και οι κοινή γνώμη τους θυμήθηκε και τους ονόμασε ΉΡΩΕΣ μετά το θάνατό τους... αλλά πριν από αυτόν ήταν απλά.... ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ... Σπαταλήστε 2 λεπτά για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα.......χαλάλι σας! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...»

Κάποιος κάποτε αναφερόμενος στην σοβιετική ένωση τη αποκάλεσε αυτοκρατορία του κακού. Σήμερα πια ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν  σπείρει την βία και τον πανικό σε όλον τον πλανήτη.  Τώρα χρειάζεται αγώνας χωρίς έλεος απέναντι σε αυτούς που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση  Δεν ξέρω ποιοι είναι, ξέρω μόνο οι το έκαναν για το χρήμα αδιαφορώντας για το τι θα προκαλέσουν στους ανθρώπους της πατρίδος μας. Από δω και σο εξής χρειάζεται αντάρτικο κάτι που οι Έλληνες το ξέρουν πολύ καλά  .Το αντάρτικο είναι η μορφή αγώνος που διεξάγει ένας λαός απέναντι σε έναν όλον λαό πολύ ισχυρότερο του.  Αντάρτικο από παντού, να μην ξέρουν από πού τους άρχετε . Όλοι μαζί αριστεροί και δεξιοί ,άντρες και γυναίκας . Πρέπει όλοι όμως να είμαστε ενωμένοι και να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τις προσωπικές φιλοδοξίες . Να μην φτάσουμε στο σημείο να λέμε ότι εγώ δεν συνεργάζομαι με αυτόν γιατί είναι αριστερός η δεξιός να ξεπεράσουμε τις μοιρολατρίες .

 Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι αντίπαλοι μας δουλεύουν χωρίς έλεος ,είναι αμείλικτοι και χωρίς ηθικούς φραγμούς και δυστυχώς για μας μαζί τους έχουν συμπαραταχτεί και πολλοί «έλληνες» που στον βωμό του κέρδους θυσίασαν πατρίδα , οικογένεια,  φίλους, ήθη , έθιμα και οτιδήποτε αντιπροσωπεύει αυτόν τον όμορφο τόπο. Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό θα πρέπει πια να αγωνιζόμαστε παντού, στον στίβο, στα γήπεδα ,στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις εργασίες, στα σεμινάρια ,στις διεθνείς αντιπροσωπείες ,στο ιντερνέτ,  να κάνουμε γνωστή την παρουσία μας σαν αγωνιστές του δικαίου.  
Αν μέχρι τώρα αγωνιζόμασταν  μια φορά για να αμειφτούμε οικονομικά τώρα πρέπει να  αγωνιζόμαστε δέκα,  για να βοηθήσουμε την πατρίδα μας και χωρίς χρήματα και αυτό να το κάνουμε γνωστό σε όλους .

Και επανέρχομαι στο αντάρτικο .Σαν έθνος έχουμε ανθρώπους ικανοτάτους αριστερούς και δεξιούς που ξέρουν που και πως θα δράσουν.  Οι δεξιοί έχουν την γνώση και την δύναμη αλλά οι αριστεροί ξέρουν από αγώνες και από αντάρτικο ...; ...;  αυτοί και αν ξέρουν . Η σημερινοί πραγματικότητα χρειάζεται νέας μορφής  αγώνες που να μπορούν να αντιμετωπίσουν τους νέους κατακτητές . Και ας μην μείνουμε εκεί ας ειδοποιήσουμε τους ξένους φίλους μας να τους ενημερώσουμε ότι είναι θέμα χρόνου πότε θα έρθει η σειρά τους και ότι πρέπει να συστρατευτούν μαζί μας.

Τα τελευταία γεγονότα προσωπικά με γέμισαν με πίκρα , αγανάκτηση και οργή ,διότι ένοιωσα ότι κάποιοι κάπου που ούτε καν γνωρίζουν την παρουσία μου, αποφάσισαν να με λιώσουν επειδή ήθελαν να βγάλουν κάποια χρήματα εις βάρος μου.  Σκέφτηκα επίσης ότι είμαι πολύ αδύναμος να τα βγάλω πέρα μαζί τους και ότι ο μονός τρόπος να τους αντιμετωπίσω είναι το αντάρτικο κάτι που επίσης δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου. Αλλά στο μυαλό μου επίσης ήρθαν οι αγώνες των προγόνων μου.
Μια ζωή στο αντάρτικο απέναντι σε πολύ ισχυρότερους αντιπάλους και τα κατάφεραν μόνο και μόνο με την πίστη και την ελπίδα της νίκης.

Τα συμπεράσματα και  αγώνας δικό σας.

Ασχολούμαι  ερασιτεχνικά με την γενεαλογία και την ονοματολογία εδώ και αρκετά χρόνια. Κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια μου η πράγματι εκπληκτική εργασία του κυρίου Χ.Π. Συμεωνίδης,  «Εισαγωγή στην ελληνική ονοματολογία»,  Εκδόσεις Κυριακίδη 1992  Θεσσαλονίκη.
 Αφού την διάβασα και σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να ενημερωθεί ο κόσμος για το περιεχόμενο της ενδιαφέρουσας  εργασίας αποφάσισα να αναδημοσιεύσω κάποια αποσπάσματα από αυτή στο Ιντερνέτ αναφέροντας πάντα της πήγες μου.

Στην αρχή έκανα την δημοσίευση στα clubs μου και στην διεύθυνση ( [clubs.pathfinder.gr] )  και στο club στο focus στην διεύθυνση ( [www.focusmag.gr]

 στο my blog Syneidisiostalamata το έχω καταχωρίσει δυο φορές [olykos.pblogs.gr]
και [olykos.pblogs.gr]   μόνο και μόνο για να αποδείξω ότι η ανάρτηση είναι δικία μου σαν πυγή και όχι σαν εργασία αναφέροντας τις πήγες μου.  

Σήμερα κάποια χρόνια αργότερα από την πρώτη καταχώρηση την παρακάτω εργασία την βρίσκω καταχωρημένη ακριβώς έτσι όπως την ανάρτησα εγώ σε πάνω από είκοσι διαφορετικές διευθύνσεις . Στις περισσότερες διευθύνσεις δεν αναφέρεται ούτε το δικό μου όνομα σαν πυγή αλλά ούτε και του συγγραφέα σαν εργασία, σε κάποιες άλλες αναφέρεται μόνο το όνομα του συγγραφέα και του εκδοτικού οίκου, κάποιου άλλοι έχουν πάρει την εργασία την έχουν τεμαχίσει και την χρησιμοποιούν ανάλογα με τις ανάγκες του blog.

Καταρχάς θα ήθελα να τονίσω ότι ο σκοπός της καταχώρησης μου ήταν να ενημερωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι έλληνες  για το περιεχόμενο της εργασίας . Το δεύτερο που θα ήθελα να μάθω είναι τι ισχύει τέλος πάντων στο θέμα της πνευματικής ιδιοκτησίας στο ιντερνέτ.

Δεν κρατώ κάποια μορφή πίκρας η κακιάς σε αυτούς που έκαναν αναδημοσίευση της ανάρτησης μου διότι όπως ήδη ανέφερα ο σκοπός μου ήταν η ενημέρωση του κοινού πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Αλλά θα παρακαλούσα  όποιους  χρησιμοποιούν η πρόκειται να χρησιμοποιήσουν την ανάρτηση μου να αναφέρουν οπωσδήποτε το όνομα του συγγραφέα  και τον εκδοτικό οίκο .
 Χ.Π. Συμεωνίδης  «Εισαγωγή στην ελληνική ονοματολογία»,  Εκδόσεις Κυριακίδη (1992) Θεσσαλονίκη
Επίσης καλό θα ήταν να αναφέρουν και την πυγή της εργασίας διότι όπως προανέφερα για την  παραπάνω ανάρτηση χρειάστηκα τρία χρόνια να την ολοκληρώσω φανταστείτε ο συγγραφέας πόσο θα χρειάστηκε.

Η ανάρτηση είναι:.

Ελληνική ονοματολόγια

ΑΝΘΡΩΠΩΝΥΜΙΑ

Η ονομασία του ανθρώπου με ένα η περισσότερα ονόματα είναι πανάρχαιο και πανανθρώπινο φαινόμενο. Ήδη ο Όμηρος πιστεύει ότι η ανθρωπονυμία είναι πανανθρώπινη συνήθεια.
Ο Αλκίνοος ρώτησε τον Οδυσσέα πώς ονομάζεται , και γιατί πρέπει να έχει και αυτός , όπως όλοι οι άνθρωποι, κάποιο όνομα.
Ούμεν γάρ τις πάμπαν  άνώνυμός έστ';άνθρώπων ,ού κακός, ούδέ μέν έσθλός, έπήν τά  πρvτα γένηται, άλλ' έπί πασι τίθενται , έπεί κε τέκωσι, τοκρες [1].

Για τους Έλληνες κάθε ιστορική περίοδος έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της
ονοματοθεσίας της .   
   Στην ηρωική εποχή π.χ. επικρατούν τα ονόματα που εκθησιάζουν πολεμική ικανότητα (Μενεπτόλεμος , Μενεχάρης , Μενεσθεύς κ.λ.π.)  ενώ στην βυζαντινή περίοδο επικρατούν τα χριστιανικά ονόματα , τα ονόματα των αξιωματούχων της βυζαντινής αυτοκρατορίας κ.λ.π.

Επειδή το βαπτιστικό όνομα δεν επαρκούσε για την διάκριση των ατόμων σε ευρύτερες κοινωνικές ομάδες , γιαυτό προέκυψε αρκετά νωρίς η ανάγκη να συνδέεται και το δεύτερο  διακριτικό όνομα το σύγχρονο επώνυμο.
Το σύγχρονο ονοματολογικό σύστημα της Ευρώπης φαίνεται ξεκίνησε από την Ιταλία στα μέσα του τον 16. αιώνα και σίγουρα έχει τις πηγές του στο ρωμαϊκό και αρχαιοελληνικό σύστημα.

Στην ομηρική εποχή ως δεύτερο διακριτικό όνομα επικρατεί το πατρωνυμικό επίθετο. Έτσι ο Αχιλλέας είναι Πηλείδης (από τον πατέρα του) και Αιακίδης (από τον παππού του), ο Οδυσσέας προσονομάζεται Λαερτιάδης ο Αγαμέμνονας Ατρείδης .

Στην κλασική εποχή με την παρακμή των παλαιών αριστοκρατικών γενών περιορίζονται και τα πατρώνυμα που δηλώνουν το γένος σε λίγα Αλκμαιωνίδαι, Αγίδαι ,Ευμολπίδαι Κυψελίδαι κ.λ.π.

Επικρατεί τώρα ο συνδυασμός του βασικού ονόματος με την γενική του ονόματος του πατέρα αντί του πατρωνυμικού επιθέτου Σωκράτης Σωφρωνίσκου ,Περικλής Ξανθίπου, κ.λ.π.
Μεγαλύτερη ακρίβεια εκφράζεται με την προσθήκη του επιθέτου που δηλώνει τον τόπο καταγωγής Θουκυδίδης Ολόρου Αλιμούσιος , η Κλέαρχος ο Λακεδαιμόνιος , Διόδωρος ο Σικελιώτης.

Άλλη μία κατηγόρια προσωνυμίων είναι αυτά που συνδέονται με κάποια ηθικά η σωματικά χαρακτηριστικά του ονομαζόμενου προσώπου στα βυζαντινά χρόνια:Ανδρέας (ανδρείος) ,Βασίλειος (του βασιλιά) ,Γεώργιος (γεωργός) , Δημήτριος (Δήμητρα -;γεωργός), Ευγένιος (ο ευγενής) κ.λ.π.   

Τα παρωνύμια έπαιξαν μεγάλο ρόλο στον σχηματισμό των επωνύμων στην βυζαντινή και νεοελληνική περίοδο.

Της βυζαντινής εκφοράς έχουμε  Θεόδωρος ο Αποστόλης (= Αποστόλου) , Κωνσταντίνος ο Παναγιώτης (=Παναγιώτου) συνέχεια αποτελούν τα νεοελληνικά Γεώργιος Βασιλείου ,Ηλίας Πέτρου κ.λ.π. όπου το
δεύτερο κύριο όνομα χρησιμεύει ως επώνυμο.  Η σύγχυση που μπορούσε να δημιουργηθεί με την εκφορά αυτή αποσοβήθηκε με την προσθήκη ενός παρωνυμίου που εξελίχτηκε σε επώνυμο Νικόλαος Πέτρο Τσαγκάρης.

ΒΑΦΤΙΣΤΙΚΑ

Βαφτιστικά από την αρχαία ελληνική παράδοση .

Αγαθοκλής , Αθηνά , Αλεξάνδρα , Δημοσθένης , Ηρακλής, Θεμιστοκλής , Ιππολύτη , Καλλιόπη , Λεωνίδας , Μελπομένη , Οδυσσέας , Ολυμπιάς , κ.λ.π.

Βαφτιστικά από την εκκλησιαστική παράδοση .

α) Βαφτιστικά από την Παλαιά Διαθήκη.

Αυτά τα ονόματα είχαν μεγάλη διάδοση τα πρώτα χριστιανικά χρόνια αλλά αργότερα περιορίστηκε η χρήση τους και εμφανίζονται σήμερα σποραδικά σε μερικά μέρη.

Αβακούμ, Αβραάμ (Αβράμης , Μαμής) , Αδάμ (Αδάμος , Δάμος , Αδάμας ,Αδαμάκης), Ανανίας (Νανιάς) , Δαβίδ (Δαβίδης , Δαβίθης)κ.λ.π.

β)Βαφτιστικά ονόματα αγίων Αθανάσιος ,Βασίλειος Γεώργιος ,Δημήτριος, κλπ.

γ)Βαφτιστικά ονόματα εορτών και γενικά από την θρησκευτική ορολογία.

Αγαπητός (ιδού ο υιός μου ο αγαπητός) , Άγγελος , Βαϊα , Δέσποινα ,Κουνίτσα (εικόνα η όμορφη σαν εικόνα) , Ευαγγελία , Ζωοπηγή (ζωοδόχος πηγή),Θεοφάνης (Θεοφάνια) , Λάμπρος (Λαμπρή ) , Πανάγια (Παναγία) , Παράσχος (Παράσχου κύριε) κ.λ.π.

Βαφτιστικά από την νεώτερη ελληνική παράδοση.

α)Βαφτιστικά από ονόματα της βυζαντινής και νεώτερης ελληνικής ιστορίας.

Ακρίτας , Ασάνης , Βατάτζης , Βελισάριος , Βρανάς , Δούκας , Ερωτόκρητος , Καλογιάννης , Κατακουζινός , Κομνηνός , Λάσκαρης , Μοσχωνάς ,Ολόβολος ,Ράλλης , Ρωμανός , Σκαρλάτος ,Φωκάς , Χουρμούζης κ.λ.π.

β)Βαφτιστικά από ονόματα αξιωμάτων και τιμητικών τίτλων .

Αμιράς (ναύαρχος) , Άρχοντας ,Αφέντης , Δημοκρατία , Domina (Δόμνα ) , Κοκόνα (τιμητική επίκληση διάση-μων η ευγενών γυναικών) , Κράλης (βασιλιάς Καράλης) , Κυρ (Κυρίτσης) , Ρήγας (βυζαντινός τίτλος για ξένους βασιλείς και ηγεμόνες) κ.λ.π.

γ) Βαφτιστικά από ξένους λαούς .

Agnes Ανέζα , Amalie Αμαλία, Battista Μπατίστας , Bernardo Βερνάρδος , Domenico Δομένικος , Flora Φλόρα ,Φλουρής , Francesko Φραντζέσκος , Francois Φραντζής , Giacomo Γιακουμάτος , Γιακουμής , Giorgio Τζορτζής, Giovanni Ζοάνος , Τζανής κ.λ.π.

δ)Βαφτιστικά από γεωγραφικά ονόματα

Σύμφωνα με τα αρχαία ελληνικά πρότυπα Ηλείος ,Θεσσαλός , Λύδος κ.λ.π.δημιουργήθηκαν και τα νεώτερα χρόνια ανάλογα βαφτιστικά.

Αμερικάνα , Ασιανή , Κιρκασία , Αξιώτης (Ναξιώτης) , Αγράφω , Αθήνα , Ανατολή , Βενετία ,κ.λ.π.

ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΑ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Α)Βαφτιστικά από ονομασίες της περιβάλλουσας φύσης.

Αηδόνι (Αηδόνα) , γεράκι , (Γερακίνα , Γεαρακούλα) , λιοντάρι (Λιονταρής) , μέλισσα (Μελίσω) , Παγώνι (Παγώνης , Παγώνα) , περιστέρι (Περιστέρα) , τρυγόνι (Τριγώνα) κλπ.

άνθος (Ανθή) , γαρίφαλο (Γαρούφαλος, Γαρουφαλιά ) ,ζουμπούλι (Ζουμπούλης . Ζουμπούλια) , μηλιά (Μηλιά , Μηλιώ) , ροδιά (Ροδιά , Ροδούλα ) , τριανταφυλλιά (Τριανταφυλλιά , Τριαντάφυλος) κ.λ.π.

ασήμι (Ασημής , Ασήμω ,Ασημίνα κλπ) , διαμάντι (Διαμαντής , Διαμαντάρας ,Μαντής , Διαμάντω κλπ.) ζαφείρι (Ζαφείρης , Ζαφείρα , Ζαφειρία κλπ.) μάλαμα (Μάλαμας , Μαλάμω κλπ) , σμαράγδι (Σμαράγδα ,Σμαράγδω ) χρυσάφι (Χρυσάφης ) , χρυσός (Χρύσος ,Χρυσούλα , Χρύσω κλπ)

αστέρι (Αστέρω , Αστέριος) αυγή (Αυγή ,Αυγούλα , κλπ)

Βαφτιστικά που βασίζονται σε σωματικές η ψυχικές ιδιότητες.

Άσπρος (Ασπρούλης ,Ασπρούλα) , λυγερός (Λυγερή) , μελαχρινός (Μελαχρινή) , ξανθός (Ξάνθος , Ξανθός , Ξανθή , Τσιάνης κλπ.)

Αγαθός (Αγαθή ,Αγάθω ) , γλυκύς (Γλυκιά ,Γλυκερία ) κλπ.

Ευχετικά βαπτιστικά.

Προϋποθέτουν ευχή των γονέων η του αναδόχου .

Ζήσης (Να ζήσει.) , Πολυζώης (πολύ ζωή να έχει ) , Παναταζής (πάντα να ζει).

Στην Πίνδο το θηλυκό όνομα Αγόρω (αγόρι ) δίνεται σε κορίτσι που αναμενόταν ύστερα από την γέννηση σειράς κοριτσιών να γεννηθεί αγόρι. Τον ίδιο ρόλο παίζει και το Σταμάτα για να ((σταματήσουν)) να γεν-νιούνται θηλυκά: Θέμελης ,Θεμελής (να θεμελιώσει από το τούρκικο temelli -;θεμέλιο) ,θεμελιωμένος :Καλομοίρης(καλή του μοίρα).  

ΕΠΩΝΥΜΑ

Τα επώνυμα διακρίνονται σε πατρωνυμικά ,μητρωνυμικά , ανδρωνυμικά , εθνικά ,Επαγκελματικά , παρωνύμια και ψευδώνυμα.

(([2]Πατρωνυμικόν μέν ουν έστι το κυρίως άπό πατρός έσχηματισμένον ,καταχραστικώ δέ καί το άπό προγόνων , οίον Πηλείδης ,Αίακίδης  ο Άχιλλεύς))

Στην αρχαία Ελληνική τα πατρωνυμικά σχηματίζονται είτε απλούστερα με την γενική του ονόματος του πατέρα (Περικλής Ξανθίππου ) είτε με διάφορα παραγωγικά επιθέματα που προσαρτώνται στο όνομα του πατέρα (Κρον-ίδης,Νεστορίδης , Πριαμίδης Κρον-ίων , Ασκληπ-ιάδης ,Λαερτιάδης ,κλπ.) η του γενάρχη (Αιακίδαι , Αλκμαιωνίδαι.)

Στην νέα Ελληνική η πατρωνυμική σχέση εκφράστηκε αρχικά με την γενική του ονόματος του πατέρα ύστερα από τον προσδιορισμό γιος , κόρη κ.λ.π.ο Μιχάλης ο γιος του Μελέτη και έπειτα ο Μιχάλης του Μελέτη.        Η πατρογονική γενική διαφυλάχτηκε σε ορισμένα επώνυμα (Γεώργιος Ιωάννου , Νικόλαος Αντωνίου), στα περισσότερα όμως που κράτησαν τον λαϊκό τους Χαρακτήρα μετατράπηκε σε ονομαστική Αποστόλης (αντί Αποστόλου) ,Αργύρης, Λουκάς κλπ. Σπανιότερα είναι τα πατρωνυμικά που βασίζονται σε σύνθεση Κωστοσήφης (ο Κώστας του Σήφη) , Πολογιώργης  (ο Γιώργος Πολάκης).

Ο κύριος όγκος των πατρωνυμικών ένα βαπτιστικό όνομα (αλλά δευτερευόντως και οποιαδήποτε άλλη βάση) στο οποίο προστίθενται παραγωγικά επιθήματα (Γεώργιος) Γεωργάκης , Γεωργακάκης , Γεωργακόπουλος , Γεωργαλάς , Γεωργαράκης , Γεωργάς , Γεωργάτος , Γεωργάτσος , Γεωργέλης Γεωργής , Γεωργιάδης , Γεωργιλάς ,Γεωργίου , Γεωργιτσέας , Γεωργίτσης , κλπ ,(Βάγια τα =η γιορτή)  Βαγιανός , Βαϊνέλης , (Λαμπρή) Λαμπρινός , Λάμπρος , Λαμπράκης.(Κανάκι , το   =χάδι) Κανάκης.

Ορισμένα νεοελληνικά πατρωνυμικά βασίζονται σε βαπτιστικά ξένων γλωσσών από τις οποίες ήρθε σε επαφή η γλώσσα μας :τούρκικα (Μουράτογλου , Μουρατίδης) , αρβανίτικα: (Γκίνης =Γιάννης,Γκιόκας =Γιώργος), βλάχικα : (Ζιάνας =Γιάννης ,Μίσιος και Μίσιας =Μιχάλης ,Σόκος=Θανάσης , Τσέλιος=Στέριος), σλαβικά: (Κόλιας=Νικόλαος , Φίλτσος=Φίλιπος) κλπ.

Μητρωνυμικά

Είναι τα επίθετα που βασίζονται στο όνομα της μητέρας :Κώστας Ελένης , δηλ ο Κώστας της Ελένης.  Τα μητρωνυμικά ήταν πολύ σπάνια στην αρχαία Ελλάδα. Ο Απόλλωνας από την μητέρα του Λητώ ονομαζόταν Λητοϊδης , Λητογενής , Λητόϊτος ενώ Μαιάδας ονομάζονταν ο Ερμής ως γιος της Μαίας.

Τα μητρωνύμια εμφανίζονται σε κοινωνίες που μητροκρατούνται , π.χ. οι Λύκιοι της Μικράς Ασίας όπως μας πληροφορεί ο Ηρόδοτος (1,73) ,και ο Ηρακλείδης ο Ποντικός (C.MULLER , FRAGM. HIST. GRAEK . 2, 217, XV). Το μητριαρχικό δίκαιο των Λυκίων φαίνεται να συνεχίζεται και στα μεσαιωνικά χρόνια , γιατί ο Νικόλαος Δαμασκηνός (C.MULLER , ό.π. 3,461, CXXIX) αναφέρει ότι (Λύκιοι τάς γυναίκας μάλλον η τους άνδρας τιμώσι και καλούνται μητρόθεν , τας τε κληρονομίας ταίς λείπουσι , ου τοίς υιοίς).

Ως υπολείμματα των Λυκείων θεωρεί ο Σ. Λάμπρος νεοελληνικά μητρωνυμικά που συγκέντρωσε στο Λιβίτσι της Λυκίας και στο Καστελόριζο και πιστεύει ότι τα μητρωνυμικά αυτά μαρτυρούν τη επίδραση του αρχαίου μητριαρχικού δικαίου των Λυκίων στους Έλληνες της Λυκίας .

Οι λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται το μητρωνυμικό αντί του πατρωνυμικού είναι πολλοί και ποικίλοι αυτό συμβαίνει π.χ. όταν η μητέρα στην κοινωνία λόγω της δραστηριότητας και της προσωπικότητάς της, της καταγωγής της , λόγω μακρόχρονου ξενιτεμού του πατέρα η χηρεία της μητέρας κλπ. Επίσης ένας καταπιεσμένος σώγαμπρος μπορεί να πάρει το όνομα της γυναίκας του Μάρως (Μάρως η Μαρόπουλος) η της πεθεράς του Λαφαρούς (Γιωρτς τη Λαφαρούς , Πόντος ). Στα Τρίκαλα της Κορινθίας ο Σώγαμπρος έπαιρνε  και δεύτερο όνομα από την σύζυγό του: ο Μάριος, ο Φωτεινός , ο Ελένιος ο Γαρουφαλιός κλπ.

Μητρωνυμικά συναντάμε σε όλες τις περιοχές  της Ελλάδος .

Αλλά και στην βυζαντινή περίοδο συναντάμε μητρωνυμικά ονόματα π.χ. Λεόντειος ο Παυλίνης. Ιωάννης ο Βαλεριανής κλπ . Σε βυζαντινά έγραφα συναντούμε επώνυμα , όπως Ιωάννης της Ράπτισας , Λέων της Μαρίας , Δημήτριος της Καλογραίας , Παπά Δημήτριος της Ευδοξίας κλπ.

Στα μητρωνυμικά  έχουμε τις εξής κατηγορίες:     

α) Μητρωνυμικά που βασίζονται στο βαπτιστικό της μητέρας :Αγγελίνας , Άννας ,  Ασημίνας , Βερονίκης,

Γαρουφαλιάς , Γερακίνης , Ελένης , Ζαμπέλας , Ζαμπέτας , Κατίνας , Λελούδας , Μυρσίνης , Νικολίτσας , Παγώνας , Σμαραγδής , Σουμέλας , Σπεράντζας ,Τασούλας , Χαιδος , κλπ.

β)Μητρωνυμικά που βασίζονται στο ανδρωνυμικό της μητέρας , που με την σειρά του μπορεί να βασίζεται 1) στο βαπτιστικό του άντρα της:Αλέξαινας , Βασίλαινας , Γιώργαινας κλπ.2) στο παρωνύμιο του άντρα της: Γλαβίνας , Ζωγραφίνας, Καρατζίνας , Παπαδίτσας κλπ.

 γ) Μητρωνυμικά που βασίζονται στο επάγγελμα της μητέρας η του άντρα της :Γιατρούδενας , Καλογραίας , Μακαρονούς , Μαμμής , Παπαδιάς , Τσαγκαρίνας , Τσιγαρούς κλπ.

 δ) Μητρωνυμικά που δηλώνουν την καταγωγή της μητέρας :Αμουργιανής ,Αραπίνης ,Βλάχας , Γυφτούδας , Γύφτσας , Λιάπαινας κλπ.

ε) Μητρωνυμικά που δηλώνουν ελάττωμα της μητέρας :Βουβής , Καμπούρας ,Χοντρολένης κλπ.

στ) Μητρωνυμικά που δηλώνουν βαθμό συγκενείας :Βάβους , Γιαγιάς , Μαννάκας , Νυφούδης κλπ.

Ανδρωνυμικά

Πρόκειται για ονόματα γυναικών που βασίζονται στο βαπτιστικό , επώνυμο η παρωνύμιο κλπ. Του ονόματος των αντρών τους και αποτελούν μία πρόσθετη επωνυμία κοντά στο βαπτιστικό όνομα.

Από τη βυζαντινή περίοδο είναι γνωστά ορισμένα ανδρωνυμικά σε -;εα (Κουβικουλαρέα , Σπαθαρέα , Ανδρονικέα ) και -;ινα (Μαρία Αγγελίνα ), Δούκαινα Παλαιολογίνα κλπ.)

Τα νεοελληνικά ανδρωνυμικά σχηματίζονται με την γενική του ονόματος του συζύγου (η Αγγέλλω του Κακριδά) και με διάφορα παραγωγικά επίθετα , π.χ.-αινα (Κώσταινα , Γιάνναινα , Τζαβέλαινα ) ,-ινα (Θοδωρίνα , Περικλήνα , Λασκαρίνα , Μπουμπουλίνα ) -;ου (Νικολού , Παυλού , Μιχαλού , Πεταλού ) , -ισσα (γιάτρισσα , μαστόρισσα = η γυναίκα του γιατρού ,του μάστορα ) κλπ.

 Εθνικά
Σύμφωνα με τον Διόνυσο τον Θράκα (εκδ.G  Uhling) (εθνικόν έστιν το έθνους δηλωτικόν, ως Φρύξ , Γαλάτης)  τα ονόματα αυτά που σχηματίζονται από ονόματα χωρών πόλεων κλπ.  Από τα κλασικά χρόνια και αργότερα μεγάλη χρήση των εθνικών ονομάτων:Εκαταίος ο Μιλήσιος , Απολλώνιος ο Τυανεύς Κόιντος ο Σμυρναίος κλπ.

Τα βυζαντινά παρωνύμια που προϋποθέτουν εθνικό όνομα συγκαταλέγονται ανάμεσα σε άλλα και τα εξής: Αρμενιάκος , Βούλγαρος , Καππαδόκης , Φράγκος , Καλυβίτης (Καλύβη ,πόλη της Μακεδονίας) , Λιβανίτης  (Λίβανα , πόλη της Συρίας), Κομνηνός (Κόμνη Ανδιανουπόλεως), Λεκαπινός (Λέκαπα Καππαδοκίας )Γαβαλάς (Γάβαλα Συρίας) ,κλπ.

Τα νεοελληνικά εθνικά επώνυμα σχηματίζονται συνήθως με αρχαιοελληνικά η αρχαιότερης καταγωγής επιθήματα και σπανιότερα με ξένα:Αθηναίος , Θηβαίος , Κερκυραίος , Μυτιληναίος. -ανός/ιανός Αμοργιανός (Αμοργός) , Καλαματιανός , Κουταλιανός (Κούταλη Προποντίδας)Σφακιανός  , Ψαριανός κλπ. -;ηνός Αδραμυττηνός , Ζακυνθινός . -;ινός Αραβαντινός (Αραβάντι) , Καστρινός , Πυλαρινός (Πύλαρος Κεφαλονιάς). -;ίτης Βαλαωρίτης (Βελεώρα Ευρυτανίας ) , Δολιανίτης(Δολιανά). -αϊτης (Μοραΐτης)  Χρυσαϊτης (Χρυσό Παρνασίδος) .-;ιάτης Κορφιάτης , Μανιάτης.  -;ιώτης Αγραφιώτης , Βαρβιτσιώτης (Βαρβίτσα Αρκαδίας) , Γαρδικιώτης (Γαρδίκι).

   Βενετσιάνικα η ιταλικά είναι τα επιθέματα -;άνος/-ιάνος και -;έζος:Βενετσιάνος , Πρεβεζάνος , Σισιλιάνος ,Γενοβέζος . Σλαβικό είναι το -;ιάνος στα Βοστιτσιάνος , Ζαβιτσ(ι)άνος , λατινικό στο Σακαριτσιάνος (Σακαρέτσι Βάλτου)κλπ. Τούρκικο είναι το επίθεμα -;λής /λης:Βελεστινλής , Κοκοσλής (Κοκόσι =Κιλκίς)  Δράμαλης , Κόνιαλης (Κόνια =το Ικόνιο) , Μπρούσαλης και Προύσαλης (Προύσα).

  Ορισμένα από τα εθνικά πού προσδιορίζουν ξένους λαούς που ήλθαν σε επαφή με τους Έλληνες μπορεί να ήταν αρχικά παρατσούκλια :Αλαμάνος (Αλαμανούς του Βυζαντίου , Γεφύρι της Αλαμάνας κλπ) , Αμερικάνος , (Έλληνας μετανάστης από την Αμερική)  , Ατζέμης  (Πέρσης) , Βούλγαρος / Βούλγαρης (μεσαιωνικό Βούλγαρης «βυρσοδέψης , επεξεργαστής η πωλητής δέρματος» που δήλωσε και το έθνος των Βουλγάρων ως παραγωγών και εξαγωγέων δέρματος ) , Γερμανός (σημαίνει και ξανθός) , Εγγλέζος/Ιγγλέζης , Ζείμπέκος (τουρκικό φύλο στα περίχωρα της Σμύρνης) , Καραγκούνης (κάτοικος του θεσσαλικού κάμπου) , Καρακατ-σάνης ,-ος (Σαρακατσάνος).

Εθνικό ως επώνυμο μπορεί να προκύψει με την προσθήκη ενός  -ς σ';ένα τοπωνύμιο Αϊδίνης ,Βαλαώρας , Γκούρας (Γκούρα Φθιώτιδος) , Γρανίτσας (Γρανίτσα Ιωαννίνων) κλπ. 

Επαγγελματικά

Δήλωναν  αρχικά επάγγελμα η αξίωμα , αλλά γρήγορα καθιερώθηκαν ως επώνυμα , καθώς διευκόλυναν τη διάκριση ατόμων με το ίδιο όνομα σε κλειστές ιδίως κοινωνίες. Εκφέρονται κανονικά στην ονομαστική (Αμπελάς ,Γούναρης ) και σπάνια στη γενική (Ιατρού ,Οικονόμου).

Τα επαγγελματικά ονόματα εμφανίζονται ήδη από τα αρχαία χρόνια (Αιπολός , Βουκόλος , Ακέστωρ γιατρός , Ναυπηγός , και πολλαπλασιάζεται στα βυζαντινά χρόνια :Αμπελάς .Λαχανάς ,Ζωναράς ,Καμπανάρης , Γραμματικός ,Παλαιολόγος που ασχολείται με τα παλιά. Μια μεγάλη κατηγορία βυζαντινών επαγγελματικών ονομάτων περιλαμβάνει ονόματα κοσμικών και εκκλησιαστικών αξιωμάτων :Δομέστικος ,Δούκας , Λογοθέτης , Νοταράς , Σχολάριος σωματοφύλακας του αυτοκράτορα.

Αρκετά από τα βυζαντινά επαγγελματικά που προσδιορίζουν εκκλησιαστικά αξιώματα διατηρήθηκαν έως σήμερα είτε ως αξιώματα είτε ως επώνυμα χάρη στην εκκλησιαστική παράδοση :Δομέστιχος ,Έξαρχος ,-άκος , -ίδης ,   -όπουλος , Ευταξίας (ο επί της ευταξίας της εκκλησίας).

Τα πιο συνηθισμένα παραγωγικά επιθήματα για τον σχηματισμό των νεοελληνικών επαγγελματικών είναι τα -άρης και ας. -;άρης:Αρκουδάρης ,Γελαδάρης.  -;ας Ασβεστάς, Βαγενάς (βαρελάς).

Τα περισσότερα από τα ξένα επαγγελματικά που πέρασαν στη γλώσσα μας έχουν τούρκικη καταγωγή:

Αλμπάνης -;οπουλος και Ναλμπάνης (nalbant πεταλωτής) .

Ορισμένα από τα επαγγελματικά τουρκικής προέλευσης δηλώνουν αξίωμα:Βεζίρης , Δερβέναγας , Ζαΐμης , Κεχαγιάς .

Το παραγωγικό επίθημα των επαγγελματικών τουρκικής αρχής είναι το -;τζής /-τσής (-ξής ) ,Αλτιντζής -;όγλου (altinci χρυσοχόος ) Πεσμαζόγλου (pestamalci κατασκευαστής και πωλητής πετσετών μπάνιου).

Από τα ξένα επιθέματα επαγγελμάτων εκπροσωπούνται με περιορισμένα παραδείγματα τα ιταλικά -;iere (Καροτσιέρης ,Κασιέρης , Μπαρμπέρης.κλπ)  και  -oro (Σπαγγαδόρος).

 Παρωνύμια

Αποτελούν το κύριο όγκο των επωνύμων και προέρχονται από χαρακτηρισμούς των παρονομαζομένων που βασίζονται , σε σωματικές , πνευματικές , ηθικές και άλλες ιδιότητες . Ο Μ.Τριανταφυλλίδης χρησιμοποιεί τον όρο παρατσούκλι.Την λέξη Παρωνύμιο την συναντάμε και σαν πινόμι , πινομή ,παραγκώμι , προσονείδιν (ποντιακό) , Περιγέλιο ,σουσούμι κλπ. Οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν τις εκφράσεις :την κλήσιν , την επίκ-λησιν , το επίκλην , τουπίκλην , την επωνυμία ,το επώνυμον , την προσηγορία , τούνομα έχων παρωνύμιο φέρων κλπ. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούν για το παρωνύμιο τον όρο επίθετον.Το παρωνύμιο ορίζεται από τον Διονύσιο τον Θράκα ως εξής :παρώνυμον Δε έστι το παρ'; όνομα ποιηθέν , οίον θέων

Τα αρχαία παρωνύμια αναφέρονται σε σωματικές ιδιότητες (Γάστρων , Γνάθων ,Δόναξ , Κεφάλων , Μέτωπος.)

Σε ψυχικές ιδιότητες :(Δέξιος , Μαργίτης , Βίαιος ,Πράος κ.α.) σε παρομοιώσεις με ζώα :(Αμνός , Γρύλος , Δράκων , Ιέραξ , Μέλισσος κ.α.) και φυτά :(Άλατος ,Καρδάμα ,Κρόκος ,κ.α.) στην ημέρα της γέννησης (Ανθεστήριος , Λήναιος , Πανιώνιος , Σωτήριος κ.α.)

Στα βυζαντινά χρόνια και ιδιαίτερα από τον 9ον αιώνα και εξής δημιουργούνται πολλά παρωνύμια που χρησιμοποι-ούνται ως βυζαντινά και νεοελληνικά οικογενειακά ονόματα :Γρηγόριος ο Πτερωτός ,Βάρδας ο Πλατυπόδης , Βασίλειος ο Πετεινός κ.α.Πολύ γνωστά βυζαντινά παρωνύμια είναι λ.χ. τα :Βαρβάτος , Μυστάκων , Μουρζουφλός .

Η κατάταξη των παρωνυμίων γίνεται με τα εξής κριτήρια: α)Σωματικές ιδιότητες :Βεργής , Βραχνός ,Ζερβός ,Καμπούρης κ.α.

Β )Ψυχικές , πνευματικές ,ηθικές ,και άλλες ιδιότητες :  Αγέλαστος , Βιαστικός ,Θλιμμένος , Κοιμήσης , Λεβέντης ,Τεμπέλης , Κατεργαράκος , Νταής , Νυστάζος κ.α.

Γ) Παρομοιώσεις με ζώα :Αλεπουδέλης , Γάτος , Ζυγούρης , Λύκος , Ποντίκης , Τσάκαλος , Γκιόνης ,Κίρκος κ.α.

Δ) Παρομοιώσει με φυτά : Βλιτάς ,Γαρούφαλος , Καρπουζάς , Πιπέρης , Ρεβίθης κ.α.    

Ε) Αντικείμενα καθημερινού βίου .Βελέντζας , Δακτυίδης , Κουλούρας , Λαγάνας , Ταγάρης κ.α.

ΣΤ) Καιρός και χρόνος: Βοριάς ,Γρέκος , Σορόκος ,Κατσιφάρας , Χιόνης κ.α.

Ζ) Συγγένεια και ηλικία :Αφεντάκης , Εγγονόπουλος , Κανακάρης , Ορφανός ,Παπούλιας , Πατέρας -;άκης .

Η ) Φράσεις (που συνήθιζε ο παρονομαζόμενος)  Καλλιώρας ,Καλώστος , Καληνύχτας , Σιαπέρας κ.α. 

  Ονόματα από τις διάφορες ελληνικές διαλέκτους.

Αμαντος =(Χίος,άμαντος=μαμμόθρεφτος),Βώκος (ποντιακό βώκος =ηλίθιος),Ζυβρακάκης (Κρήτη ζυμπραγός δίδυμος αρχ.συμπραγής) ,Κοθρής (διαλ.κοθρής -;ζητιάνος κοθρί [3] -;κομμάτι ψωμί.Λιάρος(Ασπρόμαυρος ,για ζώα), Μάντακας (Κρήτη, τσιμπούρι των ζώων),Πατακός(Κρήτη, μικρόσωμος και άσχημος αρχ.πάταικος), Ροίδης (ρόγι δοχείο με στενό άνοιγμα),Σαχτούρης (μεσν. σακτούρα -;είσος καϊκιού), Συγγρός (διαλ.τσιγρός-αδύνατος ,αρρωστιάρης), Τσουδερός (Κρήτη ,τσουρίζω=τσουτσουρίζω, Χουρμούζης (χουρμούζη=είδος μαργαριταριού από το νησί Χορμούζ στην είσοδο του Περσικού κόλπου.

 Τούρκικα.
Ασλάνης,-ιδης,-ογλουaslan λιοντάρι.Βερέμηςverem χτικιάρης,φυματικός, Γιαβάσηςyavas αργός,Γιαμαλής yamali μπαλωμένος ,Δερβίσης derviw μοναχός,φτωχός Δογάνης dogan γεράκι ,Ζαρίφης zarif κομψός χαριτωμένος ,Καραμπάσης karabaw μαυροκέφαλος, δηλ.παπάς ,Λαφαζάνης lafazan φλύαρος.

Αρβανίτικα.
Κέπας =κρεμμύδι , Κριεζής=μαυροκέφαλος, Κριεκούκης =κοκινοκέφαλος, Λέπουρας =λαγός,Μποκουρας =όμορφος , Μπούρας =γενναίος, Σκούρτης =κοντός Τσάλας =κουτσός, Φουρίκης =κοτέτσι.

 Βλάχικα
Γκίζας =μυζήθρα.Δάλας= ξινόγαλο,Μπίμπας =πάπια, Πίσας=γάτα, Σούρδος =κουφός- βλάκας,Τσάρας=γη

Ψευδώνυμα

Είναι τα πλαστά ονόματα που χρησιμοποιούν οι συγγραφείς καλλιτέχνες , ηθοποιοί αλλά και κακοποιοί για λόγους ψυχολογικούς κοινωνικούς κ.λ.π. Είναι ονόματα που τα διαλέγουμε και δεν μας τα επιβάλουν οι άλλοι.  

[1] Οδύσσεια ,Θ 552 κ.ε.

[2] Στη γραμματική του Διονίσιου του Θράκα (εκδόσεις G.Uhlig , Grammatiki Ggaeci 1883)

[3] Κόθρος Κομμάτι ψωμί.

 Βιβλιογραφία Συμεωνίδης, X. Π. (1992) Εισαγωγή στην ελληνική ονοματολογία, Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις Κυριακίδη

Γράφει ένας Έλληνας Αξιωματικός, που λοιδωρείται δεκαετίες τώρα από απάτριδες 'δημοσιογράφους' και 'προοδευτικούς διανοούμενους', μόνο και μόνο επειδή ήταν απέναντί τους όταν οι ομοϊδεάτες τους έστρεψαν τα όπλα εναντίον της πατρίδας και επειδή κάποιοι αξιωματικοί προδότες του όρκους τους κατέλυσαν τη Δημοκρατία. Ας τον διαβάσουμε και άς ακούσουμε την κραυγή του.

Αν μη τί άλλο, σε μια εποχή που ανθεί η φιλολογία για το αν γεννιέσαι ή γίνεσαι Έλληνας, αυτός ξέρει να πεθαίνει σαν Έλληνας

"Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Μπήκα στις Ένοπλες Δυνάμεις σχεδόν 17 χρονών. Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα γιατί διάβαζα σαν σκυλί για να περάσω τις Πανελλήνιες, ήμουν αθλητικός και πέρασα τα αθλητικά τεστ εύκολα, κι ήμουν συνειδητοποιημένος κι έξυπνος αρκετά για να περάσω τα ψυχολογικά τεστ στα οποία υποβλήθηκα. Μα ένα πράγμα με δυσκόλεψε τότε. Πώς να καταφέρω να πείσω τον πατέρα μου να υπογράψει για να μπω στη Σχολή ? Πώς να καταφέρω να του κρύψω ότι από τους 80 που τελικά θα μπαίναμε στη Σχολή, στατιστικά οι 11 δεν θα ζούσαν μετά από μια 15ετία ! Σήμερα είμαι σχεδόν 40. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις.Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις.


Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια. Αχ αυτά τα μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν. Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη νύχτα μεσ' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου.


Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί. Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι.Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα.Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακριά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο". Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει.Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου, λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία.Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα. Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία.Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σιαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο.Γιατί εγώ το ξέρω καλά. Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας."

Κατά το μεσημεράκι αφού το χιόνι έχει στρώσει για τα καλά αποφάσισα να φύγω και να ανέβω στην αγαπημένη μου Όθρυ.

Αν και γύρω τα πάντα ήταν κατάλευκα και σκεπασμένα από παχύ στρώμα χιονιού ο δρόμος ήταν καθαρός και η κυκλοφορία των αυτοκίνητων ήταν πολύ καλή. Φαίνεται ότι ο δήμος της Λαμίας έκανε καλή δουλειά το προηγούμενο βράδυ..

Το θέαμα σε όλη την διαδρομή ήταν μαγευτικό έφτασα στην πηγή του Αχιλλέα και έστριψα δεξιά . Σταμάτησα στην άκρη και βγήκα από το αυτοκίνητο .Το χιόνι ήταν τόσο πυκνό που σε δευτερόλεπτα τα ρούχα μου και ο σκούφος μου είχαν γίνει κατάλευκα , άνοιξα τα χέρια μου και έστρεψα το κεφάλι μου προς τον ουρανό, εκατομμύρια νιφάδες έρχονταν καταπάνω μου, το πρόσωπο μου σε λίγο γέμισε  χιόνι ,οι νιφάδες άρχισαν να μπαίνουν  στο στόμα μου ,στη μύτη μου στα αυτιά μου .
Κάπου είχα διαβάσει ότι από τα δισεκατομμύρια νιφάδες χιονιού που πέφτουν καμία δεν είναι ίδια με την άλλες, όλες είναι τελείως διαφορετικές μεταξύ τους.

Ποιος ξέρει ,η διαφορά βάρους, κάποια πιο ζεστά ρεύματα αέρος, κάποια σύγκρουση μεταξύ τους,  κάποια επαφή με κάποιο πουλί τις κάνει να αλλάζουν μορφή και σχήμα . Και ώσπου να φτάσουν στην γη είναι τελείως διαφορετικές απ' ότι ήταν όταν ξεκίνησαν . 

Περπάτησα λίγο ακόμη προσπάθησα να εντοπίσω κάποια μορφή άγριας ζωής αλλά τίποτα. Ούτε ίχνη, ούτε κάποιο άγριο ζώο φαίνονταν, ίσως κάποια να με παρακολουθούσαν κριμένα ,αλλά τα περισσότερα σίγουρα  ήταν βαθειά χωμένα στην φωλιά τους με ασφάλεια  . Έσφιξα το μπουφάν πάνω μου τύλιξα το κασκόλ μου και κατέβασα τον σκούφο μου μέχρι τον σβέρκο. Ναι πράγματι έκανε πολύ κρύο  το θερμόμετρο στο αυτοκίνητο έδειχνε εξωτερική θερμοκρασία μείον έξη  βαθμούς .

Επέστρεψα αργά στο αυτοκίνητο παρατηρώντας τον λευκό μανδύα της φύσης . Γύρισα πίσω και παρατήρησα τα ίχνη από τα βήματα μου . Σε λίγα δευτερόλεπτα χάθηκαν καλυμμένα από το πυκνό χιόνι . Το αυτοκίνητο μου από μαύρο είχε μετατραπεί σε ένα ολόλευκο ακαθόριστο σχήμα , ξανακοίταξα ψηλά τα εκατομμύρια των νιφάδων που έρχονταν καταπάνω μου χορεύοντας και ψάχνοντας να βρουν το μέρος που οι συγκυρίες από τις γήινες επιδράσεις θα τις αναγκάσουν να προσγειωθούν. Ποιες συγκύριες άραγε ήταν αυτές που δημιούργησαν το χιόνι, την βροχή, το χαλάζι κατά την εποχή της δημιουργίας ,είναι άραγε μόνο γήινο φαινόμενο η μπορεί να συμβαίνει και αλλού . Χμμμ και αν οι νιφάδες του χιονιού είναι διαφορετικές μεταξύ τούς τότε γιατί να μη είναι και οι σταγόνες της βροχής και οι σβόλοι του χαλαζιού ...; ...;

Περπάτησα για λίγο στον δρόμο τα πόδια μου έτριζαν πάνω από το βαρύ χιόνι . Ποιες και πόσες φυσικές δυνάμεις άραγε επεμβαίνουν αυτή την στιγμή πάνω στο σώμα μου, πάνω στην γη, πάνω στα δέντρα, πάνω στις νιφάδες του χιονιού και ποιοι κανόνες έχουν εδραιωθεί εκατομμύρια χρόνια τώρα πάνω μας και πια είναι η αφετηρία όλων αυτών των κανόνων.
 Χμμ δέχομαι την θεωρεία για το πέταγμα της πεταλούδας αλλά πιστεύω ότι οι συνέπειες από το πέταγμα της θα πρέπει να εδραιώθηκαν και να παγιώθηκαν εκατομμύρια χρόνια τώρα όπως και οι συνέπειες από τις επεμβάσεις όλων των ζωντανών οργανισμών.
Μπήκα αργά στο αυτοκίνητο και απόλαυσα τις ευεργετικές ιδιότητες του κλιματιστικού. Ξεκίνησα αργά και πήρα τον δρόμο της επιστροφής . Το χιόνι συνέχιζε να πέφτει πυκνό επεμβαίνοντας με τον δικό του παγιωμένο τρόπο στην ισορροπία της φύσης . Κάπου πολύ μακριά στο νότιο ημισφαίριο ήταν νερό , ο ήλιος το μετέτρεψε σε ατμό, κάπου στην ατμόσφαιρα μετατράπηκε σε σύννεφο και με την βοήθεια του άνεμου όρχησε να ταξιδεύει προς τον βορά. Κατά την διαδρομή το συννεφάκι έγινε σύννεφο ώσπου έφτασε δω και τα παγωμένα στρώματα του αέρα τα μετέτρεψαν σε χιόνι. Από πού άραγε να έχει ξεκινήσει η νιφάδα του χιονιού που πέφτει αυτή την στιγμή στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου και σε πιο σημείο του νοτίου ημισφαίριου  θα καταλήξει το επόμενο δικό μας καλοκαίρι?

Έστριψα αργά και μπήκα στην αυλή της Καίτης. Η Καίτη συντηρεί ένα καφέπαντοπωλείο δεξιά του δρόμου δίπλα  στον Άγιο Σώστη. Έχει πάντα το τζάκι αναμμένο ...; ας είναι καλά ...; . Εύχομαι να μην έχει κόσμο για να καθίσω δίπλα του . Πάντα μου άρεσε το τζάκι ,έκανε το μυαλό μου να ταξιδεύει ...;..

Αφού ανταλλάξαμε τις τυπικές χαιρετούρες άκουσα τα παράπονα της μούσηρε τα μύρια και όσα διότι  έχω καιρό  να πατήσω στο μαγαζί  κλπ κλπ κλπ.
Ευτυχώς για έμενα και δυστυχώς για την Καίτη το μαγαζί δεν είχε κόσμο και κάθισα δίπλα στο τζάκι. Μου έφερε το αγαπημένο μου κόκκινο κρασί και κάθισε απέναντι ...; ...;

Αλλά όσο και να προσπαθούσε η κακομοίρα η Καίτη να μου αποσπάσει την προσοχή το μυαλό μου σήμερα ήταν φευγάτο , χεχεχε είχα τάσεις για περισυλλογές ...;..

Παρατηρώντας τα ξύλα να καίγονται το μυαλό μου άρχισε να ταξιδεύει , πάντα έλεγα ότι το τζάκι σου γαληνεύει το μάτι καταρχάς και κατ' επέκταση σου χαλαρώνει την ψυχή. Σε βοηθά να ταξιδεύεις,  να σκέφτεσαι  ,να θυμάσαι και να αποφασίζεις ήρεμα . Στο μυαλό μου ήρθαν εικόνες των προγόνων μου καθισμένων δίπλα στην φωτιά να συζητάνε στωικά κοιτάζοντας την , να μαγειρεύουν και να κοιμούνται.
Κάπως έτσι εξηγείται η μαγεία που νοιώθουμε όλοι μας δίπλα της . Η ασφάλεια, η γαληνή και η ευφορία και η θαλπωρή που απολάμβαναν οι πρόγονοι μας ,από την ζεστασιά της φωτιάς μετατράπηκε σε γονίδιο και μεταφέρετε από γενιά σε γενιά .

Θυμήθηκα την μητέρα μου και την γιαγιά μου να μετατρέπουν συνήθειες χιλιετηρίδων σε πρακτικές τακτικές επιβίωσης της οικογενείας. Εκεί μαγείρευαν, εκεί συζητούσε η οικογένεια , εκεί παίρνονταν οι αποφάσεις κοιτάζοντας την φωτιά και εκεί μας έλεγαν παραμύθια, αινίγματα και παροιμίες.
Θυμάμαι πως ο ιστορίες αναμιγνύονταν με τις σκιές της φωτιάς, την ζέστη του τζακιού, το κρύο του δωματίου και έπαιρναν διαφορετική υπόσταση, ζούσαμε το κάθε παραμύθι σαν να ήμασταν οι ήρωες και οι πρωταγωνιστές . Παρατηρώντας την φωτιά το μυαλό μας ταξίδευε μακριά ακλουθώντας τα λόγια του αφηγητή. Και όταν μας έπαιρνε ο ύπνος πάνω στη αφήγηση το παραμύθι μετατρέπονταν σε όνειρο και συνεχίζονταν εκεί στον «ψεύτικο κόσμο» . Οι αφηγητές σαν απόλυτοι γνώστες της λαϊκής παράδοσης το ήξεραν και δεν την σταματούσαν την αφήγηση , αλλά την συνέχιζαν έως να τελειώσει το παραμύθι και να νικήσει ο πρωταγωνιστής. Ήξεραν αυτοί ...;. Ήξεραν ότι το παραμύθι κοιμισμένος η μη, σου δημιουργεί εικόνες ή όνειρα , ξυπνά συναισθήματα και μορφοποιεί την  συνείδηση.   

Ένοιωσα το μπροστινό μέρος του σώματος μου να ζεσταίνεται αλλά την πλάτη μου κρύα , πάντα έτσι ήταν .
Θυμήθηκα το γνωμικό «κράτα τα πόδια σου ζεστά και την κεφαλή σου κρύα» . Προσπάθησα πολλές φορές να δώσω λύση και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μάλλον αυτή η τακτική πρέπει να βοηθούσε στην καλή κυκλοφορία του αίματος. Ζεστό - κρύο στα άκρα του σώματος λογικά ,μάλλον έτσι πρέπει να είναι. Λογικά το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και με το τζάκι. Ζέστη στο μπροστινό σημείο του σώματος   κρύο στο πίσω, μάλλον θα πρέπει να ισχύει ο ίδιος κανόνας . Προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ πιο υγιεινό από το καλοριφέρ ...; ...;     

Παρατηρώντας την φωτιά το μυαλό μου πέταγε σαν πεταλούδα από θέμα σε θέμα και ξαναγύρισα στις νιφάδες του χιονιού .Αλλά ο κανόνας της ανομοιομορφίας λογικά θα πρέπει να ισχύει για τα πάντα, τα δέντρα , τις πέτρες,  τα ζώα και στους ανθρώπους. Πολλοί μιλάνε για σωσίες αλλά όσο και να μοιάζουν δυο άνθρωποι σίγουρα θα έχουν κάτι διαφορετικό. Μπορεί να είναι φαινομενικά ίδιοι στο πρόσωπο και στο σώμα αλλά διαφορές μικρές η μεγάλες  θα υπάρχουν. Κάποιο γραμμάριο παραπάνω ,κάποια χιλιοστά ύψους,  ένα λακκάκι ,κάποιο νύχι διαφορετικό στο σχήμα και στο χρώμα  πάντως σίγουρα σε κάτι θα διαφέρουν. Φαντάζομαι ότι με τα δέντρα, τα λουλούδια, τα φυτά ,τα ζώα ,το ίδιο θα συμβαίνει μπορεί ένα δέντρο να είναι ίδιο με κάποιο άλλο φαινομενικά αλλά σίγουρα θα έχουν τις διαφορές τους ,έστω σε ένα κλαδάκι ,στο σχήμα,  στο μέγεθος, στο μήκος, κλπ.
Το ερώτημα όμως είναι τι είναι εκείνο που απαγορεύει την απόλυτη  ομοιομορφία? Φαντάζομαι ότι αυτό που καθορίζει τα πάντα είναι οι διάφορες συγκυρίες, είτε βιολογικές, είτε συμπαντικές , είτε κληρονομικές ,κλπ κλπ κλπ.

Ας πάρουμε δυο αμύγδαλα από την ιδία αμυγδαλιά ,το ένα θα το φυτέψουμε στο βουνό και το άλλο στον κήπο μας. Ήδη έχουν ξεκινήσει να επεμβαίνουν διαφορετικές συγκυρίες σε δυο σπόρους από το ίδιο δέντρο. Η πρώτη συγκυρία είμαι εγώ, και όχι κάποιος άλλος, η κάποιο ζώο , πρώτον διότι δεν το άφησα να πέσει  λόγο ωρίμανσης, αλλά το πήρα από την αμυγδαλιά όσο ήταν ακόμη πάνω στο δέντρο. Ποιος ξέρει  ποσό διαφορετικές θα ήταν οι πορείες των δυο καρπών χωρίς την δική μου επέμβαση.  Άλλη συγκυρία σε σχέση με μένα είναι ο σκοπός που έχω για τους δυο καρπούς π.χ είναι ότι εγώ δεν μάζεψα τα αμύγδαλα για να τα φάω αλλά για να τα φυτέψω.  Λαμβάνοντας υπόψη  μόνο τον παράγοντα εμένα, ξεπετάγονται δεκάδες  εκατοντάδες συγκυρίες και άλλες τόσες πάνω σε κάθε μια καινούργια που γεννιέται , αν προσθέσουμε το χώμα, τα πετρώματα, τα καιρικά φαινόμενα, τις επισκέψεις- επεμβάσεις άλλων ζωντανών οργανισμών κλπ κλπ κλπ βλέπουμε ότι το κάθε δέντρο δέχεται εκατομμύρια συγκυρίες διαφορετικές το ένα από το άλλο και σίγουρα θα έχουν τελείως διαφορετική πορεία σαν μορφολογία αλλά και σαν τρόπο ζωής μόνο από την δική μου επέμβαση. 
Η αμυγδαλιά που φύτεψα στο βουνό αν καταφέρει και επιβιώσει θα γίνει πολύ πιο ανθεκτική από την άλλη που φύτεψα στον κάμπο , χμμμ αλλά η άλλη θα έχει μακρύτερα καλοκαίρια και μικρότερους χειμώνες ...;

Αλλά το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους . Μπορεί δυο δίδυμα να γεννηθούν από την ίδια μάνα αλλά να έχουν διαφορετική πορεία στην ζωή τους. Το ένα να μείνει με την μητέρα του κλεισμένο σε ένα σπίτι και να γίνει μαμμόθρεφτο ,ενώ το άλλο να υιοθετηθεί και να γίνει τετραπέρατο ανάλογα με τις συγκυρίες που θα καθορίσουν τα βιώματα του και την συνείδηση του. Αλλά το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τον πλανήτη μας ,το ηλιακό μας σύστημα, τον γαλαξία μας , κλπ.κλπ κλπ

Με την άκρη του ματιού μου είδα ην Καίτη να ρίχνει κάποια ξύλα στην φωτιά, γύρισε με κοίταξε αλλά με είδε σκαφτικό και συνέχισε την δουλεία της. Τα ξύλα άρχισαν να καίγονται και να πάτωνε σπίθες .Στο μυαλό μου ήδη άρχισαν να δημιουργούνται εικόνες συμπαντικού χάους ,με γαλαξίες , πλάνητες, αστέρια κλπ κλπ κλπ. Πριν δισεκατομμύρια χρόνια σε κάποιο σημείο του διαστήματος ο χωρόχρονος σύμφωνα με τις συμπαντικές συγκυρίες δημιούργησε τον πλανήτη μας. Σκόνη , κοσμική υλη,  βράχια , κλπ κλπ κλπ ανακατευτήκαν και έκαναν τον πλανήτη που κάποτε θα ήταν ο μοναδικός πλανήτης του ηλιακού συστήματος που θα είχε ζωή. Χμμμ και γιατί όμως ο γη έχει ζωή και οι άλλοι όχι . Η φωτιά στο τζάκι είχε φουντώσει για τα καλά , ένοιωσα το μπροστινό μέρος του σώματος μου να καίγεται αλλά η πλάτη μου ήταν σχετικά κρύα. Το βλέμμα μου βυθίστηκε  βαθειά μέσα στην φωτιά και στο μυαλό μου δημιουργήθηκε η εικόνα  μιας πύρινης στρογγυλής μάζας, κάπως έτσι θα ήταν η γη κατά την εποχή της δημιουργείς της . Οι συμπαντικές συγκυρίες την συγκεκριμένη στιγμή δημιούργησαν τον πλανήτη ο οποίος είναι τελείως διαφορετικός από τους άλλους . Κάποιος πλανήτης που δημιουργήθηκε πάνω κάτω την ιδία χωροχρονική περίοδο μπορεί να είναι παρόμοιος αλλά όχι τελείως  ίδιος. Εκτός αν ...;.. τότε  πάμε πολύ μακριά πάμε στα παράλληλα σύμπαντα ή παράλληλους κόσμους αλλά και πάλι πόσο μπορεί οι δυο κόσμοι να είναι ίδιοι και για πόσο και γιατί να είναι δυο και όχι χιλιάδες η εκατομμύρια ?  Νομίζω ότι και εκεί η απόλυτη ομοιομορφία θα κρατήσει πολύ λίγο και μάλλον από κάποια στιγμή και έπειτα ο κάθε κόσμος θα παίρνει τον δρόμο του ...;.. .

Η φωτιά μπροστά μου εξέπεμπε μια σταθερή γλυκιά θαλπωρή. Ο ήλιος μας συμφώνα με τα παράλληλα σύμπαντα έχει κάπου έναν σωσία όπως και εμείς και το σύμπαν ολόκληρο, χμμ έναν ή πολλούς και πόσους και πώς δημιουργήθηκαν αυτοί η σωσίες   και γιατί,, υπάρχει κάτι που το καθορίζει , μάλλον όχι ,τίποτα δεν καθορίζεται από κανέναν και από τίποτα , πιστεύω ότι τα πάντα γίνονται στην τύχη, οποιαδήποτε μορφή εξέλιξης η δημιουργίας οφείλεται καθαρά σε συγκυριακούς παράγοντες.

Επομένως κάπως έτσι δημιουργήθηκαν και οι διαφορετικές μορφές ζωής . Όταν η γη έπειτα από εκατομμύρια χρόνια  ολοκλήρωσε τον κύκλο της δημιουργίας της άρχισαν να εμφανίζονται  οι πρώτοι μικροοργανισμοί .. Φαντάζομαι ότι θα ήταν κάποια μικρόβια έπειτα κάποια φυτά και έπειτα ανάλογα με τις κλιματολογικές συγκυρίες άρχισαν να εμφανίζονταν και  νέες μορφές ζωής . Χμμμ φαντάζομαι ότι ο πρώτος μονοκύτταρος οργανισμός που  εμφανίστηκε κάπου στο βάθος της θάλασσας  πιθανών σήμερα να έχει χαθεί εδώ και αιώνες.. Αυτός ο μονοκύτταρος οργανισμός  σύμφωνα  με τις συγκυρίες εκείνης της εποχής γέννησε ένα άλλο πιο ανεπτυγμένο από εκείνο κάποιο άλλο και πάει λέγοντας. Έτσι ένας μετά τον άλλον πολλοί  οργανισμοί απλοί στην αρχή όλο και πιο πολύπλοκοι αργότερα ήρθαν στο προσκήνιο της ζωής έδωσαν την μάχη τους για την επιβίωση άλλοι κατάφεραν και άλλοι  όχι.   Μάλλον θα πρέπει να υπήρξε κάποια σειρά στην έλευση διάφορων οργανισμών. Το πρώτο φυτό παρέδωσε τα σκήπτρα σε κάποιο άλλο αυτό σε κάποιο άλλο της ίδιας κατηγορίας αργότερα ανάλογα με τις συγκυρίες ήρθαν διαφορετικές κατηγορίες θαλάσσιων φυτών στους πρώτους θαλάσσιους οργανισμούς τα πρώτα ψάρια τα πρώτα αμφίβια ,τα ερπετά τα θηλαστικά τα πουλιά κλπ κλπ κλπ.

Όταν η ζωή από την θάλασσα βγήκε στην στεριά εκεί συνάντησε το φυτικό βασίλειο που ήδη είχε αναπτυχτεί . Τα μικρόβια παρέδωσαν την θέση τους στις πρώτες κατηγορίες φυτών . Στη αρχή ένα μικρό φυτό γέννησε ένα μεγαλύτερο αυτό σύμφωνα με τις συγκυρίες έκανε ένα πιο πολύπλοκο και πάει λέγοντας  Φαντάζομαι τα φυτά να απλώνονται σαν βεντάλια σε όλη την επιφάνεια του πλανήτη. Να πολλαπλασιάζονται και να γεννιούνται καινούργιες κατηγορίες σύμφωνα με τις συγκυρίες που συναντούσαν κατά την επέκταση τους. Αργότερα τα φυτά έφεραν τους θάμνους και αργότερα τα δέντρα. Στην αρχή όρχησαν να δημιουργούνται μικρά δέντρα της ίδιας κατηγορίας αργότερα νέες συγκυρίες δημιούργησαν καινούργιες συγκυρίες που έφεραν νέα δέντρα , Χμμμ σύμφωνα με τα παραπάνω  και σύμφωνα με τις συγκυρίες σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους γεννήθηκαν και οι διάφορες κατηγορίες φυτών, δέντρων , ζώων κλπ , π.χ. ο λύκος,  ο σκύλος , το τσακάλι , η αλεπού , κλπ θα πρέπει να γεννήθηκαν διαδοχικά  πάνω κάτω στην ιδία χρονική περίοδο ανάλογα με τις γεωφυσικές συγκυρίες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή πάνω στον πλανήτη. Η κότα ,η γαλόπουλα ,η χήνα ,η πάπια γεννήθηκαν διαδοχικά πάλι μια άλλη χρονική περίοδο στην οποία οι γεωφυσικές συγκυρίες του πλανήτη ευνοούσαν μόνο την γέννηση των παραπάνω πτηνών και όχι άλλων.  Κάποια άλλη χρονική περίοδο οι γεωφυσικές συγκυρίες δημιούργησαν τις μαϊμούδες , τους πιθήκους και όλα τα ανθρωποειδή . Φαντάζομαι ότι  πρώτες θα πρέπει να δημιουργήθηκαν οι μαϊμούδες έπειτα οι πίθηκοι και τελευταίες οι ανθρωπίδες .

Τα ξύλα στο τζάκι έσπασαν και απλώθηκαν καταλαμβάνοντας όλη του την επιφάνια. Κάπως έτσι θα απλώνονταν όλες οι μορφές ζωής πάνω στον πλανήτη τα πρώτα χρόνια όπως και ο άνθρωπος . χρόνο με τον χρόνο και ανάλογα με τις πλανητικές συγκυρίες εμφανίζονταν και νέες μορφές ζωής η μάλλον γεννιόντουσαν συνέχεια καινούργιες μορφές ζωής που η ανατομία τους ήταν καθαρά θέμα συγκυριών.. κάποιες απ αυτές κατάφεραν να προσαρμοστούν στις γήινες κλιματολογικές συνθήκες και επιβίωσαν και άλλες όχι και εξαφανίστηκαν.  

Χμμμ έτσι και η έλευση του ανθρώπου  δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα τυχαίο γεγονός που οφείλεται στις συγκύριες που επικρατούσαν στην γη την εποχή της δημιουργίας του και γι' αυτό υπήρχαν πολλές και διαφορετικές  ανθρωπίδες  διότι γεννήθηκαν σε διαφορετική χρονική περίοδο όπως κι σε διαφορετική γεωγραφική περιοχή ,χωρίς να γνωρίζουν  οι μεν την ύπαρξη των δε .

Κάποια στιγμή οι ανθρωπίδες συναντήθηκαν, φαντάζομαι ότι κάπου θα υπήρχαν συνθήκες συνεργασίας και άλλου θα υπήρχαν ανταγωνισμοί και φονικές συρράξεις . Σίγουρα θα πρέπει υπήρξαν και επιμιξίες ανάμεσα τους ..

Νομίζω ότι το μεγαλύτερο ανατομικό δώρο που είχε και έχει ο άνθρωπος είναι ο αντίχειρας , ο οποίος  πιθανών προήρθε από τις διάφορες επιμιξίες των ανθρωπίδων. Ο αντίχειρας ήταν το μέλος του ανθρώπινου σώματος που όχι μόνο πιάνει αντικείμενα κάτι που το κάνουν και η πίθηκοι μαϊμούδες κλπ αλλά έχει και την δυνατότητα να επεξεργάζεται και να κατασκευάζει αντικείμενα. Όσο περνούσαν οι αιώνες ο συνδυασμός του ανθρώπινου αντίχειρα με τον εγκέφαλο του δημιούργησε θαύματα. Μετέτρεψε την ανθρωπίδα που κατείχε τον αντίχειρα σε κυρίαρχο ον πάνω στον πλανήτη.

Η φωτιά έκανε μα ξαφνική έκρηξη και πέταξε τα κομμάτια της σε όλο το τζάκι, από αυτές τις μικρές εστίες άναψε και ένα ξύλο που ήταν τόση ώρα μακριά της . Είχε ζεσταθεί είχε βγάλει ατμούς αλλά δεν είχε ανάψει. Μόλις ήρθε η φλόγα κοντά του άναψε αμέσως . Το μυαλό μου ξαναγύρισε στο big bang  στο μηδέν στο τίποτα ,στο τίποτα ...;.  χμ δεν τον δέχομαι τον όρο, το τίποτα για μένα δεν ισχύει , δεν υπάρχει, είναι χωρίς αντικείμενο, άχρηστο τόσο άχρηστο που κακώς χρησιμοποιούμε την λέξη. Πριν το  big bang  υπήρχε το διάστημα άλλο το διάστημα και άλλο το σύμπαν  και σήμερα το ίδιο ισχύει. Το σύμπαν έχει εγκατασταθεί και απλώνεται στο διάστημα .Το σύμπαν κάπου τελειώνει το διάστημα όχι. Χμμ και μέχρι που απλώνεται δηλαδή, το διάστημα τελειώνει και αν τελειώνει από εκεί και έπειτα τι υπάρχει και αν δεν τελειώνει μέχρι που πάει..Χμμμ δύσκολα πράγματα και ανεξήγητα προς το παρών ...;..  Και ο χρόνος ο κυρίαρχος που λένε, δεν τον πολυπιστεύω , κάτι άλλο τρέχει με αυτόν . Σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με την μέθοδο που έχουμε εφαρμόσει στην γη για να προγραμματίζουμε τις ανάγκες μας. Στο διάστημα κάπου τρέχει πολύ γρήγορα κάπου λιγότερο γρήγορα και κάπου καθόλου. Ώρες ώρες έχω την εντύπωση ότι το big bang  δεν έγινε ποτέ και βρισκόμαστε  μέσα σε μια τεράστια φυσαλίδα που τα πάντα γίνονται στιγμιαία ότι δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον,  ότι υπάρχει  μόνο το παρόν, η το παρελθόν και το μέλλον είναι τελείως διαφορετικά από την υπόσταση που τους έχουμε δώσει στην γη.

Το ξύλο στην άκρη του τζακιού έχει ανάψει για τα καλά, λαμποκοπά, η έκρηξη της φωτιάς πριν από λίγο του έβαλε φωτιά διότι κατά τύχη κάποιο φλεγόμενο κομμάτι έπεσα πάνω του .Αν δεν γινόταν η έκρηξη ίσως να μην άναβε και ποτέ, η να άναβε αργότερα ,με την θερμότητα,  πάντως η αλήθεια είναι ότι ένα τυχαίο γεγονός το έκανε να ανάψει νωρίτερα απ' ότι προορίζονταν . Και να πάλι η συγκυρία και να πάλι ο παράγοντας τύχη. Χμ δηλαδή το σύμπαν παίζει ζάρια, τα πάντα εξαρτώνται από την τύχη; Η φωτιά καίει για τα καλά το μυαλό μου δουλεύει ξεκούραστα . Στην αρχή με το big bang  αν αποδεχτούμε την θεωρία του, όλα ξεκίνησαν στη τύχη, αλλά με τα δισεκατομμύρια έτη φωτός που ακλούθησαν  επικράτησαν νόμοι και κανόνες οι οποίοι όμως εξαρτώνται από τα τις ζαριές της συμπαντικής νομοτέλειας ...; ...; ...;.  

Η στάχτη όρχησε να απλώνεται στο τζάκι , οι φλόγες  πετάγονταν με δύναμη από τα ξύλα μετατρέποντας τα σε στάχτη. Κάπως έτσι θα γίνει και με το σύμπαν μια  μέρα θα επεκταθεί θα επεκταθεί και έπειτα θα καταρρεύσει ...;.. ναι αλλά που,  όλη αυτή η ενέργεια τι θα γίνει που θα πάει και το σύμπαν, αστέρια ,πλάνητες, γαλαξίες, νεφελώματα που θα πάνε, τι θα γίνουν ...;..

Και το μυαλό μου ξαναγύρισε στην αμυγδαλιά που φύτεψα στο βουνό. Αν καταφέρει και επιβιώσει χμμ γιατί σε ένα βουνό μια αμυγδαλιά επιβιώνει και μια άλλη όχι , εδώ έχουμε και άλλον παράγοντα τι είναι αυτό που κάνει έναν οργανισμό να ξεχωρίζει από τον άλλον ,τα δυο αμύγδαλα γεννήθηκαν μαζί ,τι ήταν αυτό που έσπρωξε έμενα να διαλέξω το συγκεκριμένο αμύγδαλο να το φυτέψω στον κάμπο και όχι στο βουνό η το αντίθετο. Αυτό οφειλέτη σε δικές μου εσωτερικές επιλογές,  η σε κάποιες συμπαντικές κατευθύνσεις  που κουβαλά μέσα της κάθε  μορφή ζωής.

Η στάχτη έχει απλωθεί για τα καλά στο τζάκι η Καίτη έφερε μερικά ξύλα ακόμη και τα έριξε στην φωτιά. Το βλέμμα μου βυθίστηκε βαθειά μέσα στις φλόγες το μυαλό μου ταξίδεψε μακριά πολύ μακριά . Ο ψυχικός μας κόσμος ένας κόσμος που είναι τελείως διαφορετικός από άνθρωπο σε άνθρωπο , ναι αλλά τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο να είναι διαφορετικός από έναν άλλον όπως επίσης ένα ζώο να είναι διαφορετικό απ ένα άλλο ζώο .

Χμμμμ όλοι μας γεννιόμαστε με τα ιδία αισθήματα και συναισθήματα, όλοι κουβαλάμε μέσα μας το καλό και το κακό, τις ασθένειες ,τις διαστροφές και τις αρετές, αλλά τι είναι εκείνο που κάποιους τους κάνει ενάρετους και κάποιους άλλους ανήθικους και διεστραμμένους;  
Και να πάλι οι συγκυρίες,  αυτό που καθορίζει πια αισθήματα και συναισθήματα θα κυριαρχήσουν στην ζωή μας είναι οι καθημερινές συγκυρίες ,τα καθημερινά γεγονότα που θα μας επιτρέψουν να γνωρίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και αυτές οι ίδιες συγκυρίες είναι η αιτία που θα μας κάνει να αποφασίσουμε τι θα κρατήσουμε και τι θα απορρίψουμε  . Δηλαδή ένα παιδί άμα μεγαλώσει σε ένα εγκληματικό περιβάλλον που θα μάθει να κλέβει και να εγκληματεί κάποια στιγμή  θα γίνει εγκληματίας διότι εκεί τον οδήγησαν οι συγκυρίες της ζωής του . Επίσης οι ίδιες συγκυρίες είναι αυτές που του απαγόρευσαν να βγουν στην επιφάνεια και να γνωρίσει την αγάπη και την καλοσύνη.

Ναι αλλά είναι μόνο αυτά ; Μάλλον όχι ...;.. Οι φωτιά θέριεψε ξανά το μάτι μου παρατηρώντας την  έκανε το μυαλό μου να χαλαρώνει και  το πνεύμα μου να ταξιδεύει.

Χμ και τι είναι εκείνο που ρύθμισε έτσι ώστε το παραπάνω παιδί να γεννηθεί σε εγκληματικό περιβάλλον και ένα άλλο σε ένα άλλο τελείως υγιές. Υπάρχει κάτι που το καθορίζει και σου λέει ξέρεις εσύ θα πας σε εκείνη την οικογένεια για αυτόν τον λόγο και εσύ σε εκείνη για τον άλλο λόγο. Χμμμ αν είναι έτσι εδώ δεν ισχύουν οι συγκυρίες ...; ...; ...; ...; ...; ...;     

Δηλαδή ενώ όλοι γεννιόμαστε με τα ιδία χαρίσματα κάποιοι ευεργετούνται από κάπου και για κάτι η είναι και αυτό καθαρά θέμα συγκυρίας.

Και το μυαλό μου γυρίζει πάλι στο big bag  στην μεγάλη έκρηξη και στο μεγάλο μυστήριο εκεί που γεννήθηκε ο υλικός κόσμος στην αρχή των πάντων ...;.. 

Την αρχή των πάντων όμως για τον υλικό κόσμο γιατί απ' ότι φαίνεται ο άυλος κόσμος μάλλον προϋπήρχε στο διάστημα και μετά την μεγάλη έκρηξη ακλούθησε το πάντρεμα των δυο κόσμων ...;..

Ναι αλλά τότε η μεγάλη έκρηξη ήταν τυχαία η ήταν επιτακτική ανάγκη για κάτι ...; Χμμμ επομένως δεν έχουμε μόνο ένα σύμπαν μάλλον προϋπήρχαν και άλλα και πιθανών να ακολουθούσουν και άλλα από άλλες μεγάλες εκρήξεις οι οποίες όμως δημιουργούνται βάση κάποιων συγκυριών η είναι θέμα επιτακτικής ανάγκης κάποιας άγνωστης νομοτέλειας.
Το μυαλό μου επέστρεψε από το μακρινό και ανήσυχο ταξίδι του. Καταλάγιασε στην ζεστασιά της φωτιάς ,χαλάρωσε, άφησε μακριά τα παιχνίδια του «χρόνου», της συμπαντικής νομοτέλειας και την μαγεία του διαστήματος, προσγειώθηκε στο τώρα ,στην καθημερινότητα στα απλά γήινα γεγονότα, στην ηρεμία και στην ξενοιασιά ...;. ...; ...;.

-Μα καλά εσύ ήρθες εδώ να κοιτάς την φωτιά ;  

-Με ταξιδεύει ...;. Αν δεν σβήσεις το τζάκι δεν πρόκειται να μιλήσουμε ..

-Μα καλά έχεις λαλήσει;

-Λαλήσει! Δεν μου λες Καίτη τι είναι αυτό που σε έκανε να συγκρατήσεις "το έχεις λαλήσει" και όχι το "έχεις τρελαθεί" η "έχεις παλαβώσει". Το άκουσες από κάπου ; Και αυτό που σε έκανε να το συγκρατήσεις τι ήταν ; Το ηχητικό άκουσμα που σου γαργάλησε τ' αυτιά σου , η, η ταύτιση της λέξης με κάποια χαρούμενα πετούμενα, μήπως  επειδή το ανέφερε κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο το κράτησες και εσύ.. 

Η Καίτη με κοίταξε για λίγο περίεργα , έφερε το χέρι της στο κεφάλι της έκανε την γνωστή κίνηση ότι μου έστριψε η βίδα..

Αααα δεν πας καλά ...;. Κάτι έπαθες σήμερα ...; ...; ...; ...;..

Χμμμμ και αυτή η χειρονομία ...; ...;. Γιατί  Καίτη την κάνει και κάποιοι άλλοι όχι , πιο είναι το αισθητήριο που κάποιους τούς οδηγεί κάπου συγκεκριμένα και κάποιους άλλους σε κάτι άλλο και τι είναι εκείνο που έμενα από μικρό παιδί με οδηγεί να ψάχνω και να σκέφτομαι τόσο διαφορετικά και  περίεργα πράγματα αντί να σκέφτομαι για γκόμενες, χρήματα ,πολιτική , ποδόσφαιρο κλπ ...;.

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου ...; ...; ...; ...;. ή άγνωστες οι προοπτικές του διαστήματος ...; ...; ...;.

Ο ιδιοκτήτης είδε ότι ο κόλπο έπιασε . Χμμ σκέφτηκε αφού αυτοί έφυγαν μάλλον θα πρέπει να με φοβήθηκαν και αφού φοβήθηκαν για τι να μην πάω να τους βρω και να τους κάνω να δουλεύουν για μένα . Πήγε λοιπών τους βρήκε και με ένα ξύλο άρχισε να τους δέρνει. Θα σταματήσω να σας δέρνω μόνο άμα δουλεύεται για μένα τους είπε . Οι άλλοι από τον φόβο τους συμφώνησαν και έγιναν δούλοι.  Κάποιοι άλλοι όμως είδαν τα κατορθώματα του γείτονα  ζήλεψαν και έκαναν και αυτοί το ίδιο .   Σιγά σιγά όμως η ιδιοκτησία του ενός άρχισε να ενοχλεί την ιδιοκτησία του άλλου.  Χμμμ σκέφτηκαν οι αφεντάδες τι κάνουμε τώρα. Πρέπει να πολεμήσουμε. Και ποιος θα πολεμήσει ; Όχι εμείς βέβαια θα βάλουμε τους δούλους να σκοτωθούν .Και όταν αυτοί σκοτωθούν αν σκοτωθούν βλέπουμε.
Από την ημέρα εκείνη δημιουργήθηκε η ιδιοκτησία η δουλεία και οι πόλεμοι. Τα χρόνια πέρασαν οι άνθρωποι πολλαπλασιάστικαν και πάνω στις αρχές που αναφέραμε δημιουργήθηκαν οι σύγχρονες κοινωνίες. Κοινωνίες , χώρες και πολιτικά συστήματα που βασίζονται και προσδοκούν στο χρήμα. Το χρήμα έφερε πλούτη σε αυτούς που το δούλευαν σωστά Αλλά έφερε όμως και διαφθορά , την δυστυχία και την ανάγκη να βγάζεις όλο και περισσότερο χρήμα, γιατί με το χρήμα έχεις και ισχύ έχεις και περισσότερους δούλους που δουλεύουν για σένα, περισσότερα θηλυκά κλπ κλπ κλπ.

Και ορίστε που καταντήσαμε σήμερα . Σε κάποια πρωτόγονη εποχή οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τα ζωώδη ένστικτα τους εις βάρος άλλων ανθρώπων . Οι ενέργειες των πρωτόγονων προγόνων μας συνεχίζονται ακόμη, τα ίδια ζωώδη ένστικτα μας καθοδηγούν και σήμερα . Μπορεί να φοράμε κουστούμια να χτενιζόμαστε να έχουμε πανάκριβα σπίτια αλλά η νοοτροπία είναι η ίδια. Αλλά ως ποτέ.

Νομίζω πως είναι καιρός να απαλλαγούμε από τα χρήματα .
Πιστεύω ότι μια καλή αρχή μπορεί να γίνει στα χωριά.  Και τι εννοώ .Σε ένα χωριό οι περισσότερες οικογένειες έχουν οικόσιτα ζώα και μεγάλες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης. 
Θα μπορούσαν να μετατρέψουν τα οικόσιτα ζώα (κότες, χήνες ,πρόβατα ,κατσίκες κλπ) σε ζώα του χωρίου τα οποία θα τα φροντίζουν και θα τα εκμεταλλεύονται όλοι μαζί..

Στην συνεχεία διαλέξουν ένα κομμάτι της καλλιεργήσιμης  γης  για να το χρησιμοποιήσουν  να καλύπτουν τις ανάγκες του χωριού σε κηπευτικά ,σιτάρι, καλαμπόκι, φρούτα και γενικά γεωργικά προϊόντα.

Το ίδιο μπορεί να γίνει σε όλους τους τομείς του χωριού.
Μπορούν επισης να τοποθετήσουν μια ανεμογεννήτρια η φωτοβολταϊκα τόξα και να έχουν αυτάρκεια  σε ηλεκτρικό ρεύμα.

Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά . Αλλά σίγουρα θα ξεφύγουν από την άμεση εξάρτηση του χρήματος ,.Δεν θα έχουν άγχος για το αύριο θα δουλεύουν όλοι μαζί στις ίδιες δουλειές και πάνω απ' όλα θα λείψουν οι ανισότητες.

Πιστεύω ότι στην παραπάνω ιδέα  το θέμα είναι να γίνει η αρχή και από εκεί και έπειτα το "αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη" .Θα βρεθούν ιδέες  προτάσεις και λύσεις για όλα.

Το ίδιο μπορεί να γίνει με φίλους, παρέες συλλόγους κλπ . Νομίζω ότι είναι καιρός να ξεφύγουμε από αυτή την  καταπίεση του χρήματος . Πιστεύω ότι είναι στο χέρι μας πια να φτιάξουμε έναν καινούργιο κόσμο πιο ανθρώπινο και πιο ρεαλιστικό.

Όσοι το αποφασίσουν είμαι και εγώ μέσα και όπως ξέρουμε όλοι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός .......... άντε πάμε.........

Στα καφενεία οποιοσδήποτε παρατηρητικός μπορεί να πιάσει το σφυγμό της κοινωνία η το βαρόμετρο της καθημερινότητας . Κάποτε το καφενείο δίπλα μας έσφυζε από ζωή γέλια τραγούδια και γενικά από γλεντοκοπήματα . Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά , μέρα με την ημέρα  τα πράγματα και γίνονταν όλο χειρότερα, ο κόσμος αραιώνει οι άνθρωποι είναι σκεφτικοί έχουν σταματήσει τα γλέντια και οι χαρές  . Όλοι έρχονται στο καφενείο πίνουν έναν καφέ μετράμε τα ψηλά που έχουν στην τσέπη τους και φεύγουν η κάθονται μονοί τους βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τα βράδια που κάποτε γίνονταν χαμός βλέπεις ένα δυο άτομα να συζήσανε για τα τέλη κυκλοφορίας και τους νέους  φόρους και τις υποχρεώσεις τους . Στους ανθρώπους της γειτονιάς μας που πριν από  λίγα χρόνια τους διέκρινε η χαρά και η ζωντάνια σήμερα βλέπεις στα πρόσωπα τους την πίκρα την απογοήτευση και την τραγικότητα. Δεν γελάνε πια στο μυαλό τους κυκλοφορούν μαύρες σκέψεις . Ξέρουν ότι οι ημέρες που έρχονται θα είναι χειρότερες από αυτές που περνάνε σήμερα .

Θυμάμαι πριν τις γιορτές καθόμασταν στο καφενείο  .Ήταν οι ημέρες που είχαν έρθει τα τέλη κυκλοφορίας, οι λογαριασμοί ΟΤΕ, ΔΕΗ ΚΛΠ και όλοι  φουσκωμένοι πανικός , θλίψη και απογοήτευση.

Ξαφνικά μου ήρθε μια αναλαμπή..................

-Ρε σεις δεν πάνε στο διάολο όλοι ,θα μας τρελάνουν. Θα μαζευτούμε ένα βράδυ θα φάμε θα πιούμε  θα τραγουδήσουμε και θα γλεντήσουμε όπως παλιά.

Στην αρχή επικράτησε ενθουσιασμός ,προθυμοποιήθηκαν  καμιά δεκαπενταριά άτομα αλλά όταν ήρθε η ώρα για το γλέντι καταλήξαμε πέντε νοματαίοι.  Εκείνο το βράδυ δεν μπορώ να πω φάγαμε , ήπιαμε,  γλεντήσαμε αλλά έλειπε το κέφι και η χαρά . Είτε το θέλαμε είτε όχι η κουβέντα γύριζε πάλι στα οικονομικά . Ο Παντελής πήρε δάνειο για να σπουδάσει την κόρη του που πέρασε στη Θεσσαλονίκη ,ο  Ανέστης και ο Λουκάς έχουν πάρει δάνειο για να αγοράσουν σπίτι αλλά είναι άνεργοι και ο Νίκος θέλει να παντρέψει την κόρη του και είναι και αυτός άνεργος η μάλλον μια δουλεύει και μια κάθεται.  Παροχές από πουθενά αλλά οι υποχρεώσεις τεράστιες.

Χθες είδα στην τηλεόραση ότι κλιμάκιο της Κομισιόν ήρθε στην Ελλάδα να ελέγξει τα οικονομικά μας . Αυτό είναι κάτι που δεν το χωρεί ο νους μου. Μας πως είναι δυνατόν . Έχουμε βάλει δραγουμάνους στο σπίτι μας. Τι ντροπή και τι κατάντια είναι αυτή είναι σαν να έχουν έρθει οι  γείτονες  να μπαίνουν στο σπίτι μας  να μας αλωνίζουν και να κάνουν ότι θέλουν λες και είναι στα χωράφια τους.  
Και που  είναι αυτοί που έφεραν  την χώρα σε αυτή την κατάσταση . Λογικά αυτή την στιγμή θα γελάει μαζί μας όλος ο κόσμος . Αυτό το νταβατζηλίκι δεν το καταλαβαίνω . Η εγώ είμαι βλάκας και δεν καταλαβαίνω η κάτι άλλο κρύβεται πίσω απ' όλη ην ιστορία Και οι νταβαντζήδες από την κομισιόν είπαν ότι πρέπει να μειώσουμε τις συντάξεις ,άκουσον ,άκουσον δηλαδή ένας συνταξιούχος που παίρνει τριακόσια πενήντα ευρώ σύνταξη πόσο θα πάρει. Το μόνο που δεν μπορώ να φανταστώ είναι ότι θα εφαρμοστούν όλα αυτά τα μέτρα που θα αποτίσουν οι γυμνοσάλιαγκες της Κομισιόν.

Προσωπικά αυτό που με ανησυχεί είναι η απάθεια και δουλοπρέπεια που υπάρχει στην κυβέρνηση σε ότι έχει σχέση με την κομισιόν . Δεν αντιδρά κανένας όλοι έχουν σκύψει το κεφάλι και περιμένουν  Δεν ξέρω ρε παιδιά τι γίνεται ,ίσως επειδή έλειπα πολλά χρόνια έχω χάσει τεύχη, ίσως ζω στον κόσμο μου δεν ξέρω ,αλλά σαν Έλληνας πολίτης ανησυχώ πολύ μα πάρα πολύ. Φοβάμαι ότι έχουμε έρθει σε τέτοια κατάσταση αδιαφορίας που μας έχουν πάρει χαμπάρι όλοι και αρχίζουν σιγά σιγά έναν ένας και αρπάζουν ότι μπορούν και εμείς τους κοιτάμε σαν χαμένοι......  αδιάφορα.......  και λέμε πάρτε ότι θέλετε......

Το παραπάνω γεγονός δημιουργεί εύλογα και αναρίθμητα ερωτήματα για τους λόγους που μπορεί να χρειάζεται το αμερικανικό κράτος λεπτομερή στοιχεία Ελλήνων πολιτών.

Χμ (τι θέλει η αλεπού στο παζάρι) που λέει και ο λαός αλλά λέει και το άλλο «άμα το έχει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες». Το κυνήγι των τρομοκρατών μας έχει κάνει όλους υποψήφιους τρομοκράτες συμφώνα με τα παραπάνω θα πρέπει όλοι να προσέχουμε τι λέμε στα τηλεφωνήματα μας. Γιατί οι «σύμμαχοι» μας πια παρακολουθούν τα πάντα .
 Όσο για τους παραπάνω  επιχειρηματίες θέλω να πω πως η Ελλάδα ανέκαθεν είχε Εφιάλτες και Κεκρόπορτες .  Απ ότι φαίνεται όσο περνούν τα χρόνια πολλαπλασιάζονται σαν τα ποντίκια . Είναι άνθρωποι χωρίς  συνείδηση και για χάρη του χρήματος δεν διστάζουν να κάνουν τους συμπολίτες τους βορά της αμερικανικής  κακοήθειας και καχυποψίας .

Προς ενημέρωση των αναγνωστών η εταιρία κατασκευάζει λογισμικό βάσης δεδομένων όπου προβάλλεται σε χάρτες της Ελλάδος και της Κύπρου τα ονόματα οι διευθύνσεις τα τηλέφωνα , οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τα επαγγέλματα εκατοντάδων πολιτών και το διαθέτει στην αγορά με τον τίτλο ( Hellas Navigator . Απευθύνεται σε εταιρίες κάθε είδους (εμπορικές  ,εισπρακτικές οφειλών , ερευνών αγοράς κλπ )  οι οποίες με την σειρά τους είτε χρησιμοποιούν τα στοιχεία για να καταρτίσουν πελατολόγιο είτε για να εντοπίσουν πρόσωπα που τους ενδιαφέρουν. Πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν επαγγελματικό κατάλογο για κάθε χρήση. Μάλιστα η Calino στα ηλεκτρονικά μηνύματα με τα όποια διαφημίζεται αναφέρει ότι έχει βάση δεδομένων με 900.000 επιχειρήσεις και επαγγελματίες ανά κατηγορία διευθύνσεις από 5.500.000 κατοίκους και καταλόγους  με 110000 αριθμούς fax και e- mail .Και όλα αυτά χωρίς η εταιρία να ενημερώνει όπως υποχρεούται τους πολίτες , τα στοιχεία των οποίων καταγράφονται λεπτομερώς η τις επαγγελματικές ενώσεις τα μέλη των οποίων καταγράφονται, εάν θέλουν να διαγράφουν από τον κατάλογο , αλλά και την αρχή Προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην όποια έπρεπε να κατατεθεί αίτηση  για άδεια χειρισμού στοιχείων πολιτών.

Και αναρωτιέμαι εγώ ο Έλληνας πολίτης που ξέρω ποια ότι τα προσωπικά μου στοιχεία επίσημα πλέων βρίσκοντας στις ΗΠΑ και είμαι έρμαιο πια στην κρίση του κάθε αμερικανού πράκτορα  υπάρχει κάποιος που μπορεί να με προστατεύει; Και κατά ποσό είναι εύκολο έπειτα από κάποιο τηλ που θα κριθεί ύποπτο στα αυτιά  κάποιου πράκτορα να βρεθώ έγκλειστος σε κάποιο «Γκουαντάναμο» .Από την στιγμή που τα προσωπικά δεδομένα των ελλήνων έπεσαν στα χέρια ξένων μυστικών υπηρεσιών τα σενάρια πλέων είναι αναρίθμητα και  ανατριχιαστικά. Κάθε Έλληνας πολίτης τώρα που η Κεκρόπορτα έχει παραβιαστεί  πρέπει να βρει τρόπους να προφυλαχτεί μόνος του διότι απ' ότι φαίνεται όπως τότε έτσι και σήμερα είναι μόνος και απροστάτευτος.

Σήμερα πια τριάντα χρόνια αργότερα που η μεταδημοκρατία έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας τίποτα δεν είναι έτσι όπως ελπίζαμε. Δυστυχώς η μετάδημοκρατία  έχει καβαλήσει το άρμα του αδηφάγου καπιταλισμού και μαζί με την νεα ταξη πραγματων έχει μετατραψεί τον πλανητη  σε μια παγκόσμια οικονομική δικτατορία.

Κάποιοι περαν του Ατλαντικού με κάποιους συμμάχους στην γηραιά ήπειρο έχουν ετοιμάσει την παγκόσμια σκακιέρα εδώ και πολλά χρόνια. Η τελευταία «οικονομική κρίση» ήδη μας έχει δήξει τους σκοπούς τους.
Σε μερικά χρόνια και όταν «τελειώσει» η οικονομική κρίση δεν θα υπάρχουν πια οι τρεις κοινωνικές  τάξεις που ξέραμε έως σήμερα . Θα υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι που θα έχουν ιδιωτική παιδεία και ιατρική περίθαλψη και οι πολύ φτωχοί οι όποιοι δεν θα έχουν τίποτα και θα είναι σκλάβοι των άλλων.

 Αυτά και όχι μόνο  πρέπει να το αντιληφτούν  αντιληφτούν  οι ψηφοφόροι της  δεξιάς διότι μέσω αυτών η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλει τα σχέδια της, πρέπει επίσης  να αντιληφτούν ότι η παράταξη τους ήδη αντιμετωπίζει πρόβλημα ύπαρξης και όχι μόνο.
Γενικά ο καπιταλισμός  έδωσε στον κόσμο ότι είχε να δώσει. Και τι έδωσε; Πολέμους, διαφθορά, καταστροφή του πλανήτη κλπ κλπ κλπ. Προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει ότι θα δει καλύτερες  από ημέρες από τον καπιταλισμό , εκτός από καμιά εκατοστή μεγαλοκαρχαρίες οι οποίοι σαν αδηφάγα τέρατα πλουτίζουν σε βάρος όλων των άλλων καπιταλιστών και μη. Το καλό για τον καπιταλισμό είναι ότι ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποίηση την παραπάνω πραγματικότητα και τον ψηφίζουν κατά παράδοση και κατά αφέλεια. 
Πιστεύω ότι τα κόμματα της αριστεράς πρέπει να κάνουν κατανοητό στον κόσμο ότι ο σημερινός καπιταλισμός δεν έχει να δώσει τίποτα άλλο πια παρά μόνο πείνα και δυστυχία διαφθορά.
Και όσο πιο γρήγορα απαλλαγούμε από αυτόν τόσο καλυτέρα θα είναι για όλους μας.

Και μην βιαστούν κάποιοι να μου βάλουν κομματικές ταμπέλες . Είμαι ένας ελεύθερα σκεφτόμενος πολίτης που δεν αντέχω άλλο αυτήν την καταπίεση όπως δεν αντέχω άλλοι να καθοδηγούν το μέλλον μου και την συνείδηση μου..

Όσο για την παιδεία και την ασφαλιστική κάλυψη  των πολιτών καλύτερα να μην τα συζητάμε καθόλου .

Πρόσφατα ο  πρωθυπουργός δήλωσε θα παταχθεί  η διαφθορά. Αλλά αυτά μας τα είχε πει και ο Καραμανλής και είδαμε τα αποτελέσματα . Εμείς οι πολίτες όταν ακούμε ότι η πολιτεία θέλει να  πατάξει την διαφθορά καταλαβαίνουμε ότι θα συλληφθούν καμιά εκατοστή  πωλητές στην λαϊκή  και μερικοί αλλοδαποί για να πει η οποιαδήποτε κυβέρνηση ότι παρήγαγε έργο.

 Αν η πολιτεία θέλει πραγματικά να πατάξει την διαφθορά  τότε πρέπει ν ξεκινήσει από την δική της καμπούρα . Να μπουν στην φυλακή όσοι έχουν σχέση με την simens, το ΒατοπαΙδιο, τα ομολόγα ,οι  κουμπάροι,   όσοι  αναμίχτηκαν στο χρηματιστήριο κλπ.
Αν όλοι αυτοί μπουν στην φυλακή  χωρίς να μπορούν να ξαναβγούν τότε ο ελληνικός λαός θα πιστέψει ότι κάτι αλλάζει  στην χώρα. Όσο για το εξωτερικό χρέος έχω μια ιδέα που όμως δεν θα αρέσει στου εθνοπατέρες.
 ΑΠ' ότι ξέρω δημιουργήθηκε από το χίλια εννιακόσια ογδόντα και έπειτα . Λοιπών είναι μια υπόθεση τριάντα ετών περίπου . Να γίνει μια καταγραφή που να περιλαμβάνει όλους τους βουλευτές των τελευταίων  τριάντα ετών και  να κατασχεθούν  τα περιουσιακά στοιχεία που δημιούργησαν αυτά τα χρόνια να  τους μοιραστεί  το χρέος και τα υπόλοιπα ας τα πληρώσει ο λαός ...;.

Μάλλον δεν θα τους αρέσει , όπως δεν μου αρέσει και μένα να πληρώνω τις μαιμουδιές τους.

Παραπομπή   [olykos.pblogs.gr] )

Υ/Γ   Είναι το άσμα  που σε αντιπροσωπεύει   και αφού τ' όγραψαν άλλοι σημαίνει ότι δεν είσαι μόνος.  ........  θ'άχεις παρέα ......   καλό ταξίδι .......

Δεν είχε την τιμή και την ευχαρίστηση να νιώσει την χαρά της μητρότητας. Η φύση για κάποιο λόγο της στέρησε αυτή την μεγάλη χαρά.  Σαν άνθρωπος ειναι γλυκύτατη ήρεμη και άκακη.. Από μικρό παιδί σε μένα είχε μια ιδιαίτερη αδυναμία.  Μιας και δεν είχε παιδιά όπως αναφέραμε με φρόντιζε πάντα με το παραπάνω.

Κάποια στιγμή στα δεκαπέντε έφυγα από το χωριό σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Οι ανάγκες της επιβίωσης με εδίωξαν μακριά. Αλλά πάντα έπαιρνα τηλέφωνο και μάθαινα τα νέα. Κάποια στιγμή από μακριά έμαθα ότι έφυγε για το ταξίδι χωρίς επιστροφή ο θειος μου. Έπειτα από τριάντα χρόνια απουσίας επέστρεψα στο χωριό . Τίποτα δεν ήταν όπως παλιά . Τα πάντα είχαν αλλάξει αλλά πιο πολύ είχαν αλλάξει οι άνθρωποι. Οι παλιές ζεστές γειτονιές δεν υπήρχαν πια οι άνθρωποι είχαν γίνει απόμακροι.  Η θεια μου έμενε μόνη της στο σπίτι της την μόνη της περιουσία . Μέρα με την ημέρα έβλεπε τους παλιούς της γείτονες και φίλους να φεύγουν και να μένει μόνη της . Έβλεπα την θλίψη στην καρδία της . Της πρότεινα να έρθει να μείνει μαζί μου. Μου απάντησε ότι δεν μπορεί να ζήση στην πόλη.

Τα τελευταία χρόνια η θεια μου όλο και «έπεφτε». Όταν πήγαινα στο περιβόλι στο χωριό την έβλεπα να αγναντεύει τον κάμπο . Πόσες μνήμες και πόσες θύμησες να έχει αυτή η γυναίκα . Έζησε κοντά στα σαρακατσάνικα κοπάδια γνώρισε την απόλυτη ελευθερία ,παντρεύτηκε έκανε όνειρα αλλά όπως είπαμε στερήθηκε την χαρά της μητρότητας. Και από εκεί και έπειτα πίκρα και πόνος .
Τον τελευταίο εξάμηνο την έτρεχα στα νοσοκομεία για διάφορα προβλήματα υγείας .Ο ξάδελφος μου που την παρακολουθούσε με ενημέρωσε ότι τα προβλήματα της οφείλονταν βασικά στην έλλειψη φροντίδας . Σιγά σιγά αχισα να αντιλαμβανωμαι τι σημαίνει ελληνική κρατική μέριμνα . Μα το χειρότερο άρχισα να αντιλαμβάνομαι την κατάρα να είσαι Έλληνας πολίτης τρίτης ηλικίας . Μέρα με την ημέρα ένιωθα μια ντροπή σαν πολίτης μιας χώρας που δεν την ενδιαφέρουν οι πολίτες της. Μια χώρα που ο μόνος της στόχος είναι πώς να μαδήσει και να κατακλέψει τους φορολογούμενους με οποιονδήποτε τρόπο. Ένα σύστημα υγείας ανύπαρκτο ένα νοσοκομείο στο οποίο κανείς δεν μπορεί να κάνει τη  δουλειά του και έμενα να είμαι συνέχεια με το χέρι στην τσέπη είτε για να πληρώνω γυναίκα να την φροντίζει είτε για φαγητά είτε για θέρμανση στο χωριό κλπ κλπ κλπ.
 Μέρα με την ημέρα  έβλεπα τις οικονομίες μου να εξανεμίζονται και κατάλαβα ότι κάτι έπρεπε να κάνω. Έτσι αποφάσισα να την πάρω στο σπίτι μου . Μα αλίμονο η γυναίκα είχε συνηθίσει στο χωριό ήταν δύσκολο για αυτήν να μείνει στην πόλη. Για είκοσι ημέρες την κατάφερα να κάνει υπομονή και να μην γκρινιάζει της έκανα παρέα της έβαζα τηλεόραση της έβαζα μουσική αλλά δεν ήταν ευχαριστημένη με τίποτα . Όλη την ημέρα ήταν στο παράθυρο και κοίταζε τα βουνά απέναντι  από το σπίτι . Σαν να μην έφταναν όλα αυτά  κάποια στιγμή   η υπάλληλος μου μπήκε στο νοσοκομείο για εγχείρηση και έτσι ήμουν αναγκασμένος να είμαι όλες τις εργάσιμες ώρες στην επιχείρηση. Μια ημέρα γύρισα στο σπίτι και είχε φύγει με ταξί για το χωριό. Δεν της είπα τίποτα. .Δεν πέρασαν δεκαπέντε ημέρες και με παίρνει τηλ η γειτόνισσα της και μου λέει ότι έχει πέσει στην αυλή. Έκλεισα την επιχείρηση έτρεξα και την πήγα στο νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώσαμε ότι είχε έρπη ζωστήρα αλλά δεν το είχε πει σε κανέναν . Τις έγραψαν οι γιατροί την κατάλληλη θεραπεία και την ξαναπήρα στο σπίτι διότι χρειάζονταν φροντίδα . Και να πάλι από την αρχή ,πλήρωνα  γυναίκα να την  φροντίζει να την κάνει μπάνιο να την αλλάζει  κλπ κλπ κλπ. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι κάτι έπρεπε να κάνω για να έχει παρέα διότι είναι όλη την ημέρα μόνη της . Εγώ γύριζα ο βράδυ κουρασμένος και είχα ανάγκη από ύπνο.

Και για άλλη μια φορά σιχάθηκα το ελληνικό κράτος  Όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στα γηροκομεία . Και όχι μόνο οδηγούσαν εκεί αλλά για να την κρατήσουν έπρεπε να βάζω το χέρι βαθειά στην τσέπη κάθε μήνα  Η θεια μου παίρνει σύνταξη του ΟΓΑ τριακόσια σαράντα ευρώ τα γηροκομεία ζητάνε οχτακόσια πενήντα.
Με έπιασε η απελπισία αλλά δεν είχα άλλη επιλογή . Χθες το βράδυ δεν έκλισα μάτι σκαφτόμουνα πώς να της το πω. Την έβλεπα που κοιμόταν και έσκιζε η καρδιά μου. Έψαχνα να βρω με ποιον τρόπο θα της ανακοινώσω την απόφαση μου . Κατα τις τρεις ξύπνησε και με είδε που ήμουν ξύπνιος .

-Δεν πας να με πετάξεις στο ρέμα να ησυχάσεις ......

Δεν της απάντησα μόνο την είπα να ξεκουραστεί.

Αυτή η γυναίκα στην ζωή της είχε δουλέψει σκληρά πλήρωνε τους φόρους της στο κράτος και τώρα θα έπρεπε σαν απόμαχος της ζωής να απολαμβάνει τους καρπούς των κόπων της. Που να ήξερε η κακομοίρα ότι αυτοί που ψηφίζει είναι ρεμάλια, κοπρίτες, είναι οι χειρότερη κατηγορία ανθρώπων που υπάρχουν. Αυτή η κακομοίρα είχε την εντύπωση ότι με τα λεφτά που πλήρωνε τόσα χρόνια  θα ζούσε στα γεράματα της ανθρώπινα. Που να ήξερε ότι στην ελληνική κοινωνία οι φόροι πρώτα καλύπτουν τις τσέπες των υπουργών μεγαλοδιευθυντών κλπ . Μιας και δεν βλέπει τηλεόραση δεν έχει ακούσει ποτέ για χρηματιστήρια για βουτιές στα ασφαλιστικά ταμεία για simens για Βατοπαίδεια κλπ κλπ κλπ.

Σήμερα το πρωί έκανα τις τελευταίας συνεννοήσεις με το γηροκομείο της αγόρασα νυχτικιές εσώρουχα κάλτσες πετσέτες κλπ. Το μεσημέρι την ώρα που τρώγαμε τις ανακοίνωσα την απόφαση μου.

Με κοίταξε αργά .

-Με βαρέθηκες εεε???

-Εκεί θα έχεις και κάποιους να κάνεις παρέα.....

Με κοίταξε για λίγο......

-Θα έρχεσαι να με βλέπεις έτσι....

-Ναι  της υποσχέθηκα

Σηκώθηκε μάζεψε τα πράγματα της

-Πάμε μου λέει να ξεκουραστείς λίγο γιατί δεν κοιμήθηκες όλο το βράδυ......

Την πήγα στο γηροκομείο κανονισμέ με την διευθύντρια τα σχετικά χαρτιά την αποχαιρέτησα και έφυγα.

Σήμερα το απόγευμα δεν άνοιξα την επιχείρηση . Έπεσα για ύπνο ξύπνησα πριν από λίγο .

Ξύπνησα από ένα ύπνο λυτρωτικό . Χρόνια είχα να κοιμηθώ έτσι.

Δεν ξέρω αλλά υποσυνείδητα έχω την εντύπωση ότι για την θεια μου τα πράγματα εκεί θα είναι καλυτέρα. Θα έχει κάποιους να μιλήσει που πιστεύω ότι θα είναι ότι το καλύτερο για αυτήν. Από μια μάτια που έριξα στους  χώρους του γηροκομείου ήταν καθαρό και οι υπάλληλοι ήταν ευγενικοί.

Αλλά το μυαλό μου ξαναγυρίζει πάλι στη κακή πλευρά της ζωής και αναρωτιέμαι τι μας περιμένει.

Προσπάθησα να σκεφτώ αισιόδοξα αλλά δεν μουρχεται.

Εν τω μεταξύ την Πέμπτη ξεκάνει ο διάλογος για το ασφαλιστικό  Μα υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι από αυτόν τον διάλογο θα βγει κάτι καλό για τον Έλληνα πολίτη . Έμενα πάντως δεν με πείθει κανένας.

Πολυμελείς οικογένεια. Οι γονείς σου έκαναν ότι μπορούσαν για να σας αναθρέψουν.
Ο πατέρας σου δούλευε βοσκός αυτή την δουλειά έμαθε από μικρός αυτή ακολούθησε.
Η μητέρα σου έκανε όποια δουλειά έπεφτε στα χέρια της . Θυμάμαι ότι ήσασταν μια ήσυχη οικογένεια δεν δημιουργήσατε ποτέ πρόβλημα σε κανέναν.

Πολλές φορές καθίσαμε στο ίδιο θρανίο, σε θυμάμαι σαν ένα ευγενικό και καλοπροαίρετο παιδί ήθελες να κάνεις παρέες, να παίξεις, να γελάσεις, το μόνο που δεν είχες στο μυαλό σου φίλε Κώστα ήταν η κακία , τα ένστικτα σου ήταν ευγενικά και καλοπροαίρετα. Θυμάμαι επίσης ότι ήσουν "ξυράφι" στα μαθηματικά, εκεί που όλοι εμείς σπάζαμε το κεφάλι μας και ψαχνόμασταν να βρούμε τις λύσεις στις ασκήσεις εσύ τις είχες σχεδόν έτοιμες, αμέσως μετά την ερώτηση του δάσκαλου.

Φίλε μεγαλώσαμε μαζί ,παίξαμε σαν παιδία, πονέσαμε και ανταλλάξαμε τα όνειρα μας .
Πάντα αναζητούσες την φιλία την αγάπη και την αναγνώριση από τους συνανθρώπους μας πάντα ήσουν ένα υποδειγματικό καλό παιδί. Αγωνίστηκες σαν άνθρωπος να αποκτήσεις ότι δικαιούνται και έχουν αποκτήσει όλοι οι συνάνθρωποι σου .

Εγώ σε ηλικία δεκαπέντε ετών έφυγα σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Θυμάμαι κάποια στιγμή που γύρισα πίσω μου είπες ότι ήθελες να με ακολουθήσεις , νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα για σένα αλλά που να ξέρουμε τι πλέκουν οι μοίρες για όλους μας.

Από μακριά φίλε μάθαινα τα νέα σου όπως και τα νέα όλης της παρέας μας . Έμαθα από μακριά για σένα για εκείνη την καταραμένη ημέρα πριν από δεκαπέντε χρόνια που σου συνέβη εκείνο το φοβερό δυστύχημα και σε άφησε ανάπηρο στο κρεβάτι .

Ποιος ήταν Κώστα ο σύντροφος σου τόσα χρόνια ?
Κανένας δεν ήρθε να σε δει, κανένας δεν πέρασε να σου πει μια καλημέρα ,να σου προσφέρει ένα ποτήρι νερό να νοιώσεις και εσύ ότι είσαι άνθρωπος .

Και εγώ που σου γράφω αυτό τον επίλογο δεν είχα ποτέ το θάρρος να έρθω να σε δω και ξέρεις γιατί Κώστα? Γιατί φοβούμουνα το εαυτό μου , φοβούμουνα ότι αύριο πιθανών να ήμουν και εγώ στην ίδια κατάσταση και ίσως να βολευόμουν με την περιπέτεια σου , ίσως να παρηγορούμουνα με αυτά που περνούσες , ίσως να ήταν παρηγοριά για μένα ότι κάποιος άλλος μακριά από μένα περνά αυτή την δυστυχία και όχι εγώ ,έτσι ξεχνούσα τα δικά μου και παρηγορούμουν .

Ο μονό σου σύντροφος όλα αυτά τα χρόνια ήταν η καψερή η μητέρα σου. Αυτή σε φρόντιζε, αυτή σε άλλαζε , αυτή σε πρόσεχε και αυτή ήταν δίπλα σου ότι και αν χρειαζόσουν .

Η μονή σου παρέα και η μόνη σου παρηγοριά η μάνα σου, που σαν μάνα έκανε αυτό που κάνουν όλες οι μάνες του κόσμου , έκατσε δίπλα σου καρτερικά μέχρι να ξεκινήσεις το τελευταίο σου ταξίδι ,το μεγάλο ταξίδι χωρίς γυρισμό.

Ξέρεις φίλε ,πολλές φορές αναλογίζομαι πιο είναι το λάθος σου και ποιος φταίει για την κατάντια της μοίρα σου και πάντα καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα.

Ο μόνος που δεν φταίει φίλε ήσουν εσύ . Εσύ πάντα ήσουν άψογος  άλλα το λάθος φίλε ήταν ότι ήρθατε να μεγαλώσετε σε μια κοινωνία που καλά παιδιά είναι μόνο τα παιδιά αυτών που έχουν λεφτά, δικαίωμα στη ζωή έχουν μόνο όσοι έχουν λεφτά και εσύ τι ήσουν Κώστα , ήσουν ένα παιδί από μια φτωχή οικογένεια και γιος ενός τσοπάνου, που δεν είχες τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους συνομηλίκους σου.

Φιλέ αγωνίστηκες να κερδίσεις την ζωή που σου ανήκει αλλά και κομμάτι από τα όνειρα σου ,εξάντλησες τα σωματικά και ψυχικά σου αποθέματα σε ένα αγώνα άνισο, σε ένα αγώνα που τον έδωσες παλικαρίσια αλλά ήταν από την αρχή χαμένος.

Φίλε κάποια στιγμή τσάκισες σαν άνθρωπος και γονάτισες και συνέχισες να προχωρείς γονατιστός όπως όπως , μέχρι πριν από μερικούς μήνες  περίπου που έφυγες για το μεγάλο ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Φίλε δεν θα σου πω "αιωνία σου η μνήμη" γιατί απλά ήδη σε έχουν ξεχάσει όλοι, απλά θα σου πω ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει...... σου αξίζει......

Για να μπορέσει ο αναγνώστης να καταλάβει την ανάρτηση θα πρέπει πρώτα να αναγνώσει την ανάρτηση : Το μήνυμα της φύσης στην διεύθυνση [olykos.pblogs.gr]

Η Μαριώ είναι ένα αλεπουδάκι περίπου δυο ετών . Έχει μάθει πια να ζει μόνο του.

Έμαθε να κυνηγά για να μπορεί να επιβιώσει και να φυλάγεται από τους εχθρούς της. Είναι η μόνη από την οικογένεια του που κατάφερε να επιβιώσει εκείνη την φοβερή ημέρα. Η μητέρα της όσο ζούσε ακόμη είχε προλάβει και της είχε δήξει όλους τους εχθρούς τους. Η Μαριώ θυμάται τις ξένοιαστες ημέρες που ζούσε με την μητέρα της  και τα τέσσερα αδέλφια της. Τους έδειχνε τι να τρώνε και τι όχι και από πού να φυλάγονται. Θυμάται με θλίψη ένα από τα αδελφάκια της το πιο μικρό το πιο όμορφο και το πιο παιχνιδιάρικο. Κάποια στιγμή το αδελφάκι της ότι έτρωγε άρχισε να το βγάζει από το στόμα . Η μητέρα του έκανε ότι μπορούσε για να το βοηθήσει αλλά μάταια. Μέρα με την ημέρα γινόταν όλο και πιο αδύνατο. Άρχισε να τρέμει, τα πόδια του δεν το κρατούσαν ώσπου κάποια ημέρα πέθανε . Το αδυνατισμένο και άψυχο κουφάρι της αδελφής της το πήρε η μητέρα τους από τον σβέρκο και το πήγε μακριά. Για μια ημέρα επικράτησε παγωμάρα . Από την άλλη ημέρα τα αδέλφια με τα παιχνίδια τους ξεπέρασαν γρήγορα το χαμό της μικρής τους αδελφής. Ο πατέρας της συνήθως έλειπε στην αναζήτηση φαγητού. Αλλά πάντα κάτι τους έφερνε όταν επέστρεφε ,ώσπου μια μέρα δεν ξαναγύρισε. Θυμάται την ανησυχία της μητέρας της . Έπειτα από δυο νύχτες  η μητέρα τους πήρε και τα τέσσερα αδέλφια και έφυγαν από την φωλιά τους. Περπατούσαν πάντα νύχτα ώσπου έφτασαν σε μια μεγάλη αγέλη από αλεπούδες. Με την άφιξη τους όλες οι αλεπούδες της αγέλης έπεσαν πάνω τους. Στην αρχή άρχισαν να τα μυρίζουν αναγνωριστικά και στη συνέχεια να τα γλύφουν και να παίζουν μαζί τους.  Η μητέρα τους συνήθως τα άφηνε  στην αγέλη και έφευγε για αναζήτηση τροφής. Οι μέρες οι μήνες περνούσαν κάποια στιγμή τα αλεπουδάκια μεγάλωσαν και μπορούσαν ζουν μονά τους . Η μητέρας τους τα ξαναπήρε και ξαναγύρισαν στην φωλιά τους. Και ξαφνικά στα καλά καθούμενα αρρώστησαν άλλα δυο από τα αδέλφια της και πέθαναν μέσα σε μια εβδομάδα .Η μητέρα της  είπε ότι τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλά αλεπουδάκια γεννιούνται άρρωστα και πεθαίνουν . Δεν ήξερε γιατί και δεν μπορούσε να τους εξηγήσει.

Αλλά και η Μαριώ εδώ και αρκετές ημέρες πολλές φορές αισθάνεται ένα δυνατό πόνο που ξεκάνει από τα πόδια και σιγά σιγά απλώνεται σε όλο της το κορμί. Η μητέρα της δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παρά τις εκλύσεις της. Όταν ο πόνος έρχονταν έτρεμε ολόκληρη ήθελε να ουρλιάξει αλλά φοβόταν μην την ακούσουν οι εχθροί της. Προσπάθησε να πολεμήσει τον πόνο μόνη της , ευτυχώς που ο πόνος δεν ήταν μόνιμος, έρχονταν σταδιακά και έφευγε. Μπορεί για πολλές ημέρες να μην την ενοχλούσε και καθόλου. 

 Μια ηλιόλουστη ημέρα όλη η οικογένεια ήταν ξαπλωμένη στο χορτάρι και απολάμβανε την ηλιακή θαλπωρή.  Ξαφνικά από μακριά ακούστηκαν δυνατές φωνές . Γύρισαν όλοι μαζί και είδαν κάτω χαμηλά στην ρίζα του βουνού κάποια πλάσματα άγνωστα σε αυτούς . Ήταν όρθια και αδύνατα περπατούσαν όχι στα τέσσερα πόδια αλλά στα δυο. Η μητέρα τους με γρήγορες κινήσεις και με αποφατικές διαταγές τους έκρυψε όλους πίσω από κάποια πουρνάρια. Στην συνέχεια με πολλές επιφυλάξεις θάμνο θάμνο ,πέτρα πέτρα έφτασαν στην φωλιά τους και κρύφτηκαν βαθειά μέσα της.

Η μητέρα τους εξήγησε ότι αυτοί είναι οι όρθιοι και είναι οι χειρότεροι εχθροί τους είναι πλάσματα που έχουν ξεχάσει την συμφωνία με την μητέρα γη. Είναι πλάσματα στα οποία δεν μπορούν να έχουν ποτέ εμπιστοσύνη. Όταν τα συναντάμε θα κρύβεστε διότι είναι απρόβλεπτοι και είναι γεννημένοι μόνο για το κακό.

Και πράγματι η ενημέρωση της μητέρας της επαληθεύτηκε  με τον χειρότερο τρόπο. Ένα πρωινό όλη η οικογένεια είχε βγει από την φωλιά και κατευθύνονταν προς το ποτάμι. Η Μαριώ έμεινε πιο πίσω για να μυρίσει  ένα φυτό .Ξαφνικά ακούστηκαν δυνατές φωνές και άγρια γαυγίσματα. Άκουσε την μητέρα της να ουρλιάζει στον αδελφό της  να πάει να κρυφτεί. Έπειτα άκουσε κραυγές φόβου , πανικού και  πόνου. Ο φόβος κυρίευσε την ψυχή της ήθελε να βοηθήσει την οικογένεια της αλλά ο πανικός της είχε κόψει τα πόδια . Έβαλε την ουρά στα σκέλια και άρχισε να τρέχει. Για μια στιγμή έφτασε στην κορυφή ενός τεράστιου βράχου και γύρισε πίσω να δει.  Αυτό που είδε της διέλυσε την ψυχή. Έξη σκυλιά να έχουν πέσει πάνω στην οικογένεια της και να την ξεσκίζουν. Είδε ένα σκυλί να έχει πιάσει τον  αδελφό από τον σβέρκο και να τον κοπανάει με δύναμη στο χώμα. Ένα άλλο να έχει αρπάξει την μητέρα της από τον λαιμό και να σέρνει το άψυχο κορμί της . Δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερο. Ο φόβος η πίκρα η λύπη η αγανάκτηση είχαν γίνει κουβάρι στην ψυχή της . Το έβαλε στα πόδια και έτρεχε συνέχεια χωρίς σταματημό. Δεν σταμάτησε παρά αργά το βράδυ. Πέρασε ρυάκια ,βουνά και πεδιάδες χωρίς να έχει την ψυχή να σταματήσει. Στο μυαλό της γύριζαν οι σκηνές φρίκης που αντίκρισε . Έβλεπε μπροστά της τα σκυλιά να ξεσκίζουν την οικογένεια της δεν το χώραγε ο νους της. Και έτρεχε έτρεχε έτρεχε ώσπου εξαντλήθηκε. Κάθισε κάπου να πάρει ανάσα αλλά δεν  μπορούσε οι εικόνες φρίκης έρχονταν συνέχεια στο μυαλό της.  Κάποια στιγμή εξαντλημένη σταμάτησε . Κρύφτηκε μέσα σε έναν βάτο και προσπάθησε να ξεκουραστεί, ανάσανε γρήγορα από το τρέξιμο και από τον φόβο. Αλλά σε λίγο οι εικόνες της φρίκης την έκαναν να ξαναφύγει. Και ξαφνικά όπως έτρεχε έπεσε πάνω στην αγέλη που την είχε φέρει η μητέρα της. Πανικόβλητη έπεσα στην αγκαλιά μιας ηλικιωμένης αλεπούς . Σαν τρελή προσπαθούσε να της εξηγήσει τη είχε συμβεί αλλά από το στόμα της δεν έβγαιναν φωνές αλλά μουγκρητά. Οι άλλες αλεπούδες μαζεύτηκαν γύρω της και άρχισαν να την γλύφουν με την γλωσσά τους . Η Μαριώ στην αγκαλιά της ηλικιωμένης αλεπούς άρχισε να δέχεται τις ευεργετικές ιδιότητες από το γλείψιμο των αδελφών της . Κάποια στιγμή ηρέμισε ένοιωσε τα μάτια της να γέρνουν και ένας λυτρωτικός ύπνος ήρθε σίγα σιγά και την κατέλαβε . Αλλά δεν κράτησε και πολύ, οι φρυχτές εικόνες ήρθαν στον ύπνο της . Ξύπνησε τρομαγμένη αλλά δεν ήταν μόνη της δίπλα της υπήρχαν πολλές αλεπούδες που συνέχισαν να την γλύφουν με την γλώσσα τους η γριά αλεπού την είχε ακόμη στην αγκαλιά της . Κατάλαβε ότι  βρήκε μια φιλική συντροφιά   μπορεί να μην ήταν η οικογένεια της αλλά ήταν όλοι έτοιμοι να την βοηθήσουν και να της συμπαρασταθούν.

Ο καιρός περνούσε και  μικρή Μαριώ άρχισε σιγά σιγά να ξεπερνά το σοκ από το χαμό της  οικογενείας της . Όλα τα μέλη της αγέλης της συμπαραστάθηκαν και έτσι  άρχισε σιγά σιγά να πηγαίνει για κυνήγι και να ζει μόνη της . Με τον καιρό άρχισε να απομακρύνεται ήθελε να φύγει μακριά από το μέρος που της θύμιζε την μεγάλη φρίκη. Και ενώ ήταν έτοιμη να φύγει την έπιασε ο φρυχτός πόνος που την επισκέπτονταν κατά διαστήματα. Όλο το βράδυ υπέφερε το πρωί όμως ήταν καλυτέρα . Δεν ήξερε αν έπρεπε να φύγει η να μείνει. Τελικά πήρε την μεγάλη απόφαση και έφυγε. Έτσι κάποια νύχτα  ταξίδεψε μακριά , ταξίδευε όλο το βράδυ , την άλλη νύχτα το ίδιο και την επόμενη πάλι το ίδιο. Έφτασε κάπου που δεν είχε ξαναπάει .  Αποφάσισε να προσαρμοστεί στον καινούργιο τόπο . Ψηλά στο βουνό έφτιαξε μια φωλιά κάτω από τις ρίζες ενός σκίνου σύμφωνα με τις οδηγίες που τις είχε δώσει η μητέρα της. Όσο έσκαβε η πίκρα και ο πόνος της ξέσκιζαν  την ψυχή. Κάποια στιγμή τέλειωσε . Και ξεκίνησε για κυνήγι . Ο τόπος είχε μπόλικα τρωκτικά και πολλά φρούτα, δεν είχε παράπονο υπήρχε αρκετή τροφή. Δειλά δειλά άρχισε να πλησιάζει και στην κοινωνία των όρθιων . Ένα βραδύ προσπάθησε να μπει  σε ένα κοτέτσι για να  αρπάξει μια κότα αλλά άκουσε έναν σκύλο να γαυγίζει. Την έπιασε πανικός .  Παραλίγο να μπερδευτεί στα σύρματα του φράχτη. Βρήκε την τρύπα και εξαφανίστηκε. Άλλη μια φορά προσπάθησε να μπει σε ένα περιβόλι αλλά δεν πρόλαβε να πλησίαση και της ρίχτηκαν τα σκυλιά . Έκανε μεταβολή και εξαφανίστηκε. Κατάλαβε ότι τα πράγματα  με τους όρθιους δεν είναι εύκολα και έτσι καλυτέρα να τους έχει από μακριά. Ένα βράδυ βρήκε ένα αμπέλι  αλλά τα σταφύλια ήταν ακόμη άγουρα και ξινά , έτσι  έφυγε . Μόνο έβαλε στην μνήμη της την τοποθεσία του αμπελιού για να ξανάρθει. Την ημέρα από ψηλά στο βουνό παρακολουθούσε ότι κινιόταν χαμηλά στο ποτάμι και στις πλαγιές του βουνού. Έβλεπε τους όρθιους να περπατάνε . Αλλά κατάλαβε ότι δεν κινδύνευε διότι  αυτοί περπατούσαν πάνω κάτω τον ίδιο δρόμο ,περπατούσαν γρήγορα λες και τους κυνηγούσαν, έφταναν σε κάποιο σημείο και έπειτα γύριζαν πάλι πίσω το ίδιο βιαστικά όπως ήρθαν δεν φαίνονταν να ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο. Τους είχε μάθει πια κάθε μέρα η ιδία δουλειά οι ίδιοι όρθιοι.

Τον τελευταίο καιρό παρατήρησε έναν όρθιο που οι κινήσεις του ήταν διαφορετικές από τους άλλους . Προχωρούσε πάντα αργά με ήρεμες κινήσεις στο χέρι του κρατούσε ένα μακρύ ξύλο αλλά το χειρίζονταν αργά χωρίς επιθετικές τάσεις.  Στο κεφάλι του είχε κάτι σαν δέρμα από μακριά δεν μπορούσε να καταλάβει  τι ήταν. Στην πλάτη του κάτι κουβαλούσε.   Ήταν ο μόνος που δεν περπατούσε στο δρόμο αλλά στην κοίτη του ποταμού. Οι κινήσεις του ,του έκαναν εντύπωση και αποφάσισε να τον παρακολουθήσει από μακριά. Ο όρθιος ανέβηκε  στην κύτη του ποταμού πολύ αργά  , με το ξύλο που κουβαλούσε μαζί του έψαχνε αργά κάτω από του θάμνους ,τα βάτα, τα πουρνάρια κλπ. Πέρασε το μεγάλο γεφύρι και συνέχισε προς τα πάνω, την πρώτη ημέρα περπατούσε μόνο στην κύτη του ποταμού , περπάτησε αρκετά σε κάποια στιγμή σταμάτησε. Κοίταξε το βουνό και από τις δυο πλευρές κάθισε για λίγο σε μια πέτρα έβγαλε το δέρμα που είχε στο κεφάλι του και άρχισε να σφυρίζει. Η Μαριώ εντυπωσιάστηκε από το σφύριγμα δεν είχε ξανακούσει κάτι τέτοιο .Της άρεσε ο ήχος και ο ρυθμός του σφυρίγματος . Τον πλησίασε αθόρυβα έφτασε σχεδόν διπλά του. Ο όρθιος συνέχυσε να σφυρίζει έναν ρυθμό διαφορετικό η Μαριώ δεν ένοιωσε φόβο η μίσος αλλά αντίθετα ένοιωθε ευχάριστα το σφύριγμα την έκανε να νοιώσει μια φιλική τάση προς αυτό το πλάσμα . Παρατήρησε τον όρθιο που ήταν σχεδόν δίπλα της, αυτή το ήξερε αλλά αυτός όχι. Ο όρθιος συνέχισε να σφυρίζει για λίγο έπειτα σηκώθηκε έβαλε το δέρμα στο κεφάλι του, πηρέ το ξύλο στα χέρια του και ξεκίνησε να κατεβαίνει το ποτάμι σφυρίζοντας. Το αλεπουδάκι μαγεμένο ακολουθούσε αυτό το πλάσμα με το αγγελικό χάρισμα. Ο όρθιος κατέβηκε αργά έφτασε στο υδραγωγείο πέρασε δίπλα από τον μεγάλο σταθερό μπήκε στον δρόμο και έφυγε πάντα σφυρίζοντας.

Όταν έφτασε δίπλα στον μεγάλο σταθερό τον άκουσε να της ψιθυρίζει.

-Τον όρθιο που μόλις πέρασε να τον έχεις πάντα κοντά σου. Και να είσαι εδώ γύρω όταν σε χρειαστώ να έρθεις. Η Μαριώ δεν απάντησε αλλά πήρε στα σοβαρά τα λόγια του μεγάλου σταθερού.

Από την άλλη ημέρα η μικρή αλεπουδίτσα ακλουθούσε τον όρθιο όπου και να πήγαινε. Πέρασαν τρεις ήλιοι και ο όρθιος ξέκοψε από το ποτάμι και άρχισε να ανεβαίνει στο βουνό . Την πρώτη ημέρα τον είδε να μπαίνει στην σπηλιά . Για λίγο σταμάτησε στην είσοδο παρατήρησε τα τοιχώματα και προχώρησε πιο μέσα . Έβγαλε το σακίδιο και το δέρμα από το κεφάλι του και κάθισε σε μια πέτρα. Με τα χέρια του άγγιξε στα τοιχώματα της . Τα κοίταξε για λίγο και έπειτα βγήκε έξω , τον είδε να κοιτάζει μακριά . Κάθισε δίπλα στην είσοδο  και παρατηρούσε γύρω του . Έκατσε έτσι για αρκετή ώρα σιγοσφυρίζοντας. Μπήκε μέσα πήρε το σακίδιο και ξεκίνησε προς τα πάνω .  Ξαφνικά τον είδε να κατευθύνεται προς την φωλιά της , με το μακρύ του ξύλο ανασήκωσε τον σκίνο και κοίταξε από κάτω. Ε  δεν είναι δυνατόν βρήκε την φωλιά της . Η κάρδια της  Μαριώς χτυπούσε τρελά καθώς τον έβλεπε  να την επεξεργάζεται . Ο όρθιος  κατέβασε πάλι τον σκίνο και προχώρησε αργά προς το βουνό. Με το μακρύ του ξύλο συνέχισε να ψάχνει κάτω από τα πουρνάρια και τα σκίνα. Ανέβηκε λίγο πιο ψηλά στην κορυφή σταμάτησε και  παρατήρησε απέναντι στο βουνό.  

Στην συνέχεια όρχησε να περπατάει στην κορυφή του βουνού πέρασε απέναντι στο άλλο βουνό κατέβηκε στο ποτάμι και επέστρεψε στο υδραγωγείο. 

Η Μαριώ με το να παρακολουθεί τον όρθιο κάθε ημέρα είχα μειώσει τις ώρες του κυνηγιού και πεινούσε.

Όλο το βράδυ τό έριξε στο κυνήγι αλλά τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά τότε θυμήθηκε το αμπέλι. Όταν έφτασε δοκίμασε τα σταφύλια αλλά ακόμη ήταν ξινά. Η πείνα της έκοβε το στομάχι κάτι έπρεπε να κάνει. Στον δρόμο της επιστροφής συνάντησε ένα σκουπιδότοπο μια μυρουδιά την τράβηξε από  την μύτη, πλησίασε ακλουθώντας την μυρουδιά και τότε είδε ένα στρογγυλό κουτί που μέσα είχε κομμάτια από κρέας. Σαν το μύρισε της φάνηκε  καλό το έγλυψε με της γλώσσα της και της φάνηκε πολύ νόστιμο. Έτσι άρχισε να το τρώει. Αφού έφαγε το πάνω πάνω ,κατάλαβε ότι δεν έφτανε να φάει και το υπόλοιπο διότι δεν χώραγε το κεφάλι της μέσα στο στενό στρογγυλό κουτί. Πάνω στην προσπάθεια της να φάει και το υπόλοιπο φαγητό έσπρωχνε συνέχεια το κονσερβοκούτι .Καπια στιγμή αυτό έφτασε σε μια πέτρα και σταμάτησε . Από την δύναμη και την μανία της αλεπουδίτσας να φάει το φαγητό χώθηκε το κεφάλι της μέσα στο κονσερβοκούτι. Η αλεπουδίτσα κατάλαβε ότι εγκλωβίστηκε και την έπιασε πανικός. Το φαγητό άρχισε να της κλίνει την μύτη και δεν μπορούσε να αναπνεύσει πάνω στον πανικό της σήκωσε το κεφάλι της ψηλά ,το φαγητό έφυγε προς τα κάτω και της άνοιξε την αναπνευστική οδό. Ο πανικός όμως της μικρής Μαριώς δεν έφευγε. Δεν έβλεπε μπροστά της, ο ήχος από τα τυφλά χτυπήματα πολλαπλασιάζονταν μέσα στο κονσερβοκούτι μεγαλώνοντας τον πανικό της. Επί ώρες προσπαθούσε μάταια να απαλλαγεί από το κονσερβοκούτι . Ξαφνικά ένιωσε μια ξένη επαφή στην πλάτη της. Κατάλαβε ότι κάτι την έσφιγγε και προσπαθούσε να την συγκρατήσει. Φοβήθηκε ακόμη περισσότερο με απεγνωσμένες προσπάθειες κατάφερε να ξεφύγει από το ξένο πιάσιμο. Αλλά όχι για πολύ σε λίγο ένοιωσε κάτι πιο δυνατό απ' αυτήν να την πιάνει και να την ακινητοποιεί. Αισθάνθηκε ένα δυνατό κάψιμο στο κεφάλι της και  το κουτί να φεύγει. Ανάσανε γρήγορα κοίταξε γύρω της και είδε τον όρθιο πάνω της να την κοιτάζει, εξακολουθούσε να είναι πανικοβλημένη. Μόλις ένοιωσε ότι ο όρθιος την άφησε τ' όβαλε στα πόδια . Βρήκε τη φωλιά της και κρύφτηκε βαθειά μέσα της. Σιγά σιγά ο πανικός της πέρασε, τώρα ήταν πιο ήρεμη, κατέβηκε στο ποτάμι ήπιε νερό και κάθισε στον ίσκιο από τον μεγάλο σταθερό.

Έγειρε το κεφάλι της και έκλυσε για λίγο τα μάτια της. Στο μυαλό της ήρθαν οι εικόνες από το κονσερβοκούτι και τον όρθιο που την  έσωσε. Τα συναισθήματα της μικρής Μαριώς ήταν ανάμικτα πια. Η μητέρα της είχε πει να αποφεύγει τους όρθιους. Όλα τα ζώα τα πετούμενα και τα σταθερά τους απέφευγαν . Εδώ και μερικούς ήλιους  όμως ο όρθιος που ακλουθούσε της άλλαξε όλες τις απόψεις που είχε για αυτούς. Μέρες ολόκληρες που τον ακολουθεί της έχει δήξει ότι είναι πολύ φιλικός και με τα τετράποδα και με τα πετούμενα και με τα σταθερά. Πάνω απ' όλα όμως της έσωσε την ζωή. Αν δεν της έβγαζε το κουτί από το κεφάλι τώρα ίσως να ήταν και νεκρή.  Στο μυαλό της μικρής Μαριώ περνούσαν χιλιάδες σκέψεις γύρω από τους όρθιους δεν ήξερε πια τι να υπόθεση. Η αλήθεια είναι ότι από την αρχή αυτός ο όρθιος ήταν διαφορετικός από τους άλλους .

-Μην ανησυχείς!

-Ναι το ξέρω ,το κατάλαβα.

-Είναι η πρώτη φορά έπειτα από πολλούς κύκλους που θα ξαναέρθουμε σε επαφή με τους όρθιους .

-Που το ξέρεις............

-Το κατάλαβα από το τραγούδι του...............

-Τον άκουσα και εγώ..........

-Όχι δεν κατάλαβες εννοώ  το τραγούδι που βγάζει το κορμί το............ είναι διαφορετικό από τους άλλους...............  όλοι βγάζουμε ένα τραγούδι από το κορμί μας ............... Ακόμα και εσύ και τα πετούμενα και τα σταθερά........λίγοι το ακούνε όμως............. έχουμε πολλούς κύκλους να ξανασυναντήσουμε κάποιον σαν αυτόν....... ................πρέπει να μιλήσουμε μαζί του για την αρχαία συμφωνία....................

-Θα καταλάβει...................

-Πριν από εκατόν είκοσι κύκλους είχαμε ξαναέρθει σε επαφή με άλλον όρθιο αλλά δεν προλάβαμε να τελειώσουμε ...;.. και η ελπίδα έμεινε στην μέση και έτσι δεν ξέρουμε τίποτα για αυτούς . Μπορεί να τους βλέπουμε να του αισθανόμαστε αλλά για την δομή της κοινωνίας τους δεν ξέρουμε τίποτα.

-Όταν έρθει από εδώ φρόντισε να είσαι και εσύ εδώ..................

-Εντάξει.....................

Από την άλλη ημέρα η αλεπουδίτσα συνέχισε πάλι την παρακολούθηση του όρθιου. Ο όρθιος πια ανέβαινε κάθε ημέρα στο βουνό δεν είχε αφήσει μονοπάτι και ραχούλα που να μην την περπατήσει.

Ξαπλωμένη πάνω σε μια πέτρα παρακολουθούσε τους άλλους όρθιους που πηγαινοέρχονταν πάνω κάτω στον ίδιο δρόμο.

Κοίταξε και τον όρθιο  που ανέβαινε στο βουνό. Γιατί άραγε είναι τόσο διαφορετικοί.

Και τότε την έπιασε πάλι ο μεγάλος πόνος ένοιωσε το κορμί της να πονά απ' άκρη σ' άκρη. Μα γιατί πονούσε τόσο πολύ και πια ήταν η αιτία , πίστευε ότι η επαφή με τον όρθιο που ετοίμαζε ο μεγάλος σταθερός θα της έλυνε σιγά σιγά τα προβλήματα της.  Παρά τους φοβερούς πόνους γύρισε και κοίταξε τον όρθιο που ανέβαινε στο βουνό. Σήμερα είχε έρθει νωρίτερα .Ξεκίνησε όπως κάθε ημέρα να ανεβαίνει στο βουνό αργά. Κάποια στιγμή σταμάτησε πάνω από τον μεγάλο γκρεμό. Άφησε το ξύλο που κρατούσε στα χέρια του στην άκρη έβγαλε το σακίδιο από την πλάτη του το ακούμπησε κάτω έβγαλε το δέρμα από ο κεφάλι του και το άφησε δίπλα του πάνω σε μια πέτρα. Για λίγο έμεινε ακίνητος αργά άνοιξε το σακίδιο έβγαλε από μέσα ένα πανί και το άπλωσε πάνω στην μεγάλη πέτρα.

Από το σακίδιο του έβγαλε δυο κόκκινα φρούτα και τα άφησε πάνω στον βράχο μόλις τα είδε η Μαριώ θυμήθηκε το περιβόλι που προσπάθησε να μπει και την κυνήγησαν τα σκυλιά. Στην συνέχεια έβγαλε ένα κουτί και από μέσα έβγαλε άλλα δυο κομμάτια που η Μαριώ τα έβλεπε για πρώτη φορά . Υπέθεσε ότι θα ήταν και αυτό φαγητό.   Τότε θυμήθηκε ότι πεινούσε και πεινούσε πολύ. Έβλεπε το φαγητό του όρθιου και της έτρεχαν τα σάλια. Κάτι έπρεπε να κάνει . Όσο πιο πολύ έβλεπε το φαγητό τόσο πιο πολύ πεινούσε.  Η Μαριώ είχε πλησίαση και ήταν σχεδόν διπλά στον όρθιο. Η μυρουδιά του φαγητού της ερχόταν στην μύτη και την τρέλαινε κάτι έπρεπε να κάνει για να πάρει το φαγητό. Τότε συνειδητοποίησε ότι ο πόνος δεν την ένοιαζε καθόλου η πείνα την έκανε να μην τον λογαριάζει. Ο μόνος της στόχος αυτή την στιγμή ήταν το φαγητό.

Και ξαφνικά ο όρθιος σηκώθηκε πλησίασε στην άκρη στον γκρεμού κοίταξε για λίγο κάτω και ξαναγύρισε στην θέση του. Η Μαριώ την ώρα που ήταν έτοιμη να ορμήσει πάνω στο φαγητό ξαναμαζεύτηκε στη θέση της. Παρατηρούσε τον όρθιο που καθόταν στην πέτρα. Πήρε το ξύλο που κουβαλούσε μαζί του και άρχισε να σκαλίζει αργά αργά το χώμα . Δεν κουνιόταν απλά με το μακρύ του ξύλο χάραζε που και που το χώμα .

-Μα γιατί δεν τρώει? Η μικρή αλεπουδίτσα έβλεπε το φαγητό και πεινούσε όλο και περισσότερο παρατηρούσε τον όρθιο που καθόταν ήσυχος στην πέτρα και κοιτούσε την γη και το μυαλό της τρελαίνονταν . Ήθελε να ορμίσει να πάρει το φαγητό και να φύγει. Αφού δεν το τρώει αυτός ας το φάω εγώ σκέφτηκε με ανυπομονησία.

Δεξιά της πάνω σε μια κουτσουμπά ένα πετροχελίδονο έβλεπε και αυτό το φαγητό. Σιγοσφύριζε και περίμενε την ευκαιρία να ορμίσει και να πάρει κάτι να φάει.

Η μικρή Μαριώ αντιλήφτηκε το πετροχελίδονο και κατάλαβε ότι υπάρχει και ανταγωνιστής για το φαγητό. Κάτι έπρεπε να κάνει κάτι πριν έρθουν και άλλα πετούμενα. Ενώ οι σκέψεις ανεβοκατέβαιναν στο μυαλό της αλεπουδίτσας ο όρθιος σηκώθηκε βιαστικά πήρε τα πράγματα του και κατευθύνθηκε προς την κορυφή. Το ξαφνικό σήκωμα του όρθιου τρόμαξε για λίγο την μικρή Μαριώ,  για λίγο πίστεψε  ότι ο όρθιος την αντιλήφτηκε . Όταν όμως τον  είδε να  κατευθύνεται  προς το βουνό όρμιξε στο φαγητό. Μαζί της  όρμησε και το πετροχελίδονο.

Η Μαριώ άρπαξε με το στόμα της μια ντομάτα και ένα κομμάτι τυρί ένοιωσε τα ζουμιά της ντομάτας να ανακατώνονται με την αλμυρή γεύση του τυριού στο στόμα της .
Τι νοστιμιά είναι αυτή ! Δεν είχε ξανανιώσει τέτοια γεύση.
 Έτρωγε με λαιμαργία το θεσπέσιο φαγητό του όρθιου όταν αντιλήφτηκε ότι το πετροχελίδονο έχει πέσει πάνω στο τρίτο κομμάτι του  φαγητού  . Η Μαριώ όρμισε πάνω του, το πετροχελίδονο είδε την αλεπού να της ορμάει άρπαξε ένα μεγάλο κομμάτι και πέταξε ψηλά.  Η Μαριώ άρπαξε το ψωμί αλλά μαζί με το ψωμί πήρε και την πετσετούλα που ήταν απλωμένη πάνω στην πέτρα. Τα έβαλε όλα μαζί στο στόμα της ,ξαφνικά κατάλαβε ότι υπάρχει κάτι στο στόμα της που δεν τρώγεται. Κατάλαβε ότι ήταν η πετσέτα άλλωστε η μισή προεξείχε από το στόμα της. Χαμήλωσε το κεφάλι της την πάτησε με το πόδι και τράβηξε το κεφάλι της απότομα. Το απότομο τράβηγμα είχε σαν αποτέλεσμα να σκιστεί η πετσέτα μεν αλλά να της φύγει το μισό φαγητό από το στόμα της δε.  Απομάκρυνε την πετσέτα από το στόμα της και άρχισε να μαζεύει το φαγητό που είχε πέσει κάτω. Ξαφνικά είδε το πετροχελίδονο να ξανάρχεται και να κάνει βουτιές πάνω της . Προσπάθησε να το πιάσει αλλά μάταια. Έτσι αποφάσισε να αρπάξει ότι μπορεί και να φύγει.

Ακλούθησε το μονοπάτι που πήρε ο όρθιος . Τον είδε ψηλά στην κορυφή να κοιτάζει προς το ποτάμι.  

Έφτασε στην κορυφή και κρύφτηκε μερικά μέτρα μακρια του. Πίσω από ένα πουρνάρι παρακολουθούσε αυτό το περίεργο πλάσμα . Και όσο περνούσε η ώρα τόσο και πιο παράξενος της φαινόταν. Αλλά όσο παράξενος και να ήταν ένοιωθε ένα  συναίσθημα  συμπάθειας και ευγνωμοσύνης γιαυτο το μοναχικό πλάσμα . Θυμήθηκε την περιπέτεια της με το κονσερβοκούτι που της ελευθέρωσε το κεφάλι. Προ ολίγου έφαγε το φαγητό του. Το πιο νόστιμο φαγητό που έχει φάει ποτέ . Ακόμη είχε στο στόμα της την ανακατεμένη γεύση του τυριού της ντομάτας και του ψωμιού.
  Και να, τον άκουσε να σφυρίζει ξανά . Άλλο και τούτο .
Τι όμορφο κάλεσμα σκέφτηκε η μικρή Μαριώ. Μέχρι τώρα ήξερε ότι τα πουλιά κελαηδούσαν, πρώτη φάρα άκουσε τοσο γλυκό ήχο να βγαίνει από ανθρώπινο στόμα . Και τότε κατάλαβε ! Κάποιον καλεί ! Ναι αυτό είναι . Γιαυτο ανεβαίνει κάθε ημέρα στο βουνό και ψάχνει κάτω από τα πουρνάρια και τους κισσούς . Άραγε ποιον να καλεί και γιατί αυτό το κάτι που καλεί δεν έρχεται ποτέ .Μέρες ολόκληρες τον ακούει να σφυρίζει .Όπου και αν βρίσκονταν  σφύριζε. Η μικρή αλεπού ένοιωσε  θλίψη και συμπόνια να την καταλαμβάνει . Ένοιωσε την μοναξιά αυτού του πλάσματος. Μέρες ολόκληρες ολομόναχος στο βουνό κάτι έψαχνε κάτι που δεν το βρήκε ακόμη. Η μικρή Μαριώ ήθελε πολύ να τον βοηθήσει  αλλά δεν ήξερε πως. Ο Όρθιος σταμάτησε το γλυκοσφύριγμα πήρε τα πράγματα του άρχισε να κατεβαίνει αργά .Έστριψε και κατευθύνθηκε προς το σημείο που είχε αφήσει το φαγητό του. Όταν έφτασε τον είδε να παίρνει το πανί που είχε σκίσει με τα δόντια της. Το κοίταξε λίγο έπειτα κοίταξε γύρω του, έβαλε το πανί στην τσάντα του και έφυγε. Η Μαριώ συνέχυσε να τον παρακολουθεί . Το να παρακολουθεί τον όρθιο της είχε γίνει πια μια ευχάριστη συνήθειας . Ενώ αυτός κατέβαινε στον γκρεμό είδε πίσω του έναν τεράστιο βάτραχο . Δεν είχε ξαναδεί στην περιοχή τέτοιο πλάσμα και της έκανε εντύπωση, Πιο μικρά βατράχια συνάντησε πολλές φορές αλλά τόσο μεγάλο βάτραχο πρώτη φορά έβλεπε. Ο βάτραχος για λίγο ακλούθησε τον όρθιο, ξαφνικά ο όρθιος γύρισε απότομο κραδαίνοντας το ξύλο που κρατούσε στο χέρι του. Ο βάτραχος κρύφτηκε πίσω από μια τεραστία πέτρα . Ξαφνικά η μικρή Μαριώ ένοιωσε ότι ο όρθιος κινδύνευε έπρεπε να τον  προστατέψει  και όρμισε στον βάτραχο.
-Μην ανησυχείς!! Η φωνή ακούστηκε μέσα στο μυαλό της.  Η μικρή αλεπού σταμάτησε απότομα. 
-Δεν κινδυνεύει από εμένα.

-Ποιος είσαι?

-Θα σου εξηγήσει ο μεγάλος σταθερός...............

Ο βάτραχος βγήκε από την πέτρα και κατευθύνθηκε προς τον όρθιο. Αυτός όμως ξαφνικά στράφηκε εναντίον του. Ο βάτραχος κρύφτηκε ξανά πίσω από την μεγάλη πέτρα. Ο όρθιος περίμενε για λίγο και έπειτα ξεκίνησε να φύγει . Ο βάτραχος με ένα μεγάλο άλμα ανέβηκε στην πλάτη του. Η Μαριώ παρακολουθούσε τον βάτραχο να ακουμπήσει το κεφάλι του στο κεφάλι του  όρθιου, έπειτα ξαναπήδηξε κάτω και έφυγε. Ο όρθιος γύρισε πίσω κοίταξε τον βάτραχο που έφευγε και συνέχισε τον δρόμο του. 

Όταν ο όρθιος έφτασε στον ποτάμι άρχισε πάλι να σιγοσφυριζει. Και τότε είδε την χρυσόμυγα να κάνει κύκλους γύρω του. Για μια στιγμή ξαφνιάστηκε έπειτα είδε την χρυσόμυγα να ξανάρχεται να πηγαίνει στον μεγάλο σταθερό και να ξανάρχεται πάλι στον όρθιο. Και τότε τα κατάλαβε όλα . Ο μεγάλος σταθερός είχε βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο του. Έστειλε την χρυσόμυγα να παρασύρει τον όρθιο κοντά του.

Πράγματι ο όρθιος κατευθύνθηκε προς τον μεγάλο σταθερό. Παρατήρησε για λίγο το μεγάλο δέντρο κοίταξε με προσοχή τις ρίζες του και έπειτα κάθισε ακουμπώντας την πλάτη του στον κορμό του.

Κοίταξε γύρω του έγειρε το κεφάλι του και έκλυσε τα μάτια. Η Μαριώ κοιτούσε με ανυπομονησία . Αναρωτιόταν αν ο μεγάλος σταθερός θα μπορέσει να έρθει σε επαφή μαζί του.

Για αρκετή ώρα παρατηρούσε τον όρθιο κα κάθεται ήρεμος στην ρίζα του μεγάλου σταθερού και περίμενε .

-Γιατί ξεχάσατε την συμφωνία.

-Πριν από εκατομμύρια κύκλους όλα τα όντα της γης κάναμε μια συμφωνία εσείς οι όρθιοι την ξεχάσατε!

-Οι όρθιοι?

-Έτσι σας ονομάζουμε όλα τα όντα της γης. Και είστε οι μόνοι που δεν δέχεστε να επικοινωνήσετε μαζί μας

-Δεν σε καταλαβαίνω. Ποιος είσαι?

Το αλεπουδάκι πέταξε από την χαρά της. Ο μεγάλος σταθερός έκανε το πρώτο βήμα. Ήρθε σε επαφή με τον όρθιο το θέμα είναι να μην φύγει ο όρθιος.

-Γεννήθηκα πριν από εξακοσίους κύκλους περίπου..................................................

Η Μαριώ  κλειστά τα μάτια παρακολουθούσε με ανυπομονησία την συζήτηση των δυο παιδιών της μητέρας γης.

Προχώρησε αργά αργά και κάθισε απέναντι από τον όρθιο. Δεν έχανε λέξη από την αφήγηση του μεγάλου σταθερού. Προς το παρόν πήγαιναν όλα καλά.

-Όλα καλά πάνε !

Κοίταξε ψηλά και είδε ένα πετροχελίδονο.

-Ναι για να δούμε............

Η Μαριώ κοίταξε το πετροχελίδονο που κάθονταν ακούνητος πάνω στο δέντρο. Έχει και αυτός την ιδία ανυπομονησία σκέφτηκε.

-Δεν πάει άλλο η ζωή μας έχει γίνει μαρτύριο είπε το πετροχελίδονο. Χανόμαστε ...;..

Η Μαριώ απλώς συμφώνησε μέσα της αναλογιζόμενη τους φρυχτούς πόνους που ένοιωθε κατά διαστήματα.

Τότε έκανε την εμφάνιση του και ο μεγάλος βάτραχος.

-Ποιος είσαι? Ρώτησε η Μαριώ.

Σιγή

Δεν απατάει! Είπε το πετροχελίδονο. Πρώτη φορά τον βλέπω.

Όλοι μαζί παρακολουθούσαν την αφήγηση του μεγάλου σταθερού προς τον όρθιο.

Ξαφνικά ο όρθιος άνοιξε τα μάτια του . Η μικρή Μαριώ τον είδε να την κοιτάζει για λίγο έπειτα κοίταξε το  πετροχελίδονο έπειτα τον βάτραχο. Σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς τον δρόμο. Η Μαριώ δεν προσπάθησε καν να κρυφτεί ήξερε πια ότι δεν κινδύνευε . Όχι μόνο δεν κινδύνευε αλλά ένοιωθε μια σιγουριά δίπλα σε αυτόν τον όρθιο. Μόλις  έφτασε στον δρόμο ο βάτραχος με ένα τεράστιο άλμα ανέβηκε στους ώμους του και ακούμπησε το κεφάλι του στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Έπειτα πήδηξε κάτω και εξαφανίστηκε.  

Η Μαριώ πλησίασε τον μεγάλο σταθερό .

Δεν ξέρω ακόμη. Πάντως είναι επιτυχία που ήρθαμε σε επαφή με κάποιον όρθιο είπε πρώτος ο μεγάλος σταθερός.

-Μπορεί να μας βοηθήσει?

-Ο βάτραχος λέει ότι είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατον, Διάβασε το μυαλό του . Η κοινωνία του είναι πια τόσο μπερδεμένη και πολύπλοκη που είναι πολύ δύσκολο να κάνει κάτι.

-Τότε θα χαθούμε όλοι είπε το πετροχελίδονο. 

-Και μαζί με εμάς και αυτοί.

-Ναι αλλά δεν το ξέρουν!

-Μα δεν το καταλαβαίνουν ότι έρχεται το τέλος! Αναρωτήθηκε η Μαριώ.

Ο βάτραχος λέει ότι έχουν υποστεί δυο μεταλλάξεις από την ημέρα που μας γέννησε όλους η μητέρα γη.  Ξέχασαν την αρχαία συμφωνία για αυτόν τον λόγο . Και οι δυο αυτές μεταλλάξεις ήρθαν από όλους όρθιους ξένους προς την μητέρα γη.

-Δηλαδή? Αναρωτήθηκε ένας άλλος σταθερός δίπλα από τον μεγάλο σταθερό.

Όσο υπήρχαν οι γίγαντες όλα πήγαιναν καλά . Αλλά από την εποχή της μεγάλης νύχτας η γίγαντες και όλα τα μεγάλα τετράποδα εξαφανίστηκαν. Την κυριαρχία της μητέρας γης συνέχυσαν να την έχουν οι όρθιοι  σύμφωνα μ την αρχαία συμφωνία. Τα υπόλοιπα θα μας τα εξηγήσει ο βάτραχος ,αυτός τα ξέρει καλυτέρα.

Η Μαριώ έφυγε πολύ προβληματισμένη.  Έλπιζε ότι η επαφή με τον όρθιο θα άλλαζε την κατάσταση πίστευε ότι κοινωνία των όρθιων όταν μάθαινε τα προβλήματα τους θα τους βοηθούσε ,αλλά απογοητεύτηκε. Περίμενε την απάντηση του για να μπορέσει να κάνει οικογένεια με ασφάλεια. Ανέβηκε ψηλά στον βράχο ξάπλωσε πάνω του και κοίταξε γύρω της, ήξερε πως αν δεν αλλάξουν γρήγορα τα πράγματα σε λίγους κύκλους δεν θα υπάρχει τίποτα. Κάτι που το ήξεραν όλα τα τετράποδα ,όλα τα σταθερά , όλα τα πετούμενα και δυστυχώς δεν το ήξεραν μόνο οι όρθιοι ,οι μόνοι που μπορούν να κάνουν κάτι για να σώσουν την κατάσταση.

Το μυθιστόρημα συνεχίζεται με τις αναρτήσεις

Ο Πέτρος το πετροχελίδονο

Και το  μήνυμα

(Μυθιστόρημα, αλλά θα μπορούσε να ήταν και έτσι.)

Μέρος πρώτον

1)      Ο  Γεροπλάτανος

Τον περασμένο Απρίλη αποφάσισα έπειτα από αρκετά χρόνια να πάω για τσεκ απ.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όλα είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν επικίνδυνα .
Χοληστερίνη , τριγλικεριδια , λιπίδια όλα πλησίαζαν τα όρια  Έτσι με την σύσταση του γιατρού μου τόριξα στο περπάτημα. Για  αρχή είπα να κάνω έναν μικρό περίπατο γύρω στην μισή ώρα.

Σαν τόπο περιπάτου διάλεξα τον Ξεριά ο όποιος περνούσε  κοντά από το σπίτι μου και ήταν εύκολο για μένα να τον ακολουθήσω. Πήρα μαζί μου μια γλίτσα για να φυλάγομαι από  τα σκυλιά , ένα καπέλο για τον ήλιο, και ένα σακίδιο που ήταν εφοδιασμένο με ένα μπουκάλι νερό ,ένα ζευγάρι κιάλια , έναν σουγιά, ένα ραδιοφωνάκι που δεν το επισημοποίησα ποτέ ,μια πετσέτα προσώπου και διάφορα άλλα απαραίτητα αντικείμενα  πρώτης ανάγκης.   Τις πρώτες ημέρες  της πεζοπορία τα βήματα μου έφταναν έως το παλιό υδραγωγείο μέχρι εκεί δηλαδή που τελείωνε ο δρόμος .  
Γρήγορα όμως συνειδητοποίησα ότι τα ωραία ξεκινούσαν από το υδραγωγείο  και έπειτα   και έτσι μέρα με την ημέρα όλο και απομακρυνόμουν . Πράγματι η φύση μέσα από την κύτη του Ξεριά ήταν μαγευτική.  Έτσι ακλουθώντας το φυσικό κάλλος εγκατέλειψα και την κοίτη  και άρχισα να ανεβαίνω προς το βουνό.

Μια Κυριακή ξεκίνησα την πεζοπορία μου πολύ πρωί . Κάπου στην αρχή της διαδρομής κοντά σε ένα σκουπιδότοπο άκουσαν ασυγχρόνιστα κτυπήματα από κάποιο μέταλλο η από κάποιον ντενεκέ, κάπως έτσι το προσδιόριζα από μακριά.  Όταν πλησίασα  με έκπληξη είδα  μια μικρή αλεπού να έχει βάλει το κεφάλι της μέσα σε ένα κονσερβοκούτι και να προσπαθεί απεγνωσμένα να απαλλαγεί από αυτό.

 Το κακόμοιρο το ζώο ,φαίνεται βρήκε φαγητό στο κονσερβοκούτι, έβαλε το κεφάλι του μέσα για να φάει ,αυτό σφήνωσε  και δεν μπορούσε να το βγάλει.. Το ζώο πανικοβλήθηκε και έτρεχε στα τυφλά.

Προσπάθησα να το πιάσω για να το βοηθήσω αλλά πανικοβλήθηκε περισσότερο και έτρεχε αλλόκοτα  πάνω κάτω. Κάποια στιγμή το έπιασα το έβαλα κάτω κάθισα από πάνω του για να το ακινητοποιήσω. Με μια απότομη κίνηση έβγαλα το κονσερβοκούτι από το κεφάλι του. Για λίγο το πανικόβλητο ζώο γύρισε και με κοίταξε έπειτα το έβαλε στα πόδια  Για πότε εξαφανίστηκε δεν πρόλαβα να καταλάβω. Ήταν το πρώτο και το τελευταίο ζώο που είδα στην περιοχή.

Στα τέλη του Αυγούστου αποφάσισα να φύγω νωρίς, ξεκίνησα κατά τις τέσσερες το απόγευμα παρά την αφόρητη ζέστη . Όταν όμως έφτασα στον ξεριά κάτω από τα πλατάνια η ζέστη εξαφανίστηκε το ελαφρό αεράκι μου έδινε μια άλλη αίσθηση  ζωντάνιας , οποιοδήποτε μορφή κούρασης χάθηκε από πάνω μου. Αποφάσισα να ανεβώ ψηλά στο βουνό από την πλευρά που είχε τον ίσκιο . Αργά αργά άρχισα να ανεβαίνω προς στην κορυφή,   κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι  δεν έβλεπα πουθενά πουλιά, άλλα όχι μόνο δεν τα βλέπε άλλα ούτε  τα άκουγα καν . Δεν έδωσα σημασία και συνέχισα να ανεβαίνω όλο και πιο ψηλά. Σε κάποιο σημείο σε υψόμετρο εκατό μέτρων περίπου συνάντησα  ένα πλάτωμα .  Κάθισα δίπλα σε μια επίπεδη πέτρα έβγαλα το σακίδιο μου και το ακούμπησα πάνω της.
  Ξεκινώντας  είχα σκεφτεί  να πάρω μαζί μου το κολατσιό μου μήπως πεινάσω  Έτσι έβαλα σε ένα μπολ λίγο τυρί δυο ντομάτες και λίγο ψωμί. Νερό έτσι και αλλιώς έπαιρνα κάθε ημέρα μαζί μου.

Άπλωσα  μια πετσέτα  πάνω στην πέτρα και πάνω της άπλωσα το φαγητό μου

Ενώ ήμουν έτοιμος να «τσιμπήσω» άκουσα τα πρώτα κελαιδίσματα   Έστησα αυτί και από λεπτό σε λεπτό τα κελαιδίσματα πολλαπλασιάζονταν.  Σιγά σιγά άρχισαν να φαίνονται και τα πρώτα πετούμενα του ουρανού. Κοίταξα προς τα κάτω και είδα ότι ο ουρανός είχε γεμίσει με πουλιά !

-Μα καλά τόση ώρα που ήταν αναρωτήθηκα.
Σηκώθηκα πάνω να κοιτάξω γύρω μου και ξαφνικά επικράτησε σιγή  Τότε συνειδητοποίησα  ότι  η παρουσία μου στον χώρο τους πιθανών τα έκανε να κρύβονται.
 Φαντάζομαι οτι το ίδιο θα συμβαίνει και με τα άλλα ζώα της φύσης . Όλα θα φοβούνται τον άνθρωπο και θα κρύβονται. Και με το δίκιο τους φυσικά . Ο άνθρωπος είναι ο μόνο πλάσμα που αφαιρεί ζωές  για διασκέδαση η για πλάκα .
Καθισμένος στην πέτρα παρατηρούσα τις ομορφιές της φύσης . Από ψηλά παρατηρούσα τα πουλιά να πετάνε πιο χαμηλά από εμένα , τα νερά του ξεριά λαμπίριζαν στην αντανάκλαση του ηλίου δέντρα μικρά και μεγάλα φυτά και λουλούδια όλα έδιναν το δικό τους στίγμα και συμπλήρωναν με την δική τους ομορφιά το πάζλ που εγώ ονομάζω μεγαλείο της φύσης. Σίγουρα κάπου εδώ γύρω μου θα υπάρχουν και άλλα ζώα και ίσως κάποια αυτά να έχουν αντιληφτεί την παρουσία μου και πίσω από κάποιον θάμνο η από κάποια πέτρα   να με παρακολουθούν επιφυλακτικά.

  Μα καλά υπάρχει κάποιο ζώο που να συμπαθεί τον άνθρωπο? Ξαφνικά με έπιασε θλίψη αναλογιζόμενος ότι τα ζώα δεν μας αποφεύγουν διότι είμαστε ξένοι προς το περιβάλλον άλλα γνωρίζουν πια ότι είμαστε εχθροί τους ,εμείς είμαστε εχθρικοί προς τα ζώα και όχι αυτά προς εμάς . Προχθές στο καφενείο άκουσα για μια παρέα που είχε πάει για αγριογούρουνα και επέστρεψε με δώδεκα γουρούνια σκοτωμένα. Κράτησαν το ένα και τα υπόλοιπα τα πούλησαν . Το ίδιο συμβαίνει φαντάζομαι και με τα περισσότερα θηράματα από τους περισσότερους κυνηγούς . Και δεν είναι μόνο αυτό, οι ανθρώπινες δραστηριότητες και το κυνήγι του χρήματος δυστυχώς έχουν κάνει τον άνθρωπο να στραφεί εναντίον του πλανήτη. Ο πανέμορφος πλανήτης μας έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο  από τον άνθρωπο με σκοπό το κυνήγι του χρήματος.  Η τρύπα του όζοντος , πλανητική σκίαση, το ελ νίμιο , το σύνδρομο του θερμοκηπίου κλπ έχουν μετατρέψει τον μοναδικό κατοικήσιμο πλανήτη του ηλιακού συστήματος σε κόλαση και όλα αυτά οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο πλανήτης μας όμως είναι ένας ζωντανός οργανισμός με αμυντικούς μηχανισμούς. Κάποια στιγμή θα αντιδράσει αν δεν το έχει κάνει ήδη. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα βρεθούμε προ εκπλήξεων και θα τρίβουμε τα μάτια μας

 Τότε χτύπησε  το  κινητό μου ! Το κοιταξα! Φουλ σήμα . Δεν απάντησα. Η cosmote η Vodafone  και οι άλλες τηλ εταιρίες εκπέμπουν ακτινοβολία, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί επίσης, οι τηλεοπτικοί σταθμοί και αυτοί το ίδιο ,ασύρματο ιντερνέτ, αστυνομία ,στρατός , ναυτικό, αεροπορία ,δορυφόροι, ραντάρ , συσκευές ασυρμάτου ,αμερικανοί, ρώσοι, γερμανοί, NATO, μυστικές υπηρεσίες  και άλλες πηγές που μου ξεφεύγουν η δεν τις ξέρω καν , όλοι για να κάνουν τις δουλειές τους εκπέμπουν ακτινοβολία . Άραγε πόση ακτινοβολία δέχομαι αυτή την στιγμή και όχι μόνο εγώ!  Μα και στα δέντρα στα φυτά στα ζώα το ίδιο δεν συμβαίνει?  Και όταν καταναλώνουμε τα διάφορα φυτά η ζώα καταναλώνουμε μαζί τους και την ακτινοβολία που έχουν δεχτεί. Πιστεύω ότι πάντα γίνονται μετρήσεις εκπομπής ακτινοβολίας σε όλες τις συσκευές και σίγουρα τα αποτελέσματα θα είναι πολύ κάτω από τα όρια. Και πιο καθορίζει αυτά τα όρια  και με πια κριτήρια και με πια όρια , τα ανθρώπινα,  τα ζωώδη που καταναλώνουμε η τα των φυτών που επίσης καταναλώνουμε. Άραγε σε συγκεντρωτικό πλαίσιο έχουν γίνει ποτέ μετρήσεις. Δηλαδή πόση ακτινοβολία δεχόμαστε ανά πάσα στιγμή όλοι μας άνθρωποι και  μη. Τέλος πάντων και να έχουν γίνει δεν υπάρχει περίπτωση να ανακοινωθούν. Θα ήταν μεγάλη η  ζημία για την παγκόσμια οικονομία.
Φαντάζομαι αν έρχονταν κάποιος ξένος από άλλο πλανήτη που να μην γνωρίζει την γήινη νοοτροπία με έκπληξη θα έβλεπε το ανθρώπινο γένος να σκοτώνεται μεταξύ του να καταστρέφει τον πλανήτη που κατοικεί με σκοπό τι ? Το χρήμα ! Κάτι ουσιαστικά ανούσιο και μάταιο . Οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να κινάγανε το χρήμα διότι κάτι πρέπει να κυνηγάνε . Ακλουθώντας το τα γονίδια τους κάνουν ότι έκανα και οι πρόγονοι τους . Να κυνηγούν. Οι πρόγονοι τους κυνηγούσαν την τροφή για να επιβιώσουν. Σήμερα το κυνήγι έχει αλλάξει μορφή. Ο άνθρωπος συνεχίζει να κυνηγά όπως κυνηγούσαν οι πρόγονοι του αλλά αντί για τροφή κινηγά το χρήμα . Ουσιαστικά εξακολουθεί να κυνηγά πάλι για την επιβίωση. Μια επιβίωση όμως με πολύ σκληρούς κανόνες . Κανόνες που ο ίδιος έκανε τόσο σκληρούς και αδυσώπητους σε μια κοινωνία που ο ίδιος δημιούργησε.  Το χρήμα έκανε τον άνθρωπο στην αρχή να στραφεί εναντίον του ιδίου του ανθρώπου και αργότερα εναντίον του πλανήτη. Ο κακομοίρης ο εξωγήινος όταν έβλεπε και συνειδητοποιούσε την πλεονεξία και ματαιοδοξία του ανθρώπινου γένους θα κουνούσε το κεφάλι του απογοητευμένος και θα έφευγε τρέχοντας διότι θα καταλάβαινε ότι θα ήταν θέμα χρόνου πότε οι άνθρωποι θα τα έβαζαν μαζί του.
Κάτι θα σκαρφίζονταν για να βγάλουν χρήματα εις βάρος του. 

Μου ήρθαν ξανά στο μυαλό τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Ορίστε που καταντήσαμε , κάποιοι από εμάς   έχουν πολλά χρήματα , έχουν φτιάξει σπίτια , έχουν αυτοκίνητα ,βίλες , πισίνες αλλά δεν μπορούν να τα χαρούν, άλλοι επειδή δεν έχουν χρόνο προσπαθώντας να τα κάνουν περισσότερα  και άλλοι επειδή  είναι άρρωστοι .  Βλέπουμε ότι σε όλους  μας από κάποια ηλικία και πάνω αρχίζουν τα προβλήματα υγείας και οφείλεται καθαρά στον τρόπο που ζούμε. Πλεονεξία , πλεονεξία που καταλήγει στην απόλυτη ματαιόδοξα ίσως όλοι μας υπερβαίνουμε κάποια όρια σε κάτι, τι είναι όμως αυτό το κάτι και ποιος το καθορίζει ?
«Παν μέτρον άριστον» έλεγαν οι πρόγονοι μας. Εμείς πια δεν έχουμε όρια σε τίποτα, από το χρήμα , το φαγητό , το ποτό , τις γυναίκες ,την διασκέδαση δεν μας φτάνουν ότι μας ανήκουν , αλλά θέλουμε και του γείτονα του συνεταίρου, του φίλου , του αδελφού κλπ, κλπ, κλπ.  

Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να φάω, άφησα το φαγητό μου όπως ήταν και  ξεκίνησα να πάω πιο ψηλά. Η ομορφιά του τοπίου μου έδιωξε τις μαύρες σκέψεις και συνέχισα να ανεβαίνω . Άραγε πώς να ονομάζεται η περιοχή που πατάνε τα πόδια μου αυτή την στιγμή. Θυμάμαι ότι πριν από σαράντα χρόνια τα βουνά ήταν γεμάτα από κοπάδια και τσοπάνηδες ,κάθε κορυφή και κάθε λόφος κάθε λημέρι και κάθε βρυσούλα είχε και το όνομα της και τους θρύλους της . Σήμερα τα βουνά είναι απάτητα χάθηκαν τα ονόματα ,χάθηκαν οι θρύλοι και οι παραδόσεις ,μια λαϊκή κληρονομιά χιλιετηρίδων θυσιάστηκε  στο όνομα του (πολιτισμού)  .

Τέλος πάντων έτσι αποφάσισα να δώσω δικά μου ονόματα στα μονοπάτια και στα μέρη που πάταγα: το φιδοτόμαρο, τ' αλπάκι(αλεπουδάκι), το μάρμαρο, το τέμενος , ο βωμός , τα νεραϊδόσπιτα, η μυστική κοιλάδα , η χελώνα, τα σκαλοπάτια, οι φωλιές ,ο γκρεμός , ο βάτραχος , η σπηλιά , η αχλαδιά ,η αγκορτά ,η κουτσουμπιά, η καρυδιά, οι τρύπες , η γερακότρυπα, το σχίσμα, η χελιδονόραχη , τα θεμέλια κλπ.

Έπειτα από μίση ώρα περίπου  έφτασα στην γερακότρυπα σταμάτησα για λίγο ξανακοίταξα χαμηλά δεν είδα κανέναν άνθρωπο είδα όμως τα πουλιά να πετάνε χαρούμενα, τα τεράστια πλατάνια από ψηλά φαίνονταν μικροσκοπικά . Ο ήχος από τις ανθρώπινες δραστηριότητες όμως έφτανε έως εδώ . Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία και πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Θυμήθηκα ότι έπρεπε να περάσω από το τέμενος (στο σημείο που είχα σταματήσει να φάω) να πάρω την  πετσετούλα που είχα απλώσει το φαγητό μου πάνω της.

Φθάνοντας έκπληκτος είδα ότι δεν υπήρχε ούτε ψίχουλο ,υπήρχαν στην άκρη από τον βράχο ζουμιά από την ντομάτα που έδειχναν ότι κάτι την είχε φάει.

Παρατήρησα για λίγο τα χνάρια άλλα δεν έβγαλα άκρη μιας και οι γνώσεις  γύρω από την άγρια ζωή ήταν ανύπαρκτες.  

Βρήκα την πετσετούλα λίγα μέτρα πιο μακριά μισοσκισμένη. Την έβαλα στο σακίδιο μου  και συνέχισα να κατηφορίζω, πέρασα από την σπηλιά και έφτασα στον γκρεμό . Κατεβαίνοντας με την άκρη του ματιού αντιλήφτηκα μια κίνηση σαν κάτι να μου επιτίθεται από αριστερά ,  γύρισα απότομα και έστεψα την γλίτσα εναντίον του. Για λίγο νόμισα ότι είδα έναν τεράστιο βάτραχο που κρύφτηκε πίσω από μια μεγάλη πέτρα. Κοίταξα γύρω από την πέτρα αλλά δεν είδα τίποτα, . Περίμενα για λίγο αλλά πάλι δεν είδα τίποτα . Έκανα να ξεκινήσω και τότε πάλι με την άκρη του ματιού μου είδα τον βάτραχο να πηδάει από την πέτρα και να έρχεται προς το μέρος μου. Σταμάτησα και στράφηκα εναντίον του. Αλλά πάλι δεν τον έβλεπα πουθενά. Περίμενα ένα τέταρτο περίπου και ξεκίνησα να φύγω  Ειχα απομακρυνθεί δεκαπέντε με είκοσι μετρά περίπου όταν ένοιωσα μια φαγούρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Σταμάτησα  κοίταξα πίσω μου και είδα τον τεράστιο βάτραχο να απομακρύνεται. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία και συνέχισα την καθοδική μου πορεία πέρασα τα «σκαλοπάτια» και σε μισή ώρα κατέληξα στον ξεριά. Από ώρα ένιωθα τα πόδια μου να πονάνε και έπρεπε να καθίσω κάπου να ξεκουραστώ.

Και να πάλι η χρυσόμυγα . Από τις πρώτες ημέρες όταν πλησίαζα σον ξεριά μια χρυσόμυγα ερχόταν και σβούριζε γύρω μου και έπειτα έφευγε προς μια συγκριμένη κατεύθυνση . Στην αρχή δεν της έδωσα σημασία . Αλλά η επιμονή της μου κίνησε την περιέργεια και το πηρά σαν μήνυμα σαν κάτι να ήθελε να μου δήξει. Η κατεύθυνση της ήταν πάντα προς έναν τεράστιου πλάτανο. Και να τώρα πάλι τα ιδία άρχισε να σβουρίζει γύρω από το σώμα μου στην τρίτη στροφή κατευθύνθηκε προς τον τεράστιο πλάτανο . Την είδα για λίγο να εξαφανίζεται . Έπειτα ξανάρθε σβούρισε τρεις φορές γύρω μου και ξαναπήγε στον πλάτανο. Στην συνέχεια πάλι το ίδιο. Και ξανά και ξανά και ξανά ...;.

Ααααα εδώ σαν κάτι να θέλει να μου δήξει μονολόγησα ...;

Από μικρό παιδί είχα την συνήθεια να ξεκουράζομαι στις  ρίζες των δέντρων. Μου άρεσε  και να ακουμπώ την πλάτη μου πάνω τους.
 Θυμάμαι ότι αυτή η συνήθεια με χαλάρωνε, δεν ξέρω γιατί . Όταν η πλάτη μου ακουμπούσε στο δέντρο μου έφευγε οποιοιδήποτε κούραση και να είχα, το μυαλό μου ταξίδευε και ο σώμα μου αναπαύονταν.

Κατευθύνθηκα στον πλάτανο που μου υπόδειξε η χρυσόμυγα . Ο πλάτανος ήταν τεράστιος  με μια μικρή κουφάλα στον κορμό του. Δυο μεγάλες ρίζες του υπερήφανου δέντρου έφεραν ίχνη φωτιάς. Φαίνεται ότι κάποιος ηλίθιος  είχε ανάψει φωτιά ανάμεσα στις ρίζες του. Δεν μπορώ ανακαταλάβω μέχρι που  μπορεί να φτάσει η καταστροφική ευρηματικότητα του ανθρώπου. Τον πλησίασα έβγαλα το σακίδιο μου κάθισα κάτω και ακούμπησα στον κορμό του.

Έμεινα για λίγο ακίνητος παρατηρώντας την περιοχή. Η χρυσόμυγα πέταξε γύρω από τον πλάτανο τρεις τέσσερες φορές και κάθισε σε να κλαδί.

Τα πάντα ήταν θεραπευτικά όμορφα και γαλήνια .   Ακούμπησα το κεφάλι μου πάνω στον πλάτανο και πήρα βαθιές αναπνοές .

Αυτή παλιά γαλήνη άρχισε να ξανάρχεται στο σώμα μου και στο μυαλό μου.

Γιατί να μην χρησιμοποιήσω και την μέθοδο Silva αναρωτήθηκα?

Έγειρα αργά το κεφάλι μου, έκλεισα τα μάτια, τα έστεψα προς τα πάνω και άρχισα να εισπνέω  και να εκπνέω αργά συμφώνα με την μέθοδο. Άφησα το πνεύμα μου ελεύθερο έστρεψα την προσοχή μου στον πλάτανο ένοιωσα την σκληρή του φλούδα ,προσπάθησα να εισχωρήσω μέσα του . Ουπς με πέταξε έξω! Ξανά τα ίδια.  Την τρίτη φορά τα κατάφερα πέρασα την ξερή φλούδα απέφυγα την κουφάλα και στράφηκα  αριστερά για να μπω στον κορμό του δέντρου . Ο κορμός ήταν σκληρός, μπήκα στις φλέβες του που μετέφεραν το παχύρευστο υγρό  προς την κορυφή αποφάσισα να τις ακολουθήσω . Όσο ανέβαινα οι φλέβες μίκραιναν, το παχύρευστο  υγρό διασκορπίζονταν και μίκραινε ο όγκος του και η ταχύτητα του .Κάποια στιγμή έφτασα στην άκρη της φλέβας ακλούθησα το παχύρευστο υγρό που έμπαινε σε κάποιες μικροσκοπικές φωλιές  Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι είχα φτάσει στην κορυφή του δέντρου στο πιο ψηλό φύλο  Ένοιωσα την δροσιά του αέρα από την μια και την υπερηφάνεια και την δύναμη του γεροπλατανου από την άλλη.

Κοίταξα γύρω μου μια πρωτόγνωρη αίσθηση κατέλαβε το πνεύμα μου. Το τοπίο γύρω φαινόταν τελείως διαφορετικό . Το έβλεπα με άλλο μάτι η με άλλον αέρα  Και ξαφνικά  ανάμεσα στα πουρνάρια εντόπισα μια αλεπού να παρακολουθεί τον πλάτανο στο σημείο που ήμουν καθισμένος. Μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ήταν η αλεπού που είχε εγκλωβίσει το κεφάλι της μέσα στο κονσερβοκούτι.

Ξαναγύρισα πάλι πίσω .Αυτήν την φορά δεν κατέβηκα από τις φλέβες αλλά από τα σκληρά νεύρα.  Από τα φύλα ακόμη τα νεύρα μαζεύονταν σε ένα κεντρικό νεύρο  σαν συρματόσχοινο κατέβαιναν προς την ρίζα. Όσο κατέβαινα προς τα κάτω χιλιάδες νεύρα ενώνονταν με το κεντρικό μεγάλο νεύρο ώσπου κατέληγαν κάπου στο κέντρο της ρίζας. Όταν έφτασα εκεί κοίταξα μαγεμένος το σημείο που συγκεντρώνονται όλα τα νεύρα του πλατάνου. Ήταν σαν ρόζος που βλέπουμε πολλές φορές στα δέντρα, ένας απλός άνθρωπος αν τον δει στην βάση ενός νεκρού δέντρου θα πει πως είναι ένας απλός ρόζος, που να φανταστεί ότι είναι ο εγκέφαλος ενός ολόκληρου ζωντανού οργανισμού. Κάπου εδώ θα πρέπει να είναι και η καρδία σκέφτηκα. Ξαναμπήκα στις φλέβες και τις ακλούθησα στην καθοδική τους πορεία.  Πράγματι λίγο πιο χαμηλά λίγο πιο κάτω από το έδαφος συνάντησα έναν άλλο τεράστιο  ρόζο. Αυτή είναι η καρδία του τεράστιου πλατάνου σκέφτηκα . Εβλεπα το παχύρευστο υγρό να φεύγει προς τις φλέβες και διασκορπίζεται και όλον τον κορμό.

-Γιατί ξεχάσατε την συμφωνία.

Για μια στιγμή σταμάτησα την περιήγηση μου προσπαθώντας να δω από πού έρχεται η φωνή. Αλλά το αίσθημα της απόλυτης γαλήνης δεν με άφηνε να εγκαταλείψω την περιήγηση μου.

Πριν από εκατομμύρια κύκλους όλα τα όντα της γης κάναμε μια συμφωνία εσείς οι όρθιοι την ξεχάσατε!

Οι όρθιοι?

Έτσι σας ονομάζουμε όλα τα όντα της γης. Και είστε οι μόνοι που δεν δέχεστε να επικοινωνήσετε μαζί μας

Δεν σε καταλαβαίνω. Ποιος είσαι?

Γεννήθηκα πριν από εξακοσίους κύκλους περίπου. Σαν νέο ακίνητο είχα να μάθω πολλά! Τα αδέλφια μου από τους πρώτους κύκλους της ζωής μου, μου  έλεγαν να φοβάμαι τους όρθιους. Είναι μόνο για καταστροφή. Πάντα όταν πλησίαζε ένας η περισσότεροι όρθιοι επικρατούσε μια τρομερή ησυχία στην γειτονιά μας. Τα πετούμενα  σταματούσαν να πετάνε και να κελαηδούν και έτρεχαν να κρυφτούν και να προστατέψουν τα παιδιά τους.  Τα τετράποδα  το ίδιο. Στην γειτονιά επικρατούσε ένας πανικός ένας αόρατος φόβος. Κάνεις δεν ήξερε που θα κάνουν κακό, άλλοτε κτυπάγανε τα τετράποδα.  άλλοτε τα φτερωτά  , άλλοτε εμάς. Ήταν απρόβλεπτοι. Πολλές φορές ημέρες ολόκληρες καθόντουσαν  στον ίσκιο μας και έπειτα στα καλά καθούμενα άρχισαν να ρίχνουν πάνω μας καυτό μολύβι από τα μακριά μπαστούνια που κουβαλούσαν μαζί τους.     Άλλες φορές για μέρες ολόκληρες κατέστρεφαν τα ακίνητα . Τεραστία αδέλφια μας εξαφανίζονταν μέσα σε λίγες ώρες και αν εμείς έχουμε γλυτώσει είναι θέμα τύχης.  
 Το χειρότερο απ' όλα είναι η φωτιά η απόλυτη καταστροφή. Πεθαίνουμε μέσα σε τρομερούς πόνους. Πριν από διακόσιους δέκα κύκλους επικρατούσε μια τρομερή αναταραχή. Οι άνθρωποι έτρεχαν πανικόβλητοι. Ημέρες ολόκληρες πολλοί από αυτούς κοιμόντουσαν δίπλα μας. Νιώθαμε τον φόβο τους και την ανησυχία τους. Όπως επίσης νιώθαμε και το μίσος από κάποιους άλλους Καταλάβαμε ότι οι μισοί κυνηγούσαν τους άλλους μισούς δεν ξέραμε γιατί. Απλά το καταλαβαίναμε. Ο πανικός μας ήταν μεγάλος. Μέρα νύχτα ακούγονταν εκρήξεις μικρές και μεγάλες . Ξέραμε ότι ήταν θέμα χρόνου να έρθει το κακό και για μας.

Και πράγματι ένα πρωινό η φωτιά άρχισε να έρχεται από χαμηλά . Τα φτερωτά  άρχισαν να πετάνε μακριά ,τα τετράποδα άρχισαν να τρέχουν  και εμείς περιμέναμε τον όλεθρο που  πλησίαζε.

Πρώτα ήρθε ο καπνός πνιχτός και βαρύς .Άκουγα τα ουρλιαχτά από τα αδέλφια μου που πέθαιναν κάτω από φρυχτούς πόνους. Τους ένιωθα να αργοσβήνουν.  Παντού φρίκη, πανικός και καταστροφή. Όσο πλησίαζε η φωτιά τόσο ανέβαινε και ο τρόμος μου. Άκουγα τα αδέλφια μου να ουρλιάζουν και να μην μπορώ να κάνω κάτι για να τα βοηθήσω.  Τα ουρλιαχτά των αδελφών μου  διέλυαν την ψυχή μου η φρίκη της καταστροφής σάλευε το μυαλό μου και ο πανικός του θανάτου ήταν η απόλυτη αίσθηση που με είχε καταλάβει. Η φωτιά πλησίαζε ο καπνός γινόταν όλο και πιο πνιχτικός και πιο βαρύς τα αδέλφια μου ένα ένα πέθαιναν μέσα σε φρυχτούς πόνους . Η φωτιά για μας είναι ο απόλυτος όλεθρος είναι ότι χειρότερο μπορεί να μας συμβεί . Μπούμε να αντιμετωπίσουμε πολλά φυσικά φαινόμενα αλλά όχι την φωτιά . Είναι το απόλυτο κακό.

Είδα την φωτιά να περνά μερικά μέτρα μπροστά μου ένοιωθα τον καπνό να με πνίγει και την τρομερή ζέστη να με παραλύει . Άκουγα  τα αδέλφια μου να ουρλιάζουν και τα έβλεπα να πεθαίνουν μπροστά στα μάτια μου με τον χειρότερο τρόπο. Γνώρισα  την απόλυτη φρίκη και τον πανικό να περνάμε από μπροστά μου.

Δεν με άγγιξε αλλά καλύτερα να με είχε πάρει παρά να έβλεπα αυτό που αντίκρισα την επόμενη ημέρα. Παντού καπνός ,και ανυπόφορη ζέστη , τα κορμιά των περισσότερων αδελφών μου είχαν μετατραπεί σε άψυχα κουφάρια κάποιοι από  αυτούς δεν είχαν πεθάνει και συνέχιζαν να ουρλιάζουν από το ανυπόφορο μαρτύριο της φωτιάς που τους κατάτρωγε το κορμί .
  Σαν να μην έφτανε αυτό πριν τελειώσει η φρίκη ήρθαν οι όρθιοι . Με τεραστία τσεκούρια άρχισαν να πετσοκόβουν ότι έβρισκαν μπροστά τους . Τεραστία δέντρα ζωντανά και μη κατέρρευσαν σε λίγα λεπτά στην συνεχεία τα κομμάτιαζαν και τα φόρτωναν σε τετράποδα και τα μετέφεραν σε άγνωστη κατεύθυνση.

Θλίψη πόνος οργή πίκρα και ένα τεράστιο γιατί. Ξέρουμε ότι μόνο η μητέρα γη έχει το δικαίωμα να μας πάρει την ζωή. Ξέραμε πολύ καλά ότι αυτό δεν πράξη δική της . Ξέρουμε πότε σφάλουμε και ποτέ πρέπει να τιμωρηθούμε.

 Έχετε την εντύπωση ότι δεν πονάμε, ότι δεν αγαπάμε, ότι δεν υποφέρουμε, δεν μισούμε, δεν σκαφτόμαστε. Όλα τα παιδιά της μητέρας γης είμαστε το ίδιο οι διαφορές είναι καθαρά και μόνο ανατομικές. Χαιρόμαστε υποφέρουμε κάνουμε παιδιά και αγωνιζόμαστε για την διαιώνιση του είδους μας όπως και εσείς. Όταν έρχεστε και κόβεται τα κλαδιά μας ουρλιάζουμε από τον πόνο αλλά δεν μας ακούτε, σας παρακαλάμε να σταματήσετε αλλά δεν μας λογαριάζεται ...; ...; ...; έχουμε συνηθίσει πια ...; ...; ...;

Για λίγο επικράτησε σιωπή

Δεν γλίτωσα όμως την φωτιά για πάντα ,ένοιωσα την φρίκη της .  Πριν τρεις κύκλους κάποιοι όρθιοι ήρθαν έκατσαν στον ίσκιο μου για μια ολόκληρη ημέρα. Το βράδυ μάζεψαν κομμάτια από νεκρά ακίνητα τα έβαλαν στις ρίζες μου και έβαλαν φωτιά. Όλα το βράδυ υπόφερα από φρυχτούς πόνους ούρλιαζα καθώς ένοιωθα τις ρίζες μου να καίγονται.

Τα αδέλφια μου προσπαθούσαν να μου συμπαρασταθούν αλλά μάταια .Βλέπεις εγώ καιγόμουνα και εγώ υπέφερα. Την άλλη ημέρα το πρωί έφυγαν αλλά άφησαν την φωτιά να καίει τις ρίζες μου. Μπορεί η φωτιά να έσβησε κάποια στιγμή αλλά τα τραύματα μου ήταν ανοιχτά για μέρες . Φριχτοί πόνοι έσχιζαν το κορμί μου για μήνες . Εκεί κατάλαβα τι είχαν υποστεί α αδέλφια μου στην μεγάλη φωτιά.

Και ξαφνικά άνοιξα τα μάτια μου, απέναντι μου ψιλά στον πλάτανο είδα ένα χελιδόνι αμέριμνο να κοιτάζει προς το μέρος μου, χαμηλά στην ρίζα του δέντρου απέναντι μου αντίκρισα την  αλεπουδίτσα να με κοιτάζει  ατάραχη. Δεξιά στην άκρη του δρόμου ο  τεράστιος βάτραχος καθόταν αμέριμνος πάνω σε μια τεράστια πέτρα δίπλα στην βρύση με το νερό. Αν και σηκώθηκα και κατευθύνθηκα προς το μέρος τους δεν έδειξαν να  ταράζονται. Πέρασα δίπλα τους  και κατευθύνθηκα προς τον δρόμο,  τότε με έπιασε πάλι εκείνη η φαγούρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Γύρισα για λίγο πίσω και είδα την αλεπουδίτσα να με συνοδεύει με το βλέμμα της ατάραχη ενώ ο βάτραχος είχε εξαφανιστεί..

Το βράδυ στο σπίτι μου προσπαθούσα να καταλάβω αν αυτό που έζησα ήταν αλήθεια η όνειρο.

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif";}

Μαριώ το αλεπουδάκι.

Η Μαριώ είναι ένα αλεπουδάκι περίπου δυο ετών . Έχει μάθει πια να ζει μόνο του.

Έμαθε να κυνηγά για να μπορεί να επιβιώσει και να φυλάγεται από τους εχθρούς της. Είναι η μόνη από την οικογένεια του που κατάφερε να επιβιώσει εκείνη την φοβερή ημέρα. Η μητέρα της όσο ζούσε ακόμη είχε προλάβει και της είχε δήξει όλους τους εχθρούς τους. Η Μαριώ θυμάται τις ξένοιαστες ημέρες που ζούσε με την μητέρα της  και τα τέσσερα αδέλφια της. Τους έδειχνε τι να τρώνε και τι όχι και από πού να φυλάγονται. Θυμάται με θλίψη ένα από τα αδελφάκια της το πιο μικρό το πιο όμορφο και το πιο παιχνιδιάρικο. Κάποια στιγμή το αδελφάκι της ότι έτρωγε άρχισε να το βγάζει από το στόμα . Η μητέρα του έκανε ότι μπορούσε για να το βοηθήσει αλλά μάταια. Μέρα με την ημέρα γινόταν όλο και πιο αδύνατο. Άρχισε να τρέμει, τα πόδια του δεν το κρατούσαν ώσπου κάποια ημέρα πέθανε . Το αδυνατισμένο και άψυχο κουφάρι της αδελφής της το πήρε η μητέρα τους από τον σβέρκο και το πήγε μακριά. Για μια ημέρα επικράτησε παγωμάρα . Από την άλλη ημέρα τα αδέλφια με τα παιχνίδια τους ξεπέρασαν γρήγορα το χαμό της μικρής τους αδελφής. Ο πατέρας της συνήθως έλειπε στην αναζήτηση φαγητού. Αλλά πάντα κάτι τους έφερνε όταν επέστρεφε ,ώσπου μια μέρα δεν ξαναγύρισε. Θυμάται την ανησυχία της μητέρας της . Έπειτα από δυο νύχτες  η μητέρα τους πήρε και τα τέσσερα αδέλφια και έφυγαν από την φωλιά τους. Περπατούσαν πάντα νύχτα ώσπου έφτασαν σε μια μεγάλη αγέλη από αλεπούδες. Με την άφιξη τους όλες οι αλεπούδες της αγέλης έπεσαν πάνω τους. Στην αρχή άρχισαν να τα μυρίζουν αναγνωριστικά και στη συνέχεια να τα γλύφουν και να παίζουν μαζί τους.  Η μητέρα τους συνήθως τα άφηνε  στην αγέλη και έφευγε για αναζήτηση τροφής. Οι μέρες οι μήνες περνούσαν κάποια στιγμή τα αλεπουδάκια μεγάλωσαν και μπορούσαν ζουν μονά τους . Η μητέρας τους τα ξαναπήρε και ξαναγύρισαν στην φωλιά τους. Και ξαφνικά στα καλά καθούμενα αρρώστησαν άλλα δυο από τα αδέλφια της και πέθαναν μέσα σε μια εβδομάδα .Η μητέρα της  είπε ότι τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλά αλεπουδάκια γεννιούνται άρρωστα και πεθαίνουν . Δεν ήξερε γιατί και δεν μπορούσε να τους εξηγήσει.

Αλλά και η Μαριώ εδώ και αρκετές ημέρες πολλές φορές αισθάνεται ένα δυνατό πόνο που ξεκάνει από τα πόδια και σιγά σιγά απλώνεται σε όλο της το κορμί. Η μητέρα της δεν μπορούσε να κάνει τίποτα παρά τις εκλύσεις της. Όταν ο πόνος έρχονταν έτρεμε ολόκληρη ήθελε να ουρλιάξει αλλά φοβόταν μην την ακούσουν οι εχθροί της. Προσπάθησε να πολεμήσει τον πόνο μόνη της , ευτυχώς που ο πόνος δεν ήταν μόνιμος, έρχονταν σταδιακά και έφευγε. Μπορεί για πολλές ημέρες να μην την ενοχλούσε και καθόλου. 

 Μια ηλιόλουστη ημέρα όλη η οικογένεια ήταν ξαπλωμένη στο χορτάρι και απολάμβανε την ηλιακή θαλπωρή.  Ξαφνικά από μακριά ακούστηκαν δυνατές φωνές . Γύρισαν όλοι μαζί και είδαν κάτω χαμηλά στην ρίζα του βουνού κάποια πλάσματα άγνωστα σε αυτούς . Ήταν όρθια και αδύνατα περπατούσαν όχι στα τέσσερα πόδια αλλά στα δυο. Η μητέρα τους με γρήγορες κινήσεις και με αποφατικές διαταγές τους έκρυψε όλους πίσω από κάποια πουρνάρια. Στην συνέχεια με πολλές επιφυλάξεις θάμνο θάμνο ,πέτρα πέτρα έφτασαν στην φωλιά τους και κρύφτηκαν βαθειά μέσα της.

Η μητέρα τους εξήγησε ότι αυτοί είναι οι όρθιοι και είναι οι χειρότεροι εχθροί τους είναι πλάσματα που έχουν ξεχάσει την συμφωνία με την μητέρα γη. Είναι πλάσματα στα οποία δεν μπορούν να έχουν ποτέ εμπιστοσύνη. Όταν τα συναντάμε θα κρύβεστε διότι είναι απρόβλεπτοι και είναι γεννημένοι μόνο για το κακό.

Και πράγματι η ενημέρωση της μητέρας της επαληθεύτηκε  με τον χειρότερο τρόπο. Ένα πρωινό όλη η οικογένεια είχε βγει από την φωλιά και κατευθύνονταν προς το ποτάμι. Η Μαριώ έμεινε πιο πίσω για να μυρίσει  ένα φυτό .Ξαφνικά ακούστηκαν δυνατές φωνές και άγρια γαυγίσματα. Άκουσε την μητέρα της να ουρλιάζει στον αδελφό της  να πάει να κρυφτεί. Έπειτα άκουσε κραυγές φόβου , πανικού και  πόνου. Ο φόβος κυρίευσε την ψυχή της ήθελε να βοηθήσει την οικογένεια της αλλά ο πανικός της είχε κόψει τα πόδια . Έβαλε την ουρά στα σκέλια και άρχισε να τρέχει. Για μια στιγμή έφτασε στην κορυφή ενός τεράστιου βράχου και γύρισε πίσω να δει.  Αυτό που είδε της διέλυσε την ψυχή. Έξη σκυλιά να έχουν πέσει πάνω στην οικογένεια της και να την ξεσκίζουν. Είδε ένα σκυλί να έχει πιάσει τον  αδελφό από τον σβέρκο και να τον κοπανάει με δύναμη στο χώμα. Ένα άλλο να έχει αρπάξει την μητέρα της από τον λαιμό και να σέρνει το άψυχο κορμί της . Δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερο. Ο φόβος η πίκρα η λύπη η αγανάκτηση είχαν γίνει κουβάρι στην ψυχή της . Το έβαλε στα πόδια και έτρεχε συνέχεια χωρίς σταματημό. Δεν σταμάτησε παρά αργά το βράδυ. Πέρασε ρυάκια ,βουνά και πεδιάδες χωρίς να έχει την ψυχή να σταματήσει. Στο μυαλό της γύριζαν οι σκηνές φρίκης που αντίκρισε . Έβλεπε μπροστά της τα σκυλιά να ξεσκίζουν την οικογένεια της δεν το χώραγε ο νους της. Και έτρεχε έτρεχε έτρεχε ώσπου εξαντλήθηκε. Κάθισε κάπου να πάρει ανάσα αλλά δεν  μπορούσε οι εικόνες φρίκης έρχονταν συνέχεια στο μυαλό της.  Κάποια στιγμή εξαντλημένη σταμάτησε . Κρύφτηκε μέσα σε έναν βάτο και προσπάθησε να ξεκουραστεί, ανάσανε γρήγορα από το τρέξιμο και από τον φόβο. Αλλά σε λίγο οι εικόνες της φρίκης την έκαναν να ξαναφύγει. Και ξαφνικά όπως έτρεχε έπεσε πάνω στην αγέλη που την είχε φέρει η μητέρα της. Πανικόβλητη έπεσα στην αγκαλιά μιας ηλικιωμένης αλεπούς . Σαν τρελή προσπαθούσε να της εξηγήσει τη είχε συμβεί αλλά από το στόμα της δεν έβγαιναν φωνές αλλά μουγκρητά. Οι άλλες αλεπούδες μαζεύτηκαν γύρω της και άρχισαν να την γλύφουν με την γλωσσά τους . Η Μαριώ στην αγκαλιά της ηλικιωμένης αλεπούς άρχισε να δέχεται τις ευεργετικές ιδιότητες από το γλείψιμο των αδελφών της . Κάποια στιγμή ηρέμισε ένοιωσε τα μάτια της να γέρνουν και ένας λυτρωτικός ύπνος ήρθε σίγα σιγά και την κατέλαβε . Αλλά δεν κράτησε και πολύ, οι φρυχτές εικόνες ήρθαν στον ύπνο της . Ξύπνησε τρομαγμένη αλλά δεν ήταν μόνη της δίπλα της υπήρχαν πολλές αλεπούδες που συνέχισαν να την γλύφουν με την γλώσσα τους η γριά αλεπού την είχε ακόμη στην αγκαλιά της . Κατάλαβε ότι  βρήκε μια φιλική συντροφιά   μπορεί να μην ήταν η οικογένεια της αλλά ήταν όλοι έτοιμοι να την βοηθήσουν και να της συμπαρασταθούν.

Ο καιρός περνούσε και  μικρή Μαριώ άρχισε σιγά σιγά να ξεπερνά το σοκ από το χαμό της  οικογενείας της . Όλα τα μέλη της αγέλης της συμπαραστάθηκαν και έτσι  άρχισε σιγά σιγά να πηγαίνει για κυνήγι και να ζει μόνη της . Με τον καιρό άρχισε να απομακρύνεται ήθελε να φύγει μακριά από το μέρος που της θύμιζε την μεγάλη φρίκη. Και ενώ ήταν έτοιμη να φύγει την έπιασε ο φρυχτός πόνος που την επισκέπτονταν κατά διαστήματα. Όλο το βράδυ υπέφερε το πρωί όμως ήταν καλυτέρα . Δεν ήξερε αν έπρεπε να φύγει η να μείνει. Τελικά πήρε την μεγάλη απόφαση και έφυγε. Έτσι κάποια νύχτα  ταξίδεψε μακριά , ταξίδευε όλο το βράδυ , την άλλη νύχτα το ίδιο και την επόμενη πάλι το ίδιο. Έφτασε κάπου που δεν είχε ξαναπάει .  Αποφάσισε να προσαρμοστεί στον καινούργιο τόπο . Ψηλά στο βουνό έφτιαξε μια φωλιά κάτω από τις ρίζες ενός σκίνου σύμφωνα με τις οδηγίες που τις είχε δώσει η μητέρα της. Όσο έσκαβε η πίκρα και ο πόνος της ξέσκιζαν  την ψυχή. Κάποια στιγμή τέλειωσε . Και ξεκίνησε για κυνήγι . Ο τόπος είχε μπόλικα τρωκτικά και πολλά φρούτα, δεν είχε παράπονο υπήρχε αρκετή τροφή. Δειλά δειλά άρχισε να πλησιάζει και στην κοινωνία των όρθιων . Ένα βραδύ προσπάθησε να μπει  σε ένα κοτέτσι για να  αρπάξει μια κότα αλλά άκουσε έναν σκύλο να γαυγίζει. Την έπιασε πανικός .  Παραλίγο να μπερδευτεί στα σύρματα του φράχτη. Βρήκε την τρύπα και εξαφανίστηκε. Άλλη μια φορά προσπάθησε να μπει σε ένα περιβόλι αλλά δεν πρόλαβε να πλησίαση και της ρίχτηκαν τα σκυλιά . Έκανε μεταβολή και εξαφανίστηκε. Κατάλαβε ότι τα πράγματα  με τους όρθιους δεν είναι εύκολα και έτσι καλυτέρα να τους έχει από μακριά. Ένα βράδυ βρήκε ένα αμπέλι  αλλά τα σταφύλια ήταν ακόμη άγουρα και ξινά , έτσι  έφυγε . Μόνο έβαλε στην μνήμη της την τοποθεσία του αμπελιού για να ξανάρθει. Την ημέρα από ψηλά στο βουνό παρακολουθούσε ότι κινιόταν χαμηλά στο ποτάμι και στις πλαγιές του βουνού. Έβλεπε τους όρθιους να περπατάνε . Αλλά κατάλαβε ότι δεν κινδύνευε διότι  αυτοί περπατούσαν πάνω κάτω τον ίδιο δρόμο ,περπατούσαν γρήγορα λες και τους κυνηγούσαν, έφταναν σε κάποιο σημείο και έπειτα γύριζαν πάλι πίσω το ίδιο βιαστικά όπως ήρθαν δεν φαίνονταν να ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο. Τους είχε μάθει πια κάθε μέρα η ιδία δουλειά οι ίδιοι όρθιοι.

Τον τελευταίο καιρό παρατήρησε έναν όρθιο που οι κινήσεις του ήταν διαφορετικές από τους άλλους . Προχωρούσε πάντα αργά με ήρεμες κινήσεις στο χέρι του κρατούσε ένα μακρύ ξύλο αλλά το χειρίζονταν αργά χωρίς επιθετικές τάσεις.  Στο κεφάλι του είχε κάτι σαν δέρμα από μακριά δεν μπορούσε να καταλάβει  τι ήταν. Στην πλάτη του κάτι κουβαλούσε.   Ήταν ο μόνος που δεν περπατούσε στο δρόμο αλλά στην κοίτη του ποταμού. Οι κινήσεις του ,του έκαναν εντύπωση και αποφάσισε να τον παρακολουθήσει από μακριά. Ο όρθιος ανέβηκε  στην κύτη του ποταμού πολύ αργά  , με το ξύλο που κουβαλούσε μαζί του έψαχνε αργά κάτω από του θάμνους ,τα βάτα, τα πουρνάρια κλπ. Πέρασε το μεγάλο γεφύρι και συνέχισε προς τα πάνω, την πρώτη ημέρα περπατούσε μόνο στην κύτη του ποταμού , περπάτησε αρκετά σε κάποια στιγμή σταμάτησε. Κοίταξε το βουνό και από τις δυο πλευρές κάθισε για λίγο σε μια πέτρα έβγαλε το δέρμα που είχε στο κεφάλι του και άρχισε να σφυρίζει. Η Μαριώ εντυπωσιάστηκε από το σφύριγμα δεν είχε ξανακούσει κάτι τέτοιο .Της άρεσε ο ήχος και ο ρυθμός του σφυρίγματος . Τον πλησίασε αθόρυβα έφτασε σχεδόν διπλά του. Ο όρθιος συνέχυσε να σφυρίζει έναν ρυθμό διαφορετικό η Μαριώ δεν ένοιωσε φόβο η μίσος αλλά αντίθετα ένοιωθε ευχάριστα το σφύριγμα την έκανε να νοιώσει μια φιλική τάση προς αυτό το πλάσμα . Παρατήρησε τον όρθιο που ήταν σχεδόν δίπλα της, αυτή το ήξερε αλλά αυτός όχι. Ο όρθιος συνέχισε να σφυρίζει για λίγο έπειτα σηκώθηκε έβαλε το δέρμα στο κεφάλι του, πηρέ το ξύλο στα χέρια του και ξεκίνησε να κατεβαίνει το ποτάμι σφυρίζοντας. Το αλεπουδάκι μαγεμένο ακολουθούσε αυτό το πλάσμα με το αγγελικό χάρισμα. Ο όρθιος κατέβηκε αργά έφτασε στο υδραγωγείο πέρασε δίπλα από τον μεγάλο σταθερό μπήκε στον δρόμο και έφυγε πάντα σφυρίζοντας.

Όταν έφτασε δίπλα στον μεγάλο σταθερό τον άκουσε να της ψιθυρίζει.

-Τον όρθιο που μόλις πέρασε να τον έχεις πάντα κοντά σου. Και να είσαι εδώ γύρω όταν σε χρειαστώ να έρθεις. Η Μαριώ δεν απάντησε αλλά πήρε στα σοβαρά τα λόγια του μεγάλου σταθερού.

Από την άλλη ημέρα η μικρή αλεπουδίτσα ακλουθούσε τον όρθιο όπου και να πήγαινε. Πέρασαν τρεις ήλιοι και ο όρθιος ξέκοψε από το ποτάμι και άρχισε να ανεβαίνει στο βουνό . Την πρώτη ημέρα τον είδε να μπαίνει στην σπηλιά . Για λίγο σταμάτησε στην είσοδο παρατήρησε τα τοιχώματα και προχώρησε πιο μέσα . Έβγαλε το σακίδιο και το δέρμα από το κεφάλι του και κάθισε σε μια πέτρα. Με τα χέρια του άγγιξε στα τοιχώματα της . Τα κοίταξε για λίγο και έπειτα βγήκε έξω , τον είδε να κοιτάζει μακριά . Κάθισε δίπλα στην είσοδο  και παρατηρούσε γύρω του . Έκατσε έτσι για αρκετή ώρα σιγοσφυρίζοντας. Μπήκε μέσα πήρε το σακίδιο και ξεκίνησε προς τα πάνω .  Ξαφνικά τον είδε να κατευθύνεται προς την φωλιά της , με το μακρύ του ξύλο ανασήκωσε τον σκίνο και κοίταξε από κάτω. Ε  δεν είναι δυνατόν βρήκε την φωλιά της . Η κάρδια της  Μαριώς χτυπούσε τρελά καθώς τον έβλεπε  να την επεξεργάζεται . Ο όρθιος  κατέβασε πάλι τον σκίνο και προχώρησε αργά προς το βουνό. Με το μακρύ του ξύλο συνέχισε να ψάχνει κάτω από τα πουρνάρια και τα σκίνα. Ανέβηκε λίγο πιο ψηλά στην κορυφή σταμάτησε και  παρατήρησε απέναντι στο βουνό.  

Στην συνέχεια όρχησε να περπατάει στην κορυφή του βουνού πέρασε απέναντι στο άλλο βουνό κατέβηκε στο ποτάμι και επέστρεψε στο υδραγωγείο. 

Η Μαριώ με το να παρακολουθεί τον όρθιο κάθε ημέρα είχα μειώσει τις ώρες του κυνηγιού και πεινούσε.

Όλο το βράδυ τό έριξε στο κυνήγι αλλά τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά τότε θυμήθηκε το αμπέλι. Όταν έφτασε δοκίμασε τα σταφύλια αλλά ακόμη ήταν ξινά. Η πείνα της έκοβε το στομάχι κάτι έπρεπε να κάνει. Στον δρόμο της επιστροφής συνάντησε ένα σκουπιδότοπο μια μυρουδιά την τράβηξε από  την μύτη, πλησίασε ακλουθώντας την μυρουδιά και τότε είδε ένα στρογγυλό κουτί που μέσα είχε κομμάτια από κρέας. Σαν το μύρισε της φάνηκε  καλό το έγλυψε με της γλώσσα της και της φάνηκε πολύ νόστιμο. Έτσι άρχισε να το τρώει. Αφού έφαγε το πάνω πάνω ,κατάλαβε ότι δεν έφτανε να φάει και το υπόλοιπο διότι δεν χώραγε το κεφάλι της μέσα στο στενό στρογγυλό κουτί. Πάνω στην προ� ]]> http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/09/01/%ce%97_%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ac_%ce%bc%ce%bf%cf%85 Tue, 01 Sep 2009 16:24:00 -0400 http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/09/01/%ce%97_%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ac_%ce%bc%ce%bf%cf%85 OLYKOS «Φτωχολογιά ,
για σένα κάθε μου τραγούδι
 για τους καημούς που σεργιανούν στη γειτονιά ...;..»

Ο παραπάνω στίχος σίγουρα είναι αυτός που χαρακτηρίζει την γειτονιά που είναι πίσω από την  επιχείρηση μου.

Τα σπίτια είναι συγκροτήματα από εργατικές κατοικίες που κατασκευάστηκαν στην δεκαετία του  εξήντα ...; ...;..  σε αντίθεση με τα πολυτελή σπίτια που είναι κτισμένα στην απέναντι πλευρά του δρόμου και είναι κατασκευής της τελευταίας δεκαετίας ...; ...;.

Χαρακτηριστικό της γειτονιάς είναι και το όνομα της πλατείες: Πλατεία εργατικής Πρωτομαγιάς ...; ...; ...;.   που πιστεύω ότι ανταποκρίνεται πλήρως στο κοινωνικό γίγνεσθαι των κατοίκων.

«Στα χέρια σου μεγάλωσαν
και πόνεσαν και πάλεψαν ,
άντρες  μ' ολοκάθαρη καρδιά ...;»

Οι κάτοικοι ανήκουν στους  ανθρώπους που αναστηλώσαν την πατρίδα μας στα δύσκολα χρόνια του σαράντα του πενήντα και του εξήντα .
Είναι αυτοί που πάλεψαν σε δυο πολέμους , είναι αυτοί που έχασαν μάνες , πατεράδες , αδέρφια και παιδιά , είναι αυτοί που έκαναν την πείνα και την δυστυχία μαξιλάρι, είναι αυτοί που έσφιξαν τα δόντια και μετέτρεψαν τα χαλάσματα του εμφυλίου σε έργα υποδομής  για τις επόμενες γενεές ,είναι αυτοί που έπιασαν την πέτρα και το χώμα και τα έκαναν αριστούργημα , με άλλα λόγια είναι οι νικητές τις ζωή.

Έχουν βέβαια και τα ελαττώματα τους ,τις παραξενιές τους και πολλές  ιδιοτροπίες .

Απόμαχοι τώρα πια κάθονται στο καφενείο της γειτονιάς που βρίσκεται δίπλα στην επιχείρηση μου και μολογάνε παλιές ιστορίες πίνοντας τσίπουρα . Ιστορίες για τον πόλεμο με τους Γερμανούς αλλά ειδικά για τον εμφύλιο   ...; ...;

Πολλές φορές τις  ώρες της αναδουλειάς , κάθομαι μαζί τους  ,ξέρουν ότι μου αρέσουν οι παλιές ιστορίες , τους  κερνάω κανένα τσίπουρο και μου μολογάνε τα δικά τους.

Στο βάθος στη γωνία της πλατείας υπάρχει το mini market της γειτονιάς που το κουμαντάρει η Κυρά Λένα, πληθωρική , αγχώδης και με καρδιά μικρού παιδιού. Δίπλα του το 18^ο Νηπιαγωγείο Λαμίας . Νηπιαγωγός μας είναι η Κυρία Κατερίνα από το Αυλάκι Φθιώτιδος. Άριστη επαγγελματίας με αξιοθαύμαστη μεθοδικότητα έχει κερδίσει την συμπάθεια και των σεβασμό όλων των κατοίκων  (Αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε μαζί της αργότερα) .

Στην άλλη γωνία είναι κτισμένο το καφενείο -ουζερί- ταβέρνα της γειτονιάς μας.
Καφετζής μας ο Χρίστος ή  «αστέρι» όπως τον αποκαλούν οι κοπελίτσες τις γειτονιάς.  Πρωην κρεοπώλης ,και νυν εραστής, γόης , καρδιοκατακτητής κλπ, κλπ, κλπ ...; ...;. 

Πίσω από το καφενείο και δίπλα στον δρόμο η αφεντομουτσουνάρα μου. Έλειπα τριάντα χρόνια από την πατρίδα μου.
Γύρισα πριν δυο χρόνια έχω στήσει την επιχείρηση μου εδώ και ελπίζω στο μέλλον ...; ...; ...; ...; ...; ...;
 Στην γωνιά του καφενείου υπάρχει ένα τραπεζάκι πιο ψηλό από τα άλλα , «το προεδρικό» όπως το λέω εγώ. Αυτό το τραπεζάκι το έχουν «καταλάβει» δικαιωματικά οι γέροντες τις γειτονιάς.  Ο Βαγγέλης ο χοντρός , ο Κώστας ο μουστάκιας , ο Λοχίας ο περίεργος  και ο Μπαρπαγιώργος  .
Οι τέσσερες γέροντες για χρόνια, χειμώνα, καλοκαίρι συζητάνε, πίνουν , και αστειεύονται κάθε πρωί στο προεδρικό τραπεζάκι. Ή μάλλον το είχαν καταλάβει γιατί τώρα τελευταία έχουν αλλάξει πολλά. Ο μπαρπαγιώργος  είναι άρρωστος και δεν βγαίνει από ο σπίτι , ο Κώστας ο μουστάκιας απ' ότι φαίνεται έχει παρεξηγηθεί με τον Βαγγέλη και τον Λοχία .  Αυτή η παρεξήγηση έχει σαν αποτέλεσμα τον ανταγωνισμό για το ποιος θα καθίσει πρώτος στο προεδρικό τραπέζι ...; ...; ...; ...;...
Κάθε φορά που κάποιος απ' αυτούς πιάνει το τραπεζάκι  έρχεται ο καθυστερημένος ξινίζει τα μούτρα του , γυρίζει την πλάτη και κάθεται σε άλλο τραπέζι με την πλάτη πάντα γυρισμένη προς το ...; ...;.. προεδρικό ...; ...;.

Χε χε χε χε χε είμαι περίεργος να δω που θα πάει αυτή η κατάσταση ,πάντως γεγονός είναι ότι πολύ απολαμβάνω την παιδιάστικη συμπεριφορά των γερόντων ...;..

Πέρα από του γέροντες έχουμε και άλλους τακτικούς θαμώνες και γείτονες  όπως ο Βασίλης ο «δάσκαλος»,  ο Κώστας ο Τσούκαλος , Ο Μητσάρας με την γυναίκα του την κυρά Πόπη που είναι η μόνη γυναίκα που έχει το θάρρος και τον τσαμπουκά να μπαίνει τακτικά στο καφενείο , ο Μήτσος «ο δερβίσης», ο Γιώργος «ο λιμενάρχης», ο Γιάννης ο Μπούρος , ο Μήτσος ο Σοφούλης  που συνήθως έρχεται με την γυναίκα του την κυρά Μαρία, ο Δήμος ο Κότσιφας , ο Δήμος ο Μπαζάνης , ο Κώστας «ο Πρέκας» , ο Κώστας ο Καραπατής,  ο Μήτσος ο φορτηγατζής , ο Χαλκιάς,   ...; ...; ...; ...;     περαστικούς , όπως ο Αχιλλέας «ο εργολάβος», ο παπά Χαράλαμπος  , ο Γιώργος ο Μπαρμπούνης , ο Χρίστος «ο πατσάς» αδερφός του Βαγγέλη του «χοντρού» , ο Μήτσος «ο όμορφος» με τον αδερφό του τον Κώστα , ο Σωτήρης ο Μηχαήλ,  ο Τάκης «ο παραγωγός» ο Αντώνης «ο φούρναρης»  , φίλοι, συγγενείς κλπ, κλπ, κλπ.

Καλό θα είναι να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με κάποιους απ' αυτούς.

Θ' αρχίσουμε με τον φίλο μου τον Βασίλη ή «δάσκαλο» όπως τον αποκαλούμε στην γειτονιά από την Σταυρούπολη της Ξάνθης .

Ο Βασιλάκης  παλιός υπάλληλος του ΚΤΕΛ Λαμίας τέως συνδικαλιστής , αγωνιστής  κλπ, κλπ, κλπ, συνταξιούχος και διαφωτιστής  της γειτονιάς μας σήμερα.

Άλλος καλός μου φίλος είναι ο Κώστας ο Τσούκαλος. Παλιός παλαιστής ,οικοδόμος και φανατικός κομμουνιστής. Το ρητό του είναι «όταν φύγω και πάω στους ουρανούς η γη θα γίνει φτωχότερη και οι ουρανοί πλουσιότεροι». Είναι μόνιμος πελάτης του ουζερί - ταβέρνας, μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει σαν η ψυχή του καφενείου. Γύρω του μαζεύονται όλοι οι άλλοι πίνουν συζητάνε αστειεύονται καλαμπουρίζουν και γλεντοκοπάνε γενικότερα. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γείτονες έχουν καλέσει την αστυνομία μην μπορώντας να αντέξουν τα γέλια και τα τραγούδια που κρατούν μέχρι αργά την νύχτα.

Το Μήτσο τον «δερβίση» θα τον δεις πολλές φορές είτε μέρα είτε νύχτα να τρέχει πίσω από το μικροσκοπικό του σκυλάκι. Τον έχω αργά την νύχτα με τις πιτζάμες και μέσα στη βροχή να έχει βγάλει βόλτα τον σκύλο του. Πολλές φορές στο καφενείο το παίρνει αγκαλιά και αστειεύεται μαζί του λες και είναι το παιδί του.

Η πλατεία μας είναι μια από τις ωραιότερες της Λαμίας, πολλά πλατάνια πολύ πράσινο για να παίζουν τα παιδιά , γενικά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η γειτονιά μας χαρακτηρίζεται από την ζωηράδα των ανθρώπων της.

  

Ο παραπάνω στίχος σίγουρα είναι αυτός που χαρακτηρίζει την γειτονιά που είναι πίσω από την  επιχείρηση μου.

Τα σπίτια είναι συγκροτήματα από εργατικές κατοικίες που κατασκευάστηκαν στην δεκαετία του  εξήντα ...; ...;..  σε αντίθεση με τα πολυτελή σπίτια που είναι κτισμένα στην απέναντι πλευρά του δρόμου και είναι κατασκευής της τελευταίας δεκαετίας ...; ...;.

Χαρακτηριστικό της γειτονιάς είναι και το όνομα της πλατείες: Πλατεία εργατικής Πρωτομαγιάς ...; ...; ...;.   που πιστεύω ότι ανταποκρίνεται πλήρως στο κοινωνικό γίγνεσθαι των κατοίκων.

«Στα χέρια σου μεγάλωσαν
και πόνεσαν και πάλεψαν ,
άντρες  μ' ολοκάθαρη καρδιά ...;»

Οι κάτοικοι ανήκουν στους  ανθρώπους που αναστηλώσαν την πατρίδα μας στα δύσκολα χρόνια του σαράντα του πενήντα και του εξήντα .
Είναι αυτοί που πάλεψαν σε δυο πολέμους , είναι αυτοί που έχασαν μάνες , πατεράδες , αδέρφια και παιδιά , είναι αυτοί που έκαναν την πείνα και την δυστυχία μαξιλάρι, είναι αυτοί που έσφιξαν τα δόντια και μετέτρεψαν τα χαλάσματα του εμφυλίου σε έργα υποδομής  για τις επόμενες γενεές ,είναι αυτοί που έπιασαν την πέτρα και το χώμα και τα έκαναν αριστούργημα , με άλλα λόγια είναι οι νικητές τις ζωή.

Έχουν βέβαια και τα ελαττώματα τους ,τις παραξενιές τους και πολλές  ιδιοτροπίες .

Απόμαχοι τώρα πια κάθονται στο καφενείο της γειτονιάς που βρίσκεται δίπλα στην επιχείρηση μου και μολογάνε παλιές ιστορίες πίνοντας τσίπουρα . Ιστορίες για τον πόλεμο με τους Γερμανούς αλλά ειδικά για τον εμφύλιο   ...; ...;

Πολλές φορές τις  ώρες της αναδουλειάς , κάθομαι μαζί τους  ,ξέρουν ότι μου αρέσουν οι παλιές ιστορίες , τους  κερνάω κανένα τσίπουρο και μου μολογάνε τα δικά τους.

Στο βάθος στη γωνία της πλατείας υπάρχει το mini market της γειτονιάς που το κουμαντάρει η Κυρά Λένα, πληθωρική , αγχώδης και με καρδιά μικρού παιδιού. Δίπλα του το 18ο Νηπιαγωγείο Λαμίας . Νηπιαγωγός μας είναι η Κυρία Κατερίνα από το Αυλάκι Φθιώτιδος. Άριστη επαγγελματίας με αξιοθαύμαστη μεθοδικότητα έχει κερδίσει την συμπάθεια και των σεβασμό όλων των κατοίκων  (Αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε μαζί της αργότερα) .

Στην άλλη γωνία είναι κτισμένο το καφενείο -ουζερί- ταβέρνα της γειτονιάς μας.
Καφετζής μας ο Χρίστος ή  «αστέρι» όπως τον αποκαλούν οι κοπελίτσες τις γειτονιάς.  Πρωην κρεοπώλης ,και νυν εραστής, γόης , καρδιοκατακτητής κλπ, κλπ, κλπ ...; ...;. 

Πίσω από το καφενείο και δίπλα στον δρόμο η αφεντομουτσουνάρα μου. Έλειπα τριάντα χρόνια από την πατρίδα μου.
Γύρισα πριν δυο χρόνια έχω στήσει την επιχείρηση μου εδώ και ελπίζω στο μέλλον ...; ...; ...; ...; ...; ...;
 Στην γωνιά του καφενείου υπάρχει ένα τραπεζάκι πιο ψηλό από τα άλλα , «το προεδρικό» όπως το λέω εγώ. Αυτό το τραπεζάκι το έχουν «καταλάβει» δικαιωματικά οι γέροντες τις γειτονιάς.  Ο Βαγγέλης ο χοντρός , ο Κώστας ο μουστάκιας , ο Λοχίας ο περίεργος  και ο Μπαρπαγιώργος  .
Οι τέσσερες γέροντες για χρόνια, χειμώνα, καλοκαίρι συζητάνε, πίνουν , και αστειεύονται κάθε πρωί στο προεδρικό τραπεζάκι. Ή μάλλον το είχαν καταλάβει γιατί τώρα τελευταία έχουν αλλάξει πολλά. Ο μπαρπαγιώργος  είναι άρρωστος και δεν βγαίνει από ο σπίτι , ο Κώστας ο μουστάκιας απ' ότι φαίνεται έχει παρεξηγηθεί με τον Βαγγέλη και τον Λοχία .  Αυτή η παρεξήγηση έχει σαν αποτέλεσμα τον ανταγωνισμό για το ποιος θα καθίσει πρώτος στο προεδρικό τραπέζι ...; ...; ...; ...;...
Κάθε φορά που κάποιος απ' αυτούς πιάνει το τραπεζάκι  έρχεται ο καθυστερημένος ξινίζει τα μούτρα του , γυρίζει την πλάτη και κάθεται σε άλλο τραπέζι με την πλάτη πάντα γυρισμένη προς το ...; ...;.. προεδρικό ...; ...;.

Χε χε χε χε χε είμαι περίεργος να δω που θα πάει αυτή η κατάσταση ,πάντως γεγονός είναι ότι πολύ απολαμβάνω την παιδιάστικη συμπεριφορά των γερόντων ...;..

Πέρα από του γέροντες έχουμε και άλλους τακτικούς θαμώνες και γείτονες  όπως ο Βασίλης ο «δάσκαλος»,  ο Κώστας ο Τσούκαλος , Ο Μητσάρας με την γυναίκα του την κυρά Πόπη που είναι η μόνη γυναίκα που έχει το θάρρος και τον τσαμπουκά να μπαίνει τακτικά στο καφενείο , ο Μήτσος «ο δερβίσης», ο Γιώργος «ο λιμενάρχης», ο Γιάννης ο Μπούρος , ο Μήτσος ο Σοφούλης  που συνήθως έρχεται με την γυναίκα του την κυρά Μαρία, ο Δήμος ο Κότσιφας , ο Δήμος ο Μπαζάνης , ο Κώστας «ο Πρέκας» , ο Κώστας ο Καραπατής,  ο Μήτσος ο φορτηγατζής , ο Χαλκιάς,   ...; ...; ...; ...;     περαστικούς , όπως ο Αχιλλέας «ο εργολάβος», ο παπά Χαράλαμπος  , ο Γιώργος ο Μπαρμπούνης , ο Χρίστος «ο πατσάς» αδερφός του Βαγγέλη του «χοντρού» , ο Μήτσος «ο όμορφος» με τον αδερφό του τον Κώστα , ο Σωτήρης ο Μηχαήλ,  ο Τάκης «ο παραγωγός» ο Αντώνης «ο φούρναρης»  , φίλοι, συγγενείς κλπ, κλπ, κλπ.

Καλό θα είναι να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με κάποιους απ' αυτούς.

Θ' αρχίσουμε με τον φίλο μου τον Βασίλη ή «δάσκαλο» όπως τον αποκαλούμε στην γειτονιά από την Σταυρούπολη της Ξάνθης .

Ο Βασιλάκης  παλιός υπάλληλος του ΚΤΕΛ Λαμίας τέως συνδικαλιστής , αγωνιστής  κλπ, κλπ, κλπ, συνταξιούχος και διαφωτιστής  της γειτονιάς μας σήμερα.

Άλλος καλός μου φίλος είναι ο Κώστας ο Τσούκαλος. Παλιός παλαιστής ,οικοδόμος και φανατικός κομμουνιστής. Το ρητό του είναι «όταν φύγω και πάω στους ουρανούς η γη θα γίνει φτωχότερη και οι ουρανοί πλουσιότεροι». Είναι μόνιμος πελάτης του ουζερί - ταβέρνας, μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει σαν η ψυχή του καφενείου. Γύρω του μαζεύονται όλοι οι άλλοι πίνουν συζητάνε αστειεύονται καλαμπουρίζουν και γλεντοκοπάνε γενικότερα. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γείτονες έχουν καλέσει την αστυνομία μην μπορώντας να αντέξουν τα γέλια και τα τραγούδια που κρατούν μέχρι αργά την νύχτα.

Το Μήτσο τον «δερβίση» θα τον δεις πολλές φορές είτε μέρα είτε νύχτα να τρέχει πίσω από το μικροσκοπικό του σκυλάκι. Τον έχω αργά την νύχτα με τις πιτζάμες και μέσα στη βροχή να έχει βγάλει βόλτα τον σκύλο του. Πολλές φορές στο καφενείο το παίρνει αγκαλιά και αστειεύεται μαζί του λες και είναι το παιδί του.

Η πλατεία μας είναι μια από τις ωραιότερες της Λαμίας, πολλά πλατάνια πολύ πράσινο για να παίζουν τα παιδιά , γενικά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η γειτονιά μας χαρακτηρίζεται από την ζωηράδα των ανθρώπων της.

  

Όταν έρχονται γίνονται αντιληπτά από πολύ μακριά ,από τις φωνές τους τα γέλια τους τσακωμούς τους και την ανέμελη συμπεριφορά τους γενικότερα.

Σήμερα κατά τις δέκα έβρεχε δυνατά και ξάφνου φάνηκαν από μακριά να έρχονται στην μέση του δρόμου καμιά δεκαριά από αυτά .

Άλλα καβάλα σε κάποια ποδήλατα (ο θεός να τα κάνει ποδήλατα  σπασμένα λάστιχα , χωρίς φρένα, χωρίς σέλες   κλπ) τα υπόλοιπα έτρεχαν από πίσω τους μέσα στην βροχή, άλλα ξυπόλυτα ,άλλα με κοντομάνικα και άλλα με σκισμένα παντελόνια . Πάντως μπουφάν και αδιάβροχα δεν φόραγε κανένα.  

Με το που αντιλαμβάνομαι ότι είχαν πρόθεση να μπουν στην επιχείρηση μου έτρεξα να τα προλάβω . Αλλά ώσπου να φτάσω στην είσοδο ήδη δυο είχαν μπει μέσα.

Με την γνωστή τακτική τους πήραν διαφορετικές κατευθύνσεις κρατώντας το έναν από το χέρι βλέπω το άλλο να βάζει ένα σωληνάριο mentos μέσα στο παντελόνι του. Τον αρπάζω από το σβέρκο αλλά όπως ήταν βρεγμένο γλίστρησε από ο χέρι μου ,γύρισε με κοίταξε και με ρώτησε.

-Τι θέλεις ?

- Βγάλε τις καραμέλες από το παντελόνι σου.

Με κοίταξε χαμογελώντας άπλωσε το χέρι του και έβγαλε ένα βρεγμένο σωληνάριο καραμέλες από το «εσώρουχο» του .

-Πάρτες μου είπε χαμογελώντας και συνέχισε να με κοιτάζει με μια με μια λάμψη θριάμβου στα μάτια του.

Γύρισα κοίταξα το άλλο τσιγγανάκι που γέλαγε και αυτό κάτω από τα μουστάκια του.

Κατάλαβα ότι μεταξύ τους υπήρχε ένας μυστικός κώδικας επικοινωνίας , σίγουρα αυτή την δουλειά την είχαν ξανακάνει πολλές φορές και σίγουρα  ήξεραν και την πιθανή αντίδραση μου ή μάλλον είχαν εξασφαλίσει κατά ογδόντα τα εκατό την λεία τους .

Έτσι όπως τα έβλεπα να χαμογελάνε μεταξύ τους δεν ήξερα πώς να αντιδράσω.

-Φύγετε από εδώ .

Σαν αστραπή πετάχτηκαν και τα δυο έξω πλησίασαν την παρέα τους  επιδεικτικά τους έδειξαν τις καραμέλες αδιαφορώντας αν τους βλέπω. Τότε ξαφνικά όλα τα υπόλοιπα τσιγγανάκια έπεσαν πάνω τους με σκοπό τους αρπάξουν τις καραμέλες από τα χέρια .

Σε  δευτερόλεπτα οι καραμέλες άνοιξαν και έπεσαν στο δρόμο τα τσιγγανάκια άρχισαν να μαλώνουν και να βρίζονται στην δική τους γλώσσα και να κυλιούνται μέσα στην βροχή για το ποιος θα πάρει τις καραμέλες από τον βρεγμένο και βρόμικο δρόμο.

Με το που «μοιράσθηκαν» οι καραμέλες και τέλειωσε η φασαρία όλα μαζί ξεκίνησαν αγαπημένα για άλλο «πιθανό στόχο». Βλέποντας τα να φεύγουν μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι δεν πρέπει να έχουν συνειδητοποιήσει το τι κάνουν . Θέλω να πω πως δεν έχουν καταλάβει ότι έχουν διαπράξει κλοπή . Από την έκφραση τους και από τον τρόπο που πανηγύριζαν πιστεύω ότι περισσότερο χαιρόντουσαν για κάποιον άθλο που είχαν διαπράξει .

Καθισμένος στην καρέκλα μου προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω την συμπεριφορά τους .Είμαι σίγουρος ότι την (μικρή παρανομία) που έκαναν σε μένα θα την κάνουν και αλλού ίσως και μεγαλύτερη με την ίδια ευκολία ανάλογα με τις δυνατότητες που θα τους δοθούν εκμεταλλευόμενοι τον χώρο ,το εμπόρευμα , τις καιρικές συνθήκες ,αλλά πάνω απ' όλα φαντάζομαι ότι μπορούν να ψυχολογήσουν και να εκμεταλλευτούν  τον οποιονδήποτε πολίτη , επιχειρηματία ή μη , προς όφελος τους. Το ερώτημα μου είναι ότι όλα αυτά τα (προσόντα) τους τα μαθαίνει κάποιος ,είναι βγαλμένα από το τετραπέρατο μυαλό τους ή είναι γονίδια που έχουν δημιουργηθεί με το πέρασμα των αιώνων.

Προχωρώντας αρχέγονοι φόβοι και ένστικτα βγήκαν στην επιφάνεια ,στο μυαλό έρχονταν εικόνες και εμπειρίες από βιώματα που δεν τα έζησα ποτέ . Το πρωτόγνωρο για μένα ομιχλώδες τοπίο με οδηγούσε όλο και πιο μπροστά ,όλο και πιο ψηλά ,το αρχικό ξάφνιασμα μετατράπηκε σε ανυπομονησία για να γνωρίσω όλο και πιο καλά το άγνωστο σε μένα καιρικό φαινόμενο.
Στο μυαλό άρχισαν επίσης να έρχονται  εικόνες από την αφήγηση του Ησίοδου από την Τιτανομαχία (μάχη των θεών με τους Τιτάνες) την κατάσταση που επηρέασε ολόκληρη την πλάση..

Οι θεοί και από τις δυο παρατάξεις άρπαζαν πελώριους βράχους από τα βουνά που είχαν για προκάλυμμα, την Όθρη και τον Όλυμπο αντίστοιχα, και τους εκσφενδόνιζαν στους αντιπάλους τους. Ολόκληρη η Γη τραντάζονταν και άνοιγαν πληγές στο απέραντο κορμί της. Άλλοτε οι πελώριες κοτρόνες συγκρούονταν στον αέρα και από το φοβερό τους κρότο βούιζε ολόκληρος ο Ουρανός. Άλλοτε πάλι ξέφευγαν από τη σωστή τους πορεία και έπεφταν στον Πόντο που στέναζε κι αυτός· βυθίζονταν απότομα και κατέληγαν στα υγρά παλάτια του Νηρέα. Ο Όλυμπος και η Όθρη τινάζονταν συθέμελα όταν οι τρομεροί θεοί έβρισκαν το στόχο τους. Οι δονήσεις, τα τραντάγματα και η βοή έφταναν μέχρι τα απόμακρα Τάρταρα. Η αναταραχή αυτή γινόταν πιο έντονη όταν οι αντίπαλες παρατάξεις εγκατέλειπαν τα μόνιμα στρατόπεδά τους και έκαναν εφόδους προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Τότε τα πελώρια πόδια τους άφηναν σημάδια πάνω στην επιφάνεια της γης. Σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για τους Ολύμπιους, ο Δίας, που μέχρι τότε σχεδίαζε τη στρατηγική που θα ακολουθούσε η παράταξή του και έδινε οδηγίες στους συμμάχους του, δεν άντεξε και μανιασμένος όρμισε στη μάχη. Τότε χρησιμοποίησε τα όπλα του που του είχαν χαρίσει οι Κύκλωπες. Ο Ουρανός και ο Όλυμπος ταράχτηκαν από τις βροντές του. Ο Δίας με τρομερή ορμή σκόρπιζε τους κεραυνούς και τις αστραπές προς όλες τις κατευθύνσεις. Από το στιβαρό του χέρι η φλόγα απλώθηκε παντού. Τεράστια πυρκαγιά ξέσπασε και καταβρόχθιζε λαίμαργα τα απέραντα δάση. Η φλόγα γιγαντωμένη έτρεχε από τη μια άκρη της γης στην άλλη. Η μεγάλη θερμοκρασία άρχισε να επηρεάζει και το υγρό στοιχείο. Έβραζαν τα νερά του καταγάλανου Ωκεανού και του απέραντου Πόντου. Τεράστιες ποσότητες νερού άρχισαν να εξατμίζονται και ν' ανεβαίνουν προς τα πάνω. Εκεί ενώθηκαν με τους κατάμαυρους καπνούς που έβγαιναν από το άγριο κάψιμο των δασών.

Η πυρκαγιά έφτασε μέχρι το απέραντο Χάος, που μετά από ατέλειωτους αιώνες άρχισε ν' αστράφτει και να φεγγοβολάει από τις πύρινες γλώσσες.

Η βουή και η αντάρα ήταν τέτοια, που αν κάποιος άκουγε και παρακολουθούσε όσα συνεβαίνανε, θα έφερνε στο μυαλό του την αναταραχή που γινόταν όταν τότε στην αρχή της Κοσμογονίας ζευγάρωνε ο Ουρανός με τη Γη για να δημιουργήσουν το σύμπιαν. Τώρα όμως έμοιαζε σαν και αυτός να επρόκειτο να πέσει από τα τεράστια ύψη του και αυτή να ξεριζωθεί από τα παντοδύναμα θεμέλιά της. Είχαν έρθει τα πάνω κάτω.

Ο μαύρος καπνός και οι ζεματιστοί ατμοί κύκλωναν τους Τιτάνες, που δυσκολεύονταν να ανασαίνουν και να βλέπουν καθαρά. Οι κεραυνοί, οι αστραπές και οι φλόγες της φωτιάς τύφλωναν τους γιγάντιους αντιπάλους του Δία. Είχαν αρχίσει ήδη να εξαντλούνται και το στρατόπεδό τους περνούσε δύσκολες ώρες.
 Πάνω σε τούτη την κρίσιμη στιγμή, όταν μετά από δέκα χρόνια η μάχη άρχισε να κλίνει με το μέρος της παράταξής του, ο Δίας σκέφτηκε πάλι το χρησμό της Γης. Εκτός από τους Κύκλωπες, ο Κρόνος και τ' αδέρφια του είχαν κλείσει στα Τάρταρα και τρεις άλλους φοβερούς γίγαντες, τους Εκατόγχειρες. Αμέσως έτρεξε στη σκοτεινή φυλακή τους. Η Κάμπη είχε ξυπνήσει και προσπάθησε να τον εμποδίσει. Αυτή τη φορά όμως ο Δίας χρησιμοποίησε τα νέα του όπλα. Κατακεραύνωσε την Κάμπη, που άρχισε να φλέγεται και να ουρλιάζει. Σε λίγο απέμεινε μόνο το καμένο κουφάρι της. Ο Δίας χρησιμοποιώντας τα μαγικά βότανα της γιαγιάς του έλυσε από τα δεσμά τους τον Κόττο, τον Αιγαίονα και τον Γύγη. Αυτοί ενθουσιασμένοι από την πράξη του υποσχέθηκαν αιώνια πίστη.
 Ανέβηκαν όλοι μαζί στην επιφάνεια της γης, όπου συνεχιζόταν η τρομερή μάχη. Τη στιγμή που οι Τιτάνες ασθενημένοι κατέβαλλαν την τελευταία τους προσπάθεια για να αναχαιτίσουν τους Ολύμπιους, οι Εκατόγχειρες τυφλωμένοι από το μίσος τους για την αχαριστία που τους έδειξαν τα αδέρφια τους, άρπαξαν με τα τριακόσια συνολικά χέρια τους τριακόσιους τεράστιους βράχους και τους καταπλάκωσαν. Και όταν πέτυχαν τούτο το απίστευτο, τότε πια τους πήραν και τους έριξαν στα σκοτεινά Τάρταρα. Εκεί δηλαδή που τους είχε φυλακίσει ο Ουρανός όταν ήταν νεογέννητοι. Εκεί που είχαν κλειδώσει τα αδέρφια τους, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, παρά τις αντίθετες συμβουλές της Γης.
 Αμέσως οι Κύκλωπες κατασκεύασαν χάλκινους φράχτες γύρω από τα κελιά των Τιτάνων και τριπλό ατσάλινο τείχος. Τις πόρτες κλείδωσε ο Ποσειδώνας και ο Δίας ανέθεσε στους Εκατόγχειρες να παραμείνουν εκεί, πιστοί του φύλακες. &&&&&.

Η ομίχλη γύρο μου συνέχιζε να απλώνεται λες και οι Τιτάνες από τα Τάρταρα που είναι φυλακισμένοι δηλώνουν την παρουσία τους στέλνοντας την ανάσα τους στον τόπο καταγωγής  τους.

Το βράδι με την επιστροφή μου , καθισμένος στο μπαλκόνι του σπιτιού μου θαυμάζω την δύσβατη και δυσπρόσιτη Όθρη απέναντι μου που στέκεται περήφανη και λαμπερή όπως ήταν πάντα ,χαμένη μέσα στην επί χιλιάδες χρόνια μόνιμη σύντροφος της την αντάρα , η ποια φαντάζει σαν στέμμα στην κορυφή της.

Στους αρχαίους Έλληνες το συμφέρον του κράτους έπαιρνε την πρώτη θέση[1] σε σύγκριση με τα συμφέροντα του ατόμου[2]. Ο Σπαρτιάτης για παράδειγμα δεν άνηκε καθόλου στους δικούς του αλλά άνηκε ολοκληρωτικά στο κράτος. Στις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις οι νόμοι ήταν ποιο επιεικείς.  Οι φιλόσοφοι που ασχολιόντουσαν με την αγωγή της νεολαίας τακτικά κατέκριναν τις υπερβολές των Σπαρτιατών , εκ των πραγμάτων όμως αναγκάστηκαν να δανειστούν πολλά από αυτούς.

Ο απώτερος σκοπός της ελληνικής αγωγής ήταν η πρόοδος του κράτους .Τα παιδιά έπρεπε να εκπαιδευτούν και να κατανοήσουν ότι έπρεπε κάποτε να φέρουν κάποιο όφελος στην πόλη, η εφηβεία δε εθεωρείτο η περίοδος μύησης των νέων στην πολεμική και κοινωνική ζωή .   
  Οι άρχοντες και ο λαός γνωρίζανε την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης φάσης των νέων και είχαν καταρτίσει ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης για τους έφηβους τα οποία δεν είχαν καμία σχέση με την σημερινή στρατιωτική θητεία, αλά ήταν ένα πρόγραμμα προετοιμασίας των νέων για να μπορέσουν να γίνουν ενεργοί πολίτες, άξιοι μαχητές και υπεύθυνοι οικογενειάρχες.

Τα αποδοτικότερα προγράμματα εκπαίδευσης των νέων στην αρχαία Ελλάδα εφαρμόζονταν στην Αθήνα με τον όρο (έφηβος) , οι Σπάρτη με τον όρο (κρύπτης) και η Μινωική Κρήτη με τον όρο (αγέλης).

ΑΘΗΝΑ

Στην αρχαία Αθήνα το παιδί έως επτά ετών δεν έπαιρνε καμία μορφή μόρφωσης[3].
Το παιδάκι πολύ σπάνια αποχωριζόταν από την μητέρα του και ζούσε μαζί της στον γυναικωνίτη η στο υπόγειο του σπιτιού αφήνοντας έτσι τον άντρα στο διαμέρισμα του πάνω ορόφου, την συνόδευε δε σε όλες τις θρησκευτικές τελετές π.χ. στην γιορτή των Θεσμοφορίων και συμμετείχε σε όλες τις οικογενειακές εορτές. Τον 5^ο αιώνα στην Αθηναϊκή αριστοκρατία διαδόθηκε η Λακωνομανία ,όπου οι Λακεδαιμόνιες παραμάνες έγιναν περιζήτητες στην Αθηναϊκή αριστοκρατία. Αυτές έδιναν στα παιδιά της Αθήνας τραχεία Σπαρτιάτικη αγωγή, δεν τα φασκιώνανε δεν τα καλομαθαίνανε στο φαγητό , δεν τα κουκουλώνανε όταν κοιμότανε ,τα μαθαίνανε να μην φοβούνται την μοναξιά και το σκοτάδι, να μην είναι απαιτητικά και να μην κλαίνε.

Εδώ μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτοί που έδιναν την πρώτη διδασκαλία στα παιδιά της Αθήνας είναι οι μητέρες του και οι τροφοί όταν τραγουδούσαν στο παιδί όχι μόνο νανουρίσματα και τραγούδια αλλά όταν έφτανα στην κατάλληλη ηλικία να καταλάβουν τις ιστορίες της παράδοσης. 
Ξέρουμε επίσης πως το ανυπάκουο παιδί το απειλούσανε με διάφορους  (μπαμπούλες) που τα ονόματα τους ήταν ((Ακκώ, Αλφιτώ, Γελλώ, Γοργώ, Έμπουσα, Λάμια, Μορμώ ή Μορμολύκη ,Εφιάλτης :κοπάδι μεγάλο και τρομαχτικό!  Ο λύκος χρησίμευε και αυτός σαν φόβητρο καθώς βλέπουμε στον μύθο του Αισώπου (Ο λύκος και η Γριά ). Στα φρόνιμα παιδιά διηγιόντουσαν διασκεδαστικές ιστορίες όπου τα ζώα είχαν τον πρώτο ρόλο[4].Απ'; αυτούς τους μύθους έβγαινε ένα δίδαγμα ,το δίδαγμα της πείρας και κατά συνέπεια μια διδασκαλία[5].

Χωρίς αμφιβολία οι μητέρες και οι τροφοί έβαζαν τα παιδιά στην μυθολογία και στους εθνικούς μύθους. Τους μετέδιδαν αυτά που είχαν μάθει στην παιδική τους ηλικία και αργότερα πηγαίνοντας στις θρησκεύτηκες εορτές τα έβλεπαν σαν έργα τέχνης. Τα ετοίμαζαν έτσι για την μελέτη των ποιημάτων του Ομήρου και του Ησίοδου που γινόταν από τον γραματιστή (τον δάσκαλο της ανάγνωσης).

Αξίζει να αναφέρουμε ένα τραγούδι από μία τροφό που φρόντιζε τον γιο του Αγαμέμνονα[6].
Μα τον Ορέστη μου ,την έγνοια της ψυχής μου,
π'; από μάνας κοιλιά δέχτηκα κ'; ανέθρεψα τον ...; ...;.
πόσα ξενύχτια ορθή στο πόδι απ΄ τις φωνές του
και πόσα βάσανα ανωφέλευτα για μένα
δεν πέρασα! Γιατί, σαν αισθάνεται είναι
σαν κουτάβι που πρέπει με το νου να βρίσκεις
 ότι χρειάζεται, και μες τα σπάργανα του
το βρέφος δεν μιλά για να σου πει αν έχει
ή πείνα ή δίψα ή άλλη προς νερού του ανάγκη,
μα μόνη της δουλεύεται η κοιλιά του βρέφου.
Κι έπρεπε μάντης νάμουνα ,μα πάντα βέβαια
γελιόμουν και πολλές φορές κι ανάγκη τότε
ν' άπλυνα τα σκουτιά ,η ίδια πλύστρα και βάγια
και μ'; αυτές που είχα πάνω μου τις διπλές τέχνες
του ανάλαβα του βασιλιά μας του Ορέστη.

Αυτά μέχρι να γίνει το παιδί επτά ετών ,γιατί από εκεί και πέρα άλλαζαν όλα ριζικά.
Το παιδί παίρνεται από τα μητρικά χέρια και παραδίδεται σε έναν παιδαγωγό[7]. Ο παιδαγωγός είναι αυστηρός και η βέργα του είναι το κύριο επιχείρημα και η βασική μέθοδος αγωγής ,συνοδεύει τον νεαρό του κύριο παντού :στο σχολείο στην παλαίστρα στις δημόσιες τελετές ,βαδίζει πάντα πίσω του κουβαλώντας τα βιβλία του τις πλάκες τα μουσικά όργανα και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί ο νεαρός μαθητής .
    Στον δρόμο προσέχει να μην πιάσει το παιδί συζήτηση με κάποιον[8] , να βαδίζει με χαμηλωμένο το κεφάλι, τα μάτια να είναι καρφωμένα στην γη να κάνει στην άκρη όταν συναντάει κάποιον ηλικιωμένο.
Στο σπίτι ο παιδαγωγός είναι υποχρεωμένος να μάθει καλούς τρόπους στο παιδί :ένα παιδί απαγορεύεται να συζητάει με τους μεγάλους , η να γελάει με χάχανα ,δεν είναι σωστό να κάθεται με σταυρωτά τα πόδια ή το ένα πόδι πάνω στο άλλο και ούτε να στηρίζει το πηγούνι  πάνω στο χέρι του, επίσης όταν τον τρώει το δέρμα του  απαγορεύεται να ξύνεται μπροστά στον κόσμο αλλά στα κρυφά όσο μπορεί ποιο απαρατήρητα , δεν επιτρέπεται να παίρνει φαγητό μόνος του αλλά ούτε και να το ζητάει, το ψωμί το πιάνει πάντα με το αριστερό ενώ τα άλλα φαγητά με το δεξί. Τα παστά τα πιάνουν πάντα με τα δύο δάκτυλα , ενώ το κρέας το ψάρι και το ψωμί με τα τρία, αν στο δωμάτιο μπαίνει κάποιος ηλικιωμένος το παιδί πρέπει να σηκώνεται όρθιο.

Ο παιδαγωγός έχει ακόμη μία πιο σημαντική αποστολή : πρέπει να είναι ο μόνιμος συνοδός του παιδιού έως την εφηβεία ,πρέπει να τον επιβλέπει συνέχεια ,για την ηθική διαμόρφωση του χαρακτήρα του , να του απαγορεύει συναντήσεις με ύποπτα άτομα ή να πλησιάζει σε χώρους όπου μπορεί να δει η να ακούσει πράγματα τα οποία θα είναι επικίνδυνα για την διαμόρφωση του χαρακτήρα του. 
Όση ώρα είναι το παιδί στο σχολείο ο παιδαγωγός κάθεται συνήθως στην ίδια αίθουσα διδασκαλίας και ακούει τον μαθητή. Έτσι αφού ήταν στο μάθημα τελειώσει ο παιδαγωγός θα μπορεί αργότερα στο σπίτι να βοηθήσει το παιδί να επαναλάβει τα μαθήματα του.

Οι δάσκαλοι καθόταν σε καρέκλες που η πλάτη και τα πόδια ήταν κυρτά. Οι καρέκλες αυτές λεγότανε θρόνοι και είναι οι πρόδρομοι των εδρών. Οι μαθητές οι παιδαγωγοί και οι βοηθοί του δασκάλου καθόταν σε σκαμνάκια με ίσια πόδια και χωρίς ράχη. Δεν υπάρχουν τραπέζια ,στις κέρινες πλάκες τους που ήταν πολύ σκληρές έγραφαν ακουμπόνταστες πάνω στα γόνατα τους ή έβαζαν πάνω σ'; άυτές ένα φύλλο παπύρου.
Σε μία τέτοια τάξη ο Δημοσθένης θα πει στον Αισχίνη που ήταν γιος βοηθού ενός δασκάλου.

Όταν ήσουνα παιδί ανατράφηκες πολύ φτωχικά ,
βοηθώντας τον πατέρα σου που έκανε χρέη βοηθού σ'; ένα σχολείο .
Ετοίμαζες το μελάνι ,έπλενες τα θρανία ,σκούπιζες την αίθουσα
είχες την θέση του δούλου και όχι ελευθέρου παιδιού.

Στην Αθήνα δεν υπήρχαν δημόσια σχολεία ,υπήρχαν πάρα πολλά αλλά όλα  άνηκαν σε ιδιωτικούς δασκάλους.

Στο σχολείο ο δάσκαλος μόλις τα παιδιά μάθουν να διαβάζουν ,τα βάζει να διαβάζουν δυνατά στην τάξη, καθισμένα πάνω σε σκαμνάκια ,τους στίχους των μεγάλων ποιητών και τ'; αναγκάζει να τους αποστηθίσουν. Οι κιθαριστές με την σειρά τους όταν ο μαθητής ξέρει πια να παίζει το όργανο όργανό του ,τον βάζουν να μάθει και άλλα ωραία έργα των λυρικών ποιητών.
Πριν τον πέμπτο αιώνα αρκούσε κάποιος να ξέρει να γράφει και να διαβάζει για να κάνει τον δάσκαλο. Δεν χρειαζόταν να έχει κανένα δίπλωμα .
Οι δάσκαλοι και κυρίως οι βοηθοί θα πρέπει να πληρώνονταν από τα χρήματα που έδιναν οι γονείς των μαθητών και θα πρέπει να έπαιρναν πολύ λίγα χρήματα από το δεύτερο ήμισυ του πέμπτου αιώνα με την εμφάνιση των σοφιστών άρχισαν να εμφανίζονται πραγματικοί καθηγητές με κύρος και με καλές αμοιβές για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν.
Το παιδί άρχιζε πρώτα να μαθαίνει να διαβάζει μετά να γράφει .Έπρεπε πρώτα - πρώτα να μαθαίνει να λέει απ'; έξω τα ονόματα των γραμμάτων της αλφαβήτου και τα χάραζε στην μνήμη του με μνημονικούς στίχους.
Στην αρχαία Αθήνα προχωρούσαν αργά ,από το πιο απλό στο πιο περίπλοκο ,από το γράμμα στην συλλαβή με δύο γράμματα (βήτα και άλφα = βα ),ύστερα στη συλλαβή με τρία και τέσσερα γράμματα και ασκούν το παιδί με λέξεις πολύ σπάνιες και δύσκολες ,όπως λυγξ. Δεν κάνουν καμία προσπάθεια να του κάνουν τα πράγματα ποιο εύκολα. Ίσα-ίσα πίστευαν πώς όταν υπερνικηθεί η πιο μεγάλη δυσκολία ,αυτό που υπομένει θα το μάθει πιο εύκολα. Υπήρχαν συλλαβιτάρια στα οποία οι συλλαβές κάθε λέξεις ήταν χωρισμένες.
Η ανάγνωση θα πρέπει να ήταν πολύ δύσκολη γιατί δεν χρησιμοποιούσαν σημεία στίξεις αλλά δεν υπήρχαν και διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις.
Ο μαθητής μάθαινε να διαβάζει δυνατά και ποτέ από μέσα του. Οι νεαροί μαθητές ή διαβάζανε μόνοι τους με δυνατή φωνή η έβαζαν κάποιο δούλο να τους διαβάζει.

Στη συνέχεια το παιδί μάθαινε να γράφει τα γράμματα σε μία ξύλινη πλάκα , που είχε ένα πλαίσιο και στο εσωτερικό του και στο εσωτερικό του πλαισίου υπήρχε κερί ,πάνω στο οποίο χάραζαν τα γράμματα με ένα μυτερό εργαλείο ή μαχαιράκι (γραφίς) που στο άλλο άκρο ήταν πλατύ και στρόγγυλο για να μπορούν να σβήνουν .Αυτές οι πλάκες άλλοτε ήταν απλές άλλοτε διπλές ,τριπλές ή τετραπλές και στις τελευταίες τα διάφορα κομμάτια συνδέονταν μεταξύ τους με στρόφιγκες η με σπάγκο που τον περνούσαν μέσα από τρύπες.
Ο δάσκαλος έγραφε πρώτα ελαφρά τα γράμματα πάνω στο κερί και ο μαθητής έγραφε από πάνω πατώντας δυνατότερα την πένα του. Έγραφαν επίσης με μελάνη πάνω σε φύλα παπύρου. Το μελάνι ήταν πηχτό ,το κοπάνιζε και μετά το διέλυε ο δάσκαλος ή ένας βοηθός του για πένα χρησιμοποιούσαν ένα καλάμι που το'; σκιζαν στην άκρη. Χρησιμοποιούσαν επίσης όστρακα (κομμάτια αγγείων) που χρησίμευαν κυρίως για να κάνουν σχέδια γραφής.

Οι μαθητές χρησιμοποιούσαν επίσης χάρακες σε σχήμα σταυρού ,τους χρησιμοποιούσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι τα γράμματα σε μία ευθεία και να είναι το ένα κάτω από το άλλο. Η διάταξη αυτή λέγεται στοιχηδόν .Ίσως να γινότανε διαγωνισμοί καλλιγραφίας ανάμεσα στους μαθητές σαν αυτούς που γινόταν στους ελληνιστικούς χρόνους.

Με μεθόδους τόσο πρωτόγονες η εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής διαρκούσε πολύ καιρό, συνήθως διαρκούσε τρία έως τέσσερα χρόνια .Το παιδί ήξερε να διαβάζει και να γράφει σχετικά καλά, στην αρχή το έβαζαν να μαθαίνει στοίχους απ'; έξω .Έπειτα κομμάτια ποιητών όλο και ποιο μεγάλα και ιδίως του μεγαλύτερου ποιητή του Όμήρου. Ο ρήτορας Ηράκλειτος έγραψε κάποτε:

Από την πιο τρυφερή ηλικία στο άδολο πνεύμα του παιδιού
που κάνει τις πρώτες σπουδές ,δίνουν τον Όμηρο για τροφή :
είναι πολύ σωστό να ρουφάει το πνεύμα μας
από τα σπάργανα το γάλα των στοίχων του .
Μεγαλώνουμε και είναι πάντα κοντά μας.

Η αριθμητική συμπλήρωνε τελικά την διδασκαλία.

Στο σύστημα αγωγής των Ελλήνων η μουσική μόρφωση των νέων ήταν ένας από τους βασικότερους παράγοντες της εκπαίδευσής τους.
Από ιστορική άποψη ο η διδασκαλία της μουσικής θα πρέπει να άρχισε πολύ παλαιότερα από την διδασκαλία των γραμμάτων .Σε όλες τις εποχές οι Έλληνες μάθαιναν μουσική και χορό και θεωρούσαν την εκμάθηση του τραγουδιού και του των μουσικών οργάνων σαν την βάση της παίδευσης των ελευθέρων πολιτών.
Ήδη από την Ομηρική εποχή οι τραγουδιστές ,οι αοιδοί ,που υμνούσαν τα παλιά κατορθώματα περιβάλλονταν με εκτίμηση και σεβασμό όπως δηλώνει ο Οδυσσέας στους Φαίακες.

Γιατί έχουν δόξα και τιμή
στη γη οι τραγουδιστές
απ'; όλους ,που τους έμαθε
να τραγουδούν η Μούσα
και αγάπησε το γένος τους ξέχωρα απ'; όλα τ'; αλλα.

Είναι χαρακτηριστικό πως το ίδιο το όνομα της μουσικής προέρχεται από τις Μούσες ,τις θεές που προεδρεύουν σε κάθε καλλιτεχνική και πνευματική δραστηριότητα του ανθρώπου.
Η μουσική φαινόταν αληθινά στους Έλληνες σαν το ουσιαστικό μέρος και σαν το καλύτερο σύμβολο κάθε μόρφωσης .Ο άνθρωπος ο πραγματικά μορφωμένος είναι ο μουσικός ανήρ[9].
Χαρακτηριστικό είναι η μουσική προσφορά που οι επιζώντες κάνουν στους συγγενείς ή στον φίλο που δεν υπάρχει πια .
Χρειάζεται αυτό το φτωχό σώμα που πιστεύουν πως ζει κάτω από την γη
κάτι άλλο από προσφορές :του χρειάζεται η πνευματική ευχαρίστηση .Να γιατί μέχρι τον τάφο φροντίζουν να δώσουν χαρά κάνοντας να φτάσουν οι ήχοι της μελωδίας που τον μάγευαν σε όλη του την ζωή.  
Λένε πώς η μουσική εξημερώνει τα ήθη , αλλά για τους Έλληνες ήταν η πρώτη κατάσταση του πολιτισμού και κάθε τροποποίηση που γινόταν στην τεχνική της μουσικής τους φαινόταν επικίνδυνη και ικανή ν'; αλλάξει την ηθική ισορροπία όλου του σώματος της πολιτείας και ολόκληρου του κράτους.

Ο νεαρός Αθηναίος[10] μόλις μάθαινε να γράφει και να διαβάζει έπρεπε να αρχίσει να μαθαίνει μουσική. Στα Αθηναϊκά[11] σχολεία η μουσική άρχιζε μαζί με την λογοτεχνία.

Πρώτο χρέος των παιδιών η σιωπή ,
τσιμουδιά να μην βγάζουν ,
στους δρόμους με τάξη και μαζί,
γειτονόπουλα αν ήταν ,
γραμμή να βαδίζουν να πάνε να ακούσουν
της κιθάρας το μάθημα ,
δίχως χοντρό πανωφόρι ,
και ας έπεφτε χιόνι.[12]

Στο πρόγραμμα εκπαίδευσης προέβλεπε μαζί με την ανάπτυξη του μυαλού ταυτόχρονα ξεκινούσε και η σωματική ανάπτυξη.

Στην Αθήνα[13] και την Σπάρτη το πρόγραμμα της γυμναστικής ήταν καθορισμένο με νόμο και ήταν κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του κράτους ,υπήρχαν δε παιδαγωγοί και ειδικοί υπάλληλοι που παρακολουθούσαν την τήρηση των αποφάσεων.

Οι νεαροί Αθηναίοι εκπαιδευόντουσαν στις παλαίστρες από τα δώδεκα τους χρόνια. Οι παλαίστρες όπως και τα σχολεία ήταν ιδιωτικές και έφεραν το όνομα του ιδιοκτήτη[14] τους , σε αντίθεση με τα γυμνάσια που ήταν κρατικά[15].

Στις παλαίστρες κυριαρχούσε ο παιδοτρίβης που ήταν υπεύθυνος για την σωματική εκπαίδευση των νέων ,κυκλοφορούσε ανάμεσα στους νέους και διηύθυνε τις ασκήσεις με μία μακριά διχαλωτή βέργα με την οποία τιμωρούσε τους απείθαρχους, φορούσε πορφυρή χλαμύδα και την έβγαζε μόνο όταν ήταν να δείξει στα παιδιά κάποια άσκηση. Έχει συχνά κάτω από τις διαταγές του βοηθούς που τους διαλέγει ανάμεσα από τους μαθητές του . Παρακολουθούσε επίσης το παράστημα των μαθητών που έπρεπε να βαδίζουν ίσια με τις μύτες των ποδιών τους προς τα έξω. Τρία ήταν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής γυμναστικής :η τέλεια γυμνότητα του αθλητή (η λέξη γυμναστική προέρχεται από την λέξη γυμνός), η χρήση αλοιφών από λάδι και το παίξιμο του αυλού όσο κρατούσαν οι ασκήσεις.
Τα απαραίτητα εφόδια για ένα παιδί που πήγαινε στην παλαίστρα είναι :το σφουγκάρι για την καθαριότητα ,το μικρό αγγείο για το λάδι (αλάβαστρος) και η μπρούτζινη ξύστρα (στλεγγίς ή στελγίς)

Οι κύριες σωματικές ασκήσεις των νέων στην παλαίστρα ήταν η πάλη, ο δρόμος το άλμα ο δίσκος και το ακόντιο.

Σε κάθε παλαίστρα υπήρχε τουλάχιστον ένας αυλητής .Η δουλεία του ήταν όχι μόνο να ρυθμίζει τις ασκήσεις ευκαμψίας αυτό που σήμερα ονομάζουμε σουηδική γυμναστική αλλά ακόμη και την ρίψη του δίσκου η του ακοντίου αλλά και άλλα αθλήματα.
Από την εποχή του Πεισιστράτου, τον έκτο αιώνα γινόταν στην γιορτή των Παναθηναίων ένας αγώνας που συμμετείχαν μόνο παιδιά ,το πένταθλο, που περιελάμβανε πέντε αγωνίσματα :την πάλη ,τον δρόμο ,το πήδημα, την ρίψη δίσκου ,και το ακόντιο.  
Η πάλη ήταν το κατεξοχήν αγώνισμα ,αυτή είχε δώσει και το όνομά της στις παλαίστρες. Τα παιδιά αρχίζουν ισιώνοντας το έδαφος με ένα φτυάρι εργαλείο. Έπειτα τα παιδιά αγωνίζονταν δύο -;δύο με τα κεφάλια χαμηλωμένα ,τα μπράτσα τεντωμένα μπροστά και προσπαθούσαν να πιάσουν τον αντίπαλο τους η από τον καρπό η από τον λαιμό ή από την μέση. 
Τα αγωνίσματα του δρόμου ήταν πολλά :δρόμος ταχύτητας ,μήκος σταδίου (διαφορετικά από πόλη σε πόλη περίπου όμως τετρακόσια είκοσι μέτρα ) η διπλού σταδίου (δίαυλος) ή τετραπλού σταδίου (ίππιος) και ο δρόμος μεγάλου μήκους που μπορούσε να φτάσει μέχρι είκοσι τέσσερα στάδια .δηλ. περισσότερα από τέσσαρα χιλιόμετρα .
Στο πήδημα οι Έλληνες φαίνεται ότι συνήθιζαν μόνο το άλμα εις μήκος  μετά φοράς. Και στο αγώνισμα αυτό όπως και στην πάλη ,τα παιδιά πρώτα ίσιωναν με το φτυάρι το έδαφος στο σημείο που θα έπεφταν μετά το άλμα. 
Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι ότι είναι ότι δεν βλέπουμε σχεδόν ποτέ μέσα στους άλλους αγώνες την κολύμβηση, ενώ οι Έλληνες είναι ναυτικός λαός[16],πολύ σπάνιες είναι επίσης οι κωπηλασίες και οι λεμβοδρομίες. Ίσως εξηγείται το γεγονός ότι οι Έλληνες ήρθαν από βορρά από ηπειρωτική περιοχή και τα αγωνίσματα καθορίσθηκαν σύμφωνα με την παράδοση.

Στο δέκατο έκτο έτος της ηλικίας η έτος της ηλικίας η εκγύμναση των νέων σε γενικές γραμμές τελείωνε ,τα παιδιά των φτωχών[17] άρχιζαν να εργάζονται διότι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν σε ανώτερα σχολεία[18].

Τα παιδιά των πλουσίων όμως σπούδαζαν ακόμη για δύο χρόνια στο πανεπιστήμιο[19], ήταν δηλαδή κάτω από την εκπαίδευση και παρακολούθηση της ομάδος ενός σοφιστή , ενός φιλοσόφου η ενός ρήτορα στον οποίον οι γονείς του πλήρωναν πολλά χρήματα.

Ο νεαρός Αθηναίος[20] στην εποχή του Περικλή μελετάει την διδασκαλία του Αναξαγόρα διαβάζει μα θαυμασμό τις αστρονομικές θεωρίες του Μέτωνα ,συζητάει με πάθος για τα φιλοσοφικά έργα του Δήμωνα και του Πρωταγόρα και ενημερώνεται για πρώτη φορά για τις τολμηρές απόψεις των σοφιστών.

Στα δεκαοκτώ τους οι νέοι της Αθήνας ήξεραν να διαβάζουν να γράφουν να χορεύουν να τραγουδούν και να παίζουν λίρα και αυλό, ξέρανε επίσης να κολυμπάνε να ιππεύουν , να παλεύουν να τρέχουν και να πηδάνε.
Είχαν μάθει να απαγγέλλουν στίχους από τα έργα του Ομήρου και του Ησιόδου και από άλλους λυρικούς ποιητές αλλά πάνω απ'; όλα ήξεραν να φέρονται σε κάθε συναναστροφή , ήταν δηλαδή τέλειοι νέοι.

Αλλά στα δεκαοχτώ τους οι νέοι της Αθήνας[21] για να μπορούν να θεωρούνται  Αθηναίοι  πολίτες ,έπρεπε να περάσουν άλλη μία δοκιμασία ,την δοκιμασία της εφηβείας ,μία δοκιμασία με καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα. Οι καθοδηγητές της εκλεγόταν κατευθείαν από το κράτος και ο ανώτερος διοικητής άνηκε στους στρατηγούς.

Οι έφηβοι εδώ παίρνανε καθαρά στρατιωτική εκπαίδευση στα δεκαοχτώ τους γινότανε μαχητές και με την επίβλεψη του επίσημου κράτους προετοιμαζόντουσαν για την προοπτική του πολέμου. Μάθαιναν να υπερασπίζονται την πατρίδα με το όπλο στο χέρι. 
 Τον μήνα Βοηδρομιώνα στον ναό της Αγλάυρου ο νέος της Αθήνας πάνοπλος μαζί με τους συντρόφους του καλούνταν να δώσει τον όρκο με τον οποίο θα τον χώριζε για πάντα από την παιδική του ηλικία.

Ο όρκος του έφηβου ήταν ο εξής.

Θα κρατώ τα όπλα αυτά και δεν θα τα ντροπιάσω 
   και μόνος και με συντροφιά και εδώ και όπου λάχω.
Θα πολεμήσω ακούραστα και αφρόντιστα θα πέσω

Και την πατρίδα μιά φορά μεγάλη θα την κάνω

Και τους δικαίους θ'; αγαπώ και θα τιμώ τους νόμους.
Θα κατατρέχω τον κακό ,θα σφάζω τον προδότη,
κι αν ίσως ψέματα μιλώ, κολάστε με θεοί μου!

Από τον Ξενοφώντα και τον Πλάτωνα μαθαίνουμε ότι καθ'; ολη την διάρκεια της δοκιμασίας οι έφηβοι περνούσαν την ζωή τους στην ύπαιθρο .(Να τρέχεις στις πεδιάδες να κυνηγάς στα βουνά, να συνηθίσεις να υποφέρεις την πείνα ,αυτός που δεν σκοτώνει τίποτα τρέφεται με χόρτα).
Η στρατιωτική προετοιμασία των εφήβων ήταν πολύπλευρη. Οι παιδοτρίβες τους ασκούσαν καθημερινά στις παλαίστρες και στα γυμνάσια ,ο οπλομάχος διηύθυνε τις ασκήσεις πεζικού .Ο ακοντιστής δίδασκε την ρίψη του ακοντίου ,ο τοξότης την χρήση του τόξου και ο αφέτης την χρήση του καταπέλτη. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτοί υπήρχαν και οι σωφρονιστές οι οποίοι ήταν ειδικά διαλεγμένοι για να παρακολουθούν την συμπεριφορά και την πειθαρχεία των εφήβων. Τον τέταρτο αιώνα εμφανίστηκαν οι κοσμητές οι οποίοι αντικατέστησαν τους σοθρονιστές. Οι κομιστές εκλέγονταν για ένα χρόνο από τους πιο σεβαστούς πολίτες σ'; αυτούς υπαγόταν οι καθηγητές των εφήβων ή διοριζόταν από τους ίδιους.
Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης οι έφηβοι κοιμόταν τυλιγμένοι με τις χλαμύδες όπου τους έβρισκε η νύχτα.

Ο Πλάτωνας απαιτούσε οι νέοι να μαθαίνουν την ταχτική του πολέμου, την πορεία και την τέχνη της στρατοπεδίας, τα οποία μάθαιναν οι έφηβοι τον πρώτο χρόνο της εκπαίδευσης τους.
Με το πέρας του πρώτου χρόνου οι έφηβοι οπλισμένοι με ασπίδα και ακόντιο παρουσιαζόταν σε μία επιθεώρηση ένα είδος οργανωμένης παρέλασης στον περίβολο του θεάτρου.

Στην αρχαία Αθήνα το στράτευμα αποτελούταν από 42 σειρές ,ηλικίας από 19 έως 60 ετών και κάθε σειρά είχε και τον επώνυμο Ήρωα της.                                                                                                                    .                                                                                              Όλοι οι έφηβοι[22] της Αθήνας έκαναν θητεία δύο χρόνων φρουράς στα σύνορα[23] σαν περίπολοι -; φύλακες , όπου συντηρώντουσαν ,παρατηρούσαν , σκεφτόντουσαν ,αποφασίζανε και δρούσαν τελείως μόνοι τους , η ενδυμασία τους δε ήταν μόνο τα μαύρα ρούχα. Ο βασικότερος χώρος εκπαίδευσης των νέων της Αθήνας ήταν τα σύνορα με την Βοιωτία , τόπος ορεινός και άγριος που κατοικούταν μόνο από βοσκούς και κυνηγούς. Επίσης η παραπάνω περιοχή ονομάζονταν Μέλαιναι ή Μελανία Χώρα (μαύρη γη) και ήταν υπό αμφισβήτηση και από τις δύο πόλεις.                                                                                                               
  Η θητεία τους ήταν περίοδος εκπαίδευσης και τέλειας απομόνωσης από την οικογένεια τους και την κοινωνία και όπως είναι φυσικό θα πρέπει να επέφερε στους έφηβους αφόρητη ψυχική και σωματική κούραση , διότι για δύο χρόνια ήταν μακριά από την πόλη χωρίς να έχουν καμία κοινωνική επαφή ,αλλά παράλληλα ήταν υπεύθυνοι για την φύλαξη και ασφάλεια της Αθηναϊκής επικράτειας, μάθαιναν να χρησιμοποιούν οποιονδήποτε τρόπο η μέσον που θα τους έδινε την νίκη .                                                                          
Εδώ μπορούμε να αναφέρουμε ένα μύθο που εκτυλίχθηκε στην Μελανία Χώρα.   Την εποχή που αναφέρεται ο μύθος βασιλιάς των Βοιωτών ήταν κάποιος με το όνομα Ξάνθος ενώ στην Αθήνα ήταν ο Θυμοϊτης.
Οι δύο βασιλιάδες αποφάσισαν να μονομαχήσουν για διευθετήσουν την εδαφική διαφορά ανάμεσα στις δύο πόλεις.
Την τελευταία στιγμή όμως ο Θυμοϊτης φυγομαχεί με την δικαιολογία ότι ήταν ηλικιωμένος ,στο αθηναϊκό στράτευμα παρουσιάζεται κάποιος Μέλαθρος ,που δέχεται να πολεμήσει στην θέση του Θυμοϊτη με την προϋπόθεση ότι θα γίνει αυτός βασιλιάς.   Ενώ η μάχη ανάμεσα στον Μέλαθρο και τον Ξάνθο εξελισσόταν ,γυρίζει ο Μέλαθρος και λέει στον αντίπαλο του : Ξάνθε παραβαίνεις τους κανόνες της μονομαχίας .Ποιος είναι αυτός που είναι δίπλα σου?
Ξαφνιασμένος ο Ξάνθος γυρίζει να δει ποιος είναι δίπλα του και ο Μέλαθρος[24] βρίσκει την ευκαιρία και τον σκοτώνει[25].                                                                                                                                                        
Εδώ βλέπουμε ότι η απάτη συμβάλει καθοριστικά για την έλευση της τελικής νίκης.
Ο Αριστοτέλης παρουσιάζει την παραπάνω περίοδο σαν στρατιωτική θητεία ,αλλά σίγουρα ήταν κάτι πολύ περισσότερο διότι η εκπαίδευση των νέων ξεκινούσε ουσιαστικά στα 16 και τελείωνε στα 20 περιελάμβανε δε πέρα από την στρατιωτική εκπαίδευση και πολλά αλλά θέματα.
Με το τέλος της θητείας τους στα σύνορα οι νέοι θεωρούντουσαν πολίτες και οπλίτες.   Απαραίτητες προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ο νέος οπλίτης ήταν ο γάμος και η ένταξη του στην φάλαγγα των οπλιτών.

Οι Αθηναίοι διατηρούσαν καταλόγους με τους πολίτες που μπορούσαν να στρατολογηθούν . Στις εκστρατείες συμμετείχαν κατ'; αρχάς όσοι δεν είχαν συμμετάσχει στο παρελθόν. Πέρα από τις εκστρατείες από τις σειρές εκλεγόντουσαν οι δημόσιοι διαιτητές και οι άρχοντες της πόλης.

Από την τελευταία σειρά ( 60 ετών- των γερόντων) εκλέγονταν οι άρχοντες.

ΣΠΑΡΤΗ

Οι Δωριείς οι κατακτητές της Λακωνικής γης εξαιτίας του μικρού τους αριθμού αλλά και ζώντας σε μία χώρα από υποταγμένους λαούς που κατά βάθος ήταν εχθροί και περιτριγυρισμένοι από εχθρικούς λαούς αναγκάστηκαν να ζουν σαν σε στρατόπεδο για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους σαν ελληνικό φύλο.

Για να εξασφαλίσουν την κυριαρχία στην περιοχή έπρεπε να δυναμώσουν από την παιδική ηλικία το θάρρος και την ενεργητικότητα κάθε μελλοντικού πολίτη.

Στη Σπάρτη σε αντίθεση με την Αθήνα η εκπαίδευση των νέων είχε καθαρά στρατιωτικό προσδιορισμό μιας και η κοινωνία της Σπάρτης είχε καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα.
Η ανατροφή των νέων απασχολούσε ιδιαίτερα την πολιτεία. Όποιο παιδί γεννιότανε δύσμορφο και όχι τέλειο το θανάτωναν[26] ,επειδή δεν θα γινόταν καλός στρατιώτης. Τα υγιή παιδιά από την γέννηση τους ανήκαν στην πολιτεία η οποία τα εμπιστευόντουσαν στις μητέρες τους μέχρι το 7^ο έτος ,για να τα αναθρέψουν. Από το 7^ο μέχρι το 18^ο τα αναλάμβανε η πολιτεία. Κατά το διάστημα αυτό οι νέοι ζούσαν οργανωμένοι σε αγέλες[27] οι οποίες ήταν χωρισμένες βασικά σε δύο ομάδες ,σε μία ομάδα συνομηλίκων που ονομάζονταν (βούα)[28]που τις διοικούσαν  οι ποιο μεγάλοι από τους είρηνες και διαιρούνται σε λόχους που τις οδηγεί το ποιο συνετό από τα αγόρια και τον ονομάζουν βουαγό και σε μία ομάδα με παιδιά διαφορετικής ηλικίας που λέγονταν (ίλη).
Τα αγόρια της Σπάρτης  σύμφωνα με την ηλικία τους διαιρώντουσαν στους:το αγόρι από οκτώ ετών ονομάζονταν μειράκιον  ή λυκόπουλο (ρωβίδας ,προμικκιζόμενος, μικκιζόμενος, πρόπαις), ,από δώδεκα έως τα δεκαπέντε (πρωτοπάμπαις, ατροπάμπαις, μελλείρην (μελλέφηβος)-τέλος από τα δεκαέξι μέχρι τα είκοσι είρην .Οι ύλες αντιστοιχούσαν σε παιδικές ομάδες με καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα, τα παιδιά εξασκούνταν στην χρήση όπλων ,στην εκτέλεση αποστολών και στην σιδερένια πειθαρχεία:η ατομικότητα εξαφανίζονταν ενώ η ομαδικότητα ήταν ο βασικός σκοπός της εκπαίδευσης. Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης τα παιδιά βασικά μάθαιναν γραφή και ανάγνωση κάτω από την καθοδηγήσει των παιδονόμων και ασκούνταν στην σκληραγωγία του σώματος, στην πειθαρχεία ,στην απόκτηση πολεμικών δεξιοτήτων στην μόρφωση και την απόκτηση ήθους. Γιαυτό όσο μεγάλωναν τόσο περισσότερο τα ασκούσαν. Τα κούρευαν σύρριζα και τα μάθαιναν να περπατάνε ξυπόλυτα και να παίζουν τον περισσότερο καιρό γυμνά. Μάθαιναν ακόμη πολεμικά τραγούδια και τα έπη του Ομήρου, αλλά ήταν υποχρεωμένα να ακούν διαφόρων ειδών αφηγήσεις και ν'; απαγκέλουν ποιήματα πατριωτικού περιεχομένου[29].0 Πλούταρχος μας λέει ότι τα παιδιά της Σπάρτης οπωσδήποτε μάθαιναν να γράφουν και να διαβάζουν αλλά αυτό γινότανε επειδή ήταν απολύτως αναγκαίο.
Βέβαια εκτός από τις συνεχείς στρατιωτικές ασκήσεις που προετοίμαζαν τους νέους σπαρτιάτες για πόλεμο ,έπαιρναν και κάποια μουσική μόρφωση , που εξ άλλου είχε σχέση με τον πόλεμο ,γιατί ο πολύ καλά κανονισμένος μουσικός ρυθμός των χορών ετοιμάζει τις πειθαρχημένες κινήσεις των ταγμάτων και καθώς ξέρουμε ο αυλός και τα τραγούδια ρύθμιζαν τις κινήσεις του σπαρτιατικού Στράτου.
Μετά τα δώδεκα φορούσαν ένα ιμάτιο το ίδιο όλο τον χρόνο, δεν κάνουν μπάνιο και δεν αλείφονται με λάδι παρά μόνο στις πιο γιορτινές ημέρες του χρόνου. Για το παραμικρό παράπτωμα μαστιγώνονταν άσχημα, στα δείπνα τους έδιναν επίτηδες κακής ποιότητος τροφή και πολύ λίγη για να τα αναγκάσουν να κλέβουν τρόφιμα για αν συνηθίσουν στη τόλμη και το δόλο[30].
Στα δεκαέξι τους τα παιδιά της Σπάρτης περνούσαν από την παιδική ηλικία στην νεότητα .Οι είρηνες υφίστανται πολλές και διαδοχικές μυήσεις που είναι απόδειξη αντοχής και παράλληλα τελετές με μαγικό χαρακτήρα πολύ συχνά με χορούς και μασκαράτα. Στο βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος οι έφηβοι χωρισμένοι σε δύο αντίπαλες ομάδες έρχονται να κλέψουν τυριά και αυτό το μεγάλο παιχνίδι γίνεται η αφορμή να δώσουν και να πάρουν μερικά χτυπήματα με το μαστίγιο.

Από τα 18 -;20 χρόνια τους οι νέοι της Σπάρτης όπως οι Αθηναίοι συνομήλικοι τους έπρεπε να περάσουν την τελική δοκιμασία .Την ποιο σκληρή δοκιμασία του κρυπτή, τα δύο χρόνια της απομόνωσης και της ατομικής πρωτοβουλίας, μίας δοκιμασίας που με το τέλος της σήμαινε και το τέλος της εφηβείας και την είσοδο των νέων στους πολεμιστές.

Ο Κρύπτης[31] ήταν ο νέος που εγκατέλειπε την πόλη για να περιπλανηθεί κρυμμένος και πλήρως απομονωμένος με ελαφρύ οπλισμό στην ύπαιθρο και στα βουνά.
Η εκπαίδευση του Κρύπτη ήταν πολύ πιο σκληρή από αυτή του Έφηβου ,αφού όλη την περίοδο της εκπαίδευσης οι Κρύπτες έκαναν καταδρομές σε δάση και σε βουνά αναριχόντουσαν σε βράχους σε τοίχους και άγριες χαράδρες, ενώ το βασικό στοιχείο της εκπαίδευσης ήταν η παραμονή τους την νύχτα στα βουνά.                    Στην περίοδο της εκπαίδευσης ήταν από τις διαδεδομένο το κυνήγι και ο φόνος των Ειλώτων, τους οποίους η κοινωνία κάθε χρόνο τους κήρυττε τον πόλεμο[32] για να μην θεωρηθεί φόνος ο θάνατός τους από τους Κρύπτες.
Αξίζει να αναφέρουμε το τελετουργικό που επικρατούσε πριν μάχες ανάμεσα σε ομάδες Κρυπτών .
Πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι σε αυτές τις μάχες επιτρεπόταν ορισμένα όπλα και πολλά απαγορευμένα χτυπήματα όπως δαγκωματιές γονατιές κ.λ.π.
Πριν από την μάχη οι δύο ομάδες έκαναν θυσία στον Ενυάλιο θεό της συμπλοκής δύο σκύλους , στη συνέχεια βάζανε δύο εξημερωμένους αγριόχοιρους να μονομαχήσουν .Όποιος αγριόχοιρος κέρδιζε , συνήθως προοιώνιζε την νίκη της ομάδος στην οποία ανήκε.
 Στα είκοσι τους οι νέοι της Σπάρτης ήταν τέλειοι στρατιώτες και μπορούσαν να γίνουν πολίτες της πόλης . 
Για να θεωρηθούν όμως πολίτες και πολεμιστές με πλήρη δικαιώματα έπρεπε να περάσουν από την εκπαίδευση και την αγωγή του Κρύπτη καθώς επίσης και ένα σύνολο μυητικών τελετουργιών που συνεχίστηκαν έως την κλασική εποχή.

Όπως είδαμε παραπάνω η κοινωνία της Σπάρτης αν εξαιρέσουμε ότι έδινε στα παιδιά της Σπάρτης κάποια μουσική μόρφωση και τους έδινε τα απαραίτητα στοιχεία αναγνώσεις και γραφής μπορούμε να πούμε πως ολόκληρη η σπαρτιατική εκπαίδευση που την είχε οργάνωση σχολαστικά και την κρατούσε κάτω από τον έλεγχό του το κράτος περιοριζόταν σε σωματικές ασκήσεις και στην προετοιμασία του πολέμου.  
Εκτός από τον πόλεμο και τις ασκήσεις ο Σπαρτιάτης τις μόνες ασχολίες που είχε ήταν το κυνήγι και την συνομιλία στους δημόσιους χώρους ,όπου συνηθίζονταν τα λίγα και φρόνιμα λόγια(λακωνισμός).
Απαγορεύονταν τα ταξίδια έξω από την Σπάρτη ,για να μην διατρέχει κίνδυνο εκφυλισμού η σπαρτιάτικη ζωή από την μίμηση ξένων συστημάτων.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι στην Σπάρτη οι κοπέλες σε αντίθεση με την Αθήνα (εκεί οι κοπέλες ζούσαν κλεισμένες) γυμνάζονταν δημόσια στα διάφορα σπορ όπως τα αγόρια. Πάλευαν έριχναν το δίσκο  ή το ακόντιο (που θεωρούταν πολεμικό όπλο).Το εκπαιδευτικό σύστημα της Σπάρτης ήθελε να δημιουργήσει μητέρες ρωμαλέες και δυνατές προικισμένες με αντρικές αρετές.

Ο Πλούταρχος μας λέει ότι ο Λυκούργος για να αποφευχθεί η μαλθακότητα μιας σπιτικής εκπαίδευσης χωρίς σκληραγωγία επέτρεψε στα κορίτσια να εμφανίζονται γυμνά στις λιτανείες όπως και τα αγόρια και να χορεύουν και να τραγουδούν μπροστά στους άντρες. Οι χοροί των κοριτσιών της Σπάρτης που τους χόρευα ενώ τραγουδούσαν τα παρθένια του Αλκμάνος ήταν περίφημοι ανάμεσα στους χορούς αυτού του είδους.
Έτσι ετοίμαζαν γάμους αρμονικούς που θα έδιναν στην Σπάρτη ρωμαλέα παιδιά.

Ο πόλεμος για τον Σπαρτιάτη ήταν βίωμα ζωής , ξεκινούσε γιαυτόν με  την μάνα του η την γυναίκα του  να αδιαφορούν για την ζωή του και να ενδιαφέρεται μόνο για την τιμή του, το καλό , την δόξα  και την ακεραιότητα της Σπάρτης, γιαυτό ξεκινώντας για τον πόλεμο του έδιναν την ασπίδα του και του έλεγαν :      (Η ταν ή επί τας) δηλ. (ή θα νικήσεις ή θα γυρίσεις νεκρός πάνω στην ασπίδα σου). 
 Για να αποκτήσουν όμως πολιτικά δικαιώματα έπρεπε να εκλεγούν μέλη μίας από τις δεκαπενταμελείς ομάδες που ονομάζονταν  (συσσίτια) ή (συσκηνίες) και δεν ήταν τίποτα άλλο από μονάδες στρατού (κάτι σαν τις σημερινές διμοιρίες). Οι εικοσάχρονοι υπέβαλαν αίτηση υποψηφιότητας για ομάδες όπου υπήρχαν κενές θέσεις . Τα ήδη μέλη ψήφιζαν με μυστική ψηφοφορία αν θα δεχόταν τον κρύπτη η όχι, μία αρνητική ψήφος ήταν αρκετή να μην γίνει δεκτός ο υποψήφιος.
Οι δεκαπέντε κάθε ομάδος ζούσαν μέρα νύχτα μαζί[33] και κοιμόντουσαν σε κοινούς στρατώνες[34]και έτρωγαν σε κοινούς χώρους[35]τον μέλανα ζωμό. 
Μετά απ ';όλα αυτά κάθε μέλος ήταν υποχρεωμένο να προσφέρει στα συσσίτια τα οποία άνηκε ,κάθε μήνα τα εξής :περίπου τριάντα κιλά αλεύρι , δεκαπέντε κιλά κρασί , έντεκα κιλά τυρί, έξι κιλά σύκα και μία μικρή χρηματική προσφορά. Αυτός που δεν κατέβαλε τα παραπάνω εξέπιπτε από μέλος ενώ ταυτόχρονα έχανε τα πολιτικά του δικαιώματα.
Σε αντίθεση με τους Κρύπτες οι κανόνες των πολιτών ήταν τελείως διαφορετικοί.
Κατά το 30ο έτος παντρευόταν , κατά το 60ο έληγε το στρατιωτικό στάδιο και από τότε καταγίνονταν με την διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων και με την ανατροφή των παιδιών της πολιτείας.                                                                                                                               Ελεύθερος πολίτης με πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην αρχαία Σπάρτη ήταν αυτός που είχε γεννηθεί από πατέρα και μάνα Σπαρτιάτες, ήταν υγιείς και κατά την γέννηση του ήταν αρτιμελής να έχει συμμετάσχει σε όλα τα στάδια του Σπαρτιατικού στρατιωτικού βίου και να μην έχει πέσει σε (ατιμία).
Οι πολίτες είχαν δικαίωμα στην κοινή ζωή ,στα δείπνα ,στις ανοιχτές μάχες ,στα πεδινά μέρη, στην κατά μέτωπο επίθεση κ.λ.π., αρετές οι οποίες τιμόντουσαν στην Σπάρτη περισσότερο από οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδος, επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι το χαρακτηριστικό των ενήλικων Σπαρτιατών ήταν τα μακριά μαλλιά πράγμα το οποίο δεν συναντάται στην υπόλοιπη Ελλάδα.                                                        Μοναδική εργασία των Σπαρτιατών ήταν η στρατιωτική εκπαίδευση[36] που συνεχίζονταν είτε σε περίοδο πολέμου είτε σε περίοδο ειρήνης, ουσιαστικά οι Σπαρτιάτες έως τα τριάντα τους ζούσαν σε κατάσταση μόνιμης επιστράτευσης.  
Τα έσοδα τους προέρχονταν από κλήρους που τους καλλιεργούσαν οι είλωτες, οι κλήροι πήγαιναν πάντα στους πρωτότοκους οι υπόλοιποι δεν παίρνανε τίποτα.
Άλλοι λόγοι που έχανε ένας Σπαρτιάτης τα πολιτικά του δικαιώματα[37] ήταν οι εξής:να λιποτακτήσει ή να πιαστεί αιχμάλωτος ή να υποχωρήσει μπροστά στην ανωτερότητα του εχθρού.

ΚΡΗΤΗ

Αντίθετα από την Αθήνα και την Σπάρτη στην Μινωική Κρήτη η εκπαίδευση και η μύηση των εφήβων στους νόμους και τις αρετές της κοινωνίας ήταν δουλειά έμπειρων και επώνυμων παιδαγωγών. Σκοπός αυτών των  ανθρώπων ήταν η σωστή διάπλαση των εφήβων ώστε να μπορέσουν να γίνουν ενεργά και αξιότιμα μέλη της κοινωνίας.
 Στην Κρήτη οι νέοι ζούσαν κατά ομάδες που ονομάζονταν Αγέλες, ενώ οι ενήλικες απάρτιζαν τα ένοπλα σώματα που ονομάζονταν εταιρίες.
Η εκπαίδευση των νέων της Μινωικής Κρήτης μοιάζει πολύ με την εκπαίδευση που πήρε ο Αχιλλέας από τον Χείρωνα και τον Φοίνικα, δηλ. μαθαίνανε τρόπους καλής συμπεριφοράς ,κυνήγι ,ιππασία, ακόντιο ,τοξοβολία, μουσική χορό, επίσης κατείχαν γνώσεις ιατρικής και φαρμακευτικής.
Υπάρχουν ευρήματα που δείχνουν τους νέους σε αγώνες πυγμαχίας[38] ,αγώνες δρόμου, σύλληψη άγριου ταύρου , κυνήγι με τόξο , να χορεύουν ιερούς χορούς , να παίζουν μουσική με πολλά όργανα, και ιδικά με επτάχορδη λύρα.       
Όπως στην Αθήνα και την Σπάρτη οι νέοι στην Κρήτη έπρεπε να περάσουν την δοκιμασία της μεθορίου και να δοκιμαστούν στην απομόνωσης- επιβίωσης.                                                                                                               Έπειτα από την δοκιμασία της μεθορίου οι νέοι ήταν υποχρεωμέν ]]> http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/08/03/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%af_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82 Mon, 03 Aug 2009 12:17:00 -0400 http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/08/03/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%af_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82 OLYKOS  

Ο Αισχύλος είχε γράψει ότι ο Δίας είναι πάνω απ' όλους τους θεούς αλλά όμως πάνω από αυτόν  βρίσκεται η  Μοίρα η οποία απονέμει δικαιοσύνη σε θεούς και ανθρώπους.
Πάντα πίστευα ότι ο ακρογωνιαίος λίθος για την λειτουργικότητα μιας σωστής  κοινωνίας είναι η σωστή  απονομή της δικαιοσύνης.

Επηρεασμένος από μια προσωπική δικαστική υπόθεση που με βασάνιζε τα τελευταία  δεκαεπτά χρόνια αποφάσισα να γράψω το παρών άρθρο. Σε αυτά τα δεκαεπτά χρόνια χρειάσθηκε α αλλάξω τρεις δικηγόρους να κάνω αλλεπάλληλες πρόσφυγες στο Διοικητικό Εφετείο και στον Συμβούλιο Επικρατείας. .
Δεν κρύβω ότι δέχτηκα πολλές προτάσεις από πολλούς φίλους και  ειδήμονες όπως : έλα μωρέ πήγαινε στον Άλφα ή στον Βήτα  δικηγόρο δώσ' του τόσα χρήματα και θα ξεμπερδέψεις.
Τώρα είτε οι ηθικές μου αρχές ,είτε τα φιλοσοφικά μου πιστεύω, είτε η σαρακατσάνικη ξεροκεφαλιά μου, δεν μου επέτρεψαν να ακολουθήσω τις συμβουλές τους αλλά αποφάσισα να ακολούθησα τον νόμιμο δρόμο και να εξαντλήσω και το τελευταίο νόμιμο δικαίωμα μου που προβλέπεται από το νομικό σύστημα της χώρας μου.
Φυσικά δεν μπορώ να κρύψω την αγανάκτηση μου τα συναισθήματα οργής και απογοήτευσης για το δικαστικό μας σύστημα όπως και τα φυσικά ανθρώπινα συναισθήματα ( αδικία ,πίκρα, αγανάκτηση, απογοήτευση, θλίψη, οργή,  ανυπομονησία ,στενοχώρια, ανθρώπινη περιφρόνηση ,ειρωνεία κλπ).

Προ ημερών ενημερώθηκα από τον δικηγόρο μου ότι η υπόθεση μου έχει κερδισθεί οριστικά και αμετάκλητα .

Δεν θα αναφερθώ στους επαγγελματικές προοπτικές και τις οικονομικές αποζημιώσεις που συνεπάγονται μετά από την δικαστική απόφαση.

Θα αναφερθώ όμως στην ηθική μου ικανοποίηση .
Μια ικανοποίηση που έρχεται μετά από δεκαεπτά χρόνια αγώνων , υπομονής  ,απογοήτευσης και πίκρας .

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Πριν από τρία περίπου χρόνια που αγόρασα την επιχείρηση μου θυμάμαι πως έβαλα κάποιους κανόνες για την σωστή λειτουργία της.

Ο πρώτος ήταν ότι από το ταμείο δεν έπρεπε να βγει ούτε ένα λεπτό και για κανένα λόγο μέχρι το βράδυ που θα γίνει καταμέτρηση.
 Ο δεύτερος κανόνας ήταν ότι αν το κεφαλαίο της επιχείρησης είναι π.χ, πέντε χιλιάδες ευρώ, πέντε χιλιάδες ένα θα γινόταν ,αλλά τέσσαρες χιλιάδες εννιακόσια ενενήντα εννέα δεν θα γίνονταν ποτέ.

Σιγά σιγά και με την πάροδο του χρόνου στην επιχείρηση μπήκαν και άλλοι οικονομικοί κανόνες .

Αλλά όσους κανόνες και να έβαζα  , συνειδητοποίησα ότι οι βασικότεροι παράγοντες για την οικονομική ευρωστία  μιάς επιχείρησης  ήταν  η σωστή διαχείριση μεν αλλά  και η δυνατότητα πρόβλεψης της κίνησης του χρήματος  για τις επόμενες ημέρες..

Έτσι παρατήρησα ότι κάποια χαρτονομίσματα και κάποια κέρματα κινιόντουσαν πιο γρήγορα από τα κάποια άλλα. Π.χ το εικοσάευρω είναι το πιο κινήσημο χαρτονόμισμα ενώ το εικοσάλεπτο είναι το πιο κινήσημο κέρμα .Σιγά σιγά άρχισα να συνδυάζω τα διάφορα χαρτονομίσματα και κέρματα ανάλογα  με την κίνηση της αγοράς.

Έτσι παρατήρησα ότι όταν υπάρχει κίνηση στην αγορά  κάποια χαρτονομίσματα  κινούνται πιο γρήγορα ενώ όταν υπάρχει κρίση αυτά τα νομίσματα δεν κινούνται σχεδόν καθόλου

Ας αρχίσουμε από τα πενηντάευρα και τα εκατοστάευρα . Αυτά τα δύο χαρτονομίσματα  σίγουρα προκαλούν ευφορία σε έναν επιχειρηματία όταν βλέπει πολλά από αυτά στο ταμείο της επιχείρηση του αλλά δεν είναι όμως ο βασικός παράγοντας που θα σου δείξει ότι τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει εμπορική κίνηση για να μπορέσει ένας επιχειρηματίας για προμηθεύσει με τα απαραίτητα προϊόντα  την επιχείρηση του.
Τα πολλά πενηντάευρα στο ταμείο σε συνδυασμό με την εξαφάνιση των μικρότερων χαρτονομισμάτων δηλώνει (εμπορική φούσκα) συνήθως  ότι  κάποιες κατηγορίες ανθρώπων έχουν πληρωθεί  πρόσφατα και ψωνίζουν μαζικά με πενηντάευρα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα για μερικές ημέρες να φανεί μια ψευδαίσθηση ότι υπάρχει μια άνοδο στην εμπορική κίνηση αλλά αυτό θα κρατήσει για λίγο, η  πραγματική εμπορική άνοδο στην αγορά θα φανεί όταν στο ταμείο θα υπάρχουν πολλά εκατοντάευρα ή πενηντάευρα αλλά και πολλά εικοσάευρα , δεκάευρα , πεντάευρα και πολλά κέρματα.

Το εικοσάευρω είναι το πιο κινήσημο χαρτονόμισμα  πάντα υπάρχουν πολλά από αυτά σε όλα τα ταμεία, είναι επίσης το μόνο χαρτονόμισμα που η έλλειψη του από τα ταμείο δηλώνει προσωρινή εμπορική άνοδο (φούσκα) της αγοράς ..

Πολλές φορές είναι καλύτερα να υπάρχουν πολλά εικοσάευρα , δεκάευρα , πεντάευρα κλπ παρά πολλά πενηντάευρα και εκατοντάευρα μόνο, διότι όπως αναφέραμε παραπάνω αυτό δηλώνει εμπορική φούσκα.

Μπορεί το εικοσάευρω να είναι ο πιο κινήσημο χαρτονόμισμα αλλά η αυξημένη παρουσία τους στα ταμεία δεν είναι το κριτήριο αυτό που θα μας δείξει ότι στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει μακρόχρονη αύξηση της  εμπορικής κίνησης.

Το δεκάευρω είναι το πιο δυσεύρετο χαρτονόμισμα , είναι το χαρτονόμισμα που κυκλοφορεί πιο σπάνια από όλα τα αλλά .

Κατά περίεργο τρόπο όλοι μας ψάχνουμε να τα βρούμε στις ημέρες που  υπάρχει εμπορική άνοδος . Αυτό το γεγονός όμως είναι το βασικότερο κριτήριο ένδειξης ότι τις επόμενες ημέρες θα έχουμε μακράς διάρκειας άνοδο της  εμπορικής κίνησης στη πόλη, 

. Η μακρόχρονη εμπορική κίνηση ξεκινάει τις πρώτες ημέρες με μείωση των δεκάευρων ακολουθεί η σταδιακή αύξηση τους έως την ημέρα που τα δεκάευρα θα είναι πιο πολλά από τα άλλα χαρτονομίσματα. Για όσες θα ημέρες υπάρχουν  πολλά δεκάευρα στα ταμεία των  επιχειρήσεων τόσες ημέρες θα κρατήσει και η εμπορική άνοδος στην πόλη. Όταν αρχίσουν να χάνονται σιγά σιγά και αρχίσουν να εμφανίζονται πολλά πενηντάευρα και εκατοστάευρα εις βάρος των δεκάευρων .αυτό σημαίνει ότι είναι θέμα δυο η τριών ημερών να τελειώσει και η εμπορική άνοδος.

Όταν αρχίσουν να εξαφανίζονται τα δεκάευρα και αυξάνονται τα πεντάευρα και τα κέρματα σημαίνει ότι έχουμε μείωση της εμπορικής κίνησης αλλά σε αργό ρυθμό
Με άλλα λόγια είναι καλύτερα όταν μειώνονται τα δεκάευρα να αυξάνονται τα μικρότερα χαρτονομίσματα παρά τα μεγαλύτερα

Όταν υπάρχουν πολλά δεκάευρα στα ταμεία τότε σχεδόν πάντα υπάρχουν και παρά πολλά εικοσάευρα , πεντάευρα ,πενηντάευρα, κλπ.

Έτσι σύμφωνα με τα παραπάνω το βασικότερο κριτήριο ένδειξης για την  αύξηση ή την πτώσης της εμπορικής κίνησης είναι το δεκάευρω.

Το πεντάευρο είναι  από τα πιο κινήσημα χαρτονομίσματα. Όταν υπάρχουν πολλά στο ταμείο δείχνει ότι υπάρχει μέτρια αλλά σταθερή  εμπορική κίνηση όταν όμως αρχίζουν να φεύγουν από το ταμείο και εμφανίζονται πολλά πενηντάευρα και εκατοντάευρα σημαίνει ότι είναι θέμα λίγων ημερών πότε θα έρθει η πτώση της εμπορικής κίνησης..

Όταν στο ταμείο υπάρχουν πολλά κέρματα και πολλά χαρτονομίσματα σημαίνει ότι η εμπορική κίνηση πάει καλά όταν όμως αρχίζουν και εμφανίζονται τα μπρούτζινα τότε η εμπορική κίνηση έχει πάρει την κάτω βόλτα. Όταν μάλιστα τα μπρούτζινα αρχίσουν και συσσωρεύονται εις βάρος των άλλων κερμάτων τότε σημαίνει ότι η αγορά έχει έρθει στην χειρότερη φάση. .

Ένας έξυπνος και πρακτικός επιχειρηματίας μπορεί να κάνει και άλλους πολλούς συνδυασμούς για να καταλάβει σε τι κατάσταση βρίσκετε η αγορά εγώ ανέφερα τους πιο βασικούς .

Όσοι λοιπόν θέλουν να μάθουν σε ποια κατάσταση  βρίσκεται η εμπορική κίνηση της πόλης δεν έχουν παρά να πάνε στο περίπτερο η στο μίνι μάρκετ  της γειτονιάς και να ρωτήσουν ποια χαρτονομίσματα υπάρχουν στα ταμεία.

Σύμφωνα  με την απάντηση θα βγάλουν και τα ανάλογα συμπεράσματα.

Στην γειτονιά μας εδώ και πολλά χρόνια έχουν εγκατασταθεί κάποιες οικογένειες τσιγγάνων.

Σαν άνθρωποι είναι εργατικοί ευγενικοί και σε γενικές γραμμές νοικοκυραίοι.

Σαν επιχειρηματίας θα μπορούσα να πω πως για μένα είναι οι καλύτεροι πελάτες μου.

Όταν αγόρασα την επιχείρηση μου κάποιοι φρόντισαν να με ενημερώσουν για τους περίεργους της γειτονιάς

Σαν ο  πιο περίεργος από όλους μου που μου περιέγραψαν ήταν ο Μάρκος ένα τσιγγανάκι γύρω στα δεκαέξι . Οι περιγραφές γ' αυτόν ήταν τόσο άσχημες που κάποια στιγμή μ'  έπιασε πανικός για το τι μπορούσε να κάνει στην επιχείρηση μου . Έφτασα μάλιστα στο σημείο να εγκαταστήσω σύστημα παρακολούθησης με κάμερες και καταγραφικό αξίας χιλίων διακοσίων ευρώ.

Από τις πρώτες ημέρες όταν άρχισαν να μαζεύονται οι πιτσιρικάδες έξω από την επιχείρηση μου δεν άργησα να καταλάβω ποιος ήταν ο Μάρκος .

Ένα αδύνατο μελαχρινό παιδί υπερκινητικό  που πάντα κάτι έκανε.. Δεν καθόταν στα παγκάκια η στις καρέκλες όπως όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. Ο Μάρκος η θα χόρευε η θα τραγουδούσε η θα άκουγε μουσική η θα έπαιζε με κάποιο σκύλο η θα καλαμπούριζε  η θα πείραζε κάποια κοπέλα που περνούσε από ην πλατεία.

Μέσα από την επιχείρηση μου τον παρακολουθούσα και από την αρχή κατάλαβα ότι κάτι δεν ταίριαζε στις περιγραφές που μου δώσανε αλλά εξακολουθούσα να έχω τις επιφυλάξεις μου.

Κάποια στιγμή  μπήκε στην επιχείρηση μου . Ενώ έξω ήταν υπέρκινητικός και δραστήριος μόλις έμπαινε μέσα οι κινήσεις του ξαφνικά γινόταν πολύ αργές.
Άρχισε να ψάχνει με τα μάτια του όλα τα προϊόντα αργά αργά , γύριζε από ράφι σε ράφι έκανε παρατηρήσεις όπως:  κύριε Γιώργο πολύ ωραία αυτά τα μπισκότα καλά κάνατε και τα φέρατε, ή αυτός ο χυμός μου αρέσει πολύ.

Χρειάσθηκε να περάσουν είκοσι λεπτά να γυρίσει  όλο το μαγαζί ,έλεγξε όλα τα προϊόντα πήρε δυο η τρεις κωδικούς  πλήρωσε ευγενικά και έφυγε.

Όση ώρα ήταν μέσα στο μαγαζί μου ήμουν σε επιφυλακή και τον παρακολουθούσα μέσα από το σύστημα παρακολούθησης  

Όσο περνούσε ο καιρός καταλάβαινα ότι ο Μάρκος ήταν όντως ένα πολύ διαφορετικό παιδί ξεχώριζε απ' όλα τα παιδιά της ηλικίας του 

Κάποια στιγμή πλησίασε στην επιχείρηση μου ένας γείτονας και σταυροκοπιόταν .

-Δεν θα το πιστέψεις αυτό που θα σου πω!

-Ο Μάρκος βρήκε το πορτοφόλι μου και μου το έδωσε !

-Γιατί τ' οξερα είπα μέσα μου..

Ο γείτονας μου διηγήθηκε ότι  βγαίνοντας από το αυτοκίνητο, του έπεσε το πορτοφόλι στον δρόμο .Φαίνεται ότι το βρήκε ο Μάρκος και του το επέστρεψε.

Είχες πολλά χρήματα μέσα?

-Ναι μόλις είχα γυρίσει από την τράπεζα!

-Δεν σου λείπει τίποτα . Έτσι!

-Στον λόγο μου όχι !

Χαμογέλασα κάτω από τα μουστάκια μου.

Κάποια ημέρα ήμουν έξω στο καφενείο . Και ξαφνικά βλέπω τον Μάρκο να μπαίνει στην επιχείρηση μου. Τρέχω γρήγορα και τον βλέπω να εξετάζει τα διάφορα προϊόντα με τον συνηθισμένο αργό και ήρεμο τρόπο του.

Όταν πλήρωσε και έφυγε μου μπήκε ο διάολος μέσα μου και λέω για να ρίξω μια ματιά στο σύστημα παρακολούθησης

Και τότε είδα έντρομος από την κάμερα που είναι πάνω από το ταμείο να έχει απλώσει αργά αργά το χέρι του προς το ταμείο και να το μαζεύει πάλι.

-Θα ήταν ώρα που έμπαινα μέσα σκεφτικά και το τράβηξε για να μην τον πιάσω.

Βγήκα έξω και τον φώναξα.

Τι είναι κύριε Γιώργο μου λέει χαμογελώντας.

-Για κοίτα εδώ του λέω και του δείχνω την κάμερα .

-Ααα  κύριε Γιώργο ήθελα να δω πως με πιάνει η κάμερα μου απάντησε με εκείνο το αιώνιο χαμόγελο.

Τον κοίταζα και το μυαλό μου έπαιρνε χιλιάδες στροφές.

-Μάρκο με αυτή την καταγραφή αν πάω στην αστυνομία μπορεί να πας φυλακή αν όχι σίγουρα θα στιγματιστείς για πάντα.

-Κύριε Γιώργο σοβαρά σας μιλάω ήθελα να δω πως με πιάνει η κάμερα μου απάντησε γελώντας.

-Μάρκο την επόμενη φορά ατύχησες .

Ο Μάρκος έφυγε γελώντας επαναλαμβάνοντας ότι το έκανε μόνο και μόνο να δει πως φαίνεται το χέρι του στο μόνιτορ.

Δεν ξέρω για ποιον λόγο αλλά δεν ανησύχησα καθόλου ,ίσως και να τον πίστεψα. Το μόνιτορ είναι πάνω από το ταμείο και δεν αποκλείεται να έλεγε αλήθεια , αλλά δεν αποκλείεται να είναι τόσο έξυπνος και ψύχραιμος που να βρήκε την καλύτερη δικαιολογία την συγκεκριμένη στιγμή.

Όταν ήρθαν τα Χριστούγεννα ήρθαν τα παιδιά της γειτονιάς να πουν τα κάλαντα. Κάποια στιγμή πέρασε και ο Μάρκος με την αδερφή του Όταν άρχισε να τραγουδάει έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Η φωνή του ήταν τόσο μελωδική που θα μπορούσα; να πω πως θύμιζε επαγγελματία τραγουδιστή.

Την άλλη ημέρα βρήκα τον πατέρα του και του λέω!

-Σωτήρη ο γιος σου έχει πολύ καλή φωνή και νομίζω ότι καλό θα ήταν να τον στείλεις σε κάποιο ωδείο για να αξιοποιήσει το ταλέντο του.

-Το ξέρω μου απάντησε τον ακούω πολλές φορές που τραγουδάει και μου το έχουν πει και άλλοι. Θα δούμε τι θα κάνουμε.

-Είναι κρίμα να πάει χαμένο το παιδί γιατί έχει μεγάλες δυνατότητες.

Όσο περνούσε ο καιρός και είχα εξοικειωθεί με τα παιδιά της γειτονιάς αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ενώ όλα έπαιζαν με τον Μάρκο όταν έρχονταν η ώρα τα περισσότερα από αυτά το έθαβαν κανονικότατα . Πολλές φορές μάλιστα έπιασα κάποια από αυτά να ψιλοκλέβουν διάφορα προϊόντα όπως τσίχλες καραμέλες κλπ. αλλά ο Μάρκος δεν μου έδωσε το παραμικρό δικαίωμα για να τον κακοχαρακτιρίσω με τον καιρό μάλιστα πίστεψα ότι η ιστορία με την κάμερα ήταν όπως μου την είπε!

Ένα βράδυ μια παρέα από αυτά πέταγαν πορτοκάλια σε ένα σπίτι της γειτονιάς για να κατεβάσουν την μπάλα που είχε σκαλώσει στο δέντρο.

Ξαφνικά βγήκε έξω ο ιδιοκτήτης του σπιτιού και άρχισε να τους κυνηγάει  Τότε τα παιδιά σκορπίσανε . Όταν αργότερα τους ρώτησα ποιος πέταγε τα πορτοκάλια όλοι έριξαν τα βάρη στον Μάρκο, λες και ο Μάρκος ήταν μόνος του στο επεισόδιο.

Έτσι σκεφτόμενος τι είχα τραβήξει και εγώ στα νιάτα μου εξαιτίας του αυθορμητισμού μου και της επιπολαιότητας μου σκέφτηκα να του μιλήσω.

Τον φώναξε  στην επιχείρηση και προσπάθησα ήρεμα να του πω κάποια πράγματα που βγαίνουν από τα δικά μου βιώματα.

Όση ώρα του μιλούσα ο Μάρκος με κοιτούσε άλλοτε χαμογελώντας και άλλοτε γελώντας δυνατά. Όταν τον ρώτησα μάλιστα γιατί γελάει μου απάντησε

-Κύριε Γιώργο αυτά που μου λέτε τα ξέρω αλλά εγώ δεν έχω κάνει τίποτα για να με κατηγορήσει κάποιος.

Έμεινα με το στόμα ανοιχτό . Δεν ήξερα τι να του απαντήσω.. Του ανέφερα το γεγονός με τα πορτοκάλια και του επισήμανα ότι όλοι έριξαν τα βάρη σε αυτόν και ότι λόγο της συμπεριφοράς τους ήταν ο εύκολος στόχος όλων και πως ότι και να συμβεί στην γειτονιά όλοι αυτόν θα κατηγορήσουν.

-Κύριε Γιώργο εγώ δεν κάνω κάτι που πειράζει κανέναν και εκείνη την ημέρα ήμασταν όλοι μαζί δεν φταίω μόνο εγώ,  μου απάντησε συνεχίζοντας να γελάει.

-Ναι αλλά σε σ ένα έριξαν τις ευθύνες

-Κύριε Γιώργο αυτά που μου λέτε τα ξέρω μου απάντησε γελώντας αλλά τι να κάνω να σταματήσω να παίζω, να μην έχω φίλους. Ότι και να κάνω πάλι το ίδιο θα γίνει! Πες ότι τσακώθηκα μαζί τους έπειτα με ποιον θα παίζω!

Τον κοίταξα για λίγο και αναρωτήθηκα πόσα και ποια γεγονότα οδήγησαν αυτό το νέο παιδί να συνειδητοποιήσει  την σκληρή πραγματικότητα στην οποία ζούσε.

-Προσπάθησε τουλάχιστον να μην δίνεις δικαιώματα και να γίνεσαι στόχος για σχόλια και παρατηρήσεις.

-Κύριε Γιώργο εμένα μου αρέσει να είμαι έτσι όπως είμαι δεν κάνω τίποτα κακό και δεν καταλαβαίνω γιατί να αλλάξω εγώ και όχι οι άλλοι μου απάντησε με το ίδιο χαμόγελο στα χείλια.

-Με θέλετε τίποτα άλλο με ρώτησε  ξαφνικά!

-Ξέρεις όμως ότι οι γονείς σου δουλεύουν σκληρά για να μην σας λείπει τίποτα και νομίζω ότι θα στεναχωρεθούν αν μάθουν από τους γείτονες ότι κατηγορήθηκες για το άλφα ή βήτα παράπτωμα.

Ξαφνικά σοβάρεψε το χαμόγελο έφυγε από τα χείλη του
-Οι γονείς μου ξέρουν ότι δεν έχω κάνει τίποτα κακό και ούτε πρόκειται να κάνω έχω μιλήσει μαζί τους και ξέρουν ποιος είμαι.

Ο Μάρκος έφυγε από το μαγαζί σκεφτικός. Από εκείνη την ημέρα άλλαξε και η συμπεριφορά του απέναντι μου έγινε πιο ευγενικός και πιο καλοσυνάτος

Κοιτάζοντας έξω από το μαγαζί τον βλέπω να αστειεύεται και να παίζει με την παρέα του ώρες ώρες χορεύει και τραγουδάει μπροστά τους.  Οι φίλοι του πολλές φορές  χειροκροτάνε για τα καμώματα και άλλες  φορές γελάνε με τα αστεία του αλλά καταλαβαίνω ότι βαθιά μέσα τους ζηλεύουν την διαφορετικότητα του ,ζηλεύουν αυτή την ξενοιασιά του ,ζηλεύουν αυτό που είναι ο Μάρκος και δεν μπορούν να είναι αυτοί.

Ο Μάρκος σε μερικά χρόνια θα μπει στην ζωή θα γίνει εργάτης και θα χαθεί μέσα στο τεράστιο χωνευτήρι τα κοινωνίας και αναρωτιέμαι αν ο Μάρκος δεν ήταν τσιγγανάκι και ήταν «μπελαμό» πόσο διαφορετικό θα ήταν το μέλλον του, πόσες δυνατότητες θα είχε σαν άνθρωπος γιατί και έξυπνος είναι αλλά και αποφασιστικότητα έχει.

 Εύχομαι αυτή η κοινωνική μόρφωση που αποκτούν όλα τα παραμελημένα από την κοινωνία παιδιά κάποια στιγμή να τον βοηθήσει να εξελιχθεί.

Περί ορίων μεταξύ Υπατιέων και Λαμιέων ο λόγος και αλλά ιστορικά στοιχεία στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Λυγαριάς.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να  ενημερώσω τους αναγνώστες  ότι τα παρακάτω αναγραφόμενα στοιχεία είναι αποτελέσματα ερευνών ενός μη αρμοδίου προσώπου σε ιστορικά θέματα. Σκοπός μου είναι η προβολή τους στους νεότερους Λυγαριώτες και μη για την δημιουργία ενδιαφέροντος πάνω σε ιστορικά θέματα που αφορούν το χωριό μας, με σκοπό την συλλογή και παράδοση περισσοτέρων ιστορικών πληροφοριών στους ερευνητές του μέλλοντος .

Στους ιστορικούς χρόνους στην γεωγραφική περιοχή της σημερινής Λυγαριάς ως γνωστό επικρατούσαν δύο πόλεις[1] κράτη , η Λαμία πρωτεύουσα των Μαλιαίων και η Υπάτη πρωτεύουσα των Αινιάνων.
Τα όρια των δύο πόλεων ήταν περίπου στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς και απ'; ότι μαθαίνουμε  από σπασμένη πλάκα[2] με λατινικούς  χαρακτήρες που βρέθηκε το 1855 στις Μεξιάτες οι δύο πόλεις επί εποχής του αυτοκράτορος Αδριανού είχαν έρθει σε σοβαρή έριδα για το θέμα των ορίων. Η έριδα δε ήταν τόσο σοβαρή που ο ίδιος ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να μεταβεί επιτόπου ο ανθύπατος της Μακεδονίας Κόϊντος Γέλλιος Σέντιος Αυγουρίνος για να διαλύσει την έριδα που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στις δύο πόλεις.
Απ' ότι φαίνεται ο Ανθύπατος σύμφωνα με το διάταγμα εργάστηκε για πολλές ημέρες , για το θέμα των ορίων που έφερε τις δύο πόλεις σε ρήξη. Συζήτησε με τους συνηγόρους των δύο πόλεων και στο τέλος κατέληξε στο παρακάτω διάταγμα.

Κατά τον μήνα Μάρτιο αναγνώστηκε διάταγμα του ανθύπατου Καόϊντου Γέλιου Σέντιου Αυγουρίνου το οποίο προκύπτει από επιστολή αυτού.
[Επειδή ο άριστος και μέγιστος αυτοκράτωρ Τραϊανός Αδριανός Αύγουστος μου έγραψε να πάρω γεωμέτρας και να κρίνω τη διαμάχη μεταξύ Λαμιέων και Υπαταίων, και να βάλω εγώ τα όρια και επειδή εγώ βρέθηκα επί τόπου πολλές φορές και για πολλές μέρες και έκρινα με τους συνηγόρους και των δύο πόλεων παρόντες , όρισα τον Ιούλιο Βίκτορα ως ανάκλητον γεωμέτρη του Αυγούστου και καταλήγω στις εξής αποφάσεις.
Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιαίων και Υπαταίων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού , και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιαίων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.]
Στο παραπάνω διάταγμα δεν αναφέρεται αν τα όρια ξεκινούσαν από τον βορρά ή τον νότο , αλλά μας λέει ότι ξεκινούσαν από το σημείο από το οποίο υπήρξε σίδη και ότι κατά μήκος της οροθετικής γραμμής υπήρχε τέμενος του Ποσειδώνος.
Εκτιμούμε ότι ο γεωμέτρης για να δώσει λύση στο πρόβλημα περί ορίων εκμεταλλεύτηκε την μορφολογία του εδάφους και τα παλιά όρια των δύο πόλεων.
Έτσι για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε από πού ξεκινούσε και που κατέληγε η οροθετική γραμμή και που ήταν το τέμενος του Ποσειδώνος πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα εξής.

Ίχνη παλαιών οικισμών

1. 
    Δυτικά του σιδ. Σταθμού στην Θέση Τρυπιολιθάρι και Μαγούλα υπάρχουν υπολείμματα μεγάλου οικισμού , με το βασικότερο αρχαιολογικό εύρημα μία επεξεργασμένη πέτρα ύψους ενός μέτρου περίπου. Στο πάνω μέρος ήταν σκαλισμένη και σχημάτιζε μία κοιλότητα διαμέτρου εξήντα έως εβδομήντα εκατοστών. Από την παραπάνω πέτρα έχει λάβει το όνομά της η γύρω περιοχή (Τρυπιολιθάρι) .Το παραπάνω αρχαιολογικό εύρημα δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει.
   Στο ίδιο σημείο η χάραξη της νέας σιδηροδρομικής γραμμής , έφερε στο φως υπολείμματα αρχαίας πόλης.
   Ο Γ. Βορτέλας γράφει ότι δυτικά της Λαμίας μεταξύ Σπερχειού και Όθρυος ήταν κτισμένη η πόλης Κολάκεια. Η Κολάκεια καταρχάς ήταν πόλη των Οιταίων πού αργότερα αποσπάστηκε από τους Μαλλιείς .
   Κατά τον Θεόπομπο η Κολάκεια γνώρισε μεγάλη ακμή στα χρόνια του Φιλίππου του Β΄ και του μεγάλου Αλεξάνδρου ,κατεστράφη δε ολοσχερώς από τους Θεσσαλούς διότι έκανε φιλομακεδονική πολιτική και συνεχίζει ο ίδιος : [όπως φαίνεται ήταν μέγας κόλακας και οι Θεσσαλοί πολύ καλά κάνανε και κατέστρεψαν την πόλη καλούμενη Κολάκεια]. Για να έχει αλλάξει δύο φορές χέρια η παραπάνω πόλη θα πρέπει να ήταν κτισμένη στην αμφισβητούμενη από τους Οιταίους και Μαλιείς περιοχή.
   Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει επίσης και την πόλη Ερυθραί η οποία ήταν αποικία της πόλης Ερυθραί από την Μικρά Ασία. Η παραπάνω πόλη ήταν κτισμένη Ανατολικά ή νοτιοανατολικά της Υπάτης . Για την πόλη Ερυθραί ξέρουμε ότι ήρθε σε έριδα περί ορίων με την Υπάτη.  Από επιγραφή μαθαίνουμε ότι για να διαλυθεί η έριδα εκλύθηκαν δικαστές από την πόλη Οιχαλία .
   Με κριτήριο το θέμα περί ορίων που δημιουργήθηκε μεταξύ των Λαμιαίων και Υπατιέων και σαν δεύτερο κριτήριο ότι οι δυο πόλεις σε κάποια ιστορική στιγμή βρέθηκαν σε αμφισβητούμενη περιοχή Θα τολμήσουμε να υποθέσουμε ότι οι πόλεις Κολάκεια και Ερυθραί , ίσως ήταν κτισμένες στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς.   
2.  Σε σχετικά μικρή απόσταση ανατολικά από το Παλιόκαστρο[3] υπάρχουν υπολείμματα παλαιού οικισμού .

          Παλιόκαστρο 

[clubs.pathfinder.gr]

Ανατολικά της Λυγαριάς στην θέση Παλιόκαστρο[4] υπάρχει ακόμη σήμερα ένα πέτρινο κάστρο γνωστό σαν το κάστρο της Λυγαριάς για τους ιστορικούς και σαν Παλιόκαστρο για τους ντόπιους.
Ας δούμε πώς περιγράφει το κάστρο της Λυγαριάς ο Γάλλος αρχαιολόγος Yves Bequignon πού πέρασε από την κοιλάδα του Σπερχειού γύρω στο 1930.

[Το αρχαίο οχυρό που βρίσκεται στο ανατολικά του χωριού Τσοπαλνάτες είναι σχεδόν άγνωστο στους κατοίκους .. ωστόσο, δεν είναι καθόλου μακριά παρά 20 λεπτά ,αλλά δεν κτυπά στο μάτι σαν επιβλητική όψη.
Είναι περιτριγυρισμένο από ένα τοίχο από ταιριαστές πέτρες .Η μορφή του είναι ελλειψοειδείς . Ο μεγάλος άξονας είναι 200 μέτρα ενώ ο μικρός 45 μέτρα και η περίμετρος του περίπου 800 μέτρα. Το πρόχωμα είναι καλά διατηρημένο κυρίως δυτικά, όπου διατηρούνται κομμάτια πού έχουν μέχρι 20 μέτρα μήκος.
Το μέσο πάχος του τοίχου ποικίλει από 1.85-1.40 μέτρα. Το ύψος φτάνει νότια 1.60-2 μέτρα, άλλοτε 1.40 μέτρα.
Ο τοίχος είναι χτισμένος πάνω σε χοντρές πέτρες και πάνω στις οποίες έχει τεθεί ένα διπλό τοίχωμα εσωτερικά και εξωτερικά με μπλοκάρισμα από πέτρες.
Στην ανατολική πλευρά υπάρχουν διάσπαρτα μπλοκ και τοίχοι ύψους 1.60 μέτρα και πάχους 1.65 μέτρα.
Φαίνεται ότι κάποια πόρτα υπήρχε στο ανατολικό σημείο ,όμως ίσως να μην ταιριάζει στην κλασική θεωρία. Στο εσωτερικό αυτού του οχυρού παρατηρούμε σωρούς από πετρώματα ,τα οποία όμως δεν έχουν αναγνωριστεί χωρίς την απαραίτητη δειγματοληψία.
Από το φρούριο, η θέα στην κοιλάδα αγκαλιάζει όλη την δεξιά όχθη του Σπερχειού και τα γύρω χωριά από δυτικά προς ανατολικά Υπάτη, Μεξιάτες, Κομποτάδες, και μέχρι την θάλασσα.]

 Οι ιστορικοί και περιηγητές που ασχολήθηκαν μέχρι σήμερα με την εξερεύνηση της περιοχής πιστεύουν ότι το Παλιόκαστρο ήταν αμυντικό έργο των Μαλιέων απέναντι στους Αινιάνες. Αν όμως κάποιος προσέξει καλύτερα κάποιες λεπτομέρειες θα δει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς ,π.χ η είσοδος[5].
Αν το κάστρο ήταν έργο των Μαλιέων τότε η είσοδος θα ήταν από την ανατολική πλευρά αλλά αντίθετα η είσοδος του κάστρου είναι φτιαγμένη στην δυτική- βορειοδυτική πλευρά και αν δεν με γελάει η μνήμη των εφηβικών μου χρόνων η είσοδος είναι στην καθαρά στην δυτική  και μάλιστα υπήρχαν πετρόχτιστα σκαλοπάτια που ξεκινούσαν από τον χείμαρρο δυτικά του Παλιόκαστρου και οδηγούσαν στο κάστρο.
Αυτό που επίσης είναι άγνωστο και έχει περάσει απαρατήρητο από όλους τους περιηγητές είναι τα ίχνη από πέτρινες πλάκες που πιθανών είναι υπολείμματα αρχαίου δρόμου που οδηγούν βόρεια -βορειοδυτικά

[clubs.pathfinder.gr]   .

Επίσης άξιο παρατήρησης είναι και η τεχνοτροπία που είναι πελεκισμένες οι πέτρες, τεχνοτροπία που μας παραπέμπει στην μυκηναϊκή εποχή ίσως και παλαιότερη.
Άξιο επίσης προβληματισμού είναι η θέση που είναι κτισμένο το Παλιόκαστρο. Αν ήταν έργο των Λαμιέων με σκοπό την παρατήρηση των στρατιωτικών κινήσεων των Υπατιέων τότε το κάστρο θα ήταν κτισμένο πιο χαμηλά στον πρώτο λόφο πάνω από την Τρατσιέρα, αντίθετα όμως το κάστρο είναι κτισμένο στον τρίτο λόφο της ίδιας λοφοσειράς , μπορούμε να πούμε πως από εκεί είναι δύσκολες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις από το κάστρο εάν αυτό άνηκε στους Λαμιείς.
  Επομένως το Παλιόκαστρο κτίστηκε και χρησιμοποιήθηκε σαν έσχατο παρατηρητήριο και όχι σαν πολεμικό οχυρό  από κάποιους δυτικούς ή βόρειους γείτονες με σκοπό την παρατήρηση της κοιλάδας του Σπερχειού στην οποία απ' ότι φαίνεται εκείνη την εποχή δεν είχαν τον έλεγχο.

Επίσης κάποια σοβαρά στρατιωτικά πλεονεκτήματα του Παλιόκαστρου είναι και τα παρακάτω . Από την ανατολή ελέγχει από απόσταση ασφαλείας την νότια είσοδο - έξοδο του Δερβέν Φούρκα.
Έχει ορατότητα από την θάλασσα έως τα περάσματα βόρεια -βορειοδυτικά της Υπάτης.
 Άλλη μια λογική εξήγηση που δικαιολογεί την θέση του κάστρου τόσο ψηλά είναι η εξής: Το κάστρο δεν αποκλείεται να ήταν η ακρόπολη της πόλης που ήταν κτισμένη  ανατολικά του κάστρου  όπως προαναφέραμε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Οι κάτοικοι της , είχαν φτιάξει την ακρόπολη της πόλη τους ψηλά για να μπορούν να αντιμετωπίζουν καλύτερα τους αντιπάλους τους.

Κάστρο της Αγίας Άννας[6]  (Τοπωνύμιο Πέτρες) [clubs.pathfinder.gr]

Βόρεια βορειοανατολικά τού μοναστηριού της Αγίας Άννας υπάρχουν υπολείμματα μικρού αρχαίου κατεστραμμένου κάστρου από πέτρα και πολύ νεότερο από αυτό του Παλιόκαστρου. Ανατολικά του κάστρου υπάρχουν υπολείμματα οικισμού .
Το κάστρο της Αγίας Άννας πιθανών να χρησιμοποιήθηκε σαν σημείο ελέγχου για τα περάσματα που υπάρχουν δυτικά του και ανατολικά του τα οποία χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα ενώνοντας το πέρασμα Δερβέν Φούρκα με την κοιλάδα του Σπερχειού.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο χείμαρρο που περνάει εμπρός από την Αγία Άννα είναι ο ίδιος χείμαρρος (ξεριάς) που διασχίζει  το χωριό της Λυγαριάς που  και θα αναφερθούμε σε αυτόν στις τελικές εκτιμήσεις  περί ορίων Υπατιέων και Λαμιέων .
Το δεύτερο πέρασμα ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα περνάει ανατολικά  από την Αγία Άννα, δυτικά του Παλιόκαστρου και καταλήγει στην Λυγαριά.
.

Τοπωνύμια
Το τοπωνύμιο Τσιλλάδις .

Το τοπωνύμιο Στις Ελλάδες προήλθε πιθανών κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους η κατά τον μεσαίωνα και αναφερόταν σε μια συγκεκριμένη περιοχή που καθόριζε τα όρια της παλιάς Ελλάδας. Με το πέρασμα των χρόνων και τον ερχομό των διάφορων κατακτητών η ελληνική γλώσσα άρχισε να ξεφτίζει και το παραπάνω τοπωνύμιο από Στις Ελλάδες έγινε σιγά - σιγά Τσ' Ελλάδες, Τσελλάδες και σήμερα ονομάζεται Τσιλλάδις.
Είναι ο γλωσσικός όρος που καθόριζε τα γεωγραφικά όρια της παλιάς Ελλάδας. Το παραπάνω τοπωνύμιο αναφέρεται σήμερα σε ένα οροπέδιο στην γεωγραφική περιοχή του Καλαμακίου τις Τσελλάδις ή Σελλάς και σε ένα συγκεκριμένο χείμαρρο με το ίδιο όνομα που ξεκινάει από το ίδιο οροπέδιο , κατεβαίνοντας στα ριζά του βουνού, συναντάει μία δασώδη περιοχή γεμάτη πλατάνια, που σήμερα ονομάζεται Πλατάνα, ο χείμαρρος συνεχίζοντας την πορεία του για αρκετά χιλιόμετρα περνάει μέσα από μία θαμνώδη περιοχή γεμάτη λυγαριές , καλάμια και διάφορα δέντρα,(αγριαχλαδιές, κορομηλιές, ροδιές κ.λ.π.) ,συνεχίζοντας  περνάει έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λυγαριάς και από εκεί σε σχεδόν ευθεία γραμμή χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στον Σπερχειό ποταμό.
 Αν κάποιος σταθεί στην μέση της γέφυρας πάνω από τον χείμαρρο έξω από τον σιδ. Σταθμό και τραβήξει μία νοητή γραμμή παράλληλα με τον χείμαρρο θα δει ότι αυτή η γραμμή τον βγάζει απέναντι στις Μεξιάτες.
Αν τον παραπάνω χείμαρρο (Τσιλλάδις) τον συνδυάσουμε τοπονυμιακά με τον Σπερχειό που τον μεσαίωνα ονομάζονταν Ελλάδα ή Ελλάδας αποκτάει ιδιαίτερη ιστορική και γεωγραφική σημασία.
Πρέπει όμως να αναφέρουμε και την εξής πιθανότητα. Σήμερα όταν αναφερόμαστε στο τοπωνύμιο Τσιλάδις εννοούμε το οροπέδιο και τον χείμαρρο που αναφέραμε. Όμως στο παρελθόν τα πράγματα να μην ήταν έτσι. Ίσως όταν οι κάτοικοι που κατοικούσαν ανατολικά ή δυτικά των χειμάρρων (Πλατάνα , Βαθύρεμα ) όταν αναφέρονταν στο τοπωνύμιο Τσιλάδις να εννοούσαν την έκταση ανάμεσα στο Βαθύρεμα και στον χείμαρρο της Πλατάνας που λέμε σήμερα , ή την νότια Ελλάδα γενικότερα , με τον καιρό ίσως η ονομασία να περιορίστηκε μόνο στο συγκεκριμένο οροπέδιο και χείμαρρο.
 
 Βαθύρεμα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος της περιοχής ,σε κάποια σημεία μάλιστα θα μπορούσε κάποιος να τον χαρακτηρίσει και σαν χαράδρα,.
 Ξεκινάει από την κορυφή της Όθρυς χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στον Σπερχειό ποταμό. Σήμερα είναι τα γεωγραφικά όρια που χωρίζουν την Λυγαριά από την Στυρφακα.
Απ' ότι φαίνεται το Βαθύρεμα κατά το παρελθόν πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί σαν πέρασμα από το πέρασμα Δερβέν Φούρκα προς την κοιλάδα του Σπερχειού και αντίστροφα.
Είναι ιδιαίτερα ευρύχωρος σαν χείμαρρος και βοηθάει στην μετακίνηση στρατευμάτων ,κοπαδιών κλπ.
Εκτιμούμε ότι ο συγκεκριμένος χείμαρρος δεν έχει σχέση με τα παραπάνω όρια αλλά  σε κάποια ιστορική[7] στιγμή τα όρια ανάμεσα στις δυο πόλεις μεταφέρθηκαν δυτικότερα από αυτά που καθόρισε ο ρωμαίος γεωμέτρης και ο χείμαρρος χρησιμοποιήθηκε γ' αυτόν τον σκοπό.
Εκτιμούμαι ότι το Βαθύρεμα  χρησιμοποίησε ο ρωμαίος στρατηγός Αχίλλειος κατά την κάθοδο του το 191 π.Χ, όπως γράφει ο Tite-Live.
 «Ο Αχίλλειος για να αποφύγει την Ξυνία (Ξενιάδα) η οποία είχε προετοιμάσει την άμυνα της προς τα δυτικά , πέρασε από τον Δομοκό στην κοιλάδα του Σπερχειού μέσα από κάποιο πέρασμα παράπλευρα του Δερβέν Φούρκα στράφηκε νότια και να βγήκε στην κοιλάδα της Λυγαριάς ,αλλά αντί να κατευθυνθεί ανατολικά προς την Λαμία και να την κυριεύσει στράφηκε σε σχεδόν σε ευθεία γραμμή προς την Υπάτη».
Ο ίδιος συγγραφέας περιγράφοντας την κάθοδος των ρωμαίων στην περιοχή λέει ότι πιθανών να μην υπήρχαν ποτέ μεγάλες πόλεις αλλά μόνο οχυρά και ότι η πορεία τους ήταν σχετικά γρήγορη και εύκολη[8] .

Η πόλης Ερυθραί
Όπως αναφέραμε παραπάνω η εργασίες για την κατασκευή της νέας σιδηροδρομικής γραμμής στην θέση Τρύπιολιθάρι ( κακώς αναφέρεται ότι βρίσκεται στην θέση Παλιοχώρια) έφεραν στο φως απομεινάρια αρχαίας ελληνικής πόλης .
Αναφέραμε επίσης την πόλη Ερυθραί.
Η σπουδαιότερη πόλη των Υπατιέων σύμφωνα με τον Στεϊλιν ήταν η Ερυθρές (-αί).Από τον ίδιο συγγραφέα  μαθαίνουμε ότι η πόλη συνόρευε με την Υπάτη φιλονικούσε μάλιστα μαζί της για ένα βουνό ( Πεν.....) μια χαράδρα (Χαα......) και μια ράχη βουνού . Για να λυθεί η έριδα ανάμεσα στις δυο πόλεις κλήθηκαν δικαστές από τη πόλη Οιχαλία. Τελικά οι δικαστές αποφάσισαν ότι οι αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν στην Υπάτη και δόθηκαν σε αυτήν.
Ο Στεϊλιν γραφεί ότι η πόλη ήταν κτισμένη σε περιοχή που υπήρχε κοκκινόχωμα (γι' αυτό Κόκκινη πόλη ).
Εκτιμούμε ότι η ανασκαφείσα πόλη στο Τριπιολυθάρι ήταν η πόλη Ερυθρές (-αί) η οποία όντως είναι κτισμένη σε κόκκινο χώμα και συνορεύει γεωγραφικά με την Υπάτη. .
Η χαράδρα (Χαα.... ) που η οποία φιλονικούσε με την Υπάτη ήταν το Βαθύρεμα[9] (δυστυχώς δεν έχει σωθεί όλο το όνομα της χαράδρας για να ξέρουμε πως ονομάζονταν το Βαθύρεμα στην αρχαιότητα ) και το βουνό που επίσης φιλονικούσε με την Υπάτη ήταν τα Ντρεμάρια ( Πεν....... επίσης δεν έχει σωθεί η αρχαία ονομασία του βουνού).
Σύμφωνα με τον Στεϊλιν από αυτή την πόλη επίσης καταγόταν και ο περίφημος στρατηγός των Αιτωλών με το όνομα  ο Λύκος.
Οι επίσημες εκτιμήσεις μέχρι σήμερα έλεγαν ότι η πόλης Ερυθραί ήταν κτισμένη κοντά στην Φραντζή αλλά όλες οι αρχαιολογικές έρευνες στην παραπάνω τοποθεσία αποδείχτηκαν άκαρπες.

Αρχαία Πρόερνα
Όπως είδαμε στο διάταγμα περί ορίων ανέφερε τα παρακάτω:
(από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιαίων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.)
Ο Στράβωνας έγραφε (ιχ 434) ότι η πόλης Πρόερνα τοποθετείται στην περιοχή ανάμεσα στα Φάρσαλα και στον Δομοκό με την ιδία άποψη συμφωνεί και ο Λίβιος .
Σήμερα πλέων γνωρίζουμε ότι η αρχαιολογική σκαπάνη έχει αποδείξει ότι η αρχαία Πρόερνα ήταν κτισμένη βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού κοντά στο χωριό Νέο Μοναστήρι Δομοκού.

Ιστορικές περιγραφές.
 Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι Σίδη ήταν αρχαία πόλη , ο Ι. Βορτσέλας πιστεύει ότι πόλη με το όνομα Σίδη δεν υπήρξε ποτέ αλλά η σίδη ήταν η ροδιά (ροιά) .
Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ λέει ότι εκείνα τα χρόνια σίδη εννοούσαν κάποια δασώδη και θαμνώδη περιοχή , λέει επίσης ότι πολλά μέρη ονομάζονται Side εξ αιτίας των δέντρων που βρίσκονται εκεί , και ο  Fr Stahlin υποστηρίζει ότι η λέξη σίδη σημαίνει ροδιά η οποία συναντάτε ακόμη στην περιοχή και ότι η βλάστηση ελάχιστα έχει αλλάξει από εκείνη την εποχή έως σήμερα και είναι δυνατόν το όνομα της αρχαίας τοποθεσίας να έχει δανειστεί από την όψη του τόπου. Συνεχίζοντας πιστεύει ότι το όνομα δεν είναι προγενέστερο του 5ου αιώνα. Ο ίδιος τοποθετεί την σίδη στην περιοχή της Μπεκής και τον ναό του Ποσειδώνος στην Τσοπαλνάτα .

Το διάταγμα γράφει.

Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη  ([10]εδώ βλέπουμε ότι ο Ρωμαίος ανθύπατος λέει ότι έμαθε ότι υπήρξε σίδη στο σημείο που όρισε σαν αρχή των ορίων.  Άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι  πήγε και έμαθε ότι στο συγκεκριμένο σημείο κάποτε υπήρξε η σίδη η οποία δεν υπάρχει πλέων και πιθανών να είναι η αιτία της ρήξης ανάμεσα στις δύο πόλεις.  η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα ( εδώ βλέπουμε ότι η σίδη και το τέμενος του Ποσειδώνα ήταν στην ίδια γεωγραφική πλευρά σχετικά με τον ρου του Σπερχειού ποταμού) και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό (το πέρα από τον Σπερχειό ποταμό είναι σχετικό και προσδιορίζεται από την θέση που έχει εγκατασταθεί ο Ρωμαίος ανθύπατος)   έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπατιέων  (τα παλαιά όρια των δυο πόλεων[11])  η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού (εδώ βλέπουμε ότι τα όρια ή είναι παράλληλα με τον Σπερχειό ποταμό ή τον διαπερνούν σε κάποιο σημείο και καταλήγουν στον λόφο Πήλιο. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι και η πηγή Δέρκινα ήταν και αυτή στον ίδια γεωγραφική πλευρά με την σίδη και το τέμενος του Ποσειδώνα σε σχέση πάντα με τον ρου του Σπερχειού ποταμού) , και από εκεί  στον λόφο Πήλιο και στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων( εδώ εκτιμούμε ότι έχει γίνει λάθος στην μετάφραση και ο σωστός όρος είναι Ευρυτανείων που προέρχεται από το μνημείο του Εύρυτου και αναφέρεται στους κατοίκους που κατοικούσαν γύρω από αυτό και σύμφωνα με τα παραπάνω θα πρέπει να κατοικούσαν βόρεια βορειοδυτικά των Λαμιέων και νότια νοτιοανατολικά των Προερνείων. Η προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το μνημείο το Εύρυτου θα πρέπει να ήταν  ανατολικά του Παλιόκαστρου στην περιοχή που κατοικούν σήμερα η οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου ) και των Προερνίων (εδώ οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι το μνημείο του Εύρυτου και τα όρια μεταξύ Λαμιαίων , Ευριτάνων και Προερνίων είναι στην βόρεια - βορειανατολική πλευρά του Σπερχειού ποταμού.)

Για πιο ασφαλή συμπεράσματα εκτός από τα παραπάνω θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη μας και τα εξής.

• Γνωρίζουμε ότι στην θέση Καστράκι στην δυτική πλευρά του Σταυρού υπήρχε ισχυρό τείχος για να την προστασία της Λαμίας από την δύση .Το ερώτημα είναι γιατί το τείχος ήταν κτισμένο μόνο στη θέση  Καστράκι και πιο βόρεια δεν υπήρχε τίποτα  . Το παραπάνω ερώτημα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι από το Καστράκι και βόρεια ήταν η χώρα των Ευριτάνων ή ότι η περιοχή εκείνη την εποχή ήταν βαλτώδης , δύσβατη και δύσκολη για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
  Οδηγούμαστε έτσι σε ένα άλλο συμπέρασμα ότι αν η περιοχή ήταν βαλτώδης πριν την αναφερόμενη εποχή για κάποιον λόγω κάποια στιγμή  καθάρισε και  ο έλεγχος της οδήγησε τις δυο πόλεις σε ρήξη. Πρέπει επίσης να θυμηθούμε ότι η νότια περιοχή της Αγριελιάς μέχρι την δεκαετία του εξήντα ήταν βαλτώδεις και απροσπέλαστη πιθανών έτσι να ήταν και κατά τους ιστορικούς χρόνους.
• Εκτιμούμαι ότι η χώρα των Ευριτάνων θα πρέπει να ξεκινούσε ανατολικά  του Παλιόκαστρου στο σημείο που είναι σήμερα τα γεωγραφικά όρια Λυγαριάς- Αγριελιάς όπου λογικά θα πρέπει να ήταν το μνημείο του Εύρυτου και η πρωτεύουσα[12] τους , να καταλάμβανε την περιοχή της σημερινής Αγριελιάς  την νότια πλευρά της Όθρης και να έφτανε έως την σημερινή Αγία Παρασκευή πίσω από το Σανατόριο.  
   
• Τα όρια ανάμεσα στην Λαμία και την Υπάτη σύμφωνα με τον Steeling στην αρχή ήταν ασαφή  και είχαν φέρει πολλές φορές τις δυο πόλεις σε ρήξη.

•   Όπως αναφέραμε παραπάνω ο Ανθύπατος  για να κρατήσει ίσιες αποστάσεις ανάμεσα στις δυο πόλεις που ήταν σε ρήξη διάλεξε την χωρά των Ευρυτάνων για να εγκατασταθεί και να έχει τις επαφές του με τους συνηγόρους των δυο πόλεων.  Όπως ήδη αναφέραμε οι Ευριτάνες κατοικούσαν  στη βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού ανάμεσα στην Πρόερνα η οποία ήταν κτισμένη στο σημερινό χωριό  Νέο Μοναστήρι Δομοκού (αλλά απ'; ότι φαίνεται είχε υπό τον έλεγχο της την νότια Όθρη) και την Λαμία (οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιαίων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων)  . Επίσης από την βόρεια πλευρά της κοιλάδας που απ'; ότι φαίνεται έκανε τις παρατηρήσεις του από εκεί έλαβε και τις τελικές του αποφάσεις .
• Ο ίδιος στο διάταγμα αναφέρει  (από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό ) εδώ αντιλαμβανόμαστε ότι αφού ο Ρωμαίος ανθύπατος ήταν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού τότε η σίδη ,το τέμενος του Ποσειδώνος και η πυγή Δέρκινα ήταν (πέρα) στην δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού  και τα όρια καθόρισε ανάμεσα στις δυο πόλεις ξεκινούσαν από τον νότο.
• Εκτιμούμε ότι το Παλιόκαστρο ήταν έργο των Προερνείων ή των Αινιάνων  και ήταν το έσχατο σημείο ελέγχου της επικράτειας τους προς τα νοτιοανατολικά για τους Προέρνειους ή το έσχατο σημείο ελέγχου της επικράτειας των Αινιάνων προς τα βορειοανατολικά.
• Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής λάτρευαν το ελληνικό πάνθεον όπως όλοι οι Έλληνες αλλά πάνω απ' όλους τους θεούς λάτρευαν τον Πετραίο Ποσειδώνα, θεό όλων των ποταμών, των θαλασσών, ιδρυτή της πόλεως της Λαμίας και πατερά των περίφημων θεσσαλικών ίππων.
  Σύμφωνα με τα παραπάνω το τέμενος του Ποσειδώνος θα πρέπει να κτίστηκε από τους Λαμιείς και θα πρέπει να ήταν κτισμένο στην δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμό και μέσα στην χώρα των Λαμιέων. 
  
  

                                  Τελικές εκτιμήσεις[13]

• Σύμφωνα με τα παραπάνω εκτιμούμε ότι ο όρος σίδη είναι γεωγραφικός προσδιορισμός αναφέρεται στην χλωρίδα της περιοχής και ο έλεγχος της πιθανών ήταν η αιτία που έφερε τις δύο πόλεις σε ρήξη.

Άποψη πρώτη. [clubs.pathfinder.gr]

 Τα όρια ξεκινούσαν από την δεξιά πλευρά του Σπερχειού κάπου στα ριζά της Οίτης [clubs.pathfinder.gr]

, ανάμεσα από τα  σημερινά χωριά Μεξιάτες και Κομποτάδες σε ευθεία γραμμή έφταναν στο Κεφαλόβρυσο ,περνούσαν τον Σπερχειό ποταμό ,μπαίνουν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού   
 και καταλήγουν η στην  θέση  Καστράκι έξω από το χωριό Σταυρός ή στον λόφο της Τρατσιέρας ανατολικά της Λυγαριάς κάτω από το Παλιόκαστρο και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου που όπως προαναφέραμε πιθανών ήταν στην θέση που έχει εγκατασταθεί σήμερα οι οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου (Η κόκκινη γραμμή στον δορυφορικό χάρη που παραθέσαμε ).

Εκτιμούμε ότι η παραπάνω άποψη είναι η πιθανότερη.

Άποψη δεύτερη
(Η κίτρινη γραμμή στον δορυφορικό χάρτη που παραθέσαμε)

Ενδέχεται τα όρια ανάμεσα στις δυο πόλεις να ξεκινούσαν από τον νότο κανονικά όπως και στην προηγούμενη άποψη αλλά από την στιγμή που  περνούσαν τον Σπερχειό ποταμό να κατέληγαν στην Καμζόραχη[14]  και από εκεί στον ξεριά που χωρίζει σήμερα το χωριό στην μέση. Αν είναι έτσι το μνημείο του Εύρυτου θα πρέπει να ήταν βόρεια της Παναγίτσας.

Άποψη Τρίτη.
(Η πράσινη γραμμή στον δορυφορικό χάρτη που παραθέσαμε)

Άλλη μια άποψη είναι ότι τα όρια ανάμεσα στις δύο πόλεις ξεκινούσαν από το νότο όπως και παραπάνω αλλά κατέληγαν στην Μαγούλα[15]

Αν είναι έτσι τότε το μνημείο του Εύρυτου και η πρωτεύουσα των Ευρυτάνων ήταν στο σημείο που οι τελευταίες ανασκαφές έφεραν στο φως αρχαιοελληνική πόλη.

Άποψη τέταρτη

Σε αυτή την άποψη θα στηριχτούμε στην αρχή του διατάγματος που λέει : Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα  ότι υπήρξε σίδη.   Όπως ήδη έχουμε αναφέρει ότι ενδέχεται η περιοχή βόρεια από το Καστράκι να ήταν βαλτώδεις και κάποια στιγμή να καθάρισε για κάποιον άγνωστο για εμάς λόγο. Ίσως αυτή να ήταν η αιτία που οδήγησε τις δυο πόλεις σε ρήξη για τον έλεγχο της. Αν είναι έτσι τότε τα όρια ξεκινούσαν από τον βορά από την βαλτώδη περιοχή της Αγριελιάς κατέβαιναν παράλληλα με το Μπεκιορεμα έφταναν στην πηγή Δέρκινα η οποία θα πρέπει να ήταν στην αριστερή πλευρά του Σπερχειού ποταμού .Στην συνέχεια περνούσαν τον Σπερχειό ποταμό  και κατέληγαν σε κάποιον λόφο στην δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού.
Εκτιμούμαι ότι η παραπάνω άποψη δεν μπορεί να έχει ισχύ διότι γνωρίζουμε ότι η πόλης Πρόερνα ήταν κτισμένη στην κοιλάδα του Δομοκού βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού εκτός και αν υπήρχε άλλη πόλη με το ίδιο όνομα στα ριζά της Οίτης.

 Προχωράμε στις επιλογές μας περί ορίων από ανατολικά προς τα δυτικά αν τα όρια ξεκινούσαν από τον βορά

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρούσας έρευνας κρίνουμε αδύνατη την εκδοχή ότι η αρχή της οροθετικής γραμμής ήταν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού όπως υποστηρίζουν έως τώρα διάφοροι  ερευνητές . Αλλά από σεβασμό απέναντι τους κρίνουμε απαραίτητο να αναλύσουμε και αυτή την εκδοχή. 

Έχουμε δεχτεί την άποψη ότι η σίδη είναι γεωγραφικός προσδιορισμός  που αναφέρονταν στην χλωρίδα της περιοχής.  Αν πάρουμε σαν δεδομένο ότι η οριοθέτηση που καθόρισε ο ανθύπατος Καόϊντος Γέλιος Σέντιος Αυγουρίνος ξεκινούσε από τον βορά, θα δούμε ότι στην περιοχή της Λυγαριάς από το Βαθύρεμα έως το Μπεκιόρεμα υπάρχουν πολλοί χείμαρροι και όλοι έχουν πολλά δέντρα ,και θαμνώδη βλάστηση (λυγαριές ,βάτα κλπ) που ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά της αφετηρία των ορίων ,τα οποία θα μπορούσαν να είχαν ξεκινήσει από οπουδήποτε.
 Κρίνουμε όμως απίθανη την εκδοχή ότι η οροθετική γραμμή να ξεκινούσε από τον βορά για τους παρακάτω λόγους .

Όπως είδαμε η σίδη το τέμενος του Ποσειδώνος και η πυγή Δέρκινα ήταν στην ίδια γεωγραφική πλευρά σύμφωνα με τον ρου του Σπερχειού ποταμού. .Οι  πήγες που υπάρχουν στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς είναι παρακάτω.

1. Στον ξηριά έχουμε την Μούτσου η οποία δεν υπάρχει πια ,την Κουτσομήτα που ήταν κάτω από την Παναγίτσα και την πυγή που ήταν στη αρχή του χειμάρρου την λεγόμενη Μεταλλεία , στην Πλατάνα έχουμε την Αλαμπασίνα και το Κουτλίκη και στο Βαθύρεμα έχουμε την  Καλαντζίνα . Καμία από της παραπάνω πηγές δεν ήταν τόσο αξιόλογη όσο είναι το Κεφαλόβρυσο για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί σαν σημείο οριοθέτησης ανάμεσα στις δυο πόλεις.
2. Όπως είδαμε στο διάταγμα το τέλος της οροθετικής γραμμής κατέληγε στο μνημείο του Εύρυτου που ήταν ανάμεσα στα σύνορα των Λαμιέων ,Ευρυτανίων και Προερνίων (στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.)
   Σήμερα πια γνωρίζουμε ότι η αρχαία Πρόερνα ήταν βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού στην κοιλάδα του Δομοκού

  Σαν 1^η  επιλογή λαμβάνουμε την τέταρτη άποψη των τελικών εκτιμήσεων στο προηγούμενο κεφάλαιο

2^η Επιλογή  Αν αποδεχτούμε ότι τα όρια ξεκινούσαν από τον χείμαρρο που ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα περνάει έξω από το κάστρο της Αγίας Άννας κατεβαίνοντας συναντάει την θαμνώδη περιοχή γεμάτη λυγαριές , βατά ,δέντρα κλπ και στην πορεία του χωρίζει το χωριό στην μέση ,συνεχίζοντας χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στον Σπερχειό.
(Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη) ξεκινούσε από την θαμνώδη περιοχή που υπάρχει ακόμη και σήμερα στην αρχή του χειμάρρου χαμηλά μετά την Αγία Άννα και πριν το χωριό ( η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα),περνούσε έξω από το τέμενος του Ποσειδώνος που πιθανών τοποθετείτε στη θέση που είναι κτισμένο σήμερα το εξωκλήσι της Παναγιάς (Παναγίτσα) . ( και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό) και από εκεί σε ευθεία γραμμή ακολουθώντας την κοίτη του χειμάρρου όπως προαναφέραμε χωρίζει την κοιλάδα φτάνει στον Σπερχειό ποταμό και καταλήγει στο Κεφαλόβρυσο δυτικά του χωριού Μεξιάτες. έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπατιέων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού , και από εκεί στο μνημείο του Ευρύτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.]

3η Επιλογή .Αν υποθέσουμε ότι τα όρια άρχιζαν από τον χείμαρρο που ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα συναντάει τις Τσιλάδις κατεβαίνει στον χείμαρρο της Πλατάνας
περνάει την θαμνώδη περιοχή του χειμάρρου περνάει έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό χωρίζει την κοιλάδα και σε ευθεία γραμμή συναντάει τον Σπερχειό .
Αν η οροθετική γραμμή να ξεκινούσε από τις Τσιλλάδις , και την θαμνώδη περιοχή που σήμερα ονομάζεται Πλατάνα (Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη) , και συνεχίζει μέσα από τον χείμαρρο που είναι γεμάτος από λυγαριές , αγριαχλαδιές, ροδιές κλπ φτάνει
( η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα) στο ύψος του σιδηροδρομικού σταθμού της Λυγαριάς, που πιθανότατα να ήταν κτισμένο το τέμενος του Ποσειδώνος .
( και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό) και από εκεί σε ευθεία γραμμή ακολουθώντας την κοίτη του χειμάρρου όπως προαναφέραμε περνάει τον Σπερχειό ποταμό και καταλήγει στο Κεφαλόβρυσο δυτικά του χωριού Μεξιάτες. έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπατιέων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού , και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.]

Ανακεφαλαίωση                                        

Σύμφωνα με τα παραπάνω στην κοιλάδα του Σπερχειού την εποχή του αυτοκράτορος Ανδριανού επικρατούσαν τρία ελληνικά φύλα  και όχι δυο όπως γνωρίζαμε έως σήμερα οι Μαλιείς με πρωτεύουσα την Λαμία , οι Αινιάνες με πρωτεύουσα τη Υπάτη και οι Ευρυτάνες οι οποίοι κατοικούσαν κοντά στο μνημείο του Εύρυτου αλλά και άλλο ένα οι Προέρνειοι που απ'; ότι φαίνετε είχαν υπό την κυριαρχία τους το τμήμα  της Όθρη στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού.

Από το διάταγμα μαθαίνουμε ότι στην εποχή του αυτοκράτορος Ανδριανού τα φυλετικά ονόματα είχαν καταργηθεί και οι κάτοικοι αναφέρονται με τα ονόματα των πόλεων τους .

Απ'; τι γνωρίζουμε οι Λαμιείς και οι Υπατιείς είχαν έρθει πολλές φορές σε ρήξη για το θέμα των συνόρων αλλά η πιο σοβαρή ήταν αυτή επί  αυτοκράτορος Ανδριανού. Φαίνεται ότι η κατάσταση ανάμεσα στις δυο πόλεις ήταν τόσο σοβαρή που ο ίδιος ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να μεταβεί επιτόπου ο  Ανθύπατος της Μακεδονίας  Καόϊντος Γέλιος Σέντιος Αυγουρίνος  για να διαλύσει την έριδα . Ο ανθύπατος επί ημέρες συζήτησε με τους συνηγόρους των δυο πόλεων πριν καταλήξει στα τελικά συμπεράσματα.

Από το διάταγμα μαθαίνουμε ότι σε κάποιο σημείο των ορίων υπήρχε θαμνώδες η δασώδης έκταση πριν έρθουν οι δυο πόλεις σε έριδα η οποία δεν υπήρχε πλέων . Εκτιμούμε ότι η παραπάνω δασώδης έκταση ίσως ήταν η αίτια που έφερε τις δυο πόλεις σε ρήξη[16] , εκτιμούμε επίσης ότι η  παραπάνω έκταση ήταν κάπου στην δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού , όπως επίσης και το θέρετρο των συγκρούσεων ανάμεσα στης δυο πόλεις ήταν πάλι στην δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού  . Συνεχίζοντας ο ανθύπατος στο διάταγμα γράφει ότι τα όρια περνούσαν έξω από το περίβολο του Ποσειδώνος και από εκεί στην πηγή Δέρκινα . Εκτιμούμε ότι το τέμενος του Ποσειδώνος ήταν έργο των Λαμιαίων και παραχωρήθηκε μετά το διάταγμα πάλι στους Λαμιείς η πηγή Δέρκινα ίσως ήταν το σημερινό Κεφαλόβρυσο έξω από το χωριό Μεξιάτες όπως αναφέρει ο Γ. Βορτσέλας .

Από εκεί τα όρια περνούσαν τον Σπερχειό ποταμό και κατέληγαν στην βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού  ή στο Καστράκι[17] όπως προαναφέραμε ή στην Ντρατσέρα και από εκεί  στην περιοχή όπου έχουν εγκατασταθεί σήμερα οι οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου όπου ήταν και το μνημείο του Εύρυτου και πιθανών η πρωτεύουσα των Ευριτάνων.

Τα τελικά όρια για τους Υπατιείς προς νότο ξεκινούσαν από την δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού κάπου στα ριζά της Οίτης ανάμεσα στα χωριά Μεξιάτες και Κομποτάδες  από εκεί σε ευθεία γραμμή έφταναν στο Κεφαλόβρυσο περνούσαν τον Σπερχειό ποταμό και από εκεί κατέληγαν στην Ντρατσέρα

Τα τελικά όρια για τους Λαμιείς ξεκινούσαν από την βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδα του Σπερχειού  στο ύψος το οποίο η σιδηροδρομική γραμμή δημιουργεί καμπύλη νότια των κατοικιών των οικογενειών Πολίτη και Ζησόπουλου ,περνούσε τον Σπερχειό ποταμό έφτανε στο Κεφαλόβρυσο είχε υπό την κατοχή του το τέμενος του Ποσειδώνος και από εκεί κατέληγε στα ριζά της Οίτης ανάμεσα στα χωριά Κομποτάδες και Μεξιάτες .

Τα γεωγραφικά όρια που καθόρισε ο ρωμαίος ανθύπατος ανάμεσα στους Λαμιείς και τους Υπατιείς είναι ακριβώς τα ίδια  γεωγραφικά όρια που χωρίζουν σήμερα τα γεωγραφικά διαμερίσματα Λυγαριάς -Σταυρού και Λυγαριάς Αγριελιάς.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι η Τσοαπλανάτα την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας άνηκε διοικητικά στο Πατρατζίκη αλλά η εκκλησία της Τσοπαλνάτας άνηκε στην επισκοπή της Λαμίας.

Τα παραπάνω όρια διατηρήθηκαν επί χιλιάδες χρόνια αμετάβλητα έως  την τελική διάσκεψη του Λονδίνου[18] που αποφάσιζε οριστικά για την οροθετική γραμμή Παγασητικού Αμβρακικού και την παραχώρηση της επαρχίας Ζητουνείου στην Ελλάδα αντί χρηματικής αποζημίωσης 40.000.000 γρόσια.

Με την παραχώρηση της Λαμίας  στην Ελλάδα τα γεωγραφικά όρια της μεταφέρθηκαν δυτικότερα στο σημείο όπου είναι σήμερα στα γεωγραφικά όρια από τα γεωγραφικά διαμερίσματα Λυγαριάς -Στύρφακας στο χείμαρρο -χαράδρα που αναφερθήκαμε παραπάνω με το όνομα Βαθύρεμα.

Πηγές: Ιστορικό αρχείο του κράτους

          Γ. Βορτσέλας  Φθιώτης

Στην παραπάνω έρευνα ελήφθησαν υπόψη η σημερινή μορφολογία του εδάφους ,τα τοπωνύμια, και η βιβλιογραφία που αναφέρεται στο κείμενο.

Τελειώνοντας την τοποθέτηση στο «Περί ορίων μεταξύ Υπατιέων και Λαμιέων ο λόγος»  Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους :

Δημήτριο Νάτσ ]]> http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/06/29/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%af_%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%89%ce%bd_%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%cf%8d_%ce%a5%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ad%cf%89%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%9b%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%ad%cf%89%ce%bd_%ce%bf_%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82 Mon, 29 Jun 2009 14:29:00 -0400 http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/06/29/%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%af_%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%89%ce%bd_%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%cf%8d_%ce%a5%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ad%cf%89%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%9b%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%ad%cf%89%ce%bd_%ce%bf_%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82 OLYKOS Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";}

Περί ορίων μεταξύ Υπαταίων και Λαμιέων ο λόγος

και αλλά ιστορικά στοιχεία

στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Λυγαριάς.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να  ενημερώσω τους αναγνώστες  ότι τα παρακάτω αναγραφόμενα στοιχεία είναι αποτελέσματα ερευνών ενός μη αρμοδίου προσώπου σε ιστορικά θέματα. Σκοπός μου είναι η προβολή τους στους νεότερους, Λυγαριώτες και μη, για τη δημιουργία ενδιαφέροντος πάνω σε ιστορικά θέματα που αφορούν το χωριό μας, με σκοπό τη συλλογή και παράδοση περισσοτέρων ιστορικών πληροφοριών στους ερευνητές του μέλλοντος.

Στους ιστορικούς χρόνους στη γεωγραφική περιοχή της σημερινής Λυγαριάς, ως γνωστόν, επικρατούσαν δύο πόλεις[1] κράτη , η Λαμία πρωτεύουσα των Μαλιέων και η Υπάτη πρωτεύουσα των Αινιάνων.
Τα όρια των δύο πόλεων ήταν περίπου στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς και απ' ότι μαθαίνουμε  από σπασμένη πλάκα[2] με λατινικούς  χαρακτήρες που βρέθηκε το 1855 στις Μεξιάτες οι δύο πόλεις επί εποχής του αυτοκράτορος Αδριανού είχαν έρθει σε σοβαρή έριδα για το θέμα των ορίων. Η έριδα δε ήταν τόσο σοβαρή που ο ίδιος ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να μεταβεί επιτόπου ο ανθύπατος της Μακεδονίας Κόϊντος Γέλλιος Σέντιος Αυγουρίνος για να διαλύσει την έριδα που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στις δύο πόλεις.
Απ' ότι φαίνεται ο Ανθύπατος σύμφωνα με το διάταγμα εργάστηκε επί πολλές ημέρες , για το θέμα των ορίων που έφερε τις δύο πόλεις σε ρήξη. Συζήτησε με τους συνηγόρους των δύο πόλεων και στο τέλος κατέληξε στο παρακάτω διάταγμα.

Κατά τον μήνα Μάρτιο αναγνώστηκε διάταγμα του ανθύπατου Κόϊντου Γέλιου Σέντιου Αυγουρίνου το οποίο προκύπτει από επιστολή αυτού.
[Επειδή ο άριστος και μέγιστος αυτοκράτωρ Τραϊανός Αδριανός Αύγουστος μου έγραψε να πάρω γεωμέτρας και να κρίνω τη διαμάχη μεταξύ Λαμιέων και Υπαταίων, και να βάλω εγώ τα όρια και επειδή εγώ βρέθηκα επί τόπου πολλές φορές και για πολλές μέρες και έκρινα με τους συνηγόρους και των δύο πόλεων παρόντες , όρισα τον Ιούλιο Βίκτορα ως ανάκλητον γεωμέτρη του Αυγούστου και καταλήγω στις εξής αποφάσεις.
Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη, η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπαταίων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού , και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου, το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.]
Στο παραπάνω διάταγμα δεν αναφέρεται αν τα όρια ξεκινούσαν από το βορρά ή το νότο , αλλά μας λέει ότι ξεκινούσαν από το σημείο από το οποίο υπήρξε σίδη και ότι κατά μήκος της οροθετικής γραμμής υπήρχε τέμενος του Ποσειδώνος.
Εκτιμούμε ότι ο γεωμέτρης, για να δώσει λύση στο πρόβλημα περί ορίων, εκμεταλλεύτηκε τη μορφολογία του εδάφους και τα παλιά όρια των δύο πόλεων.
Έτσι, για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε από πού ξεκινούσε και πού κατέληγε η οροθετική γραμμή και πού ήταν το τέμενος του Ποσειδώνος, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα εξής.

Ίχνη παλαιών οικισμών

1.Δυτικά του σιδ. Σταθμού στη Θέση Τρυπιολιθάρι και Μαγούλα υπάρχουν υπολείμματα μεγάλου οικισμού , με το βασικότερο αρχαιολογικό εύρημα μία επεξεργασμένη πέτρα ύψους ενός μέτρου περίπου. Στο πάνω μέρος ήταν σκαλισμένη και σχημάτιζε μία κοιλότητα διαμέτρου εξήντα έως εβδομήντα εκατοστών. Από την παραπάνω πέτρα έχει λάβει το όνομά της η γύρω περιοχή (Τρυπιολιθάρι).Το παραπάνω αρχαιολογικό εύρημα δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει.
Στο ίδιο σημείο η χάραξη της νέας σιδηροδρομικής γραμμής, έφερε στο φως υπολείμματα αρχαίας πόλης.
Ο Ι.Γ. Βορτσέλας γράφει ότι δυτικά της Λαμίας μεταξύ Σπερχειού και Όθρυος ήταν κτισμένη η πόλη Κολάκεια. Η Κολάκεια καταρχάς ήταν πόλη των Οιταίων, πού αργότερα αποσπάστηκε από τους Μαλιείς .
Κατά τον Θεόπομπο η Κολάκεια γνώρισε μεγάλη ακμή στα χρόνια του Φιλίππου του Β΄ και του μεγάλου Αλεξάνδρου ,κατεστράφη δε ολοσχερώς από τους Θεσσαλούς διότι έκανε φιλομακεδονική πολιτική και συνεχίζει ο ίδιος : [όπως φαίνεται ήταν μέγας κόλακας και οι Θεσσαλοί πολύ καλά κάνανε και κατέστρεψαν την πόλη καλούμενη Κολάκεια]. Για να έχει αλλάξει δύο φορές χέρια η παραπάνω πόλη θα πρέπει να ήταν κτισμένη στην αμφισβητούμενη από τους Οιταίους και Μαλιείς περιοχή.
Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει επίσης και την πόλη Ερυθραί, η οποία ήταν αποικία της πόλης Ερυθραί από τη Μικρά Ασία. Η παραπάνω πόλη ήταν κτισμένη Ανατολικά ή νοτιοανατολικά της Υπάτης . Για την πόλη Ερυθραί ξέρουμε ότι ήρθε σε έριδα περί ορίων με την Υπάτη.  Από επιγραφή μαθαίνουμε ότι, για να διαλυθεί η έριδα, κλήθηκαν δικαστές από την πόλη Οιχαλία .
Με κριτήριο το θέμα περί ορίων που δημιουργήθηκε μεταξύ των Λαμιέων και Υπαταίων και σαν δεύτερο κριτήριο ότι οι δυο πόλεις σε κάποια ιστορική στιγμή βρέθηκαν σε αμφισβητούμενη περιοχή.  Θα τολμήσουμε να υποθέσουμε ότι οι πόλεις Κολάκεια και Ερυθραί, ίσως ήταν κτισμένες στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς. ;;;;  

2. Σε σχετικά μικρή απόσταση ανατολικά από το Παλιόκαστρο[3] υπάρχουν υπολείμματα παλαιού οικισμού .

          Παλιόκαστρο 

[clubs.pathfinder.gr]

Ανατολικά της Λυγαριάς στην θέση Παλιόκαστρο[4] υπάρχει ακόμη σήμερα ένα πέτρινο κάστρο γνωστό σαν το κάστρο της Λυγαριάς για τους ιστορικούς και σαν Παλιόκαστρο για τους ντόπιους.
Ας δούμε πώς περιγράφει το κάστρο της Λυγαριάς ο Γάλλος αρχαιολόγος Yves Bequignon πού πέρασε από την κοιλάδα του Σπερχειού γύρω στο 1930.

[Το αρχαίο οχυρό που βρίσκεται στο ανατολικά του χωριού Τσοπαλνάτες είναι σχεδόν άγνωστο στους κατοίκους ... ωστόσο, δεν είναι καθόλου μακριά παρά 20 λεπτά ,αλλά

δεν κτυπά στο μάτι σαν επιβλητική όψη. Είναι περιτριγυρισμένο από ένα τοίχο από

ταιριαστές πέτρες. Η μορφή του είναι ελλειψοειδής . Ο μεγάλος άξονας είναι 200 μέτρα ενώ ο μικρός 45 μέτρα και η περίμετρος του περίπου 800 μέτρα. Το πρόχωμα είναι καλά διατηρημένο κυρίως δυτικά, όπου διατηρούνται κομμάτια πού έχουν μέχρι 20 μέτρα μήκος.
Το μέσο πάχος του τείχους ποικίλει από 1.85-1.40 μέτρα. Το ύψος φτάνει νότια 1.60-2 μέτρα, άλλοτε 1.40 μέτρα.
Το τείχος είναι χτισμένο πάνω σε χοντρές πέτρες και πάνω στις οποίες έχει τεθεί ένα διπλό τοίχωμα εσωτερικά και εξωτερικά με μπλοκάρισμα από πέτρες.
Στην ανατολική πλευρά υπάρχουν διάσπαρτα μπλοκ και τείχη ύψους 1.60 μέτρα και πάχους 1.65 μέτρα.
Φαίνεται ότι κάποια πόρτα υπήρχε στο ανατολικό σημείο, όμως ίσως να μην ταιριάζει στην κλασική θεωρία. Στο εσωτερικό αυτού του οχυρού παρατηρούμε σωρούς από πετρώματα, τα οποία όμως δεν έχουν αναγνωριστεί χωρίς την απαραίτητη δειγματοληψία.
Από το φρούριο, η θέα στην κοιλάδα αγκαλιάζει όλη τη δεξιά όχθη του Σπερχειού και τα γύρω χωριά από δυτικά προς ανατολικά Υπάτη, Μεξιάτες, Κομποτάδες, και μέχρι τη θάλασσα.]

 Οι ιστορικοί και περιηγητές που ασχολήθηκαν μέχρι σήμερα με την εξερεύνηση της περιοχής πιστεύουν ότι το Παλιόκαστρο ήταν αμυντικό έργο των Μαλιέων απέναντι  στους Αινιάνες. Αν όμως κάποιος προσέξει καλύτερα κάποιες λεπτομέρειες, θα δει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς.

Π.χ. Η θέση της εισόδου[5] θα ήταν διαφορετική, αν το κάστρο ήταν έργο των Μαλιέων, τότε η είσοδος θα ήταν από την ανατολική πλευρά, αντίθετα όμως η είσοδος του κάστρου είναι φτιαγμένη στη δυτική-βορειοδυτική πλευρά και, αν δεν με γελάει η μνήμη των εφηβικών μου χρόνων, η είσοδος είναι καθαρά στη δυτική  και μάλιστα υπήρχαν πετρόχτιστα σκαλοπάτια που ξεκινούσαν από το χείμαρρο δυτικά του Παλιόκαστρου και οδηγούσαν στο κάστρο.
Αυτό που επίσης είναι άγνωστο και έχει περάσει απαρατήρητο από όλους τους περιηγητές είναι τα ίχνη από πέτρινες πλάκες που πιθανόν είναι υπολείμματα αρχαίου δρόμου που οδηγούν βόρεια -βορειοδυτικά.

[clubs.pathfinder.gr]   .

Επίσης άξια παρατήρησης είναι και η τεχνοτροπία που είναι πελεκημένες οι πέτρες, τεχνοτροπία που μας παραπέμπει στη μυκηναϊκή εποχή, ίσως και παλαιότερη.
Άξια επίσης προβληματισμού είναι η θέση που είναι κτισμένο το Παλιόκαστρο. Αν ήταν έργο των Λαμιέων με σκοπό την παρατήρηση των στρατιωτικών κινήσεων των Υπαταίων, τότε το κάστρο θα ήταν κτισμένο πιο χαμηλά στον πρώτο λόφο πάνω από την Τρατσιέρα. Αντίθετα όμως το κάστρο είναι κτισμένο στον τρίτο λόφο της ίδιας λοφοσειράς. Μπορούμε να πούμε πως από εκεί είναι δύσκολες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις από το κάστρο, εάν αυτό ανήκε στους Λαμιείς.
  Επομένως το Παλιόκαστρο κτίστηκε και χρησιμοποιήθηκε σαν έσχατο παρατηρητήριο και όχι σαν πολεμικό οχυρό  από κάποιους δυτικούς ή βόρειους γείτονες με σκοπό την παρατήρηση της κοιλάδας του Σπερχειού, στην οποία, απ' ότι φαίνεται, εκείνη την εποχή δεν είχαν τον έλεγχο.

Επίσης κάποια σοβαρά στρατιωτικά πλεονεκτήματα του Παλιόκαστρου είναι και τα παρακάτω . Από την ανατολή ελέγχει από απόσταση ασφαλείας τη νότια είσοδο - έξοδο του Δερβέν Φούρκα.
Έχει ορατότητα από τη θάλασσα έως τα περάσματα βόρεια-βορειοδυτικά της Υπάτης.
 Άλλη μια λογική εξήγηση που δικαιολογεί τη θέση του κάστρου τόσο ψηλά είναι η εξής: Το κάστρο δεν αποκλείεται να ήταν η ακρόπολη της πόλης που ήταν κτισμένη  ανατολικά του κάστρου  όπως προαναφέραμε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Οι κάτοικοί της , είχαν φτιάξει την ακρόπολη της πόλη τους ψηλά, για να μπορούν να αντιμετωπίζουν καλύτερα τους αντιπάλους τους.

Κάστρο της Αγίας Άννας[6]  (Τοπωνύμιο Πέτρες) [clubs.pathfinder.gr]

Βόρεια βορειοανατολικά του μοναστηριού της Αγίας Άννας υπάρχουν υπολείμματα μικρού αρχαίου κατεστραμμένου κάστρου από πέτρα και πολύ νεότερο από αυτό του Παλιόκαστρου. Ανατολικά του κάστρου υπάρχουν υπολείμματα οικισμού.
Το κάστρο της Αγίας Άννας πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε σαν σημείο ελέγχου για τα περάσματα που υπάρχουν δυτικά του και ανατολικά του τα οποία χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα ενώνοντας το πέρασμα Δερβέν Φούρκα με την κοιλάδα του Σπερχειού.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο χείμαρρος που περνάει εμπρός από την Αγία Άννα έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν σαν πέρασμα ενώ  είναι ο ίδιος χείμαρρος (ξεριάς) που διασχίζει  το χωριό της Λυγαριάς.
Σ' αυτόν θα αναφερθούμε στις τελικές εκτιμήσεις  περί ορίων Υπαταίων και Λαμιέων .
Το δεύτερο πέρασμα ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα περνάει ανατολικά  από την Αγία Άννα, δυτικά του Παλιόκαστρου και καταλήγει στην Λυγαριά.
.

Τοπωνύμια
Το τοπωνύμιο Τσιλλάδις .

Το τοπωνύμιο Στις Ελλάδες προήλθε πιθανών κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους ή κατά τον μεσαίωνα και αναφερόταν σε μια συγκεκριμένη περιοχή που καθόριζε τα όρια της παλιάς Ελλάδας. Με το πέρασμα των χρόνων και τον ερχομό των διάφορων κατακτητών η ελληνική γλώσσα άρχισε να ξεφτίζει και το παραπάνω τοπωνύμιο από Στις Ελλάδες έγινε σιγά - σιγά Τσ' Ελλάδες, Τσελλάδες και σήμερα ονομάζεται Τσιλλάδις.
Είναι ο γλωσσικός όρος που καθόριζε τα γεωγραφικά όρια της παλιάς Ελλάδας. Το παραπάνω τοπωνύμιο τις Τσελλάδις ή Σελλάς  αναφέρεται σήμερα σε ένα οροπέδιο στη γεωγραφική περιοχή του Καλαμακίου και σε ένα συγκεκριμένο χείμαρρο με το ίδιο όνομα που ξεκινάει από το ίδιο οροπέδιο , κατεβαίνοντας στα ριζά του βουνού, συναντάει μία δασώδη περιοχή γεμάτη πλατάνια, που σήμερα ονομάζεται Πλατάνα, ο χείμαρρος συνεχίζοντας την πορεία του για αρκετά χιλιόμετρα περνάει μέσα από μία θαμνώδη περιοχή γεμάτη λυγαριές , καλάμια και διάφορα δέντρα,(αγριαχλαδιές, κορομηλιές, ροδιές κ.λ.π.) ,συνεχίζοντας  περνάει έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λυγαριάς και από εκεί σε σχεδόν ευθεία γραμμή χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στον Σπερχειό ποταμό.
 Αν κάποιος σταθεί στην μέση της γέφυρας πάνω από τον χείμαρρο, έξω από τον σιδ. Σταθμό και τραβήξει μία νοητή γραμμή παράλληλα με το χείμαρρο, θα δει ότι αυτή η γραμμή τον βγάζει απέναντι στις Μεξιάτες.
Αν τον παραπάνω χείμαρρο (Τσιλλάδις) τον συνδυάσουμε τοπωνυμικά με το Σπερχειό, που το μεσαίωνα ονομάζονταν Ελλάδα ή Ελλάδας, αποκτάει ιδιαίτερη ιστορική και γεωγραφική σημασία.
Πρέπει όμως να αναφέρουμε και την εξής πιθανότητα. Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στο τοπωνύμιο Τσιλάδις εννοούμε το οροπέδιο και το χείμαρρο που αναφέραμε. Όμως στο παρελθόν τα πράγματα μπορεί να μην ήταν έτσι. Ίσως, όταν οι κάτοικοι που κατοικούσαν ανατολικά ή δυτικά των χειμάρρων (Πλατάνα , Βαθύρεμα ), όταν αναφέρονταν στο τοπωνύμιο Τσιλάδις να εννοούσαν την έκταση ανάμεσα στο Βαθύρεμα και στο χείμαρρο της Πλατάνας, που λέμε σήμερα, ή τη νότια Ελλάδα γενικότερα. Με τον καιρό ίσως η ονομασία να περιορίστηκε μόνο στο συγκεκριμένο οροπέδιο και χείμαρρο.
 
 Βαθύρεμα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος της περιοχής ,σε κάποια σημεία μάλιστα θα μπορούσε κάποιος να τον χαρακτηρίσει και σαν χαράδρα.
 Ξεκινάει από την κορυφή της Όθρυς χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στο Σπερχειό ποταμό. Σήμερα αποτελεί το γεωγραφικό όριο που χωρίζει τη Λυγαριά από τη Στύρφακα.
Απ' ότι φαίνεται, το Βαθύρεμα έχει χρησιμοποιηθεί πολλές πολλές φορές κατά το παρελθόν σαν πέρασμα από το πέρασμα Δερβέν Φούρκα προς την κοιλάδα του Σπερχειού και αντίστροφα.
Είναι ιδιαίτερα ευρύχωρος σαν χείμαρρος και βοηθάει στη μετακίνηση στρατευμάτων ,κοπαδιών κλπ.
Εκτιμούμε ότι ο συγκεκριμένος χείμαρρος δεν έχει σχέση με τα παραπάνω όρια αλλά  σε κάποια ιστορική[7] στιγμή τα όρια ανάμεσα στις δυο πόλεις μεταφέρθηκαν δυτικότερα από αυτά που καθόρισε ο ρωμαίος γεωμέτρης και ο χείμαρρος χρησιμοποιήθηκε γ' αυτόν τον σκοπό.
Εκτιμούμαι ότι το Βαθύρεμα  χρησιμοποίησε ο ρωμαίος στρατηγός Αχίλλειος κατά την κάθοδό του το 191 π.Χ., όπως γράφει ο Τίτος Λίβιος.
 «Ο Αχίλλειος για να αποφύγει την Ξυνία (Ξενιάδα), η οποία είχε προετοιμάσει την άμυνά της προς τα δυτικά, πέρασε από το Δομοκό στην κοιλάδα του Σπερχειού μέσα από κάποιο πέρασμα παράπλευρα του Δερβέν Φούρκα, στράφηκε νότια και βγήκε στην κοιλάδα της Λυγαριάς ,αλλά, αντί να κατευθυνθεί ανατολικά προς την Λαμία και να την κυριεύσει, στράφηκε σε σχεδόν  ευθεία γραμμή προς την Υπάτη».
Ο ίδιος συγγραφέας περιγράφοντας την κάθοδο των Ρωμαίων στην περιοχή λέει ότι πιθανόν να μην υπήρχαν ποτέ μεγάλες πόλεις αλλά μόνο οχυρά και ότι η πορεία τους ήταν σχετικά γρήγορη και εύκολη[8] .

Η πόλη Ερυθραί
Όπως αναφέραμε παραπάνω οι εργασίες για την κατασκευή της νέας σιδηροδρομικής γραμμής στην θέση Τρύπιολιθάρι ( κακώς αναφέρεται ότι βρίσκεται στην θέση Παλιοχώρια), έφεραν στο φως απομεινάρια αρχαίας ελληνικής πόλης .
Αναφέραμε επίσης την πόλη Ερυθραί.
Η σπουδαιότερη πόλη των Υπαταίων σύμφωνα με τον Σταίλιν ήταν οι Ερυθρές (-αί). Από τον ίδιο συγγραφέα  μαθαίνουμε ότι η πόλη συνόρευε με την Υπάτη, φιλονικούσε μάλιστα μαζί της για ένα βουνό ( Πεν.....) μια χαράδρα (Χαα......) και μια ράχη βουνού. Για να λυθεί η έριδα ανάμεσα στις δυο πόλεις, κλήθηκαν δικαστές από τη πόλη Οιχαλία. Τελικά οι δικαστές αποφάσισαν ότι οι αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν στην Υπάτη και δόθηκαν σ' αυτήν.
Ο Staehlin γράφει ότι η πόλη ήταν κτισμένη σε περιοχή που υπήρχε κοκκινόχωμα (γι' αυτό Κόκκινη πόλη ).
Εκτιμούμε ότι η ανασκαφείσα πόλη στο Τριπιολυθάρι ήταν η πόλη Ερυθρές (-αί), η οποία όντως είναι κτισμένη σε κόκκινο χώμα και συνορεύει γεωγραφικά με την Υπάτη.
Η χαράδρα (Χαα.... ) για την οποία φιλονικούσε με την Υπάτη ήταν το Βαθύρεμα[9] (δυστυχώς δεν έχει σωθεί όλο το όνομα της χαράδρας για να ξέρουμε πως ονομάζονταν το Βαθύρεμα στην αρχαιότητα ) και το βουνό για το οποίο επίσης φιλονικούσε με την Υπάτη ήταν τα Ντρεμάρια        (Πεν....... επίσης δεν έχει σωθεί η αρχαία ονομασία του βουνού).
Σύμφωνα με τον Staehlin  από αυτή την πόλη επίσης καταγόταν και ο περίφημος στρατηγός των Αιτωλών με το όνομα  Λύκος.
Οι επίσημες εκτιμήσεις μέχρι σήμερα έλεγαν ότι η πόλης Ερυθραί ήταν κτισμένη κοντά στο Φραντζή, αλλά όλες οι αρχαιολογικές έρευνες στην παραπάνω τοποθεσία αποδείχτηκαν άκαρπες.

Αρχαία Πρόερνα
Όπως είδαμε στο διάταγμα περί ορίων ανέφερε τα παρακάτω:
(από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.)
Ο Στράβωνας έγραφε (ΙΧ 434) ότι η πόλη Πρόερνα τοποθετείται στην περιοχή ανάμεσα στα Φάρσαλα και στο Δομοκό με την ιδία άποψη συμφωνεί και ο Λίβιος .
Σήμερα πλέον γνωρίζουμε ότι η αρχαιολογική σκαπάνη έχει αποδείξει ότι η αρχαία Πρόερνα ήταν κτισμένη βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού κοντά στο χωριό Νέο Μοναστήρι Δομοκού.

Ιστορικές περιγραφές.
 Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η Σίδη ήταν αρχαία πόλη. Ο Ι. Βορτσέλας πιστεύει ότι πόλη με το όνομα Σίδη δεν υπήρξε ποτέ αλλά η σίδη ήταν η ροδιά (ροιά) .
Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ λέει ότι εκείνα τα χρόνια σίδη εννοούσαν κάποια δασώδη και θαμνώδη περιοχή , λέει επίσης ότι πολλά μέρη ονομάζονται Side εξ αιτίας των δέντρων που βρίσκονται εκεί , και ο    Fr. Stahlin υποστηρίζει ότι η λέξη σίδη σημαίνει ροδιά η οποία συναντάται ακόμη στην περιοχή και ότι η βλάστηση ελάχιστα έχει αλλάξει από εκείνη την εποχή έως σήμερα και είναι δυνατόν το όνομα της αρχαίας τοποθεσίας να έχει δανειστεί από την όψη του τόπου. Συνεχίζοντας πιστεύει ότι το όνομα δεν είναι προγενέστερο του 5ου αιώνα. Ο ίδιος τοποθετεί τη Σίδη στην περιοχή της Μπεκής(Σταυρός)  και το ναό του Ποσειδώνος στην Τσοπαλνάτα(Λυγαριά).

Το διάταγμα γράφει[10].

Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη  (εδώ βλέπουμε ότι ο Ρωμαίος ανθύπατος λέει ότι έμαθε ότι υπήρξε σίδη στο σημείο που όρισε σαν αρχή των ορίων.  Άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι  πήγε και έμαθε ότι στο συγκεκριμένο σημείο κάποτε υπήρξε η σίδη η οποία δεν υπάρχει πλέον και πιθανόν να είναι η αιτία της ρήξης ανάμεσα στις δύο πόλεις),  η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα ( εδώ βλέπουμε ότι η σίδη και το τέμενος του Ποσειδώνα ήταν στην ίδια γεωγραφική πλευρά σχετικά με τον ρου του Σπερχειού ποταμού) και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από το Σπερχειό ποταμό (το πέρα από τον Σπερχειό ποταμό είναι σχετικό και προσδιορίζεται από τη θέση που έχει εγκατασταθεί ο Ρωμαίος ανθύπατος)   έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπαταίων  (τα παλαιά όρια των δυο πόλεων[11])  η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού (εδώ βλέπουμε ότι τα όρια ή είναι παράλληλα με τον Σπερχειό ποταμό ή τον διαπερνούν σε κάποιο σημείο και καταλήγουν στον λόφο Πήλιο. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι και η πηγή Δέρκινα ήταν και αυτή στον ίδια γεωγραφική πλευρά με την σίδη και το τέμενος του Ποσειδώνα σε σχέση πάντα με τον ρου του Σπερχειού ποταμού) , και από εκεί  στο λόφο Πήλιο και στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων( εδώ εκτιμούμε ότι έχει γίνει λάθος στην μετάφραση και ο σωστός όρος είναι Ευρυτανίων που προέρχεται από το μνημείο του Εύρυτου και αναφέρεται στους κατοίκους που κατοικούσαν γύρω από αυτό και σύμφωνα με τα παραπάνω θα πρέπει να κατοικούσαν βόρεια βορειοδυτικά των Λαμιέων και νότια νοτιοανατολικά των Προερνείων. Η προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το μνημείο το Εύρυτου θα πρέπει να ήταν  ανατολικά του Παλιόκαστρου στην περιοχή που κατοικούν σήμερα η οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου ) και των Προερνίων (εδώ οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι το μνημείο του Εύρυτου και τα όρια μεταξύ Λαμιέων , Ευρυτάνων και Προερνίων είναι στη βόρεια - βορειανατολική πλευρά του Σπερχειού ποταμού.)

Για πιο ασφαλή συμπεράσματα εκτός από τα παραπάνω θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη μας και τα εξής.

• Γνωρίζουμε ότι στη θέση Καστράκι στη δυτική πλευρά του Σταυρού υπήρχε ισχυρό τείχος για να την προστασία της Λαμίας από την δύση .Το ερώτημα είναι γιατί το τείχος ήταν κτισμένο μόνο στη θέση  Καστράκι και πιο βόρεια δεν υπήρχε τίποτα; Το παραπάνω ερώτημα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι από το Καστράκι και βόρεια ήταν η χώρα των Ευρυτάνων ή ότι η περιοχή εκείνη την εποχή ήταν βαλτώδης , δύσβατη και δύσκολη για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
  Οδηγούμαστε έτσι σε ένα άλλο συμπέρασμα ότι, αν η περιοχή ήταν βαλτώδης πριν την αναφερόμενη εποχή για κάποιον λόγο, κάποια στιγμή  καθάρισε και  ο έλεγχός της οδήγησε τις δυο πόλεις σε ρήξη. Πρέπει επίσης να θυμηθούμε ότι η νότια περιοχή της Αγριελιάς μέχρι τη δεκαετία του εξήντα ήταν βαλτώδεις και απροσπέλαστη. Πιθανόν έτσι να ήταν και κατά τους ιστορικούς χρόνους.
• Εκτιμούμε ότι η χώρα των Ευρυτάνων θα πρέπει να ξεκινούσε ανατολικά  του Παλιόκαστρου, στο σημείο που είναι σήμερα τα γεωγραφικά όρια Λυγαριάς- Αγριελιάς, όπου λογικά θα πρέπει να ήταν το μνημείο του Εύρυτου και η πρωτεύουσά[12] τους , να καταλάμβανε την περιοχή της σημερινής Αγριελιάς  τη νότια πλευρά της Όθρης και να έφτανε έως τη σημερινή Αγία Παρασκευή πίσω από το Σανατόριο.  
   
• Τα όρια ανάμεσα στη Λαμία και την Υπάτη σύμφωνα με τον Staehlin στην αρχή ήταν ασαφή  και είχαν φέρει πολλές φορές τις δυο πόλεις σε ρήξη. 

•   Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο Ανθύπατος  διάλεξε τη χώρα των Ευρυτάνων για να εγκατασταθεί και να έχει τις επαφές του με τους συνηγόρους των δυο πόλεων, για να κρατήσει ίσες αποστάσεις ανάμεσα στις δυο πόλεις που ήταν σε ρήξη.  Όπως ήδη αναφέραμε οι Ευρυτάνες κατοικούσαν  στη βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού ανάμεσα στην Πρόερνα, η οποία ήταν κτισμένη στο σημερινό χωριό  Νέο Μοναστήρι Δομοκού (αλλά απ' ότι φαίνεται είχε υπό τον έλεγχό της τη νότια Όθρη) και τη Λαμία (οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων)  . Επίσης από τη βόρεια πλευρά της κοιλάδας, που απ' ότι φαίνεται έκανε τις παρατηρήσεις του, από εκεί έλαβε και τις τελικές του αποφάσεις .
• Ο ίδιος στο διάταγμα αναφέρει  (από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από το Σπερχειό ποταμό ) εδώ αντιλαμβανόμαστε ότι αφού ο Ρωμαίος ανθύπατος ήταν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού τότε η σίδη ,το τέμενος του Ποσειδώνος και η πηγή Δέρκινα ήταν (πέρα) στην δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού  και τα όρια καθόρισε ανάμεσα στις δυο πόλεις ξεκινούσαν από τον νότο.
• Εκτιμούμε ότι το Παλιόκαστρο ήταν έργο των Προερνίων ή των Αινιάνων  και ήταν το έσχατο σημείο ελέγχου της επικράτειάς τους προς τα νοτιοανατολικά για τους Προέρνιους ή το έσχατο σημείο ελέγχου της επικράτειας των Αινιάνων προς τα βορειοανατολικά.
• Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής λάτρευαν το ελληνικό πάνθεον, όπως όλοι οι Έλληνες, αλλά πάνω απ' όλους τους θεούς λάτρευαν τον Πετραίο Ποσειδώνα, θεό όλων των ποταμών, των θαλασσών, ιδρυτή της πόλεως της Λαμίας και πατέρα των περίφημων θεσσαλικών ίππων.
  Σύμφωνα με τα παραπάνω το τέμενος του Ποσειδώνος θα πρέπει να κτίστηκε από τους Λαμιείς και θα πρέπει να ήταν κτισμένο στην δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμό και μέσα στην χώρα των Λαμιέων.

Τελικές εκτιμήσεις[13]

• Σύμφωνα με τα παραπάνω εκτιμούμε ότι ο όρος σίδη είναι γεωγραφικός προσδιορισμός αναφέρεται στην χλωρίδα της περιοχής και ο έλεγχός της πιθανόν ήταν η αιτία που έφερε τις δύο πόλεις σε ρήξη.

Άποψη πρώτη. [clubs.pathfinder.gr]

 Τα όρια ξεκινούσαν από τη δεξιά πλευρά του Σπερχειού κάπου στα ριζά της Οίτης, [clubs.pathfinder.gr]

ανάμεσα από τα  σημερινά χωριά Μεξιάτες και Κομποτάδες σε ευθεία γραμμή, έφταναν στο Κεφαλόβρυσο, περνούσαν το Σπερχειό ποταμό, έμπαιναν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού και κατέληγαν στη  θέση  Καστράκι έξω από το χωριό Σταυρός ή στο λόφο της Τρατσιέρας ανατολικά της Λυγαριάς κάτω από το Παλιόκαστρο και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου, που, όπως προαναφέραμε, πιθανόν ήταν στη θέση που έχουν εγκατασταθεί σήμερα οι οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου.[14]

Εκτιμούμε ότι η παραπάνω άποψη είναι η πιθανότερη.

Άποψη δεύτερη[15]
Ενδέχεται τα όρια ανάμεσα στις δυο πόλεις να ξεκινούσαν από τον νότο κανονικά, όπως και στην προηγούμενη άποψη, αλλά από την στιγμή που  περνούσαν το Σπερχειό ποταμό να κατέληγαν στην Καμζόραχη[16]  και από εκεί στον ξεριά που χωρίζει σήμερα το χωριό στην μέση. Αν είναι έτσι το μνημείο του Εύρυτου θα πρέπει να ήταν βόρεια της Παναγίτσας.

Άποψη Τρίτη[17].
Άλλη μια άποψη είναι ότι τα όρια ανάμεσα στις δύο πόλεις ξεκινούσαν από το νότο όπως και παραπάνω αλλά κατέληγαν στην Μαγούλα[18]

Αν είναι έτσι, τότε το μνημείο του Εύρυτου και η πρωτεύουσα των Ευρυτάνων ήταν στο σημείο που οι τελευταίες ανασκαφές έφεραν στο φως αρχαιοελληνική πόλη.

Προχωράμε στις επιλογές μας περί ορίων από ανατολικά προς τα δυτικά αν τα όρια ξεκινούσαν από το βορά

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρούσας έρευνας κρίνουμε αδύνατη την εκδοχή ότι η αρχή της οροθετικής γραμμής ήταν στην βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού όπως υποστηρίζουν έως τώρα διάφοροι  ερευνητές . Αλλά από σεβασμό απέναντί τους κρίνουμε απαραίτητο να αναλύσουμε και αυτή την εκδοχή. 

Έχουμε δεχτεί την άποψη ότι η σίδη είναι γεωγραφικός προσδιορισμός  που αναφέρονταν στην χλωρίδα της περιοχής.  Αν πάρουμε σαν δεδομένο ότι η οριοθέτηση που καθόρισε ο ανθύπατος Κόϊντος Γέλιος Σέντιος Αυγουρίνος ξεκινούσε από το βορά, θα δούμε ότι στην περιοχή της Λυγαριάς από το Βαθύρεμα έως το Μπεκιόρεμα υπάρχουν πολλοί χείμαρροι και όλοι έχουν πολλά δέντρα, και θαμνώδη βλάστηση (λυγαριές ,βάτα κλπ) που ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά της αφετηρία των ορίων, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν ξεκινήσει από οπουδήποτε.
 Κρίνουμε όμως απίθανη την εκδοχή ότι η οροθετική γραμμή να ξεκινούσε από τον βορά για τους παρακάτω λόγους .

Όπως είδαμε η σίδη το τέμενος του Ποσειδώνος και η πηγή Δέρκινα ήταν στην ίδια γεωγραφική πλευρά σύμφωνα με τον ρου του Σπερχειού ποταμού. Οι  πηγές που υπάρχουν στην γεωγραφική περιοχή της Λυγαριάς είναι οι παρακάτω:

1. Στον ξεριά έχουμε την Μούτσου, η οποία δεν υπάρχει πια ,την Κουτσομήτα που ήταν κάτω από την Παναγίτσα και την πηγή που ήταν στη αρχή του χειμάρρου, τη λεγόμενη Μεταλλεία. Στην Πλατάνα έχουμε την Αλαμπασίνα και το Κουτλίκι και στο Βαθύρεμα έχουμε την  Καλαντζίνα. Καμία από της παραπάνω πηγές δεν ήταν τόσο αξιόλογη όσο είναι το Κεφαλόβρυσο για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί σαν σημείο οριοθέτησης ανάμεσα στις δυο πόλεις.  
2. Όπως είδαμε στο διάταγμα, το τέλος της οροθετικής γραμμής κατέληγε στο μνημείο του Εύρυτου που ήταν ανάμεσα στα σύνορα των Λαμιέων, Ευρυτανίων και Προερνίων (στο μνημείο του Εύρυτου το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων ,των Ευρυκανίων και των Προερνίων.)
   Σήμερα πια γνωρίζουμε ότι η αρχαία Πρόερνα ήταν βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού ποταμού στην κοιλάδα του Δομοκού

   1^η  επιλογή

Σε αυτή την άποψη θα στηριχτούμε στην αρχή του διατάγματος που λέει : Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα  ότι υπήρξε σίδη.   Όπως ήδη έχουμε αναφέρει ότι ενδέχεται η περιοχή βόρεια από το Καστράκι να ήταν βαλτώδεις και κάποια στιγμή να καθάρισε για κάποιον άγνωστο για εμάς λόγο. Ίσως αυτή να ήταν η αιτία που οδήγησε τις δυο πόλεις σε ρήξη για τον έλεγχο της. Αν είναι έτσι, τότε τα όρια ξεκινούσαν από το βορά από την βαλτώδη περιοχή της Αγριελιάς κατέβαιναν παράλληλα με το Μπεκιόρεμα έφταναν στην πηγή Δέρκινα, η οποία θα πρέπει να ήταν στην αριστερή πλευρά του Σπερχειού ποταμού. Στη συνέχεια περνούσαν το Σπερχειό ποταμό  και κατέληγαν σε κάποιον λόφο στη δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού.
 πως ήδη έχουμε αναφέρει η παραπάνω άποψη δεν μπορεί να έχει ισχύ, διότι γνωρίζουμε ότι η πόλη Πρόερνα ήταν κτισμένη στην κοιλάδα του Δομοκού βόρεια της κοιλάδας του Σπερχειού. Εκτός και αν υπήρχε άλλη πόλη με το ίδιο όνομα στα ριζά της Οίτης.

2^η Επιλογή:  Αν αποδεχτούμε ότι τα όρια ξεκινούσαν από τον χείμαρρο που ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα περνάει έξω από το κάστρο της Αγίας Άννας κατεβαίνοντας συναντάει τη θαμνώδη περιοχή γεμάτη λυγαριές, βάτα, δέντρα κλπ. και στην πορεία του χωρίζει το χωριό στη μέση, συνεχίζοντας χωρίζει την κοιλάδα και καταλήγει στο Σπερχειό.
(Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη). Ξεκινούσε από την θαμνώδη περιοχή που υπάρχει ακόμη και σήμερα στην αρχή του χειμάρρου χαμηλά μετά την Αγία Άννα και πριν το χωριό ( η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα), περνούσε έξω από το τέμενος του Ποσειδώνος που πιθανόν τοποθετείται στη θέση που είναι κτισμένο σήμερα το εξωκλήσι της Παναγιάς (Παναγίτσα), ( και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από το Σπερχειό ποταμό) και από εκεί σε ευθεία γραμμή ακολουθώντας την κοίτη του χειμάρρου όπως προαναφέραμε χωρίζει την κοιλάδα φτάνει στο Σπερχειό ποταμό και καταλήγει στο Κεφαλόβρυσο δυτικά του χωριού Μεξιάτες. έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπαταίων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα που έχουμε αναφέρει και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού, και από εκεί στο μνημείο του Ευρύτου, το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων, των Ευρυκανίων και των Προερνίων.]

3η Επιλογή: Αν υποθέσουμε ότι τα όρια άρχιζαν από τον χείμαρρο που ξεκινάει από το Δερβέν Φούρκα συναντάει τις Τσιλλάδις κατεβαίνει στον χείμαρρο της Πλατάνας, περνάει τη θαμνώδη περιοχή του χειμάρρου, περνάει έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό, χωρίζει την κοιλάδα και σε ευθεία γραμμή συναντάει το Σπερχειό .
Αν η οροθετική γραμμή να ξεκινούσε από τις Τσιλλάδις, και τη θαμνώδη περιοχή που σήμερα ονομάζεται Πλατάνα (Αρχή των ορίων να είναι από αυτόν τον τόπο για τον οποίον έμαθα ότι υπήρξε σίδη), και συνεχίζει μέσα από το χείμαρρο που είναι γεμάτος από λυγαριές , αγριαχλαδιές, ροδιές κλπ. φτάνει (η οποία είναι πιο κάτω από τον περίβολο που έχει καθιερωθεί για τον Ποσειδώνα) στο ύψος του σιδηροδρομικού σταθμού της Λυγαριάς, που πιθανότατα να ήταν κτισμένο το τέμενος του Ποσειδώνος.
(και από εκεί κατεβαίνουν για να τηρείται ευθεία γραμμή μέχρι την πηγή Δέρκινα, η οποία είναι πέρα από τον Σπερχειό ποταμό) και από εκεί σε ευθεία γραμμή, ακολουθώντας την κοίτη του χειμάρρου όπως προαναφέραμε περνάει, το Σπερχειό ποταμό και καταλήγει στο Κεφαλόβρυσο δυτικά του χωριού Μεξιάτες, έτσι ώστε να οδηγεί από τα αμφίσπορα των Λαμιέων και Υπαταίων η ευθεία γραμμή στην πηγή Δέρκινα, που έχουμε αναφέρει, και από εκεί στο λόφο Πήλιο μέσα από τον ρου του Σπερχειού, και από εκεί στο μνημείο του Εύρυτου, το οποίο βρίσκεται μεταξύ των συνόρων των Λαμιέων, των Ευρυκανίων και των Προερνίων.

Ανακεφαλαίωση                                        

Σύμφωνα με τα παραπάνω στην κοιλάδα του Σπερχειού την εποχή του αυτοκράτορος Ανδριανού επικρατούσαν τρία ελληνικά φύλα  και όχι δυο όπως γνωρίζαμε έως σήμερα. Οι Μαλιείς με πρωτεύουσα τη Λαμία, οι Αινιάνες με πρωτεύουσα τη Υπάτη και οι Ευρυτάνες, οι οποίοι κατοικούσαν κοντά στο μνημείο του Εύρυτου, αλλά και άλλο ένα οι Προέρνιοι, που, απ' ότι φαίνεται, είχαν υπό την κυριαρχία τους το τμήμα  της Όθρης στη βόρεια πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού.

Από το διάταγμα μαθαίνουμε ότι στην εποχή του αυτοκράτορος Ανδριανού τα φυλετικά ονόματα είχαν καταργηθεί και οι κάτοικοι αναφέρονται με τα ονόματα των πόλεών τους .

Απ' τι γνωρίζουμε οι Λαμιείς και οι Υπατείς είχαν έρθει πολλές φορές σε ρήξη για το θέμα των συνόρων, αλλά η πιο σοβαρή ήταν αυτή επί  αυτοκράτορος Ανδριανού. Φαίνεται ότι η κατάσταση ανάμεσα στις δυο πόλεις ήταν τόσο σοβαρή που ο ίδιος ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να μεταβεί επιτόπου ο  Ανθύπατος της Μακεδονίας  Κόϊντος Γέλιος Σέντιος Αυγουρίνος,  για να διαλύσει την έριδα. Ο ανθύπατος επί ημέρες συζήτησε με τους συνηγόρους των δυο πόλεων, πριν καταλήξει στα τελικά συμπεράσματα.

Από το διάταγμα μαθαίνουμε ότι σε κάποιο σημείο των ορίων υπήρχε θαμνώδης ή δασώδης έκταση, πριν έρθουν οι δυο πόλεις σε έριδα, η οποία δεν υπήρχε πλέον. Εκτιμούμε ότι η παραπάνω δασώδης έκταση ίσως ήταν η αίτια που έφερε τις δυο πόλεις σε ρήξη[19], εκτιμούμε επίσης ότι η  παραπάνω έκταση ήταν κάπου στη δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού, όπως επίσης και το θέατρο των συγκρούσεων ανάμεσα στις δυο πόλεις ήταν πάλι στη δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού. Συνεχίζοντας ο ανθύπατος στο διάταγμα γράφει ότι τα όρια περνούσαν έξω από τον περίβολο του Ποσειδώνος και από εκεί στην πηγή Δέρκινα. Εκτιμούμε ότι το τέμενος του Ποσειδώνος ήταν έργο των Λαμιέων και παραχωρήθηκε μετά το διάταγμα πάλι στους Λαμιείς, η πηγή Δέρκινα ήταν ίσως το σημερινό Κεφαλόβρυσο έξω από το χωριό Μεξιάτες, όπως αναφέρει ο Ι. Γ.  Βορτσέλας .

Από εκεί τα όρια περνούσαν το Σπερχειό ποταμό και κατέληγαν στη βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού  ή στο Καστράκι[20], όπως προαναφέραμε, ή στη Ντρατσέρα και από εκεί  στην περιοχή όπου έχουν εγκατασταθεί σήμερα οι οικογένειες Πολίτη και Ζησόπουλου, όπου ήταν και το μνημείο του Εύρυτου και πιθανόν η πρωτεύουσα των Ευρυτάνων.

Τα τελικά όρια για τους Υπατείς προς νότο ξεκινούσαν από την δεξιά πλευρά του ρου του Σπερχειού ποταμού κάπου στα ριζά της Οίτης ανάμεσα στα χωριά Μεξιάτες και Κομποτάδες  από εκεί σε ευθεία γραμμή έφταναν στο Κεφαλόβρυσο περνούσαν το Σπερχειό ποταμό και από εκεί κατέληγαν στη Ντρατσέρα.

Τα τελικά όρια για τους Λαμιείς ξεκινούσαν από τη βορειοανατολική πλευρά της κοιλάδα του Σπερχειού  στο ύψος στο οποίο η σιδηροδρομική γραμμή δημιουργεί καμπύλη, νότια των κατοικιών των οικογενειών Πολίτη και Ζησόπουλου, περνούσε το Σπερχειό ποταμό, έφτανε στο Κεφαλόβρυσο, περνούσε έξω από το τέμενος του Ποσειδώνος δίνοντας το έτσι στην χώρα των Λαμιέων και από εκεί κατέληγε στα ριζά της Οίτης ανάμεσα στα χωριά Κομποτάδες και Μεξιάτες .

Τα γεωγραφικά όρια που καθόρισε ο Ρωμαίος ανθύπατος ανάμεσα στους Λαμιείς και τους Υπατείς είναι ακριβώς τα ίδια  γεωγραφικά όρια που χωρίζουν σήμερα τα γεωγραφικά διαμερίσματα Λυγαριάς-Σταυρού και Λυγαριάς-Αγριελιάς.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι η Τσοπλανάτα την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας ανήκε διοικητικά στο Πατρατζίκι,  αλλά η εκκλησία της Τσοπαλνάτας ανήκε στην επισκοπή της Λαμίας.

Τα παραπάνω όρια διατηρήθηκαν επί χιλιάδες χρόνια αμετάβλητα έως  την τελική διάσκεψη του Λονδίνου[21], που αποφάσιζε οριστικά για την οροθετική γραμμή Παγασητικού-Αμβρακικού και την παραχώρηση της επαρχίας Ζητουνίου στην Ελλάδα, αντί χρηματικής αποζημίωσης 40.000.000 γροσιών.

Με την παραχώρηση της Λαμίας  στην Ελλάδα τα γεωγραφικά όριά της μεταφέρθηκαν δυτικότερα στο σημείο όπου είναι σήμερα στα γεωγραφικά όρια από τα γεωγραφικά διαμερίσματα Λυγαριάς -Στύρφακας στο χείμαρρο -χαράδρα που αναφερθήκαμε παραπάνω με το όνομα Βαθύρεμα.

Πηγές: Ιστορικό αρχείο του κράτους

          Ιωάννης Γ. Βορτσέλας, «Φθιώτις »

Στην παραπάνω έρευνα ελήφθησαν υπόψη η σημερινή μορφολογία του εδάφους, τα τοπωνύμια, και η βιβλιογραφία που αναφέρεται στο κείμενο.

Τελειώνοντας την τοποθέτηση στο «Περί ορίων μεταξύ Υπαταίων και Λαμιέων ο λόγος»  Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους :

Δημήτριο Νάτσιο τέως διευθυντή του  ιστορικού αρχείου το ]]> http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/06/23/Mama_Obama!!! Tue, 23 Jun 2009 12:32:00 -0400 http://www.lamiablogs.gr/Syneidisiostalamata/2009/06/23/Mama_Obama!!! OLYKOS Χθες το βράδυ μου ήρθε από ένα καλό φίλο ένα mail με τίτλο Mama Obama!!!

 «Το mail έγραφε Στη φωτογραφία βλέπετε τους γονείς του Ομπάμα . Ποτέ για την μητέρα του δεν έκαναν αναφορές . Συνέχεια τη γιαγιά του και τον πατέρα του Ευτυχώς που υπάρχει και το Διαδύκτιο. Μάθαμε γιατί κρύβουν την ζωή της μάνας του πλανητάρχη. Δυστυχώς δεν είναι στη ζωή . Επειδή είχε καλλιτεχνικές αναζητήσεις».

Στην συνέχεια δείχνει κάποιες φωτογραφίες από κάποια ζευγάρια και κάποιες Φώτο από μια γυμνή γυναίκα κάποιας άλλης εποχής..

Κοιτάζοντας το mail προσπάθησα να συνειδητοποιήσω ποιος είναι η βαθύτερος στόχος των δημιουργών της συγκεκριμένης μαύρης προπαγάνδας. Σίγουρα αυτή που έφτιαξαν το mail το έκανα για να πλήξουν κάποιον η κάποιους , Ο φίλος που μου έστειλε το mail δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη πολιτική, φιλοσοφική, η θρησκευτική ομάδα για να μπορέσω να βγάλω κάποια συμπεράσματα, μάλλον μου έστειλε το mail περισσότερο για δική μου ενημέρωση.
Από τα έπιπλα στην Φώτο της γυμνής γυναίκας κατάλαβα ότι η συγκεκριμένη κυρία θα πρέπει να έζησε κάποιες δεκαετίες παλιότερα από την σημερινή . Φαντάζομαι ότι η συγκεκριμένη γυναίκα υπήρξε μια νέα κοπέλα με όνειρα και φιλοδοξίες Κάποια στιγμή σαν άνθρωπος αποφάσισε να πραγματοποιήσει κάποιες από αυτές. Κι εκεί φαντάζομαι έπεσαν πάνω της τα αρπαχτικά που δύστυχος υπάρχουν παντού και πάντα . Την εκμεταλλεύτηκαν όσο μπορούσαν την ξεζούμισαν διέλυσαν την ψυχούλα της και κάποια στιγμή που δεν την χρειάζονταν άλλο την πέταξαν στα σκουπίδια όπως έκαναν και κάνουν σε εκατομμύρια γυναίκες σε όλη την ιστορία του ανθρώπινου είδους .
Πιστεύω ότι η Mama Obama υπήρξε ένα θύμα μιας κοινωνίας που οι μαύροι ,μεξικάνοι, πορτορικανοί κλπ ηταν πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας.
Κάποια στιγμή όμως ο κυρία Obama έγινε μάνα και έφερε πάνω της τον πιο πολύτιμο τίτλο του κόσμου. Μάνα σημαίνει δημιουργία ,μάνα σημαίνει ζωή ,μάνα σημαίνει αγάπη .
Για μένα μια γυναίκα μπορεί να είναι η μεγαλύτερη πουτάνα αλλά από την στιγμή που είναι μάνα δεν έχει το δικαίωμα να την θίξει και να την κατηγορήσει κανένας, μια γυναίκα για το παιδί της μπορεί να κάνει τα πάντα ,ένας άντρας δεν μπορεί έχει όρια ,έτσι είναι φτιαγμένα τα δυο φύλα στο ανθρώπινο είδος .
Την συγκεκριμένη κυρία μπορεί να την έλιωσε η αμερικάνικη κοινωνία αλλά έφερε στον κόσμο έναν άντρα που έμελλε κάποια στιγμή να κρατήσει στα χέρια του τις τύχες του κόσμου.

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι αδύνατον η ζωή της μητέρας του να άφησε αδιάφορο τον νυν πρόεδρο των ΗΠΑ. Είτε αρνητικά είτε θετικά είναι η μητέρα του και επηρεάσθηκε ανάλογα . Είναι γεγονός ότι η μητέρα του δεν αναφέρεται πουθενά ,δεν ξέρω το γιατί, δεν ξέρω πως σκέπτεται το πολιτικό του γραφείο για μένα κακώς αν ο νυν πρόεδρος θέλει να φέρει τις αλλαγές που θέλει στον κόσμο τότε θα έπρεπε να πει ναι αυτή είναι η μητέρα μου αλλά το έκρυψε επιμελώς σαν να ήταν μίασμα σαν να ντρέπονταν γιαυτήν .
Και κάτι άλλο μπορεί η συγκεκριμένη κυρία να πέθανε πριν από κάποια χρόνια αλλά σήμερα πεθαίνει κάθε ημέρα λες και κάποιοι θέλουν να τιμωρήσουν ακόμη και την ψυχή της.

Οι κανόνες αντιμετώπισης της μαύρης προπαγάνδας λένε ότι πρέπει να είσαι παρών σε κάθε συζήτηση και σε κάθε εκστρατεία κατασυκοφάντησης σου και υπερασπίζεις τον εαυτό σου . Αλλά πως μπορείς να υπερασπίσεις τον εαυτό σου όταν δέχεσαι μια τόσο βρόμικη επίθεση . Φαντάζομαι ότι το συγκεκριμένο mail έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο αυτό.
 Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πολύ πιο χειρότερα και πολύ πιο προσβλητικά. Πιστεύω ότι για τον αμερικανό πρόεδρο ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την μαύρη προπαγάνδα είναι η καλή δουλειά. Να δείξει σε όλο τον κόσμο ότι δεν έχει σημασία από πού έρχεται δεν έχουν σημασία τα σχόλια και η μαύρη προπαγάνδα αλλά οι ανθρώπινες αξίες και το έργο που παράγεις ,βέβαια είναι δύσκολο να το δείξει και είναι ακόμη πιο δύσκολο να το εφαρμόσει.

Για μένα προσωπικά ότι έχει σχέση με μαύρη προπαγάνδα, συκοφάντηση και κακοήθεια με αφήνουν αδιάφορο.
Έχω μάθει πια να κρίνω τους άλλους από τα έργα τους και όχι από τα λόγια του κόσμου.
Έχω μάθει να βλέπω τις βαθύτερες αξίες των ανθρώπων και όχι να κρίνω από τα ξεσπάσματα της στιγμής .
Τώρα όσο για το mail μπορεί να το δημιούργησε οποιοσδήποτε μπορεί να έχει σκοπούς σίγουρα άγνωστους για μένα, μπορεί ο Obama να θέλει να φέρει κάποιες θεσμικές αλλαγές στην κοινωνία των ΗΠΑ και αυτό να έχει σαν αποτέλεσμα κάποιοι οι οποίοι θίγονται τα συμφέροντα τους να αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο. Ποιος ξέρει . το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό δεν θα το μάθουμε τώρα αυτό θα το μάθουμε σε μερικές δεκαετίες .

Οψόμεθα

Πήρα το παπί μου και ξεκίνησα για το χωριό όπου έχω ένα σχετικά όμορφο περιβόλι.

Στον δρόμο κατά τις δέκα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα μαύρα σύννεφα στον καταγάλανο μέχρι τότε ουρανό.

 Όταν έφτασα ο ουρανός ήταν κατάμαυρος και είχαν αρχίσει να πέφτουν οι πρώτες αστραπές  Έκανα κάποιες ψιλοδουλειές γιατί φαινόταν ότι ερχόταν άσχημο  μπόρα ή «τ' φάνι» όπως την λένε στο χωριό. Πράγματι σε λίγα λεπτά γινόταν χαλασμός ,άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς η οι βροντές και οι αστραπές διαδέχονταν η μια την άλλη .

Μπήκα στο τροχόσπιτο και αποφάσισα να απολαύσω το την αιώνια ένωση του ουρανού με την γη, την ένωση του αρσενικού με το θηλυκό . Η ξεραμένη γη άρχισε να μοσχοβολάει ,η μυρωδιά της ανακατεύονταν με την μυρωδιά από τις ντομάτες τις μελιτζάνες και τα άλλα ζαρζαβατικά που είχα φυτέψει  Μέσα από το τροχόσπιτο απολάμβανα την πανδαισία  των αρωμάτων που μου πρόσφερε η δημιουργική ένωση του ουρανού με την γη.

Ενώ οι αστραπές και οι βροντές συνεχίζονταν έξω ξάπλωσα στην καρέκλα και άφησα το μυαλό μου να τρέξει μακριά πριν σαράντα χρόνια περίπου τότε που ήμουν ακόμη παιδί την εποχή που ξεκινούσαμε να δημιουργούμε συνείδηση τότε που τα πάντα γύρω μας ήταν άγνωστα και ήμασταν όλο απορίες.

Κάποια στιγμή θυμάμαι σε κάποια βροχερή ημέρα σαν την σημερινή ρώτησα την μητέρα μου να μάθω γιατί μπουμπουνίζει έτσι στον ουρανό

Χεχεχεχε η μητέρα μου απάντησε με τον συνηθισμένο τρόπο που απαντούσαν όλες οι γυναίκες της εποχής της για να δικαιολογήσουν την αγνεία τους

-Κουβαλάει τα μπαούλα ο θεός .

-Και που τα πάει ?

Αλλάζει δωμάτιο γιαυτό .

-Α καλά Βέβαια δεν είχα ικανοποιηθεί από την απάντηση αλλά κατάλαβα ότι δεν θα έπαιρνα άλλη εξήγηση και σταμάτησα.

Από το τροχόσπιτο παρακολουθούσα τον πανέμορφο και ρυθμικό λίκνισμα των φυτών όταν η βροχή έπεφτε πάνω τους .
Ο φετινός μου κήπος είναι πολύ όμορφος και πολύ καρποφόρος, ίσως φταίει το ότι η μητέρα μου επί χρόνια είχε τα μανάρια του σπιτιού μας στο περιβόλι μας, ίσως φταίει η επίκληση των νεραϊδών, ίσως ότι τα προϊόντα μου είναι όλα βιολογικά ,ίσως όλα μαζί ποιος ξέρει.

Πάντως οι μυρωδιές τον ζαρζαβατικών φτάνουν μέχρι τον δρόμο . Όταν άρχισα να κόβω τα πρώτα ζαρζαβατικά  μοσχοβόλαγε το σπίτι, οι μελιτζάνες οι πιπεριές και τα αγκουράκια δεν είχαν καμία σχέση με αυτά που πουλάνε στην λαϊκή και στα μανάβικα . Δεν υπαρχει γείτονας που να μην έχει κάνει και τις ανάλογες παρατηρήσεις

Σε μια τέτοια καλοκαιρινή ημέρα πρίν απο χιλιάδες χρόνια οι πρωτόγονοι  πρόγονοι μας θα είχαν βγει έξω και θα χόρευαν για το θειο Δώρο, την βροχή. 

Επί χρόνια ταξίδευα στις λαμαρίνες και στα μηχανοστάσια του θανάτου η σχέση μου με την γη ήταν πια μακρινό παρελθόν .

Πέρσι που ξεκίνησα να φτιάχνω τον λαχανόκηπο μου θυμάμαι ότι παράγκειλα τα πρώτα βιολογικά μαρουλια .
Δεν είχα διαβάσει όμως τις οδηγίες και όταν χρειάσθηκε να κάνω μεταφύτευση τότε διαπίστωσα ότι ο σπόρος που είχα ρίξει ήταν για δυο στρέμματα .

Χεχεχεχε έτσι άρχισα να τα μοιράζω στους γνωστούς και στους φίλους ,σε λίγο καιρό όλο το χωριό έτρωγε πανέμορφα και πολύ νόστιμα μαρούλια.

Σιγά σιγά έχω αρχίσει και μαθαίνω τα μυστικά και τον κύκλο των άλλων μορφών ζωής που έχω φέρει στον κήπο μου.

Πέρα από τα ζαρζαβατικά έχω φυτέψει και καμιά δεκαριά οπωροφόρα όπως μια μηλιά, μια ροδιά ,μια κερασιά, μια κορομηλιά, μια βερικοκιά, μια δαμασκηνιά,  μια αχλαδιά και άλλα τρία δέντρα που δεν θυμάμαι πια είναι, μιας και δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω μεταξύ τους.

Παρατηρώντας τα είδα ότι όλα τα δέντρα πριν ανθήσουν την άνοιξη βγάζουν πρώτα σε κάποιο κλαδί ένα μπουμπούκι που ανοίγει πιο μπροστά από τα άλλα κατά την άγνοια μου πιστεύω ότι αυτό είναι ένας αγγελιοφόρος η ένας ανιχνευτής θα μπορούσα να πω . Είναι ο αγγελιοφόρος που μεταφέρει τις πληροφορίες  για τις συνθήκες του περιβάλλοντος στην ψυχή του δέντρου για το ποτέ θα πρέπει να ανοίξουν και τα υπόλοιπα μπουμπούκια .

Έχω φυτέψει επίσης για ίσκιο έναν κατακόκκινο προύνο, δυο τελιές και μια πανέμορφη κουτσουμπά . Παρατήρησα ότι η διαδικασία και σε αυτά τα δέντρα είναι ακριβώς η ίδια.

Εδώ και χρόνια πιστεύω ότι τα δέντρα τα φυτά , τα λουλούδια κλπ. Είναι πλάσματα με ψυχή και πάνω απ'  όλα με συνείδηση  Κάποιο βράδυ στην εκπομπή  «αληθινά σενάρια» ήταν κάποιος που υποστήριζε ότι ο άνθρωπος κανονικά θα πρέπει να είναι καρποφάγος δηλαδή θα πρέπει να τρώει μόνο τους καρπούς των φυτών και των δέντρων και όχι το ίδιο το φυτό.

 Υποσυνείδητα δέχτηκα την άποψη του δεν ξέρω γιατί , αλλά πιστεύω ότι κάπου έχει δίκιο, ίσος και με τα ζώα θα έπρεπες να γίνεται το ίδιο, δηλαδή να εκμετελευόμαστε το γάλα για να φτιάχνουμε βούτυρο, γιαούρτι, τυρί   η το μαλλί τους    και όχι να τα σκοτώνουμε για το κρέας τους. Είναι βέβαια μια άποψη δύσκολη να την δεχτείς και ακόμη πιο δύσκολη να την εφαρμόσεις

Ενώ ο κατακλυσμός έξω συνεχίζονταν αποφάσισα να πέσω για ύπνο.  Κατά τις τέσσερις που ξύπνησα η βροχή είχε σταματήσει  Κοίταξα μακριά και φαινόταν ότι έβρεχε ανατολικά της Λαμίας έτσι καβάλησα το παπί και ξεκίνησα για την επιστροφή

Στον δρόμο για την Αγριελιά στην αρχή όλα ήταν καλά και ωραία και ξαφνικά με έπιασε η μπόρα , λες και η μητέρα γη με τιμώρησε που δεν βγήκα έξω να χορέψω για να την τιμήσω για το καλοκαιρινό Δώρο που μου έστειλε . Βρεγμένος πάνω στο παπί ένιωθα σαν καρυδότσουφλο στον άνεμο και δεν υπήρχε κάπου να απαγκιάζει να σταματήσω για λίγο. Με το ζόρι έφτασα στο σπίτι βρεγμένος μέχρι το κοκαλο . Το βράδυ συνειδητοποίησα ότι είχα τριάντα ενεά πυρετό .

Σήμερα η κατάσταση παραμένει η ίδια παρόλα τα τσάγια και τα γιατροσόφια,  δεν πειράζει όμως χαλάλι του η επιστροφή στις ρίζες έχει και το τίμημα της .

Το να φρενάρεις πάνω στο φίδι την ώρα που περνάει στον δρόμο είναι μια συνηθισμένη μέθοδος εξόντωσης του και θυμάμαι ότι «συνίσταται» από πολλούς «ιδικούς» του είδους.
Στο μυαλό μου έρχονται εικόνες από την παιδική μου ηλικία τότε που δούλευα στα χωράφια. Θυμάμαι πέντε έξη άτομα με τσάπες στα χέρια να πετσοκόβουν με μίσος ένα φίδι κάπου στον κάμπο ,πολλές φορές αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έχει κάνει τον άνθρωπο να μισεί τόσο πολύ το συγκεκριμένο ζώο. 

 Δεν χρειάζεται να ψάξει κάποιος πολύ να βρει την λύση Το «προπατορικό αμάρτημα»   

 Ο όφης ο πονηρός παρέσυρε την Εύα και έφαγε το μήλο και από εκεί και έπειτα ξεκίνησαν τα δεινά της ανθρωπότητας σύμφωνα με την βίβλο.   Επί χιλιετίες στον δυτικό κόσμο η γυναίκα και το φίδι μισήθηκαν και καταδιώχτηκαν εξαιτίας του προπατορικού αμαρτήματος. Ο άνθρωπος έχει βρει χιλιάδες μυθεύματα για το φίδι , μυθεύματα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αξίζει να αναφέρω ένα παράδειγμα.

Πέρσι το καλοκαίρι καθάριζα το περιβόλι μου στο χωριό κάποιος στιγμή ανάμεσα στις πέτρες είδα ένα τεράστιο ερπετό να σέρνεται παράλληλα με τον τοίχο και να κατευθύνεται προς την πόρτα του οικοπέδου.

Πάγωσα το κοίταξα για λίγο χωρίς να μπορώ να πω κουβέντα η να κινηθώ γιατί ήταν πολύ μεγάλο, θα πρέπει να ήταν πάνω από δυο μέτρα.

Γύρισε το κεφάλι με κοίταξε έμεινε για λίγο ακίνητο "φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη» σκέφτηκα"  το τεράστιο ερπετό  συνέχυσε αργά τον δρόμο του και χάθηκε μέσα στα χόρτα του διπλανού χωραφιού .

Καθισμένος στην καρέκλα μου σκέφτηκα ότι δεν έδηξε την παραμικρή κίνηση εχθρότητας η επίθεσης εναντίον.Aν στην θέση μου ήταν κάποιος που τα ένστικτα του θα τον οδηγούσαν να του επιτεθεί  τότε η επίθεση εναντίον του θα ήταν αδικαιολόγητη .
Αυτό που μας κάνει να είμαστε επιθετικοί στο φίδια είναι ένας αδικαιολόγητος φόβος που μας γεννάει ένα  μίσος το οποίο το έχουμε διδαχτεί από τους γονείς μας και αυτοί από τους δικούς τους και πάει λέγοντας.

Επίσης πολύ λένε ότι το σκοτώνω για να μην με «φάει». Αλίμονο αν το φίδι πεινάει τόσο πολύ και επιτεθεί σε έναν άνθρωπο για να τον φάει. Το φίδι πιστεύω ότι δαγκώνει έναν άνθρωπο η  κάποιο ζώο εν αμύνει διότι φοβάται ενώ τα δόντια με το δηλητήριο είναι το μόνο όπλο που το έχει προικίσει η φύση για να μπορεί να προστατευτεί .

Είχα ακούσει ιστορίες από τσοπάνηδες ότι στα φίδια αρέσει πολύ το γάλα και σκέφτηκα να κάνω ένα πείραμα.
Την άλλη ημέρα αγόρασα από το σούπερ μάρκετ ένα λίτρο γάλα και το έβαλα σε ένα μπολ και το άφησα στην άκρη του περιβολιού δίπλα σε κάποια χόρτα για μπορεί να κρυφτεί άμα χρειαστεί. .

Την άλλη ημέρα το απόγευμα που πήγα το μπολ ήταν άδειο..

-Μπορεί να το ήπιε κάποια γάτα σκέφτηκα

Ξαναγέμισα το μπολ και την άλλη ημέρα το απόγευμα το ξαναβρήκα πάλι άδειο . Έτσι σκέφτηκα να πάω πρωί να δω τι γίνεται

Στις έξι η ώρα το πρωί ήμουν στο περιβόλι πλησίασα σιγά σιγά και το είδα κουλουριασμένο δίπλα στο μπολ. Σήκωσε το κεφαλή του με κοίταξε για λίγο και ξανακουλουριάστικε . Φαντάσθηκα ότι   σαν άγριο ζώο στην συνείδηση του  το γάλα που το βρήκε χωρίς να ξέρει ότι του το πρόσφερα εγώ  είναι σαν όλα τα θηράματα του που συναντάει καθημερινά στην φύση.  Ήθελα να ήξερα τι θα έκανε αν αντιλαμβανόταν ότι την συγκεκριμένη τροφή του την προσφέρω εγώ σαν δώρο.

Γύρισα αργά στο τροχόσπιτο πήρα το κουτί με το γάλα και με αργές κνίσεις ξαναγέμισα το μπολ. και έφυγα αργά αργά.

Αποφάσισα να το ονομάσω Διαμαντή μιας και δεν ήξερα αν ήταν αρσενικό η θηλυκό . Το άλλο απόγευμα έκανα την ίδια διαδικασία και ξανά και ξανά και ξανά. Φρόντιζα να με βλέπει όταν του έριχνα το γάλα στο μπολ.

Κάποια στιγμή σκέφτηκα να του αλλάξω την διατροφή και έτσι αποφάσισα να του δίνω  ένα αυγό την ημέρα . Σιγά σιγά οι αμφιβολίες και η έλλειψη εμπιστοσύνης που υπήρχε ανάμεσα μας εξατμίστηκε .
Ο Διαμαντής άρχισε να με ακολουθεί από πίσω σαν σκυλάκι αλλά κρατούσε πάντα μια απόσταση ασφαλείας ποτέ δεν ήρθε πιο κοντά μου  από δυο μέτρα. Πάντα καθόταν κουλουριασμένο και με παρακολουθούσε. Θυμάμαι όταν έσκαβα η έκανα άλλες δουλειές καθόταν στην άκρη του οικοπέδου αδιάφορος. Το μεγάλο μου πρόβλημα ήταν όταν ήθελα να φύγω με ακολουθούσε από πίσω σαν σκυλάκι. Έτσι αναγκαζόμουνα να το κυνηγάω με κάποιο ξύλο η με κάποια πέτρα .Οι ημέρες περνούσαν και η σχέση μας με τον Διαμαντή έφτανε στο αποκορύφωμα δεν μπορούσε να κάνει γκριμάτσες για να δω κατά πόσο είναι χαρούμενος η όχι ,αλλά από τις κινήσεις του καταλάβαινα ότι χαίρονταν όταν με έβλεπε. Σέρνονταν δίπλα μου και κάποιες φορές έχω την εντύπωση ότι σφύριζε.

Καθισμένος στην καρέκλα μου το παρατηρούσα.Το μήκος του θα ήταν γύρω στα δυο μέτρα , το χρώμα του ήταν  καφεπράσινος ή καφεκίτρινος με μαύρες κηλίδες στη πλάτη κοιλιά είχε ένα ασπροκαφέ η ασπροκίτρινο χρώμα . Τα χρώματα του ήταν μαγευτικά και η κινήσεις του ήταν σβέλτες και πολύ γρήγορες θα μπορούσα να πω.

Σκέφτηκα να ρωτήσω τους  συγγενείς και τους φίλους τι φίδι ήταν αλλά δεν ήθελα να ξέρουν ότι «συντηρώ» ένα φίδι στο περιβόλι μου.Έτσι κατέφυγα στο ίντερνετ. Τον Διαμαντή τον βρήκα ξαφνικά στη διεύθυνση ( [www.mani.org.gr] )  και ήταν Δεντρογαλιά.
Ψάχνοντας στο διαδύκτιο ανακάλυψα ότι όλα τα φίδια της Ελλάδος εκτός από την Οχιά είναι ακίνδυνα διότι κανένα δεν έχει δηλητήριο. Διάβασα και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα , κάπου έγραφε ότι οι Δεντρογαλιές ανεβαίνουν στα δέντρα.

Χεχεχεχε να δω τον Διαμαντή πάνω σε δέντρο και ας πεθάνω μονολόγησα .

Οι ημέρες περνούσαν και οι μήνες επίσης ο Διαμαντής άρχισε σιγά σιγά να απομακρύνεται ώσπου κάποια ημέρα του φθινοπώρου εξαφανίσθηκε τελείως.

Θα έπεσε σε χειμερία νάρκη φαντάσθηκα 

Φέτος κατά το τέλος του Μαγιού μου είπε η μητέρα μου ότι ο αδερφός μου βρήκε κάτω από τις μπάλες τριφυλλιού ένα μεγάλο φίδι και το σκότωσε . Το μυαλό μου πήγε στον Διαμαντή .

-Και γιατί τον σκότωσε την ρώτησα .

-Για να μην μας δαγκώσει μου απάντησε απλά.

Μα καλά ένα φίδι θα σας δάγκωνε όλους σας την ρώτησα ?

Οι ημέρες περνούσαν και η ανησυχία μου για τον Διαμαντή μέρα με την ημέρα μεγάλωνε κάθε ημέρα έβαζα το μπολ με το γάλα αλλά την άλλη ημέρα το έβρισκα έτσι όπως το άφηνα γεμάτο.

Ένας γείτονας μου είπε ότι πριν δυο ημέρες βρήκαν ένα μεγάλο φίδι στα χόρτα και το σκότωσαν.

Η οργή μου και η ανησυχία μου μέρα με την ημέρα μεγάλωνε έχουμε φτάσει στο τέλος του Μαγιού και στον δρόμο της Λαμίας Λυγαριάς έχω βρει πάνω από δέκα σκοτωμένα φίδια αλλά επιθέσεις φιδιών εναντίων ανθρώπων δεν έχω ακούσει καμία . Είμαι σίγουρος ότι ο Διαμαντής δεν είναι στην ζωή διότι είχε την ατυχία να πέσει πάνω σε κάποιον άνθρωπο ,σε έναν άνθρωπο που έχει την εντύπωση ότι ο πλανήτης είναι φτιαγμένος μόνο γ'; αυτόν και του ανήκει και έτσι μπορεί να έχει οποιοδήποτε δικαίωμα πάνω στα άλλα πλάσματα της μητέρας γης.

Αλλά δεν είναι μόνο τα φίδια είναι και άλλα ζώα που αντιμετωπίζουν την μανία της ανθρώπινης μισαλλοδοξίας. Ένα απ αυτά είναι και ο υπερήφανος λύκος.

Αν διαβάσετε στο προφίλ μου θα δείτε την συρόμενη επιγραφή Ο λύκος το πιο παρεξηγημένο ζώο στον πλανήτη και δεν το λέω άδικα είμαι πεπεισμένος ότι ο λύκος πράγματι είναι το πιο παρεξηγημένο ζώο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αλλά ζώα που είναι στην ίδια μοίρα.

Επειδή κατάγομαι από πιμενοαγρωτική οικογένεια έχω ακούσει χιλιάδες ιστορίες για τον λύκο . Ιστορίες που μόνο με το άκουγμα τους σου προκαλούσαν φρίκη

Κάποτε άκουγα τους τσοπάνηδες να λένε πως άμα πέσει ο λύκος στο κοπάδι θα πνίξει ενενήντα εννέα πρόβατα  και το εκατοστό θα το βάλει στην πλάτη και θα φύγει. αφού χορτάσει από αίμα. Μικρό παιδί ακόμα αναρωτιόμουνα ότι για να πνίξει ο λύκος εκατό πρόβατα θα πρέπει να περάσει μια ώρα το λιγότερο ,σε όλη αυτή ώρα οι τσοπάνηδες και τα σκυλιά τι έκαναν κάθονταν και κοίταγαν τον λύκο που έπνιγε τα πρόβατα η τα πρόβατα κάθονταν ακούνητα για να τα φάει ο λύκος!!!!!

Προχθές πέρασε από την επιχείρηση μου κάποιος που θεωρείται ειδήμονας στο είδος  και τον ρώτησα

-Δεν μου λες Βαγγέλη τι ξέρεις για τον λύκο? Στο άκουσμα του και μόνο αγρίεψε !

-Ο λύκος είναι το πιο αιμοβόρο ζώο της φύσης μου λέει, άμα πέσει στο κοπάδι θα πνίξει ενενήντα εννέα πρόβατα θα βάλει ένα στην πλάτη και θα φύγει .

-Και που ξέρει ρε Βαγγέλη ότι έχει πνίξει ενενήντα εννέα ?

-Τα μετράει!

-Ααα ξέρει και αριθμητική!

-Ο λύκος ρε απ'; όλα ξέρει!

-Μάλιστα και τα σκυλιά δεν κουνιόνται αφήνουν τον λύκο να τρώει τα πρόβατα?

Άκου να μαθαίνεις .Όταν τα σκυλιά είναι στο μαντρί λουφάζουν δεν τον πειράζουν τον λύκο ,άλλο άμα τον βρουν έξω στα λαγκάδια εκεί τον κυνηγάνε .

-Α μάλιστα δηλαδή οι λύκοι επιτίθενται στα πρόβατα μόνο στα μαντριά!

-Ναι!

-Και δεν μου λες ρε Βαγγέλη πόση ώρα θέλει ο λύκος να πνίξει εκατό πρόβατα?

-Καμιά ώρα!

-Και οι τσοπάνηδες μια ώρα τι κάνουν ρε Βαγγέλη

-Σκιάζονται να πάνε κοντά στον λύκο..

Ευχαριστώ Βαγγέλη για τις πληροφορίες .

Το παραπάνω παράδειγμα δείχνει την άγνοια και την προκατάληψη του κόσμου για τον λύκο.

Μπορεί το φίδι να έχει να αντιμετωπίσει  το προπατορικό αμάρτημα αλλά ο λύκος εδώ και χιλιάδες χρόνια αντιμετωπίζει την προκατάληψη και το μίσος των βοσκών.

 Και εκεί πιστεύω ότι είναι η κύρια αιτία της καταδίωξης του απ τον άνθρωπο. Αν κοιτάξουμε στα παραμύθια   και στις διάφορες λαϊκές δοξασίες ο λύκος εμφανίζεται πάντα σαν κακός σαν αιμοδιψής και σαν η πυγή όλων των κακών . Υπάρχουν όμως πολιτισμοί που λάτρευαν και λατρεύουν τον λύκο σαν θεό .

Οι τελευταίες επιστημονικές έρευνες μας αποκαλύπτουν ότι οι κοινωνία των λύκων δεν έχει καμία σχέση με την προκατάληψης που κυριαρχεί στην κοινωνία των ανθρώπων γ'; αυτούς . Ο λύκος είναι ένα κοινωνικό ζώο ευγενικό από την φύση του και επικίνδυνο τόσος όσο είναι και τα υπόλοιπα άγρια ζώα της πανίδας της χώρας μας.

 Ο άνθρωπος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από αυτόν γιατί απλά δεν επιτίθεται στον άνθρωπο.

 Και αναρωτιέμαι και λέω ότι ενώ  άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι έχει εξερευνήσει τον Άρη γιατί οι προκαταλήψεις στην γη ζουν και βασιλεύουν.

Αλλά αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί όταν ένα ζώο εν αμύνει επιτεθεί στον άνθρωπο θεωρείται κτηνωδία και γιατί όταν ο άνθρωπος σκοτώνει κατά συρροή τα ζώα η πράξη του θεωρείται διασκέδαση χόμπι , αυτοάμυνα κλπ.

«Έχω πολλούς πατέρες κι έχω πολλές μητέρες
Κι έχω πολλές αδερφές κι έχω πολλούς αδερφούς
Οι αδελφοί μου είναι μαύροι κι οι μητέρες μου κίτρινες
Κι οι πατέρες μου είναι κόκκινοι κι οι αδελφές μου ανοιχτόχρωμες.
Κι είμαι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων
Και τ' όνομά μου είναι άνθρωπος
Και ζω απ' τον αέρα και ζω απ' το ψωμί
Και ζω απ' το φως και ζω απ' την αγάπη
Κι έχω δυο μάτια κι όλα μπορώ να τα δω
Κι έχω δυο αυτιά κι όλα μπορώ να τα καταλάβω.
Κι έχουμε έναν εχθρό, αυτός μας στερεί τη μέρα
Ζει απ' τη δική μας τη δουλειά
Και ζει απ' τη δύναμή μας
Κι έχει δυο μάτια και δεν θέλει να δει
Κι έχει δυο αφτιά, κι όμως δεν θέλει να καταλάβει.
Κι είναι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων
Κι έχει πολλά ονόματα.
Και ξέρω, θα πολεμήσουμε
Και ξέρω, θα νικήσουμε
Και ξέρω, θα ζήσουμε
Και θ' αγαπηθούμε
Κι ο πλανήτης Γη
Σ' όλους μας θ' ανήκει
Κι ο καθένας θα έχει αυτό που χρειάζεται
Και δεν θα πάρει πια δέκα χιλιάδες χρόνια
Γιατί έφτασε η ώρα».



Σημείωση:

Ο Ρολφ Πόλε ήταν μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης

Μπάαντερ Μάινχοφ στην τότε Δυτ. Γερμανία.

Συνελήφθη στην Ελλάδα και εκδόθηκε στη χώρα του όπου καταδικάστηκε

σε πολυετή φυλάκιση. Όταν αποφυλακίστηκε ήρθε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία .Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 62 ετών το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2004.





Δημοσίευση: Σεραφείμ Χατζόπουλος

ή Άγγελος Χατζλης

αναδημοσίευση από το  : ( [sinefo.heavenforum.com] )

Τα σχόλια δικά σας.

Δεν θα ασχοληθούμε με το καλομελετημένο σχέδιο αλλά με της τελευταίες ημέρες της κρίσης την αποκορυφώσει και την εκτόνωση της.

Απ' ότι φαίνεται το σχέδιο είχε μελετηθεί από πολύ καιρό αφού χαρακτηριστικό γεγονός είναι ότι το απόγευμα της 31ης Ιανουαρίου 1996, κατά τη διάρκεια δεξίωσης στη Γερουσία των Η.Π.Α., Αμερικανοί επίσημοι διοχέτευαν την πληροφορία ότι τις προσεχείς ώρες οι Τούρκοι θα καταλάμβαναν ελληνική βραχονησίδα στην περιοχή των Ιμίων.

Στις  30 προς 31 Ιανουαρίου στις 24.00 περίπου ενώπιον δεκάδων δημοσιογράφων τούρκοι κομάντος  επιβιβάζονται σε λαστιχένια βάρκα και ξεκινούν για τα Ίμια .

Στις  1.15 περίπου  12 κομάντος αποβιβάζονται στα Ίμια 

Το γεγονός διαπιστώνεται από το περιπολικό «Αντωνίου» και επιβεβαιώνεται από ελικόπτερο ΑΒ-212 ASW της Φρεγάτας «Ναβαρίνο».

Στις 5:30 το ελικόπτερο επιστρέφοντας καταπέφτει στη θάλασσα και σκοτώνονται οι αξιωματικοί που επέβαιναν σε αυτό.                         

Έπειτα από την αποχώρηση των κομάντος από τα Ίμια, οι τούρκοι κομάντος επανεμφανίζονται πάλι ενώπιον των δημοσιογράφων και δηλώνουν  ότι  απλά έφεραν εις πέρας την αποστολή τους. Το να γυρίζουν κομάντος έπειτα από μια στρατιωτική  επιχείρηση η οποία παραλίγο να φέρει δυο χώρες σε πόλεμο και να εμφανισθούν στους δημοσιογράφους και να κάνουν δηλώσεις σίγουρα δεν έχει ξαναγίνει και ούτε πρόκειται να γίνει σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

Πάτησαν ποτέ το πόδι τους οι Τούρκοι στα Ίμια?  Και αν δεν ήταν τούρκοι τότε ποιοι ήταν?

Με το που πάτησαν οι κομάντος στα Ίμια ο αμερικανός πρέσβης πήρε τηλ τον πρωθυπουργό και τον ενημέρωσε για την κατάσταση στο νησί.

 Κάποιο βράδυ στην εκπομπή «αθέατος κόσμος» (αν θυμάμαι καλά διότι δεν παρακολούθησα την εκπομπή από την αρχή) ο Κώστας Χαρδαβέλας είπε   ότι ο Richard Holbrooke  επικοινώνησε με το πρωθυπουργό της χώρας και του είπε ορθά κοφτά ότι αν τολμούσε να βομβαρδίσει τα Ίμια την άλλη ημέρα δεν θα υπήρχε Ελληνικό πλοίο στην επιφάνεια διότι οι ίδιοι οι αμερικανοί είχαν δώσει στους τούρκους τα στίγματα των ελληνικών πλοίων επιφανείας και θα βομβαρδίζονταν.

 Η αλήθεια όμως ήταν τελείως διαφορετική, τα καράβια που θα είχαν πάει αύτανδρα  στο πάτο της θάλασσας εκείνη την νύχτα θα ήταν τα τούρκικα και όχι τα ελληνικά  και το ήξεραν πολύ καλά και οι αμερικανοί και οι Τούρκοι.

Αλλά έπρεπε μα κάθε τρόπο να μην ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες διότι αν ξεκινούσαν τα πρώτα θύματα θα ήταν οι κομάντος που ήταν πάνω στην βραχονησίδα.

Επίσης ήξεραν και ξέρουν πολύ καλά πως μια στρατιωτική ήτα της  Τουρκίας θα δημιουργούσε τριγμούς στο τούρκικο κράτος και θα είχε σαν αποτέλεσμα την αποσταθεροποιήσει της ευρύτερης ευαίσθητης περιοχής και έτσι με κάθε τρόπο η Τουρκία θα έπρεπε να βγει κερδισμένη από αυτή την κρίση και όχι μόνο, οι τούρκικες ένοπλες δυνάμεις έπρεπε να θριαμβεύσουν.

Μετά από λίγους μήνες οι τούρκοι κομάντος που υποτίθεται ότι κατέλαβαν τα Ίμια συμμετείχαν σε άσκηση στον κόλπο της Μαρμαρίδας.

 Μια ξαφνική έκρηξη στον χώρο του ελικοπτέρου στέλνει το πλήρωμα και τους εννέα κομάντος στον βυθό της θάλασσας. 

Ο επικεφαλής τους ο ταγματάρχης Ζέκι Σέν κατά την διάρκεια της άσκησης  έλειπε σε κανονική άδεια. Έπειτα από δυο μήνες φεύγουν από την ζωή άλλοι δυο  κομάντος που ανήκαν στην ομάδα που υποτειθεται ότι κατελαβαν τα Ιμια και οι δυο σκοτώνονται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα με διαφορά τριών ημερών ο ένας από τον άλλον. 

 Ο ταγματάρχης Ζέκι Σέν αποσπάται μυστικά στην Γεωργία ως προσωπικό του ΟΗΕ. 

 Στις 7 Μαΐου του 2003 μια ημέρα μετά τα γενέθλια του στις 3.30 μμ  ο ταγματάρχης Ζέκι Σέν έπειτα από επίθεση με μαχαίρια τριών νεαρών αντρών κατακρεουργείται έξω από τα Mc Donald στην πλατεία Ταξίμ.   

Σήμερα από τους δώδεκα τούρκους κομάντος που υποτίθεται ότι  πάτησαν στα Ίμια δεν ζει κανένας, κάποιοι με κάποια ανελέητη  μεθοδικότητα φρόντισαν να τους βγάλουν από την μέση.

Σίγουρο και αποδεδειγμένο είναι ότι η Τουρκία ξέρει να φυλάει καλά του μύθους της και με κάθε τρόπο. Φαντασθείτε τι θα γινόταν αν έπειτα από κάποια χρόνια εμφανίζονταν κάποιος από αυτούς και πάνω στο μεθύσι η σε κάποια στιγμή πίεσης δήλωνε : πια Ίμια ρε παιδιά εμείς σε κάποιο υπόγειο από κάποιον φάρο ήμασταν   ή κόβαμε βόλτες με την βάρκα γύρω από τα Ίμια .

Αυτοί που πήραν την απόφαση να στείλουν κάποιους δικούς τους κομάντο στα Ίμια το έκαναν για τελειώσει η κρίση οι ίδιοι φρόντισαν να σταματήσουν έγκαιρα τις εχθροπραξίες.

Αυτοί όμως που πήραν την απόφαση να φύγουν οι τούρκοι κομάντος από την μέση ήταν το Βαθύ κράτος της Τουρκίας  είτε για να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια για το που ήταν εκείνο το βράδυ είτε για να μην αποκαλύψουν αυτά που είδαν γιατί είδαν πολλά και σημαντικά που σίγουρα δεν άρεσαν ούτε σε αυτούς  . Και ο λόγος που το έκαναν όπως αναφέραμε ήταν ο θρίαμβος των τούρκικών ενόπλων δυνάμεων  και η διατήρηση του στρατιωτικού κατεστημένου στην Τουρκία.   

το sync προφίλ μου

Από την κοντινότερη βρύση γέμισα το ποτήρι μου με καθαρό τρεχούμενο νερό και επέστρεψα  στην καρέκλα μου.
Παρατήρησα την επιγραφή πάνω από την βρύση με σχήμα κεφαλής λιονταριού.

Ο Γοργοπόταμος έφτασε εδώ επί δημαρχίας Ι. Μακροπούλου 1929

Σίγουρα ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα όμορφο έργο καμάρι για τον τόπο μας και ο δήμαρχος που το έφερε σε πέρας είναι άξιος συγχαρητηρίων. Πιστεύω ότι θα είναι λίγες οι πόλεις στην Ελλάδα που οι κάτοικοι της έχουν την ευχαρίστηση να απολαμβάνουν όλη την ημέρα καθαρό, τρεχούμενο και παγωμένο νερό .
Προσπάθησα να φέρω στο μυαλό μου τι γνωρίζω για την συγκεκριμένη πλατεία.
Κάπου είχα διαβάσει ότι επί τουρκοκρατίας στον συγκεκριμένο χώρο οι τούρκοι άρχοντες είχαν δημιουργήσει όμορφα και εύφορα περιβόλια. Και από το κέντρο μάλιστα περνούσε ένας μικρός ποταμός η ένας μικρός χείμαρρος. Σίγουρα εκείνη την εποχή θα πρέπει να ήταν ένα πολύ όμορφο τοπίο που με τα χρόνια και σύμφωνα με τις ανάγκες της αναπτυσσόμενης πόλης άλλαξε μορφή.
Η πλατεία είναι επίσης άμεσα συνδεδεμένη και με τον ήρωα Αθανάσιο Διάκο. Μετά την μάχη της Αλαμάνας και την σύλληψη του οι τούρκοι τον έφεραν εδώ σιδηροδέσμιο . Αφού αρνήθηκε  να αλλαξοπιστήσει τον παρέδωσαν σε έναν γύφτο με την εντολή να τον ανασκολοπίσει.
Ο γύφτος πέρασε το σουφλί μέσα από το σώμα του Διάκου χωρίς να αγγίξει κανένα από τα ζωτικά του όργανα το έβγαλε από την δεξιά ωμοπλάτη και τον έστησε όρθιο κάτω από έναν πλάτανο.
Μπορεί να μην είχαν πειραχτεί τα ζωτικά όργανα του Διάκου όμως ο ήρωας είχε εσωτερική αιμορραγία που είχε σαν αποτέλεσμα να περάσουν τρεις ημέρες και να είναι ακόμη ζωντανός και μελανιασμένος πάνω στο σουφλί.
Ο ήρωας μην υποφέροντας τους φρικτούς πόνους παρακαλούσε τους περαστικούς να τον σκοτώσει κάποιος.
Την τρίτη ημέρα πέρασε από εκείνο το σημείο κάποιος αρβανίτης καβάλα στο άλογο του και Διάκος τον παρακάλεσε να τον σκοτώσει .
Ανάμεσα τους εξελίχτηκε ο παρακάτω διάλογος.
-Σε παρακαλώ δεν αντέχω τους πόνους σκότωσε με !
-Αν σε σκοτώσω θα με συγχωρέσεις σε αυτή την ζωή και στην επόμενη ;
-Σε συγχωρώ και σε αυτήν την ζωή και στην επόμενη του απάντησε ο Διάκος.
Ο αρβανίτης τότε έβγαλε την πιστόλα του ,τον πυροβόλησε και έφυγε καλπάζοντας.
Στην συνέχεια το πτώμα του Διάκου πετάχτηκε στο ρέμα της Ξηριώτισας.
Σήμερα στη μνήμη του ήρωα υπάρχει μνημείο λίγα μέτρα πιο κάτω από την πλατεία.
Άλλο ένα γεγονός που συνέβη στην συγκεκριμένη πλατεία ήταν το παρακάτω .
Κάποτε μετά την απελευθέρωση περνούσε καβάλα στο άλογο του ένας εγγλέζος ευγενής με μεγάλη διπλωματική επιρροή στην διεθνή διπλωματική σκηνή εκείνης της εποχής. Για κακή τύχη όμως διασταυρώθηκε με μια πανέμορφη ελληνίδα που πήγαινε με την στάμνα να πάρει νερό. Ο εγγλέζος το θεώρησε σκόπιμο να σκύψει και να τσιμπήσει την διερχόμενη κοπέλα στο μάγουλο.
Όμως σύμφωνα με τα ήθη εκείνης της εποχής αυτό ήταν μεγάλη προσβολή και η κοπέλα έβαλε τις φωνές. Τότε από τα στενά της Λαμίας πετάχτηκαν μερικά ρουμελιώτικα παλικαριά με τις τεράστιες μουστάκες και έκαναν τον εγγλέζο ασήκωτο.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα του άρθρου (που δυστυχώς δεν τον θυμάμαι ) αυτόν τον ξυλοδαρμό το ελληνικό κράτος τον πλήρωσε πολύ ακριβά .Διότι όπως προαναφέραμε ο εγγλέζος είχε μεγάλη πολιτική επιρροή και από εκείνη την ημέρα στράφηκε εναντίων της Ελλάδος.
Εδώ επίσης ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων και μπροστά σε χιλιάδες συγκινημένους συναγωνιστές του ανέπτυξε τα πολιτικά και φιλοσοφικά του πιστεύω ξεκινώντας για το δεύτερο αντάρτικο με λίγους πιστούς συντρόφους του.
Αριστερά μου αλλοδαποί μετανάστες πίνουν την τελευταία γουλιά του καφέ τους , αλλάζουν τις τελευταίες κουβέντες στην γλώσσα τους και ξεκινάνε για τις δουλειές τους . Ποιος ξέρει πόσες ξενολαλιές ακούνε κάθε μέρα τα περήφανα πλατάνια. Από ποτέ άραγε είχαν να ξανακουστούν αυτές οι ξένες κουβέντες .

Την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας ο τούρκικος στρατός χρησιμοποιούσε τακτικά τους αρβανίτες μισθοφόρους για να διατηρούν την τάξη σε όλη την αυτοκρατορία. Αργότερα με την απελευθέρωση ,πολλοί από αυτούς έφυγαν μαζί με τους τούρκους ,πολλοί επέστρεψαν στην περιοχή της σημερινής Αλβανίας και πολλοί έμειναν στην Ελλάδα και επιμείχτηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες. Τα παιδιά τους πήγαν σε ελληνικά σχολεία και δέχτηκαν την ελληνική παιδεία. Έτσι η γλώσσα τους σιγά - σιγά χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την ελληνική. Σήμερα οι απόγονοι τους προσφέρουν τις υπηρεσίες στους στο ελληνικό κράτος και δέχονται τα ευεργετήματα του ισότιμα με τους υπόλοιπους Έλληνες.
Έπειτα από δεκάδες χρόνια για διαφορετικούς λόγους οι ίδιες ξενολαλιές ξανακούσθηκαν στον ίδιο τόπο μαζί με πολλές άλλες από άλλες χώρες μακρινές .
Δεξιά μου παρατήρησα μια ηλικιωμένη κυρία να λιβανίζει την επιχείρηση της να πάει καλά η ημέρα.
Θυμήθηκα ότι στην πλατεία που είχα αφήσει το αυτοκίνητο απαγορευόταν η στάθμευση, γύρισα και ρώτησα έναν διπλανό  μου ι: οι τροχονόμοι γράφουν εδώ στην Λαμία ;
- Περνάν και ρίχνουν κατακεφαλιές μου απάντησε.
Καθαρή Λαμιώτικη διάλεκτος σκέφτηκα χαμογελώντας. Πάντα πίστευα ότι κάθε τόπος θα πρέπει να διατηρεί τα δικά του τοπικά του χαρακτηριστικά και ένα από αυτά είναι και η τοπική διάλεκτος που κατά την προσωπική μου εκτίμηση πρέπει να διατηρηθεί και στους νεώτερους .
Σίγουρα η πλατεία Λαού είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης της Λαμίας.
Στο φλιτζάνι του καφέ κάθε είχε μείνει πλέων μόνο το κατακάθι , κοίτα να δεις πόσα περνάνε από το μυαλό του ανθρώπου μέχρι να πιει έναν καφέ.

Υ/Γ. Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες και τους συγγραφείς των άρθρων που ανέφερα διότι δεν θυμάμαι την συγκεκριμένη βιβλιογραφία .
Τα παραπάνω άρθρα θα πρέπει να τα είχα διαβάσει πριν δέκα με δεκαπέντε χρόνια.

-Ας πρόσεχες λέω μέσα μου ...; ...; ...;

Αργά μπήκα στην αριστερά και σταμάτησα .

-Ότι και να γράψεις θα έχεις δίκιο του λέω χαμογελώντας αμήχανα ...; ...;

Άδεια δίπλωμα ασφάλεια ταυτότητα,,,,,,, ανοίγω το βαλιτσάκι και βλέπει το κράνος ...;.

-Φύλα το να το έχεις μου λέει χαμογελώντας ...; ...;

Του δίνω τα χαρτιά τα ελέγχει και άρχισε να γράφει την κλίση .

-Πόσο είναι το πρόστιμο?

-Τριακόσια πενήντα ευρώ!

-Ποσοοοοοοοοοοοοοο μου έφυγε η γη κάτω από τα πόδια. Το πόσο για μένα αυτή την εποχή είναι αβάσταχτο

Μπορείς να γράψεις κάτι άλλο αν σου είναι εύκολο γιατί τέλος του μήνα πρέπει να πληρώσω την εφορία του λέω.

-Δεν μπορώ μου απάντησε ...;..

Με έπιασε πανικός δεν κρύβω ότι για μια στιγμή βούρκωσα αλλά κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα ...; ...;.

Μου ζήτησε τα υπόλοιπα στοιχεία μου του τα έδωσα υπέγραψα την κλίση ζήτησα τα χαρτιά μου για να φύγω .

Μου τα έδωσε όλα εκτός από το δίπλωμα .

-Θα γίνει κράτηση διπλώματος για δέκα μέρες του λέει .

Αυτό δεν το μπορούσα να το πιστέψω .

-Δεν κατάλαβα δηλαδή θα πληρώσω τριακόσια πενήντα ευρώ και θα μου κρατήσετε και το δίπλωμα .

-Ναι μου απάντησε?

-Ναι αλλά στο έντυπο είναι και το δίπλωμα του αυτοκινήτου του λέω....

Δεν μου απάντησε .

Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και ένιωσα να με πνίγει η οργή σήκωσα τα χέρια μου να του ορμήξω αλλά συνειδητοποίησα ότι αν έκανα κάτι τέτοιο σε μια ώρα θα ήμουνα στη φυλακή ...;.

-Αυτό είναι παραλογισμός του είπα με οργή ...; ...;..

-Δεν κάνουμε εμείς τους νόμους μου απάντησε ήρεμα ...; ...;.

Ανέβηκα στο μηχανάκι μου και έφυγα ...; ...;..χωρίς δίπλωμα ...; ...;.

Δηλαδή αν τώρα με σταματήσει κάποιος τροχονόμος και με βρει χωρίς δίπλωμα τι γίνεται αναρωτήθηκα ή ακόμη χειρότερα αν έπειτα από δυο η τρεις μέρες που θα μεταφέρω προϊόντα για την επιχείρηση μου με σταματήσει η τροχαία και με βρει χωρίς δίπλωμα θα μου επιβάλει και άλλο πρόστιμο?

Έφτασα στο σπίτι με τα νευρά μου έτυμα να σπάσουν , δεν ξέρω τι να κάνω.

Δεν είχα όρεξη ούτε για φαγητό, ούτε για διασκέδαση, το μυαλό μου γύριζε στο συμβάν με την τροχαία και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι έπρεπε να πληρώσω τριακόσια ευρό αλλά ταυτόχρονα μου έχουν αφαιρέσει και το δίπλωμα οδήγησης .

Ήθελα να ήξερα πιο εγκληματικό μυαλό σκέφτηκε αυτόν τον νόμο και σε πια λογική στηρίζονταν.
Το μυαλό μου γυρίζει ασταμάτητα για να βρω πια κοινωνική ισχύ έχει ο παραπάνω νόμος

Δεν ξέρω αν είμαι ηλίθιος άλλα το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι αυτό το μέτρο είναι καθαρά για εισπρακτικούς σκοπούς .

Δηλ με άλλα λόγια η τροχαία έχει και αυτή μετατραπεί σε μια αδιάλλακτη μηχανή παρακράτησης χρήματος των πολιτών και με την χειρότερη μορφή της μάλιστα, από την μια με την μάσκα της αστυνομικής αρχής συλλαμβάνει τους πολίτες και από την άλλη με την ισχύ της εξουσίας τους κατακλέβει.

Η ώρα είναι τρεις το βράδυ και ενώ χτυπάω με μανία τα πλήκτρα του υπολογιστή μου ψάχνω να βρω κάποιον τρόπο να βάλω φωτιά στην τροχαία, το μυαλό μου δεν μπορεί να σκεφτεί λογικά και δεν μπορεί να δεχτεί την ακραία μορφή κατάχρησης της εξουσίας από τα όργανα της δημόσιας τάξης.

Κάπου είχα ακούσει ότι κάποιοι έβαλαν φωτιά σε αστυνομικό τμήμα ,θυμάμαι όταν το πρωτάκουστα μου δημιουργήθηκε πολύ άσχημη εντύπωση για τους επιτιθέμενους αλλά τώρα πάνω στην οργή μου και στην αδικία που με πνίγει καταλαβαίνω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν το έκαναν χωρίς λόγο, σίγουρα κάποια αδικία θα τους πίεζε την καρδιά τους..

Κάπου άκουσα επίσης ότι κάποιοι (περιθωριακοί) συμπολίτες μας μπήκαν σε ένα σούπερ μάρκετ και άρχισαν να μοιράζουν τα τρόφιμα στον κόσμο.

Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω την εντύπωση ότι ημέρα με την ημέρα η αστυνομία χάνει την εκτίμηση του κοινού και όχι άδικα, ενώ αντίθετα κάποιοι από τους αντιπάλους της οι λεγόμενοι πολιτικά περιθωριακοί μέρα με την ήμερα κερδίζουν την εκτίμηση του κόσμου

Βλέπεις η αστυνομία έχει ρίξει την μάσκα της κοινωνικής προσφοράς και τα μέλη της προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβάλουν την (τάξη) αδιαφορώντας ποίους έχουν απέναντι τους αν είναι νέοι η γέροι κουρασμένοι , κατατρεγμένοι ,απελπισμένοι κλπ με το μόνο κατασταλτικό μέσο που ξέρουν καλά το ξύλο.

Δηλ με άλλα λόγια τα χρήματα που θα πληρώσω αύριο θα χρησιμοποιηθούν για τον ξυλοδαρμό του κόσμου.

Σήμερα είμαι πιο ήρεμος και πιο χαλαρός και σκέφτομαι την χθεσινή μου περιπέτεια με άλλο μάτι.

Σίγουρα δεν φταίει ο νεαρός αστυνομικός που μου έκανε τον έλεγχο ας φόραγα το κράνος μου όχι μόνο για το πρόστιμο αλλά το κράνος εγγυάται την ασφάλεια μου.

Αν έπεφτα και χτυπούσα στο κεφάλι πριν συναντήσω τον τροχονόμο σίγουρα δεν θα πλήρωνα ποτέ το πρόστιμο αλλά πιο ήταν το προτιμότερο άραγε.. και έπειτα ο τροχονόμος δεν έφταιγε αυτός για τον νόμο και πολύ σωστά μου απάντησε ότι δεν κάνουμε εμείς τους νόμους Αυτός έκανε απλά την δουλεία του και σαν νέος επαγγελματίας εκτελούσε διαταγές και έκανε την δουλειά του όσο μπορούσε καλύτερα .

Χμμμ στο κάτω κάτω και αυτός είναι ένα θύμα ίσως να είναι και σε πιο δύσκολη θέση από εμάς. Εφαρμόζοντας τον νόμο σαν όργανο της τάξης δεν είναι και απαραίτητο ότι συμφωνεί μαζί του. Φαντάζομαι το ψυχικό κόσμο ενός άντρα των ΜΑΤ η της τροχαίας ο οποίος παίρνει μια διαταγή που πρέπει να εφαρμοστεί τον παραπάνω απάνθρωπο νόμο η να ξυλοκοπήσει κάποιον ηλικιωμένο η ένα παιδάκι σε κάποια διαδήλωση, Καλείται να εκτελέσει μια διαταγή στην οποία δεν συνειδησιακά δεν συμφωνεί. Προσωπικά δεν θα ήθελα να ήμουν στην θέση του με τίποτα.

Τώρα θα μου πεις είναι όλοι έτσι ? Όχι δεν είναι όλοι ! Πιστεύω ότι στην αρχή είναι λίγοι αυτοί που έχουν πωρωθεί από τους αξιωματικούς τους κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης τους. Οι περισσότεροι είναι φτωχά παιδιά που έχουν μπει στην αστυνομία για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί ίσως κάποιοι από αυτούς στο παρελθόν σε κάποια πορεία να έχουν βρεθεί αντιμέτωπου με τους σημερινούς συνάδελφους τους.

Τότε που είναι το πρόβλημα?

Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από αυτούς που περνούν τις αποφάσεις είναι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν πάει ποτέ η έχουν πάει ελάχιστες φορές μέρος σε κινήσεις καταστολής . Είναι άνθρωποι έφτασαν εκεί που έφτασαν γλύφωντας και ρουφιανεύοντας είναι άνθρωποι που δεν ένιωσαν τον πόνο του απλού πολίτη η ψυχή τους είναι άδεια και στυγνή από αισθήματα Είναι άνθρωποι που δεν είχαν καταλάβει ποτέ τον σφυγμό και τις ανάγκες του κόσμου δεν είχαν ποτέ νιώσει τον πόνο και τις ανάγκες του πολίτη γιαυτό καταφεύγουν και σε τέτοιες ακραίες λύσεις

Το θέμα όμως είναι ότι μαζί με τα ξέρα καίγονται και χλωρά μαζί με τους παραπάνω αστυνομικούς παίρνει η μπάλα και τα φτωχά και ευσυνείδητα παιδιά που πήγαν στην αστυνομία για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί ,αυτά τα παιδιά όταν θα έρθει η ώρα να βρεθούν αντιμέτωπου με τον κόσμο παρά την θέληση τους θα κάνουν αυτό που διατάχτηκαν διότι από ένα σημείο και έπειτα κινδυνεύει η ζωή τους.

Πολλοί από αυτούς μέρα με την ήμερα θα αλλάξουν την συνείδηση τους ανάλογα το πόσο δυνατοί είναι. Αυτοί σίγουρα μια μέρα θα πάνε ψηλά. Όμως αυτοί είναι που με την συμπεριφορά τους θα δημιουργήσουν τους αυριανούς "τρομοκράτες και εγκληματίες" .

Αλλά υπάρχουν και οι άλλοι που παρά τις πιέσεις παρά την πλύση εγκεφάλου που δέχονται από τους ανώτερους τους θα παραμείνουν σταθεροί στις απόψεις τους , αλλά αυτοί σίγουρα δεν θα φτάσουν ποτέ στα ψηλά κλιμάκια της ιεραρχίας γιατί δεν θα μάθουν να γλύφουν και να ρουφιανέυουν διότι δεν θα τους το επιτρέπει η ηθική τους μια ηθική που θα έχει περάσει μέσα από φωτιά και σίδερο .

Τέλος πάντων αυτά δεν είναι δουλειά δική μου θα πάω αύριο να πληρώσω το πρόστιμο σαν μαλ... και ελπίζω να πάρω και το δίπλωμα ..

Ας πρόσεχα...

Η αρχαία Αθήνα για να φτάσει στον χρυσό αιώνα του Περικλέους είχε ξεκινήσει τριακόσια χρόνια νωρίτερα να οργανώνει και να ανανεώνει την παιδεία της.
Σήμερα δυστυχώς οι ελληνικές κυβερνήσεις τσακώνονται και ξανατσακώνονται για το πως θα αποφασίσουν να διαμορφώσουν την ελληνική παιδεία και ακόμη βέβαια βρίσκονται στο τσακωμό.

Τα παιδιά πρέπει από μικρά να πάρουν τις σωστές κατευθύνσεις να μάθουν να αγαπούν τον τόπο τους και να συνειδητοποιήσουν ότι κάποια μέρα θα πρέπει να προσφέρουν κοινωνικό έργο μιας και θα είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας τους.

Όλο το βάρος της ανατροφής των και της σωστής εκπαίδευσης των νέων πέφτει στις πλάτες όλων των εκπαιδευτικών.

Στην γειτονιά μας υπάρχει το 18 νηπιαγωγείο Λαμίας. Θυμάμαι πριν τρία χρόνια περίπου όταν ήρθα στην γειτονιά στην κάτω πλευρά της πλατείας υπήρχε μια "αίθουσα διδασκαλίας" που έδειχνε την παρακμή και την εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο.
Πάνω από την πόρτα έγραφε : 18^ο Νηπιαγωγείο Λαμίας ..

Δίπλα από την πόρτα υπήρχε μια τζαμαρία που από την μέσα πλευρά ήταν κρεμασμένες κάποιες παμπάλαιες κουρτίνες . Απ' έξω υπήρχαν κάποια σιδερένια στυλίδια πάνω στις οποίες ήταν στηρίζονταν κάποιες σκουριασμένες αλυσίδες άγνωστο από ποιόν και γιατί τοποθετήθηκαν.
Κάποιες κλεφτές ματιές που κατάφερα να ρίξω μέσα είδα ότι η κατάσταση ήταν η ίδια .
Γενικά το Νηπιαγωγείο παρουσίαζε μια εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής.

Όλα αυτά μέχρι που νηπιαγωγός ανέλαβε η κυρία Κατερίνα .

Και ξαφνικά στο νηπιαγωγείο άρχισαν να μαλάζουν όλα. Η αίθουσα γέμισε χρώματα και πανω απ' ολλα χαρούμενα παιδιά . Οι κουρτίνες αντικαταστάθηκαν από πανέμορφες Περσίδες στους τοίχους τοποθετήθηκαν ράφια και ζωγραφιές των μαθητών. Σε λίγο καιρό το νηπιαγωγείον βάφτηκε μέσα και  έξω , οι σκουριασμένες αλυσίδες και τα στιλίδια εξαφανίστηκαν.
Και δεν ήταν μόνο αυτό .

Καθισμένοι στο καφενείο απέναντι από το σχολείο συχνά βλέπαμε τα παιδιά με καπελάκια ,σκουφιά, κορδέλες, στολές κλπ να εκτελούν χορευτικά μετά μουσικής και όχι μόνα τους
Μπροστά η Κυρία Κατερίνα να χορεύει μαζί τους , να τους δείχνει και να τους υποδεικνύει , άλλοτε να κρατάει στα χέρια της κάποιο ταμπούρλο η κάποιο άλλο όργανο μουσικής για να κρατάει σταθερό μουσικό ρυθμό για να χορεύουν τα παιδιά. Όταν μάλιστα πλησίαζε κάποια σχολική ή εθνική εορτή τότε στο σχολείο επικρατούσε αναβρασμός από ποιήματα ,χορευτικά , μουσική και αλλες δραστηριότητες.

Πόσες φόρες επίσης έχουμε δει τα παιδιά του νηπιαγωγείου να επιστρέφουν από μια εκδρομή τυλιγμένα όλα μέσα σε μια λευκή κορδέλα να περνούν τον δρόμο η να περπατούν πάνω στο πεζοδρόμιο..

Πάντα θυμάμαι πριν στο νηπιαγωγείον τοποθετηθούν κάγκελα στην ώρα του διαλύματος έβγαιναν ένας η δυο μαθητές και τοποθετούσαν κάποια πολύχρωμα πλαστικά όρια που υποδείκνυαν μέχρι πιο σημείο έχουν το δικαίωμα να παίζουν οι μαθητές.

Θυμάμαι επίσης κάποια στιγμή πριν από κάποια γιορτή όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου στην γραμμή σαν να ήταν στρατιωτάκια να κατευθύνονται στην επιχείρηση μου με την κυρία Κατερίνα διπλά του να τους κατευθύνει

Σταμάτησαν έξω από την επιχείρηση και με εντολή της δασκάλας έμπαινε ένας- ένας μέσα διάλεγε τι ήθελε να αγοράσει και ξαναμπαίνει στην σειρά του.

Στο τέλος ήρθε η κυρία Κατερίνα πλήρωσε τον λογαριασμό πήρε την απόδειξη και ξαναξεκίνησαν όλοι μαζί σαν καλοεκπαιδευμένο στρατιωτικό άγημα για το σχολείο.

Κάπια στιγμή με παρακάλεσε αν μπορώ να της τοποθετήσω ένα ράφι στον τοίχο του σχολείου . Μπαίνοντας μέσα μου έκανε εντύπωση η πληθώρα των χρωμάτων ,σχεδίων ,μολυβιών ,στυλό ,οι ζωγραφιές στους τοίχους κλπ άλλα πάνω απ' όλα αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η σειρά και η τάξη με την οποία ήταν όλα τοποθετημένα , όλα έδειχναν ότι στη αίθουσα επικρατούσε η πειθαρχεία και ο επαγγελματισμός.

Με την μεθοδικότητα της και την ευσυνειδησία της η Κυρία Κατερίνα έχει αποκτήσει την αγάπη και τον σεβασμό όλων γονέων και μη .

Από λόγια και εκτιμήσεις των γονέων που έχω υπόψιν μου η κυρία Κατερίνα έχει πάρει τις καλύτερες κριτικές , όλοι λένε ότι έχει ανεβάσει το επίπεδο των μαθητών κατακόρυφα και του σχολείου γενικότερα ,επίσης κανείς δεν έκανε μια άσχημη κριτική γι αυτήν είτε για ιδιαίτερη μεταχείριση ανάμεσα στους μαθητές , είτε για άσχημη συμπεριφορά απέναντι τους.

Η Κυρία Κατερίνα πιστεύω ότι ανήκει στην κατηγορία των επαγγελματιών που αγαπάει την δουλειά της άλλα πάνω απ' όλα έχει πλήρη επίγνωση του λειτουργήματος που εκτελεί .

Ότι κάνει το κάνει γιατί ξέρει τι ακριβώς προσφέρει στην κοινωνία

Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι όταν κάποιος εκπαιδευτικός παραλάβει μια υπερσύγχρονη αίθουσα διδασκαλίας και παράγει έργο είναι πολύ καλός στην δουλειά του , αλλά αν κάποιος εκπαιδευτικός παραλάβει ένα αχούρι και να το μετατρέψει σε φυτώριο χρήσιμων πολιτών για το μέλλον είναι ακόμη καλύτερος .

Υ/Γ Κυρία Κατερίνα συνέχισε να προσφέρεις κοινωνικό έργο έτσι όπως εσύ ξέρεις , να έχεις υπόψιν σου ότι έναν μαθητή σαν και εσένα να βγάζεις σε κάθε σχολική χρονιά (που προσωπικά πιστεύω ότι βγάζεις περισσότερους) έχεις εκπληρώσει το κοινωνικό σου έργο και τις υποχρεώσεις σου απέναντι στη κοινωνία μας.